ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾತ್ಷಡ್ಗುಣತೋ ಹೀನಃ ಶಂಬರೋ ಲೋಕಕಣ್ಟಕಃ । ಶಂಬರಸ್ಯ ಸಮೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಶಾಲ್ವೋ ದೈತ್ಯೇಷು ಚಾಧಮಃ ॥ ೩,೧೨.

ಅವನಿಗಿಂತ ಆರು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಲೋಕದ ಕಂಟಕನಾದ ಶಂಬರನು. ಶಂಬರನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿರುವ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನನಾದವನು ಶಾಲ್ವನು.

ಶಂಬರಾತ್ತು ದ್ವಿಗುಣತೋ ಹಿಡಿಂಬೋ ನ್ಯೂನ ಉಚ್ಯತೇ । ಬಾಣಸ್ತತೋಽಧಮೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಸ ತು ಕೀಚಕನಾಮತಃ ॥ ೩,೧೨.

ಶಂಬರನಿಗಿಂತ ಎರಡು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಹಿಡಿಂಬನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ನಂತರ ಬಾಣನು, ಕೀಚಕನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ಹೀನನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ದ್ವಾಪಾರಖ್ಯೋ ಮಹಾಹಾಸೋ ಬಾಣಾಸುರಸಮಃ ಸ್ಮೃತಃ । ತಸ್ಮಾದ್ದಶಗುಣೈರ್ಹೀನೋ ನಮುಚಿರ್ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ ॥ ೩,೧೨.

ದ್ವಾಪರನು ಮಹಾ ಹಾಸ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ಬಾಣಾಸುರನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನು ನಮುಚಿ.

ನಮುಚೇಸ್ತು ಸಮೌ ಜ್ಞೇಯೌ ಪಾಕ ಇಲ್ವಲ ಇತ್ಯುಭೌ । ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ಗುಣೈರ್ಹೀನೋ ವಾತಾಪಿರ್ದಾನವಾಧಮಃ ॥ ೩,೧೨.

ನಮುಚಿಗೆ ಸಮನಾಗಿರುವವರು ಪಾಕ ಮತ್ತು ಇಲ್ವಲ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು. ಅವನಿಗಿಂತ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದಾನವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನನಾದವನು ವಾತಾಪಿ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸಾರ್ಧಗುಣೈರ್ಹೀನೋ ಧೇನುಕೋ ನಾಮ ದೈತ್ಯರಾಟ್ । ಧೇನುಕಾದರ್ಧಗುಣತಃ ಕೇಶೀ ದೈತ್ಯಸ್ತು ಚಾವರಃ ॥ ೩,೧೨.

ಅವನಿಗಿಂತ ಒಂದು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಧೇನುಕ. ಧೇನುಕನಿಗಿಂತ ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೈತ್ಯನು ಕೇಶಿ.

ಕೇಶೀದೈತ್ಯಸಮೋ ಜ್ಞೇಯಸ್ತೃಣಾವರ್ತೋ ಮಹಾಸುರಃ । ತಸ್ಮಾದ್ದಶಗುಣೈರ್ಹೀನೋ ಹಂಸೋ ನಾಮರಮಾಪತೇ ॥ ೩,೧೨.

ಕೇಶಿ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿರುವ ಮಹಾಸುರನು ತೃಣಾವರ್ತ. ಅವನಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಸನೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ತ್ರಿರಿಕಸ್ತು ಸಮೋ ಜ್ಞೇಯಸ್ತತ್ಸಮಃ ಪೌರುಕಸ್ಮೃತಃ । ವೇತಃ ಸ ಏವ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಸತ್ತಮ ॥ ೩,೧೨.

ತ್ರಿರಿಕನು ಸಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಸಮನಾದವನು ಪೌರುಕನೆಂದು ನೆನಪಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಭಗವಂತನೇ, ಅವನೇ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ವೇಟನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದೇಕಗುಣೈರ್ಹೀನೌ ಕುಂಭಾಣ್ಡಕಕುಪರ್ಣಕೌ । ದುಃ ಶಾಸನಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಜರಾಸಂಧಸಮಃ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ಅವನಿಗಿಂತ ಒಂದು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಕುಂಭಾಂಡ ಮತ್ತು ಕುಪರ್ಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು. ದುಷ್ಶಾಸನನು ಜರಾಸಂಧನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪ್ರಭು.

ಕಂಸೇನ ತುಲ್ಯೋ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ವಿಕರ್ಣೋ ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ । ಕುಂಭಕರ್ಣಾಚ್ಛತಗುಣೈರ್ಹೀನೌ ಕ್ರಧ್ಯೇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ ॥ ೩,೧೨.

ಕಂಸನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿರುವ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನು ವಿಕರ್ಣನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕುಂಭಕರ್ಣನಿಗಿಂತ ನೂರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿರುವವನು ಕ್ರಧನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೈರ್ಹೀನಃ ಶತಧನ್ವಾ ಮಹಾಸುರಃ । ಸಮಾನಸ್ತಸ್ಯ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಕರ್ಮಾರಿರ್ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ ॥ ೩,೧೨.

ಆದುದರಿಂದ, ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಮಹಾಸುರನಾದ ಶತಧನ್ವನು, ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವಶತ್ರುವಿಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಕಾಲಕೇಯಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಸದಾ ವೇನಸಮೋ ಮತಃ । ಅಧಮಾನಾಂ ತು ದೈತ್ಯಾನಾಮುತ್ತಮೈಃ ಸಾಮ್ಯಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೩,೧೨.

ಕಾಲಕೇಯನು ಸದಾ ವೇನನಿಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಹೀನರಾದವರಿಗೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಗೂ ಸಮಾನತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತತ್ರಾವೇಶಾಚ್ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ದೇವಾನಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುರ್ಣೈಹೀನಶ್ಚಿತ್ತಮಾನಸುರೋ ಮಹಾನ್ ॥ ೩,೧೨.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾಗಿ, ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಾಸುರನು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾನೆ.

ತಚ್ಛರೀರಾಭಿಮಾನೀ ತು ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೈರ್ವರಃ । ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೈಹೀಂನೋ ಹಸ್ತಮಾನಸುರೋ ಮಹಾನ್ ॥ ೩,೧೨.

ದೇಹವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುವವನು ಶತಗುಣಗಳಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಆದರೆ ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಕೈಯಿನ ಮಹಾಸುರನು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾನೆ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೈರ್ಹೀನಃ ಪಾದಮಾನಸುರೋ ಮಹಾನ್ । ನೇತ್ರೇನ್ದ್ರಿಯಾಭಿಮಾನೀ ತು ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೋ ವರಃ ॥ ೩,೧೨.

ಪಾದದ ಮಹಾಸುರನು ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಕಣ್ಣಿನ ಇಂದ್ರಿಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವವನು ಶತಗುಣಗಳಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಚಕ್ಷುರಿನ್ದ್ರಿಯಮಾನೀ ತು ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೋ ವರಃ । ತಸ್ಮಾಚ್ಛಗುಣೈರ್ಹೀನಃ ಸ್ಪರ್ಶಮಾನಸುರೋ ಮಹಾನ್ ॥ ೩,೧೨.

ಕಣ್ಣು ಇಂದ್ರಿಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವವನು ಶತಗುಣಗಳಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಶದ ಮಹಾಸುರನು ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾನೆ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುರ್ಣೈಹೀನಶ್ಚಣ್ಡಮಾನಸುರೋ ಮಹಾನ್ । ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುರ್ಣೈರ್ಹೀನಃ ಶಿಶ್ರಮಾನಸುರೋ ಮಹಾನ್ ॥ ೩,೧೨.

ಕೋಪದ ಮಹಾಸುರನು ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಶೀತದ ಮಹಾಸುರನು ಕೂಡ ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾನೆ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛತಗುಣೈರ್ಹೀನಃ ಕರ್ಮಮಾನಸುರಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಕಲ್ಪಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರೇರಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ರುದ್ರಾದ್ಯಾ ಅಧಿಕಾರಿಣಃ ॥ ೩,೧೨.

ಕರ್ಮದ ಮಹಾಸುರನು ಶತಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವವನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ರುದ್ರಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಲ್ಪಾದಿಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕದಾಚಿತ್ಸುವಿರುದ್ಧಂ ಚ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತವ ಸತ್ತಮ । ಕದಾಪ್ಯಹಂ ಚ ವಾಯುಶ್ಚ ವಿರುದ್ಧಂ ನಾಚರೇವ ಭೋಃ ॥ ೩,೧೨.

ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರು ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಮತ್ತು ವಾಯು ಎಂದಿಗೂ ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೂಲೇಷ್ವಂಶಾವತಾರೇಷು ರುದ್ರಾದೀನಾ ಮಹಾಪ್ರಭೋ । ಬುದ್ಧಿರ್ವಿನಶ್ಯತೇ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛಿನ್ನಾ ಹಿ ತೇಽಖಿಲಾಃ ॥ ೩,೧೨.

ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ, ರುದ್ರಾದಿಗಳ ಅಂಶಾವತಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಾಪ್ರಭೋ, ಬುದ್ಧಿ ನಾಶವಾಗುವುದರಿಂದ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಮಹೀಪತೇ ಚ ಮದ್ಬುದ್ಧಿಸ್ತಸ್ಮಾದಚ್ಛಿನ್ನಸಂಜ್ಞಿಕಃ । ಏತಾದೃಶೋಪ್ಯಹಂ ದೇವ ನ ಚ ಶಕ್ತಿಸ್ತು ನಸ್ತವೇ ॥ ೩,೧೨.

ಓ ಭೂಪಾಲಕ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಅಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ; ಆದರೂ ದೇವಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

ಮಹ್ಯಮಚ್ಛಿನ್ನಭಕ್ತಾಯ ದಯಾಂ ಕುರು ಮಹಾಪ್ರಭೋ । ಇತಿ ಸ್ತುತ್ವಾ ಹರಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಥಿತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜ ಲಿರಗ್ರತಃ ॥ ೩,೧೨.

ಮಹಾಪ್ರಭೋ, ನನಗೆ ಅಚ್ಛಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು; ಹೀಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೈಮುಗಿದು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಇತಿ ಸ್ತುತಃ ಸ ಭಗವಾನ್ ಸ್ವಪೂತ್ರೇಣ ದಯಾನಿಧಿಃ । ಮೇಧಗಂಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಧುಸೂದನಃ ॥ ೩,೧೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಗವಂತನು, ದಯೆಯ ಸಾಗರನಾದ ಮಧುಸೂದನನು, ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಸೃಜ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಿಮಾನ್ದೇವಾನ್ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಕ್ರಮೇಣ ಚ । ಯಥಾ ವೈ ಪ್ರಾಕ್ಕ್ಷಣೇತದ್ವತ್ಸೃಜ ಸರ್ವಂ ಮಹಾಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೩.

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು; ಹಿಂದೆ ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸು ಮಹಾಪ್ರಭೋ.

ನಾಸ್ತಿ ಪ್ರಯೋಜನಂ ತೇನ ತವ ಮತ್ಪ್ರೀತಯೇ ಸೃಜ । ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ಹಾರಿಣಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ತುತ್ವಾ ಹರಿಂ ಪರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಅದರಲ್ಲೇನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸು; ಹೀಗೆ ಹಾರಿಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಸೃಷ್ಟಿಂ ಕರ್ತುಂ ಮನೋ ದಧ್ರೇ ಪ್ರೀಣಯನ್ನೇವ ಮಾಧವಮ್ । ಮಹತ್ತತ್ವಾತ್ಮಕೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಾಯುಂ ಜೀವಭಿಮಾನಿನಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಮಾಧವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು; ಮಹತ್ತತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಾಯುವನ್ನು ಜೀವಭಾವದಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ಆದೌ ಸಸರ್ಜ ಗರುಡ ಪುರುಷಾತ್ಮಾ ಸ ಏವ ಚ । ತತೋ ದಕ್ಷಿಣಹಸ್ತಾತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀಂ ಭಾರನ್ತೀ ತಥಾ ॥ ೩,೧೩.

ಮೊದಲು, ಪುರುಷಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಗರುಡನನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ, ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಭಾರಣಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಕ್ಷಿಣಾದ್ಧಸ್ತಾದಹಙ್ಕಾರಾತ್ಮಕೋ ಹರಃ । ಆದೌ ಶೇಷಸ್ತತೋ ಜಜ್ಞೇ ಗರುಡತದನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಅಹಂಕಾರಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಹರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಮೊದಲಿಗೆ ಶೇಷನು, ನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಗರುಡನು ಜನಿಸಿದನು.

ತದನನ್ತರಜೋ ರುದ್ರಃ ಸ ಏವಂ ಸೃಷ್ಟವಾನ್ಪ್ರಭುಃ । ಸ್ವೋತ್ಪತ್ತ್ಯನನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದಶವರ್ಷಾನ್ಮಹಾಪ್ರಭುಃ ॥ ೩,೧೩.

ಅದಾದಮೇಲೆ, ಆ ರುದ್ರನೇ ಸ್ವಯಂ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ತನ್ನ ಉದಯದ ನಂತರ, ಮಹಾ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದನು.

ವಾಯುಮುತ್ತ್ಪಾದ್ರಯಾಮಾಸ ವತ್ಸರಾನನ್ತರೇ ಪ್ರಭುಃ । ಗಾಯತ್ರೀಂ ಜನಯಾಮಾಸ ವಾಯೋರುತ್ಪತ್ತ್ಯನನ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧೩.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಭು ವಾಯುವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ವಾಯು ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ, ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.