ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸುಮಿತ್ರಾಂಶೋ ದಶರಥಾಜ್ಜಾತೋ ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಖಗ । ಸೋಪಿ ಶೇಷಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯೋ ವಾಯ್ವನನ್ತಾಂಶಸಂಯುತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ದಶರಥನಿಗೆ ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕೂಡ ವಾಯು ಮತ್ತು ಅನಂತನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಶೇಷನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ರಾಮಸ್ಯ ಸೇವಾಂ ಕರ್ತುಂ ಸಾ ಸೀತಾ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಖಗಾಧಿಪ । ಬಲಭದ್ರಸ್ತು ರೋಹಿಣ್ಯಾಂ ವಸುದೇವಾದಭೂತ್ಖಗ ॥ ೩,೧೮.

ರಾಮನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಆ ಸೀತೆಯು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ; ಮತ್ತು ಬಲಭದ್ರನು ರೋಹಿಣಿಯಿಂದ ವಸುದೇವನಿಗೆ ಜನಿಸಿದನು, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಸೋಯಮೇಪ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ತ್ವಂಶದ್ವಯಸಮನ್ವಿತಃ । ಆವಿಷ್ಟಃ ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣೇ ಹರಿಣಾ ರೋಹಿಣೀಸುತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಅವನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ರೋಹಿಣಿಯ ಪುತ್ರನು ಹರಿಯ ಶ್ವೇತ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದನು.

ತ್ರಯ ಏತೇ ಮಾಹಾಭಾಗಾವತಾರಾಃ ಫಣಿನಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ನ ವೀನ್ದ್ರಾಸ್ಯಾವತಾರೋಸ್ತಿ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಚಾಜ್ಞಾ ತಥಾ ಹರೇಃ ॥ ೩,೧೮.

ಈ ಮೂವರು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಪಣಿಗಳ ಅವತಾರಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಇಂದ್ರನ ಅವತಾರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯ ಆದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ.

ರುದ್ರಾವತಾರಾನ್ವಕ್ಷ್ಯೇಹಂ ತಾಞ್ಛೃಣು ತ್ವಂ ಸಮಾಹಿತಃ । ಯೋಹಙ್ಕಾರಾತ್ಮಕೋ ರುದ್ರಃ ಸ ಏವಾಭೂತ್ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೮.

ಈಗ ನಾನು ರುದ್ರನ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಅಹಂಕಾರದ ರೂಪವಾದ ರುದ್ರನೇ ಹೀಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಸದಾಶಿವ ಇತಿ ತ್ವಾಖ್ಯಾಮವಾಪ ಸ ವಿನಾಶಕಃ । ತಮೋಭಿಮಾನೀ ಸ ಜ್ಞೇಯಸ್ತ್ವಶಿವತ್ವಾತ್ಸದಾಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಸದಾಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ನಾಶಕನು; ಅವನು ಕತ್ತಲೆಯ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ನಿಜವಾದ ಶುಭಸ್ವರೂಪಿ ಅಲ್ಲ, ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸದಾಶಿವ.

ಕಪಾಲಮಾಲಾಮಶಿವಾಂ ಸದಾ ಧಾರಯತೇ ಯತಃ । ಅತಃ ಸದಾಽಶಿವೋ ಜ್ಞೇಯೋ ನ ಚ ಭಾಗವತಃ ಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುಭವಾದ ಕಪಾಲಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸದಾಶಿವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಭಗವಂತನ ಶಿವನಲ್ಲ.

ಗಜಾಜಿನಂ ಚಾಪವಿತ್ರಂ ಯತೋ ಧಾರಯತೇ ಹರಃ । ಲೋಕಾನಮಙ್ಗಲಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಹರತೇ ಚ ಸದಾ ಹರಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರನು ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಗಜಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಹರ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ಸದಾ ಲೋಕಾನ್ವಿಷಯಾಸಕ್ತಚೇತಸಃ । ವಿಮುಖಾನ್ಕುರುತೇ ಯಸ್ಮಾದ್ವಿಷ್ಣೋಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸದಾಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರನ್ನು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸದಾಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಕದಾಚಿದಸುರಾವೇಶಾದ್ವಿರುದ್ಧಂ ಕುರುತೇ ಹರಃ । ಅತಃ ಸದಾಶಿವೋ ಜ್ಞೇಯೋ ನ ಚ ಭಾಗವತಃ ಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೈತ್ಯರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಹರನು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸದಾಶಿವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಭಗವಂತನ ಶಿವನಲ್ಲ.

ಸೋಯಂ ಶ್ಮಶಾನವಸತಿಂ ಕರ್ತುಮೈಚ್ಛದ್ಯತೋ ಹರಃ । ಅತಃ ಸದಾಶಿವೋ ಜ್ಞೇಯೋ ನ ಚ ಭಾಗವತಃ ಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರನು ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಇಚ್ಛೆ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸದಾಶಿವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಭಗವಂತನ ಶಿವನಲ್ಲ.

ದಶವರ್ಷಂ ತಪಃ ಕರ್ತುಂ ವಿವೇಶ ಲವಣಾಂಭಸಿ । ಅತೋ ರುದ್ರಸ್ತಪಃ ಸಂಜ್ಞಾಮವಾಪ ಚ ಖಗೋತ್ತಮ ॥ ೩,೧೮.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ರುದ್ರನು ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಕ್ಷಿ, ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು.

ವ್ಯಾಸಪುತ್ರಃ ಶುಕಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ವಾಯೋರಾವೇಶಸಂಯುತಃ । ರುದ್ರಾವತಾರೋ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಮಭವದ್ಭುವಿ ॥ ೩,೧೮.

ವ್ಯಾಸನ ಮಗನಾದ ಶುಕನು ವಾಯುವಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ರುದ್ರನ ಅವತಾರ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅತ್ರಿಪತ್ನ್ಯನುಸೂಯಾಯಾಂ ಜಜ್ಞೇ ರುದ್ರೋ ಮಹಾತಪಾಃ । ದುರ್ವಾಸಾಸ್ತು ಸ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಮಾನಭಙ್ಗಾಯ ಭೂಭೃತಾಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ಅತ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ಅನುಸೂಯೆಯಿಂದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಜನಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ದುರ್ವಾಸ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಬಂದನು.

ದ್ರೋಣಾಜ್ಜಾತೋ ದ್ರೌಣಿಸಂಜ್ಞೋ ರುದ್ರ ಏವ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ಪ್ರಾರಬ್ಧಂ ಭೋಕ್ತುಕಾಮೋಸೌ ಪರಪಕ್ಷಪ್ರಕಾಶಕಃ ॥ ೩,೧೮.

ದ್ರೋಣನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ದ್ರೌಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ರುದ್ರನೇ. ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದನು.

ಈಶಾನಕೋಣೇ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಯಸ್ತು ರುದ್ರೋ ಹ್ಯವಾಪ ವೈ ವಾಮದೇವೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾಮ್ । ಸ್ವವಾಮಭಾಗೇ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ಚೈವ ವಾಯುಸ್ತಂ ಯೋಗ್ಯಭಕ್ತಂ ಸೇವತೇ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೧೮.

ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ರುದ್ರನು ವಾಮದೇವ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ವಾಯು ಸದಾ ಯೋಗ್ಯ ಭಕ್ತನಾಗಿ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಅತೋ ರುದ್ರೋ ವಾಮದೇವೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾ ಮವಾಪ ಶಿಷ್ಟತ್ವಮಥೋತ್ತಮತ್ವಮ್ । ಕಾಲಾತ್ಮಕತ್ವಂ ಚ ಬಲಾತ್ಮಕತ್ವಮವಾಪ ರುದ್ರೋ ನ ತು ಸುಂದರತ್ವತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಆದ್ದರಿಂದ ರುದ್ರನು ವಾಮದೇವ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದು, ಶ್ರೇಷ್ಠತನ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವನು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಬಲದ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದರೂ, ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.

