ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಭೃಗೋರನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶತವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಕಶ್ಯಪಞ್ಜನಯಾಮಾಸ ಮನಸಾ ಚ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಭೃಗುವಿನ ನಂತರ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಂವತ್ಸರಾನನ್ತರಂ ತು ಅದಿತಿಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಭುಃ । ಕಶ್ಯಪಾನನ್ತರಂ ಚಾತ್ರಿಂ ದಶವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭು ಆದಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಕಶ್ಯಪನ ನಂತರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಅತ್ರಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅತ್ರೇರನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದಶವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಅಜೀಜನದ್ಭರದ್ವಾಜಂ ವಸಿಷ್ಠ ತದನತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಅತ್ರಿಯ ನಂತರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭರದ್ವಾಜನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅವನ ನಂತರ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ತಂದನು.

ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ತೇಷಾಂ ಭಾರ್ಯಾಃ ಕ್ರಮೇಣ ತು । ಸಂವತ್ಸರಾನನ್ತರೇಣ ಅಸೃಜತ್ಕಮಲಾಸನಃ ॥ ೩,೧೩.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅವರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಕಮಲಾಸನನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ತು ಗೌತಮಂ ಹ್ಯಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ । ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರೇಣ ಜಮದಗ್ನಿಂ ತತೋಽಸೃಜತ್ ॥ ೩,೧೩.

ವಸಿಷ್ಠನ ನಂತರ, ಪ್ರಭುವು ಗೌತಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಜಮದಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರೇಣ ಮನುರ್ವೈವಸ್ವತೋಽಭವತ್ । ಮನೋರನನ್ತರಂ ಜಜ್ಞೇ ಶತವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ವಿವಸ್ವತನು ಮಗನಾದ ಮನುವು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಮನುವಿನ ನಂತರ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಜನಿಸಿದನು.

ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನೋ ಮಹಾಭಾಗೋ ವಾಯುಪುತ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ । ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ದಶೇ ವರ್ಷೇ ಗಣಪೋ ಹ್ಯಭವದ್ವಿಭೋಃ ॥ ೩,೧೩.

ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನು, ಮಹಾದೈವಿಕನು ಮತ್ತು ವಾಯುಪುತ್ರನು, ಜನಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಗಣಪನು ಭಗವಂತನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತದನನ್ತರಜೋ ವೀನ್ದ್ರ ಅಷ್ಟವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಧನಪೋ ಹ್ಯಭವತ್ತತ್ರ ತದ್ಭಾರ್ಯಾ ವತ್ಸರೇ ಪರೇ ॥ ೩,೧೩.

ಅವನ ನಂತರ, ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ವೀಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಧನಪನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ಪತ್ನಿಯು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು.

ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನಾನನ್ತರಂ ತು ದಶವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಜಯಾದೀನ್ಭ ಗವದ್ಭಕ್ತಾನ್ಸೃಷ್ಟವಾನ್ ಕಮಲಾಸನಃ ॥ ೩,೧೩.

ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನ ನಂತರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕಮಲಾಸನನು ಜಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಕ್ತ ಸೇವಕರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಜಯಾದ್ಯಾನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಲ್ಲಾದ್ಯಾಃ ಕರ್ಮದೇವತಾಃ । ಶತವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ಸೃಷ್ಟವಾಞ್ಛಿವವಾಹನಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಜಯ ಮತ್ತು ಇತರರ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನು ವಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಶಿವನ ವಾಹನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಕರ್ಮದೇವಾನನ್ತರಂ ತು ತ್ರಿಂಶದ್ವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಪರ್ಜನ್ಯಮಸೃಜದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮನ್ತ್ರಯನ್ತ್ರಾಭಿಮಾನಿನಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಕರ್ಮದೇವತೆಗಳ ನಂತರ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಂತ್ರಯಂತ್ರಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಪರ್ಜನ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪರ್ಜನ್ಯಾನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದಶವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಪುಷ್ಕರಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಕರ್ಮತತ್ತ್ವಾಭಿಮಾನಿನಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಪರ್ಜನ್ಯನ ನಂತರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಕರ್ಮತತ್ತ್ವದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಪುಷ್ಕರನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಏವಂ ವಿನಿರ್ಮಮೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಖಗೇಶ್ವರ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷಮೇತಿ ನಾನ್ಯಥಾ ತು ಕಥಞ್ಚನ ॥ ೩,೧೩.

ಈ ರೀತಿ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿದನು, ಖಗಾಧಿಪತೇ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೪ ಶ್ರೀಗರುಡ ಉವಾಚ । ಅವತಾರಾನ್ಹರೇ ಬ್ರೂಹಿ ತಥಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ದಿವೌಕಸಾಮ್ । ಗುಣಾನಾಮನ್ತರ ಬ್ರೂಹಿ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಮಮ ಸವ್ರತ ॥ ೩,೧೪.

ಶ್ರೀಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಹರಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಅವತಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ; ಗುಣಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನು ನನ್ನಂತಹ ವ್ರತಪಾಲಕ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಯೋ ಮೂಲರೂಪೀ ಭಗವಾನನನ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಪುರ್ಣಗುಣಃ ಸ್ವತನ್ತ್ರಃ । ಪುರಾತನಃ ಪೂರ್ಣತನುರ್ಮದಾತ್ಮಾ ನ ತಾದೃಶಾಃ ಸಂತಿ ಕದಾಪಿ ವೀದ್ರ ॥ ೩,೧೪.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮೂಲರೂಪಿಯಾದ, ಅನಂತ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಗಳಿರುವ, ಸ್ವತಂತ್ರನಾದ, ಪುರಾತನನಾದ, ಪೂರ್ಣದೇಹಿಯಾದ, ನನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನು ಇತರರಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ.

ಪಾದಶ್ಚ ಪೂರ್ಣಃ ಪಾದತಲಂ ಚ ಪೂರ್ಣಂ ನಖಾಶ್ಚ ಪೂರ್ಣಾಃ ಕಟಿಕಣ್ಠೌ ಚ ಪೂರ್ಣೌ । ಊರೂ ಚ ಪೂರ್ಣೇ ಉದರಂ ಚ ಪೂರ್ಣಂ ಲಬ್ಧ್ವಾಪಿ ಪೂರ್ಣಾಞ್ಜಗೃಹೇ ತಥಾಪ್ಯುರಃ ॥ ೩,೧೪.

ಅವನ ಪಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಪಾದತಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ, ನಖಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ, ಕಮರು ಮತ್ತು ಕಂಠವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ; ತೊಡೆಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಉರಸೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ಸ್ಕನ್ಧಃ ಸುಪೂರ್ಣಾಃ ಸಕಲಾಶ್ಚ ಬಾಹವಃ ಪೂರ್ಣಾಃ ಕೇಶಾಃ ಶ್ಮಶ್ರುದನ್ತಾಶ್ಚ ಪೂರ್ಣಾಃ । ಲೋಮಾನಿ ಪೂರ್ಣಾನಿ ತಥೈವ ರೋಮಕೂಪಾಶ್ಚ ಪೂರ್ಣಾಸ್ತು ತಥೈವ ಶಿಶ್ರಃ ॥ ೩,೧೪.

ಅವನ ಭುಜಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಎಲ್ಲಾ ಕೈಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ, ಕೂದಲು, ಗಡ್ಡೆ, ಹಲ್ಲುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ; ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಹಾಗೆಯೇ ರೋಮಕೂಪಗಳು ಮತ್ತು ತಲೆ ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣ.

ಅಣ್ಡಶ್ಚ ಪೂರ್ಣೋ ಹ್ಯಣ್ಡರೋಮಾಣಿ ಕಕ್ಷಾಶ್ಚಕ್ಷುಶ್ಚ ಶ್ರೋತ್ರೇ ಸರ್ವ ಏತೇ ಚ ಪೂರ್ಣಾಃ । ಕಿಂ ವರ್ಣಯೇ ಮೂಲರೂಪಂ ಹರೇಶ್ಚ ಯಾವದ್ವಲಂ ಪೂರ್ಣಂ ಸಮಗ್ರದೇಹೇ ॥ ೩,೧೪.

ಅವನ ವೃಷಣಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ, ಅವುಗಳ ರೋಮಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ, ಕಕ್ಷೆಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಿವಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ; ಹರಿ ಮೂಲರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ, ಅವನ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ತಾವದ್ಬ್ರಲಂ ಹ್ಯೇಕರೋಮಾದಿಕೇಷು ಸಂತಿತ್ವಿಮೇ ಹಿ ಯತಃ ಸ ಏವ ಪೂರ್ಣಃ । ಸ ಏವ ತು ಸರ್ವಸ್ಯ ಕರ್ತಾ ಸ ಏವ ಹರ್ಥಾ ಸ ತು ಸಾರಾಂಶಭೋಕ್ತಾ ॥ ೩,೧೪.

