ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯೋಗಿನಾಂ ಹೃದಯೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸಧ್ಯಾಯತಿ ಹರಿಂ ಪರಮ್ । ಪಾರ್ಥಕ್ಯೇನಾಪಿ ತಂ ಧ್ಯಾಯನ್ಮಹಾಧ್ಯಾತೇತಿ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ಪರಮ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಮಹಾಧ್ಯಾತೃ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯದ್ಯೋಗ್ಯತಾನುಸಾರೇಣ ವಿಜಾನಾತಿ ಪರಂ ಹರಿಮ್ । ರುದ್ರಾದೌ ವಿದ್ಯಮಾನಾಂಶ್ಚ ಗುಣಾಞ್ಜಾನಾತಿ ಸರ್ವದಾ ॥ ೩,೧೬.

ಯೋಗ್ಯತೆಯಂತೆ ಪರಮ ಹರಿಯನ್ನು ತಿಳಿದರೆ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಯಾವಾಗಲೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ಅತೋ ವೈ ವಿಜ್ಞನಾಮಾಸೌ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಹಿ ಖಗಸತ್ತಮ । ಕಾಮ್ಯಾನಾಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ತ್ಯಾಗಾದ್ವಿರಾಗ ಇತಿ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಹೀಗಾಗಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನನ್ನು ವಿವೇಕವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ವಾಂಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಅವನನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯವೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಥವಾಯೋಗಿನಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸ ಮಾರುತಃ । ವೈರಾಗ್ಯಂ ಸಂಜನಯತಿ ವಿರಾಗ ಇತಿ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಅಥವಾ ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವ ವಾಯುವು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದೇವಾನಾಂ ಪುಣ್ಯಪಾಪಾಭ್ಯಾಂ ಸುಖಮೇವೋತ್ತರೋತ್ತರಮ್ । ತತ್ಸುಖಂ ತೂತ್ತರೇಷಾಂ ಚ ವಾಯುಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ ॥ ೩,೧೬.

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದಿಂದ ಸುಖವು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸುಖವು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ವಾಯುವರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ.

ದೇವಾನಾಂ ಚ ಋಷೀಣಾಂ ಚ ಉತ್ತಮಾನಾಂ ನೃಣಾಂ ತಥಾ । ಸುಖಾಂಶಂ ಜನಯೇದ್ವಾಯುರ್ಯತೋತಃ ಸುಖಸಂಜ್ಞಕಃ ॥ ೩,೧೬.

ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಸುಖದ ಭಾಗವನ್ನು ವಾಯುವು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುಖವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭುನಕ್ತಿ ಸರ್ವದಾ ವೀದ್ರಂ ತತ್ರ ಮುಖ್ಯಸ್ತು ಮಾರುತಃ । ದುಃ ಖಶೋಕಾದಿಕಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೇವಾನಾಂ ಭವತಿ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೬.

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಇಂದ್ರನೇ, ಅವರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನು ವಾಯುವೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ದುಃಖ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ಇತರವುಂಟಾಗುತ್ತವೆ, ಪ್ರಭು.

ತಚ್ಚಾಸುರಾವೇಶವಶಾದಿತ್ಯವೇಹಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ತಜ್ಜೀವಸ್ಯ ಭವೇತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಕ್ರಮಶೋ ಭವೇತ್ ॥ ೩,೧೬.

ಅದು ಅಸುರರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ಜೀವಿಗೆ ದೈತ್ಯರ ಸ್ವಭಾವ ಸ್ವಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ಯತಃ ಕಲಿಶ್ಚಾಧಿಕಃ ಸ್ಯಾದತೋ ದುಃ ಖೀತಿ ಸ ಸ್ಮೃತಃ । ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಪುಣ್ಯಪಾಪಾಭ್ಯಾಂ ದುಃಖಮೇವೋತ್ತರೋತ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೬.