ಸದಾ ರುದ್ರೋ ತ್ರಿಪುರಸ್ಥಾಂಶ್ಚ ದೈತ್ಯಾನ್ವಿಷ್ಣುದುಹೋ ಹನ್ತು ಕಾಮೋ ಮಹಾತ್ಮಾ । ಅಘೋರರೂಪಂ ಧೃಪವಾನ್ರುದ್ರ ಏವ ತತಸ್ತ್ವಘೋರೇತಿ ಸ ಆಪ ಸಂಜ್ಞಾಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಿ ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಸದಾ ಬಯಸಿದ ರುದ್ರನು ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಘೋರ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸೇವಾಂ ಕರ್ತುಂ ತ್ವಿಚ್ಛತೋ ದೈತ್ಯಸಂಘಾನ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕಾಲಂ ತಪಸಾ ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನಾನ್ । ವರಾನ್ದಾತುಂ ಸದ್ಯ ಏವಾಭಿಜಾತಃ ಸದ್ಯೋಜಾತೇತ್ಯೇವ ಸಂಜ್ಞಾಮವಾಪ ॥ ೩,೧೮.

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೆಲಕಾಲ ಕಷ್ಟಪಡುವ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು, ಅವರಿಗೆ ವರ ನೀಡಲು ತಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸದ್ಯೋಜಾತ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಉರೋಃ ಪುತ್ರಸ್ತು ಔರ್ವಶ್ಚ ರುದ್ರ ಏವ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ಇತ್ಯಕೃಷ್ಟವಾಚಿತ್ವಾದ್ರುಸ್ತುರೋದನವಾಚಕಃ ॥ ೩,೧೮.

ಉರುವಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಔರ್ವನು ಕೂಡ ರುದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅಳದೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ರುಸ್ತು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ, ಅಂದರೆ ಅಳದವನು.

ಉರೂ ರುದ್ರೋ ಹ್ಯತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತತ್ಪುತ್ರಶ್ಚೌರ್ವಸಂಜ್ಞಕಃ । ರುದಮುರ್ವರಿತಂ ಕರ್ತುಮೌರ್ವೋಭೂದ್ರುದ್ರ ಏವ ಸಃ ॥ ೩,೧೮.

ಆದ್ದರಿಂದ ರುದ್ರನು ಉರು (ತುಂಡು) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅವನ ಮಗನು ಔರ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು. ಉರದಿಂದ ಉಕ್ಕುವ ಅಳಲು ತೋರಿಸಲು ರುದ್ರನು ಔರ್ವನಾದನು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ರೋದನಂ ಕುರುತೇ ಕಸ್ಮಾದುರುಸಂಜ್ಞೋ ಹರೇ ಹರಃ । ರುದಮುರ್ವರಿತಂ ಕಸ್ಮಾತ್ಕುರುತೇ ಔರ್ವಾಕಾರಕಃ ॥ ೩,೧೮.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಹರೇ, ಹರನು ಉರು ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಯಾಕೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ? ಔರ್ವನು ಯಾಕೆ ಅಳಲು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ?

ಏತದ್ವಿಸ್ತಾರ್ಯ ಮೇಬ್ರೂಹಿ ಪೌತ್ರಾಯ ತವ ಸುವ್ರತ । ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತೇನ ಸ ಹರಿರುವಾಚ ಕರುಣಾನಿಧಿಃ ॥ ೩,೧೮.

ಇದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು, ನೀನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗಾಗಿ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಕರుణಾಮಯನಾದ ಹರಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಬಿಂಬಂ ಸುಗುಣೈಸ್ತು ಪೂರ್ಣಂ ಸಂಕರ್ಷಣಾಖ್ಯಂ ನತಪಾದಪದ್ಮ್ । ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಶೇಷೈರ್ಜಿಷ್ಣುಕಾಮೈಸ್ತಥಾನ್ಯೈರ್ಭಾರತ್ಯಾ ವೈ ಸ್ವಸ್ತಿ ಪೈಶ್ಚಾಪಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆಂದನು: ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಂಕರ್ಷಣನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಮಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶೇಷ, ಜಿಷ್ಣು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ, ಭಾರತಿ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಸದಾ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಂ ಪುಲಕಾಙ್ಗಸ್ತು ರುದ್ರಃ ಸಭಾಷ್ಪಚಕ್ಷೂ ರುದ್ಧಕಣ್ಠಶ್ಚ ಹೃಷ್ಟಃ । ಅನಾದ್ಯನನ್ತಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪೇಷು ನೈವ ಕೃತಂ ಯಯಾ ಸ್ಮರಣಂ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೧೮.

ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ರುದ್ರನು ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ನಿಂತವು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತು, ಗಂಟಲು ಅಡಗಿತು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ಅನಂತ ಬ್ರಹ್ಮದ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸ್ಮರಣೆ ಎಂದಿಗೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪಾದಾರವಿನ್ದೇ ಸುನಖೈರ್ವಿಭೂಷಿತೇ ದೃಷ್ಟೇ ಮಯಾ ಕೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ದೇವ । ದೃಷ್ಟ್ವಾದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾದಪದ್ಮಂ ಮುರಾರೇಃ ಪುನಃ ಪುನಾ ರುದ್ಧಕಣ್ಠೋ ಬಭೂವ ॥ ೩,೧೮.

ಸುಂದರವಾದ ನಖಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ, ದೇವಾ, ಯಾವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯನಾದೆನು? ಮೂರಾರಿಯ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ನೋಡದೆ, ನನ್ನ ಗಂಟಲು ಅಡಗಿತು.

ರುರೋದ ರುದ್ರೋ ಭಯಕಂಪಿತಾಙ್ಗಃ ಕಥಂ ಪುನರ್ದರ್ಶನಂ ಮೇ ಪ್ರಭೋಃ ಸ್ಯಾತ್ । ಮುಕುನ್ದ ನಾರಾಯಣ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ವಾಗಿನ್ದ್ರಿಯೇಣ ಸ್ತವನಂ ಮೇ ಕಥಂ ಸ್ಯಾತ್ ॥ ೩,೧೮.

ಭಯದಿಂದ ದೇಹವು ಕಂಪಿಸಿದ ರುದ್ರನು ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: ಪ್ರಭುವಿನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಮುಕುಂದ, ನಾರಾಯಣ, ವಿಶ್ವರೂಪಾ, ನಾನೇನು ಮಾತಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬಹುದು?

ಮದ್ದರ್ಶನಂ ಸರ್ವದಾ ಪಾಪುಯುಕ್ತಂ ತಥಾ ಮದ್ವಾಕ್ಸರ್ವದಾ ಪಾಪಯುಕ್ತಾ । ಮದ್ದರ್ಶನಂ ಸರ್ವದಾ ಸ್ತ್ರೀಷು ಸಕ್ತಮಭೂಚ್ಚ ತೇ ದರ್ಶನಂ ಮೇ ಹ್ಯಸಕ್ತಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪದಿಂದ ಮಾದಿದಂತಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೂಡ ಪಾಪದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಡೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ದೃಷ್ಟಿಯು ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿದೆ.

ಆಸಕ್ತತಾ ಪುತ್ರದಾರಾದಿಕಾನಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ಶಕ್ತಿಸ್ತವನೇ ನಾಸ್ತಿ ವಿಷ್ಣೋಃ । ವಿಷ್ಣುಸ್ತುತೌ ನಾವಕಾಶೋಸ್ತಿ ವಾಚೋ ದೃಷ್ಟೋಹಂ ತ್ವಂ ಕೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ದೇವ ॥ ೩,೧೮.

ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವಾಗ ಮಾತಿಗೆ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ; ದೇವಾ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದೆನು?