ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ರಮಣೇ ಕಾಲೇ ದ್ರೌಪದ್ಯಾಶ್ಚ ಕಲೇವರೇ । ಭಾರತ್ಯಾಶ್ಚ ತಥಾ ಶಚ್ಯಾ ಅಭಿಮಾನದ್ವಯಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೩,೧೭.

ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತಿ ಮತ್ತು ಶಚಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ಗುರುತುಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ.

ಉಮಾದೇಃ ಶ್ಯಾಮ ಲಾದೇಶ್ಚ ಅಭಿಮಾನಕ್ಷತಿಸ್ತದಾ । ಸರ್ವಾಸಾಂ ಸ್ವಾಪ ಏವ ಸ್ಯಾನ್ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೩,೧೭.

ಉಮೆ ಮತ್ತು ಶ್ಯಾಮಳ ಇದ್ದಾಗ ಅವರ ಗುರುತುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ನಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅರ್ಜುನಂ ವೀರರೂಪೇಣ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ವಾಯುರೇವ ಚ । ಭಾರತೀಂ ರಮತೇ ನಿತ್ಯಂ ಶಾಮಲಾಂ ಚ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ ॥ ೩,೧೭.

ವಾಯುದೇವರು ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ವೀರರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಅವರು ಸದಾ ಭಾರತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಶ್ಯಾಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಸುಂದರೇಣ ಚ ರೂಪೇಣ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ನಕುಲೇ ಮರುತ್ । ರಮತೇ ಭಾರತೀಂ ನಿತ್ಯಂ ನಕುಲಶ್ಚಾಪ್ಯುಷಾಂ ಖಗ ॥ ೩,೧೭.

ವಾಯುದೇವರು ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಕುಲನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ನಕುಲನು ಸದಾ ಭಾರತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ನೀತಿರೂಪೇಣ ಚಾವಿಷ್ಟೋ ಸಹದೇವೇ ಚ ಮಾರುತಃ । ದ್ರೌಪದೀಂ ರಮತೇ ನಿತ್ಯಂ ಸಹದೇವೋಪ್ಯುಷಾಂ ಖಗ ॥ ೩,೧೭.

ವಾಯುದೇವರು ನೀತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಹದೇವನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಸಹದೇವನು ಸದಾ ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ಶಚ್ಯಾದ್ಯಾ ದ್ರೌಪದೀದೇಹೇ ನಾಪುಃ ಸಂಗಂ ಚ ಮಾರುತಃ । ತಾಸಾಮತೋನ್ಯಗಾಮಿತ್ವಂ ಕೃಷ್ಣಾದೇಹೇ ನ ಚಿನ್ತಯೇತ್ ॥ ೩,೧೭.

ಶಚಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ದ್ರೌಪದಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಯುದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಿಕೆ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.

ಧರ್ಮಾದಿದೇಹಸಂಗಂ ಚ ಭಾರತ್ಯಾ ನೈವ ಚಿನ್ತಯೇತ್ । ಮನುಜಸ್ಯ ಚ ದೇಹಸ್ಯ ತಾಸಾಂ ಸಂಗಂ ಚಿನ್ತಯೇತ್ ॥ ೩,೧೭.

ಧರ್ಮಾದಿಗಳ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಿಯ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು; ಆದರೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾನವ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಅಪರೋಕ್ಷವತೀನಾಂ ತು ತಾಸಾಂ ಲೇಪೋ ನ ಸರ್ವಥಾ । ಅಥವಾ ಮುದ್ಗಲಸ್ಯೇವ ರತಿಕಾಲೇ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೭.

ಯಾರು ನೇರ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಲಿನತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಅದು ಮುದ್ಗಳನು ಸಂಗ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

ರಮಣಂ ಚಕ್ರುರೇವಂ ತಾ ಅತೋ ದೋಷೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಏಕಸ್ಮಿನ್ದಿವಸೇ ವೀನ್ದ್ರ ಧರ್ಮೋ ವಾಯುಶ್ಚ ತಾವುಭೌ ॥ ೩,೧೭.

ಅವರು ಹೀಗೆಯೇ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲ; ಒಂದು ದಿನ, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮನೇ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ವಾಯು ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.

ರಮಣಂ ಚಕ್ರತುಃ ಸಮ್ಯಕ್ಕೃಷ್ಣಾದೇಹೇಽಪಿ ಮಾನದ । ತಥಾಪ್ಯನನ್ಯಾಗಾಮಿತ್ವಂ ಚಿನ್ತನೀಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೭.

ಅವರು ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಗಮ ಮಾಡಿದರು, ಮಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನೇ; ಆದರೂ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಸುರಾಣಾಂ ಸುರಭೋಗ್ಯಾಶ್ಚ ಭೋಗಂ ಜಾನನ್ತಿ ದೇವತಾಃ । ನ ಜಾನನ್ತ್ಯೇವ ಮರ್ತ್ಯಾಂಸ್ತು ತೇಷು ದೇಹೇಷು ತೇ ಪುನಃ ॥ ೩,೧೭.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದವರು ದೇವತೆಗಳ ಆನಂದವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಮಾನವರು ಆ ದೇಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಮತ್ತೆ ವಿಭಿನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ನೀರಕ್ಷೀರವಿವಿಕಂ ಚ ಹಂಸೋ ವೇತ್ತಿ ನ ಚಾಪರಃ । ಅತಃ ಸ್ವಭರ್ತೃಸಂಯೋಗಂ ಕೃಷ್ಣಾದೇಹೇನ ಚಿನ್ತಯೇತ್ಕೃಷ್ಣಾದೇಹೇನ್ಯಗಾಮಿತ್ವಂ ನೈವ ಚಿನ್ತ್ಯಂ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೭.

ಹಂಸ ಮಾತ್ರ ನೀರು ಮತ್ತು ಹಾಲನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಬಹುದು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ; ಹಾಗಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಸಂಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸಬೇಕು—ಕೃಷ್ಣಾದೇವಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪರಪುರುಷನ ಸಂಗವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬಾರದು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಥಾನನ್ತರಜಾನ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶೃಣು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರಸತ್ತಮ । ಶೃಣು ತಾನ್ಸಾವಧಾನೇನ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಾನವಧಾರಯ ॥ ೩,೧೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಕೇಳು, ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳು.

ಪುರುಷಾಖ್ಯವಿರಿಞ್ಚಾನುಜಾತಃ ಶೇಷೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಹರೇ ರಮಾಯಾಶ್ಚ ಯಸ್ಯ ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ನಿದ್ರಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಪುರುಷ ಎಂಬ ವಿರಿಂಚಿಯ ಸಹೋದರನಾಗಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶೇಷನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನ ಮೇಲೆ ಹರಿಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ಶಯನಾರ್ಥಮಭೂದೇಷ ತೇನ ಕೃತ್ಯಂ ಹರೇರ್ನ ತು । ಸರ್ವದಾ ಹರಿದಾಸೋಹಂ ಸರ್ವದಾ ಹರಿಪೂಜಕಃ ॥ ೩,೧೮.

ಅವನು ಹರಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ ಉಳಿದನು; ಅದು ಅವನ ಕರ್ತವ್ಯ, ಹರಿಯದು ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯ ದಾಸ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು.

ಹರೇ ಸದಾ ನಮಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಬಹು ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ । ಏವಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ತು ಗರುಡೋ ಹ್ಯಭೂಚ್ಚ ಶಯನಂ ಹರೇಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರಿಯೇ, ನಾನು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು, ಗರುಡನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹರಿಯ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟನು.

ಸೂತ್ರನಾಮ್ನಸ್ತಥಾ ವಾಯೋಃ ಸದಾಯಂ ವಿನತಾಸುತ । ಕಾಲನಾಮಾ ಚ ಗರುಡೋ ವಾಹನಾರ್ಥಂ ಹರೇರಭೂತ್ ॥ ೩,೧೮.

ಹಾಗೆ, ವಿನತೆಯ ಪುತ್ರನೇ, ಸೂತ್ರ ಎಂಬವನು ಮತ್ತು ವಾಯು ಎಂದೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಕಾಲ ಎಂಬ ಗರುಡನು ಹರಿಯ ವಾಹನನಾದನು.

ತತೋ ಮಹತ್ತತ್ತ್ವತನೋರ್ವಿರಿಞ್ಚಾತ್ತು ಖಗೇಶ್ವರ । ಅಹಂ ಕಾರಾತ್ಮಕೋ ರುದ್ರಃ ಸಮಭೂತ್ಸೋವಿತುಂ ಹರಿಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ನಂತರ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಮಹತ್ತತ್ತ್ವದ ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿರಿಂಚಿಯಿಂದ ನಾನು, ಅಹಂಕಾರದ ರೂಪವಾದ ರುದ್ರನು, ಹರಿಯ ಸೇವೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದೆನು.

ತ್ರಯ ಏತೇ ಮಹಾಭಾಗ ಪರಸ್ಪರಸಮಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಗಾಯತ್ರೀಭಾರತೀಭ್ಯಾಂ ತೇ ತ್ರಯಃ ಶತಗುಣಾ ವರಾಃ ॥ ೩,೧೮.

ಈ ಮೂವರು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ಭಾರತಿಯವರಿಂದ ಈ ಮೂವರು ನೂರರಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಶೇಷಃ ಸ ಏವ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಭಕ್ತೋ ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಚ । ವಿಷ್ಣೋರ್ವಾಯೋರನನ್ತಸ್ಯ ತ್ರಿಭಿರಂಶೈರ್ಯುತಃ ಸದಾ ॥ ೩,೧೮.

ಆ ಶೇಷನೇ ನಾರಾಯಣನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಷ್ಣು, ವಾಯು ಮತ್ತು ಅನಂತನ ಮೂರು ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಸುಮಿತ್ರಾಂಶೋ ದಶರಥಾಜ್ಜಾತೋ ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಖಗ । ಸೋಪಿ ಶೇಷಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯೋ ವಾಯ್ವನನ್ತಾಂಶಸಂಯುತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ದಶರಥನಿಗೆ ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕೂಡ ವಾಯು ಮತ್ತು ಅನಂತನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಶೇಷನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ರಾಮಸ್ಯ ಸೇವಾಂ ಕರ್ತುಂ ಸಾ ಸೀತಾ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಖಗಾಧಿಪ । ಬಲಭದ್ರಸ್ತು ರೋಹಿಣ್ಯಾಂ ವಸುದೇವಾದಭೂತ್ಖಗ ॥ ೩,೧೮.

ರಾಮನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಆ ಸೀತೆಯು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ; ಮತ್ತು ಬಲಭದ್ರನು ರೋಹಿಣಿಯಿಂದ ವಸುದೇವನಿಗೆ ಜನಿಸಿದನು, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಸೋಯಮೇಪ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ತ್ವಂಶದ್ವಯಸಮನ್ವಿತಃ । ಆವಿಷ್ಟಃ ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣೇ ಹರಿಣಾ ರೋಹಿಣೀಸುತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಅವನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ರೋಹಿಣಿಯ ಪುತ್ರನು ಹರಿಯ ಶ್ವೇತ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದನು.

ತ್ರಯ ಏತೇ ಮಾಹಾಭಾಗಾವತಾರಾಃ ಫಣಿನಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ನ ವೀನ್ದ್ರಾಸ್ಯಾವತಾರೋಸ್ತಿ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಚಾಜ್ಞಾ ತಥಾ ಹರೇಃ ॥ ೩,೧೮.

ಈ ಮೂವರು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಪಣಿಗಳ ಅವತಾರಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಇಂದ್ರನ ಅವತಾರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯ ಆದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ.

ರುದ್ರಾವತಾರಾನ್ವಕ್ಷ್ಯೇಹಂ ತಾಞ್ಛೃಣು ತ್ವಂ ಸಮಾಹಿತಃ । ಯೋಹಙ್ಕಾರಾತ್ಮಕೋ ರುದ್ರಃ ಸ ಏವಾಭೂತ್ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೮.

ಈಗ ನಾನು ರುದ್ರನ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಅಹಂಕಾರದ ರೂಪವಾದ ರುದ್ರನೇ ಹೀಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಸದಾಶಿವ ಇತಿ ತ್ವಾಖ್ಯಾಮವಾಪ ಸ ವಿನಾಶಕಃ । ತಮೋಭಿಮಾನೀ ಸ ಜ್ಞೇಯಸ್ತ್ವಶಿವತ್ವಾತ್ಸದಾಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಸದಾಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ನಾಶಕನು; ಅವನು ಕತ್ತಲೆಯ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ನಿಜವಾದ ಶುಭಸ್ವರೂಪಿ ಅಲ್ಲ, ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸದಾಶಿವ.

ಕಪಾಲಮಾಲಾಮಶಿವಾಂ ಸದಾ ಧಾರಯತೇ ಯತಃ । ಅತಃ ಸದಾಽಶಿವೋ ಜ್ಞೇಯೋ ನ ಚ ಭಾಗವತಃ ಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುಭವಾದ ಕಪಾಲಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸದಾಶಿವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಭಗವಂತನ ಶಿವನಲ್ಲ.

ಗಜಾಜಿನಂ ಚಾಪವಿತ್ರಂ ಯತೋ ಧಾರಯತೇ ಹರಃ । ಲೋಕಾನಮಙ್ಗಲಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಹರತೇ ಚ ಸದಾ ಹರಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರನು ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಗಜಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಹರ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ಸದಾ ಲೋಕಾನ್ವಿಷಯಾಸಕ್ತಚೇತಸಃ । ವಿಮುಖಾನ್ಕುರುತೇ ಯಸ್ಮಾದ್ವಿಷ್ಣೋಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸದಾಶಿವಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರನ್ನು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸದಾಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.