ಒಂದು ರೋಮದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವಂತೆ, ಅವನು ಸ್ವತಃ ಸಂಪೂರ್ಣನು; ಅವನೇ ಎಲ್ಲರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಅವನೇ ಭೋಗಿಯೂ, ಅವನೇ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು.

ಅಸಾರಾಂಶಂ ನೈವ ಭೋಕ್ತಾ ಹರಿಸ್ತು ಸಾರಾನ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶೃಣು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರ ಸಮ್ಯಕ್ । ದ್ರಾಕ್ಷೇಕ್ಷುಸಾರಂ ನಾರಿಕೇಲಸ್ಯ ಸಾರಂ ಚೂತಸ್ಯ ಸಾರಂ ಪನಸಸ್ಯಾಪಿ ಸಾರಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ಹರಿಯು ಅಸಾರವಾದುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಮಾತ್ರ ಸಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಕೇಳು: ದ್ರಾಕ್ಷಿ, ಇಕ್ಕಟ್ಟು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಮಾವು, ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು—ಇವುಗಳ ಸಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾರಙ್ಗಸಾರಂ ಕ್ರಮುಕಸ್ಯಾಪಿ ಸಾರಂ ಖರ್ಜೂರಸಾರಂ ಕದಲೀಫಲಸ್ಯ । ನಾರಾಯಣೋ ಬೀಜರೂಪಸ್ಯ ಸಾರಂ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ಭಕ್ತವರ್ಯೋ ದಯಾಲುಃ ॥ ೩,೧೪.

ನಾರಂಗದ ಸಾರ, ವಿಳೇದ ಸಾರ, ಈಚಳ ಹಣ್ಣಿನ ಸಾರ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಸಾರ—ನಾರಾಯಣನು ಸದಾ ಭಕ್ತನಿಗೆ ದಯಾಳು, ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬೀಜರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಸಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಾಮ್ಬೂಲಸಾರಂ ಖದಿರಸ್ಯ ಸಾರಂ ಪುಷ್ಪಸ್ಯ ಸಾರಂ ಚನ್ದನಸ್ಯಾಪಿ ಸಾರಮ್ । ಗೋಧೂಮಸಾರಂ ಯವಾನಾಂ ಚ ಸಾರಂ ಮಾಷಸ್ಯ ಸಾರಂ ಹರೇಣೋಶ್ಚ ಸಾರಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ತಾಂಬೂಲದ ರಸ, ಖದಿರದ ರಸ, ಹೂವಿನ ರಸ, ಚಂದನದ ರಸ, ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನ ರಸ, ಯವದ ರಸ, ಹುರುಳಿಯ ರಸ, ಹರಣದ ಕಸ್ತೂರಿಯ ರಸ—

ಶುದ್ಧಂ ತಥಾ ವ್ರೀಹಿನೀವಾರಸಾರಂ ಶ್ಯಾಮಾಕಸಾರಂ ಶುದ್ಧಧಾನ್ಯಸ್ಯ ಸಾರಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ಹಾಗೆಯೇ, ಶುದ್ಧ ಅಕ್ಕಿಯ ರಸ, ನಿವಾರ ಅಕ್ಕಿಯ ರಸ, ಶ್ಯಾಮಾಕದ ರಸ, ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧ ಧಾನ್ಯಗಳ ರಸ—

ನಿಷಿದ್ಧಾನ್ಸರ್ವಶಾಕಸ್ಯ ಸಾರಾಂಸ್ತಥಾ ನಿಪಿದ್ಧಾಲ್ಲಾಂವಣಸ್ವಾಪಿ ಸಾರಾನ್ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಮಾದರೇಣ ಅನ್ನಸ್ಯ ಸಾರಂ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಸ್ಯ ಸಾರಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಎಲ್ಲ ತರಕಾರಿಗಳ ರಸ, ಹಾಗು ನಿಷಿದ್ಧ ಉಪ್ಪಿನ ರಸಗಳನ್ನೂ, ವಿಷ್ಣು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ನದ ರಸ, ತಿನ್ನುವ ಮತ್ತು ಉಣಬಲ್ಲದ್ದಿನ ರಸವನ್ನು ಕೂಡಾ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೂಪಸ್ಯ ಸಾರಂ ಪರಮಾನ್ನಸ್ಯ ಸಾರಂ ದುಗ್ಧಸ್ಯ ಸಾರಂ ದಧಿತಕ್ರಸ್ಯ ಸಾರಮ್ । ಘೃತಸ್ಯ ಸಾರಂ ರಾಮಠಸ್ಯಾಪಿ ಸಾರಂ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ಷಪಸ್ಯಾಪಿ ಸಾರಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ಸಾರು, ಪರಮ ಅನ್ನದ ರಸ, ಹಾಲಿನ ರಸ, ಮೊಸರಿನ ಹಾಗೂ ತಕ್ಕಳಿನ ರಸ, ತುಪ್ಪದ ರಸ, ಬೆಣ್ಣೆಯ ರಸ, ಮತ್ತು ಸಾಸಿವೆ ರಸವನ್ನು ಕೂಡ ವಿಷ್ಣು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮರೀಚಸಾರಂ ಜೀರಕಸ್ಯಾಪಿ ಸಾರಂ ತಥಾ ಹವಿರ್ಘೃತಪಕ್ವಸ್ಯ ಸಾರಮ್ । ತೈಲೇಷು ಪಕ್ವಸ್ಯ ಚ ಭರ್ಜಿತಸ್ಯ ಗುಡಸ್ಯ ಸಾರಂ ನವನೀತಸ್ಯ ಸಾರಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ಮೆಣಸಿನ ರಸ, ಜೀರಕದ ರಸ, ಹವನದ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರದ ರಸ, ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಮತ್ತು ಹುರಿದ ಆಹಾರದ ರಸ, ಬೆಲ್ಲದ ರಸ, ಹಸಿರು ಬೆಣ್ಣೆಯ ರಸ—

ಲವಙ್ಗಸಾರಂ ಶರ್ಕರಾಯಾಶ್ಚ ಸಾರಮಿತ್ಯಾದಿಸಾರಾನ್ ವಾಸುದೇವಸ್ತು ಭುಕ್ತೇ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಃ ಸರ್ವಜಗನ್ನಿವಾ ಸಸ್ತಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ವಾಸುದೇವೋಪಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೧೪.

ಲವಂಗದ ರಸ, ಸಕ್ಕರೆಯ ರಸ ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿ ರಸಗಳನ್ನು ವಾಸುದೇವನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೊಳಗಿನವನು, ತನ್ನ todayಯಿಂದ ಸದಾ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ತಚ್ಛೇಷಸಾರಾನಪಿ ಚಾವನೀಶೋ ಮಹಾತ್ಮನೋಂಶಾಞ್ಛೃಣು ಶಿಷ್ಯವರ್ಯ । ಏವಂ ವಿಮೂಢಾ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಭಕ್ತಾಃ ಕಿಂ ವಕ್ತವ್ಯಂ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಾ ಹಿ ಲೋಕೇ ॥ ೩,೧೪.

ಈಗ ಉಳಿದಿರುವ ರಸಗಳನ್ನೂ, ಭೂಮಿಯ ಮಹಾತ್ಮನ ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಕೇಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಷ್ಯನೇ. ಹೀಗೆ ವಾಸುದೇವನ ಭಕ್ತರು ಮೋಹಿತರಾದರೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇನು?

ಕಲ್ಯಾಣಾಸ್ತೇ ಸಾರಭೋಕ್ತಾರ ಏವ ನೈಷಾಂ ಭವೇತ್ತೇನ ದುಃ ಖಾಭಿವೃದ್ಧಿಃ । ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ಯೇ ವೈಶ್ವದೇವಂ ವಿಹಾಯ ದುಷ್ಟಾಂಸ್ತಾನ್ವೈ ಭುಕ್ತಿಚಿನ್ತ್ತಾಂಶ್ಚ ವಿದ್ಧಿ ॥ ೩,೧೪.

ಯಾರು ಈ ರಸಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಧನ್ಯರು; ಅವರಿಗೆ ದುಃಖವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವೈಶ್ವದೇವ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಪ್ಪಾಗಿ ತಿನ್ನುವವರು, ಆಹಾರದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುವವರೆಂದು ತಿಳಿ.