ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವಿಚಾರ್ಯೈವಮುಮಾದ್ಯಾ ಭಾರತ್ಯಾಃ ಸೇವಾಂ ತು ಚಕ್ರಿರೇ । ಸಹಸ್ರವತ್ಸರಾನ್ತೇ ಸಾ ಭಾರತೀ ತೋಷಿತಾಬ್ರವೀತ್ ॥ ೩,೧೭.

ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿ, ಅವರು ಭಾರತಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಭಾರತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಮತ್ಸೇವಾಂ ಚ ಕಿಮರ್ಥಂ ವೈ ಹ್ಯಾಚರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸುವ್ರತಾಃ । ತಸ್ಯಾಂ ರಕ್ತಾಶ್ಚ ತಾ ದೇವ್ಯಸ್ತ್ವಬ್ರುವನ್ಸ್ವಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್ ॥ ೩,೧೭.

"ನೀವು ಧರ್ಮಪರರಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಪುರಾ ವಯಂ ತು ಶಪ್ತಾಃ ಸ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕ್ರೋಧರೂಪಿಣಾ । ಏಕದೇಹಾನ್ಮಾನುಷತ್ವಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ ವರಾಙ್ಗನಾಃ ॥ ೩,೧೭.

"ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು; ನಾವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಒಬ್ಬದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕಾಯಿತು."

ಚತುರ್ಥಜನ್ಮನ್ಯಪ್ಯೇವಂ ದ್ವಿತೀಯೇ ಜನ್ಮನಿ ಪ್ರಭೋ । ಸಮಾಪ್ಸ್ಯಥಾನ್ಯಗಾತ್ವಂ ಚೇತ್ಯೇವಂ ಶಪ್ತಾ ಹ ಭಾಮಿನಿ ॥ ೩,೧೭.

"ನಾಲ್ಕನೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಎರಡನೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ, ಓ ದೇವಿ, ನಾವು ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು ಎಂಬ ಶಾಪವಾಯಿತು, ಓ ಸುಂದರಿ."

ಅಸ್ಮಾಕಂ ವಾಯುನಾ ದೇವೇನಾನ್ಯಗಾತ್ವಂ ನ ದೋಷಭಾಕ್ । ಅತಸ್ತ್ವಯೈಕದೇಹತ್ವಮಿಚ್ಛಾಮೋ ದೇವಿ ಜನ್ಮಸು ॥ ೩,೧೭.

"ನಮಗೆ ವಾಯು ದೇವರಿಂದ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರುವುದು ಪಾಪವಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವಿ, ನಮ್ಮ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೊಂದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ."

ಹತ್ಯುಕ್ತಾ ತಾಭಿರಥ ಚ ತಥೈತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಸಾ ಪಾರ್ವತ್ಯಾದಿಭಿರ್ಯುಕ್ತಾ ಭಾರತೀತ್ಯಭವದ್ಭುವಿ ॥ ೩,೧೭.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು.

ಶಿವನಾಮ್ನೋ ದ್ವಿಜಸ್ಯೈವ ಗೃಹೇ ಸಾ ತು ಕುಮಾರಿಕಾ । ಕರ್ಮೈಕ್ಯಾರ್ಥಂ ತಪಶ್ಚಕ್ರೇಃ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚ ಶಿವಸಂಜ್ಞಿನಃ ॥ ೩,೧೭.

ಅವಳು ಶಿವ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ತಪಸಾ ತೋಷಿತಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶಿವ ಸಂಜ್ಞೋ ಮಹಾಪ್ರಭುಃ । ವರಂ ಪ್ರಾದಾತ್ತೃತೀಯೇಸ್ಮಿನ್ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮನಿ ಭೋ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ ೩,೧೭.

ಅವಳ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹಾಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಮೂರನೇ ಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಓ ಸ್ತ್ರೀ.

ಸಮ್ಯಕ್ತ್ವಭರ್ತೃಸಂಯೋಗೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ವಿನಾ ಭವಮ್ । ಯತೋನಯಾ ಚ ಪಾರ್ವತ್ಯಾ ಪ್ರೇರಿತಾ ಏವ ಸರ್ವಶಃ ॥ ೩,೧೭.

ಅವಳಿಗೆ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿ ಹೋಸ ಸಂಗವು, ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ, ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಾರ್ವತಿ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.

ವಿಲಾಸಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ಅತಃ ಸಾ ಪಾರ್ವಾತೀ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಬ್ರಹ್ಮದೇಹೇ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೭.

ಪಾರ್ವತಿಯವರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಎಲ್ಲ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಕೃಷ್ಣದೇಹೇಪಿ ತಸ್ಯಾಸ್ತು ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸಂಗಮಃ । ಅನ್ಯಗಾತ್ವಂ ದ್ವಿತೀಯೇಸ್ಮಿನ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೭.

ಕೃಷ್ಣನ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಿಕೆ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ರುದ್ರಾನ್ತಃ ಸ್ಥೋ ಹರಿಶ್ಚೈವ ವಹಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸ್ತ್ರಿಯಾಂ ಪ್ರಭುಃ । ಅನ್ತರ್ಧಾನಂ ಯಯೌ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸ್ವಲೋಕಂ ಗತವಾನಭೂತ್ ॥ ೩,೧೭.

ರುದ್ರನೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಹರಿಯವರು, ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು.

ವಿಸೃಜ್ಯ ತಾಶ್ಚ ತಂ ದೇಹಂ ಬಭೂವುರ್ನಲಕನ್ಯಕಾಃ । ಇನ್ದ್ರಸೇನೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಚ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತಾಶ್ಚ ತಪೋವನಮ್ ॥ ೩,೧೭.

ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಳಕನ್ಯೆಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು. ಇಂದ್ರಸೇನೆ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಯಯುಸ್ತತ್ರ ಚರನ್ತ್ಯಸ್ತಾ ದದೃಶುರ್ಮುದ್ಗಲಂ ತ್ವೃಷಿಮ್ । ತಸ್ಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರೇಣ ಬಭೂವುಃ ಕಾಮಮೋಹಿತಾಃ ॥ ೩,೧೭.

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಮುಡ್ಗಲ ಋಷಿಯನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವನನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದುದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಕಾಮಭಾವನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.

ಮುದ್ಗಲಸ್ಯಾಭಿಮಾನಂ ಹಿ ನಾಶಯಿತ್ವಾ ಚ ಮಾರುತಃ । ರಮಯಾಮಾಸ ತತ್ರಸ್ಥಾ ಭಾರತ್ಯಾದಿವರಾಙ್ಗನಾಃ ॥ ೩,೧೭.

ಮಾರುತನು ಮುಡ್ಗಲನ ಹೆಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಭಾರತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ತದ್ದೇಹೇನ ವಿಸೃಷ್ಟಾ ಸಾ ಬಭೂವ ದ್ರೌಪದೀತಿ ಚ । ಯಸ್ಮಾತ್ಸಾ ದ್ರುಪದಾಜ್ಜಾತಾ ತಸ್ಮಾತ್ಸಾ ದ್ರೌಪದೀ ಸ್ಮೃತಾ ॥ ೩,೧೭.

ಆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವಳು ದ್ರೌಪದಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಅವಳು ದ್ರುಪದನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದರಿಂದ ದ್ರೌಪದಿಯೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವೇದಿಮಧ್ಯಾತ್ಸಮುದ್ಭೂತಾ ತಸ್ಮಾತ್ಸಾಯೋನಿಜಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಕೃಷ್ಣವರ್ಣಾ ಯತಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಭೂತಲೇ ಸ್ಮೃತಾ ॥ ೩,೧೭.

ಅವಳು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ವೇದಿಜನ್ಮೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಅವಳಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಇರುವುದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು.

ಕೃಷ್ಣಾದೇಹಪಿ ಭಾರತ್ಯಾ ಅಭಿಮಾನಃ ಸದಾ ಸ್ಮೃತಃ । ಶಚ್ಯಾದೇರಭಿಮಾನಸ್ತು ತಸ್ಮಿನ್ದೇಹೇ ಕದಾಚನ ॥ ೩,೧೭.

ಕೃಷ್ಣೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತಿಯ ಗುರುತು ಸದಾ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶಚಿ ಮತ್ತು ಇತರರ ಗುರುತು ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ಯಾಃ ಸ್ವಭರ್ತೃಸಂಯೋಗಕಾಲೇ ಚ ಖಗಸತ್ತಮ । ಅಭಿಮಾನಸ್ತದೈವ ಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಯಾ ಏವ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ ॥ ೩,೧೭.

ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ತನ್ನ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಗುರುತು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಲ್ಲ.

ಏತಾಸಾಂ ರಮಣೇ ಕಾಲೇ ಉಮಾಯಾಃ ಪಕ್ಷಿಸತ್ತಮ । ಅಭಿಮಾನಶ್ಚ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಸ್ವಾಪ ಏವ ರತಾಃ ಸದಾ ॥ ೩,೧೭.

ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗುರುತು ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಸದಾ ನಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ.

ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ರಮಣೇ ಕಾಲೇ ದ್ರೌಪದ್ಯಾಶ್ಚ ಕಲೇವರೇ । ಭಾರತ್ಯಾಶ್ಚ ತಥಾ ಶಚ್ಯಾ ಅಭಿಮಾನದ್ವಯಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೩,೧೭.

ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತಿ ಮತ್ತು ಶಚಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ಗುರುತುಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ.

ಉಮಾದೇಃ ಶ್ಯಾಮ ಲಾದೇಶ್ಚ ಅಭಿಮಾನಕ್ಷತಿಸ್ತದಾ । ಸರ್ವಾಸಾಂ ಸ್ವಾಪ ಏವ ಸ್ಯಾನ್ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೩,೧೭.

ಉಮೆ ಮತ್ತು ಶ್ಯಾಮಳ ಇದ್ದಾಗ ಅವರ ಗುರುತುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ನಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅರ್ಜುನಂ ವೀರರೂಪೇಣ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ವಾಯುರೇವ ಚ । ಭಾರತೀಂ ರಮತೇ ನಿತ್ಯಂ ಶಾಮಲಾಂ ಚ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ ॥ ೩,೧೭.

ವಾಯುದೇವರು ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ವೀರರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಅವರು ಸದಾ ಭಾರತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಶ್ಯಾಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಸುಂದರೇಣ ಚ ರೂಪೇಣ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ನಕುಲೇ ಮರುತ್ । ರಮತೇ ಭಾರತೀಂ ನಿತ್ಯಂ ನಕುಲಶ್ಚಾಪ್ಯುಷಾಂ ಖಗ ॥ ೩,೧೭.

ವಾಯುದೇವರು ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಕುಲನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ನಕುಲನು ಸದಾ ಭಾರತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ನೀತಿರೂಪೇಣ ಚಾವಿಷ್ಟೋ ಸಹದೇವೇ ಚ ಮಾರುತಃ । ದ್ರೌಪದೀಂ ರಮತೇ ನಿತ್ಯಂ ಸಹದೇವೋಪ್ಯುಷಾಂ ಖಗ ॥ ೩,೧೭.

ವಾಯುದೇವರು ನೀತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಹದೇವನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಸಹದೇವನು ಸದಾ ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ಶಚ್ಯಾದ್ಯಾ ದ್ರೌಪದೀದೇಹೇ ನಾಪುಃ ಸಂಗಂ ಚ ಮಾರುತಃ । ತಾಸಾಮತೋನ್ಯಗಾಮಿತ್ವಂ ಕೃಷ್ಣಾದೇಹೇ ನ ಚಿನ್ತಯೇತ್ ॥ ೩,೧೭.

ಶಚಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ದ್ರೌಪದಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಯುದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಿಕೆ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.

ಧರ್ಮಾದಿದೇಹಸಂಗಂ ಚ ಭಾರತ್ಯಾ ನೈವ ಚಿನ್ತಯೇತ್ । ಮನುಜಸ್ಯ ಚ ದೇಹಸ್ಯ ತಾಸಾಂ ಸಂಗಂ ಚಿನ್ತಯೇತ್ ॥ ೩,೧೭.

ಧರ್ಮಾದಿಗಳ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಿಯ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು; ಆದರೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾನವ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಅಪರೋಕ್ಷವತೀನಾಂ ತು ತಾಸಾಂ ಲೇಪೋ ನ ಸರ್ವಥಾ । ಅಥವಾ ಮುದ್ಗಲಸ್ಯೇವ ರತಿಕಾಲೇ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೭.

ಯಾರು ನೇರ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಲಿನತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಅದು ಮುದ್ಗಳನು ಸಂಗ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

ರಮಣಂ ಚಕ್ರುರೇವಂ ತಾ ಅತೋ ದೋಷೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಏಕಸ್ಮಿನ್ದಿವಸೇ ವೀನ್ದ್ರ ಧರ್ಮೋ ವಾಯುಶ್ಚ ತಾವುಭೌ ॥ ೩,೧೭.

ಅವರು ಹೀಗೆಯೇ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲ; ಒಂದು ದಿನ, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮನೇ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ವಾಯು ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.