ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಹ್ಯಮಚ್ಛಿನ್ನಭಕ್ತಾಯ ದಯಾಂ ಕುರು ಮಹಾಪ್ರಭೋ । ಇತಿ ಸ್ತುತ್ವಾ ಹರಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಥಿತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜ ಲಿರಗ್ರತಃ ॥ ೩,೧೨.

ಮಹಾಪ್ರಭೋ, ನನಗೆ ಅಚ್ಛಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು; ಹೀಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೈಮುಗಿದು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಇತಿ ಸ್ತುತಃ ಸ ಭಗವಾನ್ ಸ್ವಪೂತ್ರೇಣ ದಯಾನಿಧಿಃ । ಮೇಧಗಂಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಧುಸೂದನಃ ॥ ೩,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಗವಂತನು, ದಯೆಯ ಸಾಗರನಾದ ಮಧುಸೂದನನು, ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಸೃಜ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಿಮಾನ್ದೇವಾನ್ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಕ್ರಮೇಣ ಚ । ಯಥಾ ವೈ ಪ್ರಾಕ್ಕ್ಷಣೇತದ್ವತ್ಸೃಜ ಸರ್ವಂ ಮಹಾಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೩.

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು; ಹಿಂದೆ ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸು ಮಹಾಪ್ರಭೋ.

ನಾಸ್ತಿ ಪ್ರಯೋಜನಂ ತೇನ ತವ ಮತ್ಪ್ರೀತಯೇ ಸೃಜ । ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ಹಾರಿಣಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ತುತ್ವಾ ಹರಿಂ ಪರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಅದರಲ್ಲೇನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸು; ಹೀಗೆ ಹಾರಿಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಸೃಷ್ಟಿಂ ಕರ್ತುಂ ಮನೋ ದಧ್ರೇ ಪ್ರೀಣಯನ್ನೇವ ಮಾಧವಮ್ । ಮಹತ್ತತ್ವಾತ್ಮಕೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಾಯುಂ ಜೀವಭಿಮಾನಿನಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಮಾಧವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು; ಮಹತ್ತತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಾಯುವನ್ನು ಜೀವಭಾವದಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ಆದೌ ಸಸರ್ಜ ಗರುಡ ಪುರುಷಾತ್ಮಾ ಸ ಏವ ಚ । ತತೋ ದಕ್ಷಿಣಹಸ್ತಾತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀಂ ಭಾರನ್ತೀ ತಥಾ ॥ ೩,೧೩.

ಮೊದಲು, ಪುರುಷಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಗರುಡನನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ, ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಭಾರಣಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಕ್ಷಿಣಾದ್ಧಸ್ತಾದಹಙ್ಕಾರಾತ್ಮಕೋ ಹರಃ । ಆದೌ ಶೇಷಸ್ತತೋ ಜಜ್ಞೇ ಗರುಡತದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಅಹಂಕಾರಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಹರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಮೊದಲಿಗೆ ಶೇಷನು, ನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಗರುಡನು ಜನಿಸಿದನು.

ತದನನ್ತರಜೋ ರುದ್ರಃ ಸ ಏವಂ ಸೃಷ್ಟವಾನ್ಪ್ರಭುಃ । ಸ್ವೋತ್ಪತ್ತ್ಯನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದಶವರ್ಷಾನ್ಮಹಾಪ್ರಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಅದಾದಮೇಲೆ, ಆ ರುದ್ರನೇ ಸ್ವಯಂ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ತನ್ನ ಉದಯದ ನಂತರ, ಮಹಾ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದನು.

ವಾಯುಮುತ್ತ್ಪಾದ್ರಯಾಮಾಸ ವತ್ಸರಾನನ್ತರೇ ಪ್ರಭುಃ । ಗಾಯತ್ರೀಂ ಜನಯಾಮಾಸ ವಾಯೋರುತ್ಪತ್ತ್ಯನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಭು ವಾಯುವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ವಾಯು ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ, ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಂವತ್ಸರಾನನ್ತರೇ ತು ಭಾರತೀಮಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ । ಭಾರತ್ಯನನ್ತರಂ ಶೇಂ ದಿವ್ಯಸಾಹಸ್ರವತ್ಸರಾತ್ ॥ ೩,೧೩.

ಮತ್ತೆ ಒಂದು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಭು ಭಾರತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಭಾರತಿಯ ನಂತರ, ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಶೇಷನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಅನನ್ತರಂ ಸಂಬಭೂವ ಗರುಡಸ್ತು ತತಃ ಪರಮ್ । ದಿವ್ಯಸಾಹಸ್ರವರ್ಷಾತ್ತು ತಥಾ ರುದ್ರಞ್ಚ ಸೃಷ್ಟವಾನ್ ॥ ೩,೧೩.

ಶೇಷನಾದಮೇಲೆ ತಕ್ಷಣ ಗರುಡನು ಜನಿಸಿದನು. ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಆ ರೀತಿ ರುದ್ರನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಶೇಷಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ದೇವೀಂ ವಾರುಣೀಂ ಚ ಮಹಾಪ್ರಭುಃ । ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ಹ್ಯಸೃಜತ್ಕಮಲಾಸನಃ ॥ ೩,೧೩.

ಶೇಷನಾದಮೇಲೆ ಮಹಾ ಪ್ರಭು ದೇವಿ ವಾರುಣಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕಮಲಾಸನ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಗರುಡಾನನ್ತರಂ ದೇವೀಂ ಸೌಪರ್ಣೀಮಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ । ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ಚ ಪಾರ್ವತೀಂ ಚ ತಥೈವ ಸಃ ॥ ೩,೧೩.

ಗರುಡನಾದಮೇಲೆ ಪ್ರಭು ದೇವಿ ಸೌಪರ್ಣಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವನು ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಪಾರ್ವತ್ಯನನ್ತರಂ ಚನ್ದ್ರಂ ಮನಸ್ತತ್ತ್ವನಿಯಾಮಕಮ್ । ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ವಾಸವಂ ಹ್ಯಸೃಜತ್ತತಃ ॥ ೩,೧೩.

ಪಾರ್ವತಿಯ ನಂತರ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ವಾಸವನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಭಿಮಾನೀ ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯ ಬಾಹೋಶ್ಚ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ಶಚೀ ತಾಮಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಪರಮೇಶ್ವರನ ದಕ್ಷಿಣ ಕೈಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದವನು, ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಭು ಶಚಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಇನ್ದ್ರಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ಕಾಮಂ ತ್ರಿಂಶದ್ವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಅಸೃಜದ್ವಾಮಬಾಹೋಶ್ಚಮನಸ್ತತ್ವಾಭಿಮಾನಿನಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಇಂದ್ರನಾದಮೇಲೆ, ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅವನು ಎಡ ಕೈಗೆ ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಕಾಮನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ತದನನ್ತರಜಾಂ ದೇವೀಂ ದಶವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ರತಿಂ ಸ ಜನಯಾಮಾಸ ಕಾಮಭಾರ್ಯಾಂ ಮಹಾಪ್ರಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಅದಾದಮೇಲೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಮಹಾ ಪ್ರಭು ಕಾಮನ ಪತ್ನಿಯಾದ ರತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಕಾಮಸ್ಯಾಪ್ಯಭಿಮಾನೀ ತು ಸ ಏವ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಹಙ್ಕಾರಿಕಂ ಪ್ರಾಣಂ ಕಾರ್ಯೋತ್ಪತ್ತೇರನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಕಾಮನಿಗೂ ಅಧಿಪತಿ ಇದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ನಂತರ ತಕ್ಷಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ನಿರ್ಮಮೇ ನಾಸಿಕ ತತಃ । ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾಂ ನಾಸಿಕಸ್ಯಃ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವನು ನಾಸಿಕನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ನಾಸಿಕನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ನಿರ್ಮಮೇ ನಾಸಿಕಾಂ ವಾಮಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ಅಹಙ್ಕಾರಾದನು ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಜ್ಞಾನಂ ಚ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಡ ಮೂಗಿನ ದ್ವಾರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅಹಂಕಾರದ ನಂತರ, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ನಿರ್ಮಮೇ ಚ ವರ್ಷಯುಗ್ಮಪಞ್ಚವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ತಾರಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ವಿನಿರ್ಮಮೇ ॥ ೩,೧೩.

ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಮತ್ತೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ತಾರೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಗುರೋರನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಞ್ಚವಿಂಶಾದನನ್ತರಮ್ । ಸ್ವಾಯಂಭುವಂ ಮನುಂ ಚೈವ ನಿರ್ಮಮೇ ಮನಸಾ ವಿಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಗುರುವಿನ ನಂತರ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಪ್ರಭು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪಞ್ಚವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ಶತರೂಪಾಂ ವಿನಿರ್ಮಮೇ । ಶತರೂಪಾನನ್ತರಂ ತು ವಿಂಶದ್ವರ್ಷದಿನಾನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಶತರೂಪೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಶತರೂಪೆಯ ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ.

ದಕ್ಷಃ ಶಿಷ್ಯಾತ್ಮಕೋ ಜಜ್ಞೇ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗುಷ್ಠತಃ ಪ್ರಭೋಃ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ವಾಮಾಙ್ಗುಷ್ಠಾಚ್ಚತುರ್ಮುಖಃ ॥ ೩,೧೩.

ದಕ್ಷಿಣ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಪ್ರಭುವಿನ ಶಿಷ್ಯಪುತ್ರನಾದ ದಕ್ಷನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಎಡ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ನಾಲ್ಕುಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜನಿಸಿದನು.

ಪ್ರಸೂತಿಮಸೃಜದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಪರಮಾದರಾತ್ । ದಕ್ಷಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಞ್ಚವಿಂಶಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಸೂತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ದಕ್ಷನಾದಮೇಲೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಬ್ರಹ್ಮನು.

ನಿರ್ಮಮೇ ಹ್ಯನಿರುದ್ಧಂ ಚ ಮಧ್ಯಮಾಙ್ಗುಲಿಪರ್ವತಃ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ಸಸರ್ಜ ಭಗವಾನಜಃ ॥ ೩,೧೩.

ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆ ಜನನಹೀನ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಕಾರಣನಾದನು.

ವಿರಾಜಸಂಜ್ಞಕಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯಮಾಙ್ಗುಲಿಪರ್ವತಃ । ಅನಿರುದ್ಧಾನನ್ತರ ತು ಶತವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ ವಿರಾಜ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅನಿರುದ್ಧನ ನಂತರ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಅವಳನ್ನು ತಂದನು.

ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರವಹಂ ವಾಯುಂ ಕನಿಷ್ಠಾಙ್ಗುಲಿಪರ್ವತಃ । ದಶವರ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ಪ್ರವಾಹೀಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಕಿರಿಯ ಬೆರಳಿನ ಭಾಗದಿಂದ ಪ್ರಭಾಹ ಎಂಬ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಭಾಹಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಕನಿಷ್ಠಾಙ್ಗುಲಿಪರ್ವಾಚ್ಚ ವಾಮದೇವಂ ನ ಸಂಶಯಃ । ಪ್ರವಹಾನನ್ತರಂ ತಬ್ರಹ್ಮಾ ಶತವರ್ಷಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಕಿರಿಯ ಬೆರಳಿನ ಭಾಗದಿಂದ ವಾಮದೇವನನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪ್ರಭಾಹನ ನಂತರ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ತಂದನು.