ಇಲ್ಲಿ ಕಳಿಯುಗ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವಿ ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸದಾ ದುಃಖಿತನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದಿಂದ ದುಃಖ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ತದ್ದುಃಖಮುತ್ತರೇಷಾಂ ಚ ಕಲಿಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ । ಭುನಕ್ತಿ ಸರ್ವದಾ ವೀನ್ದ್ರ ತತಃ ಕಲಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಅವರ ದುಃಖವು ಕಳಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇಂದ್ರನೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕಲಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸುಖಹರ್ಷಾದಿಕಂ ಕಿಂಚಿದ್ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಭವತಿ ಪ್ರಭೋ । ದೇವಾವೇಶೋ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೩,೧೬.

ಪ್ರಭುವೇ, ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂತೋಷ, ಆನಂದ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಗಬಹುದು. ಆಗ ಅವನಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರಭಾವ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ದೇವಾನಾಂ ನಿರಯೋ ನಾಸ್ತಿ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ವಿನತಾಸುತ । ಸುಖಸ್ವರೂಪಂ ತನ್ನಾಸ್ತಿ ವಿಷಯೋತ್ಥಮಪಿ ದ್ವಿಜ ॥ ೩,೧೬.

ವಿನತೆಯ ಮಗನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನರಕವೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ; ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂವೇದನೆಗಳಿಂದ ಬರುವದು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ದ್ವಿಜನೇ.

ವಿಷಯೋತ್ಥಂ ಕಿಞ್ಚಿದಪಿ ದೇವಾವೇಶಾದುದೀರಿತಮ್ । ತಮೋ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ದೇವಾನಾಂ ದುಃಖಂ ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವರೂಪತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಸಂವೇದನೆಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದೇವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾದರೂ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಂಧಕಾರವೇ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ.

ವಿಷಯೋತ್ಥಂ ಮಹಾದುಃಖಂ ದೇವಾನಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವದಾ । ದುಃಖಶೋಕಾದಿಕಂ ಕಿಂ ಚಿದಸುರಾವೇಶತೋ ಭವೇತ್ ॥ ೩,೧೬.

ಸಂವೇದನೆಗಳಿಂದ ಬರುವ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅಸುರರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಃಖ, ಶೋಕ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಗಬಹುದು.

ಅತಃ ಕಲಿಃ ಸದಾ ದುಃಖೀ ಸುಖೀ ವಾಯುಸ್ತು ಸರ್ವದಾ । ಮನುಷ್ಯಾಣಾಮೃಷೀಣಾಂ ಚ ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೬.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖಿತನು, ವಾಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿರುವನು. ಮಾನವರಿಗೂ ಋಷಿಗಳಿಗೂ, ಖಗಪತಿಯೇ, ಸುಖವೂ ದುಃಖವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಭವೇತ್ತತ್ಪುಣ್ಯಪಾಪಾಭ್ಯಾಂ ಪುಣ್ಯಭೋಗೀ ಚ ಮಾರುತಃ । ಕಷ್ಟಭಙ್ಗಃ ಕಲಿಲಯೋ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೩,೧೬.

ಇದು ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ; ವಾಯು ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಳಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳ ನಿವಾರಣೆ ಇದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ.

ಪ್ರಾಣಾದಿಸುಖಪರ್ಯನ್ತಾ ಅಂಶಾ ಏಕೋನವಿಂಶತಿಃ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಃ ಸಂತಿ ಲೋಕೇಷು ಪೃಥಕ್ಸಂತಿ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೬.

ಉಸಿರಿನ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಟ್ಟು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳು ಪ್ರಪಂಚಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿವೆ, ಖಗಪತಿಯೇ.

ಮಾರುತರೇವತಾರಾಂಶ್ಚ ಶೃಣು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರಸತ್ತಮ । ಚತುರ್ದಶಸು ಚನ್ದ್ರೇಷು ದ್ವಿತೀಯೌ ಯೋ ವಿರೋಚನಃ ॥ ೩,೧೬.

ಮಾರುತ ಮತ್ತು ರೇವತ ಅವರ ಭಾಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ಚಂದ್ರರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ವಿರೋಚನ.

ಸ ವಾಯುರಿತಿ ಸಂಪ್ರೋಕ್ತ ಇನ್ದ್ರಾದೀನಾಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ಹರಿತತ್ತ್ವೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಸ ವಿಷ್ವಗ್ಯಾವ್ಯತೇಕ್ಷಣಃ ॥ ೩,೧೬.

ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರ ನಡುವೆ ಅವನನ್ನು ವಾಯು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಖಗಪತಿಯೇ. ಹರಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಬದಲಾಗದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಅತೋ ರೋಚನನಾಮಾಸೌ ಮರುದಂಶಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ। ರಾಮಾವತಾರೇ ಹನುಮಾನ್ರಾಮಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಾಧಕಃ । ಸ ಏವ ಭೀಮಸೇನಸ್ತು ಜಾತೋ ಭೂಮ್ಯಾಂ ಮಹಾಬಲಃ ॥ ೩,೧೬.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ರೋಚನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಮಾರುತನ ಭಾಗ. ರಾಮನ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು ರಾಮನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅವನೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನಾಗಿ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದನು.

ಕೃಷ್ಣಾವತಾರೇ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಮರುದಂಶಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಕೃಷ್ಣನ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾರುತನ ಭಾಗ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಮಣಿಮಾನ್ನಾಮ ದೈತ್ಯಸ್ತು ಸಂಕರಾಖ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸಂಕರಂ ಯಸ್ತು ಕರಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೬.

ಮಣಿಮಾನ್ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಸಂಕರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ತೇನ ಸಂಕರನಾಮಾಸೌ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಖಗೇಶ್ವರ । ಧರ್ಮಾನ್ಭಾಗವತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ವಿನಾಶಯತಿ ಸರ್ವಥಾ ॥ ೩,೧೬.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಕರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ. ಅವನು ಭಾಗವತ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ತದಾ ಭೂಮೌ ವಾಸುದೇವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಯಜ್ಞಾರ್ಥೈಃ ಸದೃಶೋ ಯಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಲೋಕೇ ಚತುರ್ದಶೇ ॥ ೩,೧೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನು ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಂತೆ ಯಾರೂ ಇರಲಾರರು.

ಅತಃ ಸ ಪ್ರಜ್ಞಯಾ ಪೂರ್ಣೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಅವತಾರಾಸ್ತ್ರಯೋ ವಾಯೋರ್ಮತಂ ಭಾಗವತಾಭಿಧಮ್ ॥ ೩,೧೬.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭಾಗವತ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿನ ಮೂರು ಅವತಾರಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ಥಾಪನಂ ದುಷ್ಟದಮನಂ ದ್ವಯಮೇವ ಪ್ರಯೋಜನಮ್ । ನಾನ್ಯತ್ಪ್ರಯೋಜನಂ ವಾಯೋಸ್ತಥಾ ವೈರೋಚನಾತ್ಮಕೇ ॥ ೩,೧೬.

ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದು — ಇವು ಎರಡು ಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶಗಳು. ವಾಯು ಮತ್ತು ವೈರೋಚನ ಸ್ವಭಾವದವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ.

ಅವತಾರತ್ರಯೇ ವೀನ್ದ್ರ ದುಃಖಂ ಗರ್ಭಾದಿಸಂಭವಮ್ । ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ವಾಯೋಸ್ತು ತಥಾ ವೈರೋಚನಾದಿಕೇ ॥ ೩,೧೬.

ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಮೂರು ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಯು ಮತ್ತು ವೈರೋಚನರಿಗೆ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ದುಃಖವೇ ಇಲ್ಲ — ಅದು ಎಂದೂ ಇಲ್ಲ.

ಶುಕ್ರಶೋಣಿತಸಂಬನ್ಧೋ ಹ್ಯವತಾರಚತುಷ್ಟಯೇ । ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರ ಯತೋ ನಾಸ್ತ್ಯಶುಭಂ ತತಃ ॥ ೩,೧೬.

ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ನಾಲ್ಕು ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಶುಭವೂ ಇಲ್ಲ.

ಪೂರ್ವಂ ಗರ್ಭಂ ಸಮಾಶೋಷ್ಯ ಸಮಯೇ ಪ್ರಭವಸ್ಯ ಚ । ಪ್ರಾದುರ್ಭವತಿ ದೇವೇಶೀ ಹ್ಯವತಾರಚತುಷ್ಟಯೇ ॥ ೩,೧೬.

ಹಿಂದೆ, ಅವತಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದೇವಿಯವರು ನಾಲ್ಕು ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತಾರೆ.