ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅಂಶಾವತರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಃ ಕದಾಚನ । ಅಂಶಾವತರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಮಮಾಪಿ ಮಧುಸೂದನ ॥ ೩,೧೨.

ಸರಸ್ವತಿಯವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರವಿಲ್ಲ. ನನ್ನಿಗೂ ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರವಿಲ್ಲ, ಮಧುಸೂದನ.

ತಥೈವ ಜ್ಞಾನಮಸ್ತ್ಯೇವ ಹರೇರ್ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಚ । ವಾಯೋರಂಶಾವತಾರೋಸ್ತಿ ಯಥಾ ಮೂಲೇ ತಥೈವ ಚ ॥ ೩,೧೨.

ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನವಿದೆ. ಆದರೆ ವಾಯುವಿಗೆ ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿರುವಂತೆ.

ಬಲಜ್ಞಾನಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ಚಿನ್ತನೀಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ । ತಥಾಪಿ ವಾಯೌ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಬಲಜ್ಞಾನಾದಿವ್ಯಕ್ತಯಃ ॥ ೩,೧೨.

ಬಲ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ. ಆದರೂ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಬಲ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಅವತಾರೇಷು ವಾಯೋಸ್ತು ಸಮ್ಯಕ್ಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾಸ್ತಿ ಹಿ । ಅಪರೋಕ್ಷತಿರೋಭಾವೌ ನಾಂಶಾವತರಣೇಷ್ವಪಿ ॥ ೩,೧೨.

ವಾಯುವಿನ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ನೇರವಾದ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ಬಲಜ್ಞಾನಾದಿಕಂ ಯಾವನ್ಮೂಲರೂಪೇ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ । ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ವರೂಪೇ ಚ ನ ದರ್ಶಯತಿ ತಾದೃಶಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಲ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ಗುಣಗಳು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ವರೂಪೇ ಚ ಯಾದೃಕ್ಚಾದರ್ಶಯತ್ಪ್ರಭೋ । ದ್ವಾಪರಸ್ಥೇ ಸ್ವರೂಪೇ ತತ್ತದ್ದರ್ಶಯತಿ ತಾದೃಶಮ್ । ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ವರೂಪೇ ಚ ಯಾದೃಕ್ಚಾದರ್ಶಯತ್ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ಯಾವ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನೋ, ಅವೇ ಗುಣಗಳನ್ನು ದ್ವಾಪರಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತೋರಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ.

ದ್ವಾಪರಸ್ಥೇ ವಾಯುರೂಪೇ ಯಾದೃಗ್ವಾ ದರ್ಶಯತ್ಪ್ರಭುಃ । ವಾಯುಃ ಕಲಿಯುಗೇ ರೂಪೇ ತದ್ದರ್ಶಯತಿ ತಾದೃಶಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ದ್ವಾಪರಯುಗದ ವಾಯು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ಯಾವ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನೋ, ಅವೇ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಾಯು ಕಳಿಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಥಾ ದರ್ಶಯತೇ ವಾಯುರ್ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಮೋಹನಾಯ ಚ । ಅವತಾರೇಷು ವಾಯೋಶ್ಚ ಅನ್ತರಂ ಯೇ ವಿದುಃ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಾಯುವಿನ ಅವತಾರಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಪ್ರಭುವೇ,

ತೇಽಧಂ ತಮಃ ಪ್ರವಿಶನ್ತೇ ತೇ ದೈತ್ಯಾ ನ ಚ ತೇ ಸುರಾಃ । ವಾಯಾವಪ್ಯನ್ತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಹರಿತತ್ತ್ವವಿನಿರ್ಣಯೇ ॥ ೩,೧೨.

ಅವರು ಆಳವಾದ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ದೈತ್ಯರು, ದೇವರುಗಳಲ್ಲ. ಹರಿಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ವಾಯುವಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ.

ನಿನ್ದಾಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯೇ ವಿಷ್ಣೋರ್ಜಿಹ್ವಾಛೇದಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್ । ತದರ್ಥಮೇವ ವಾಯೋಶ್ಚ ಅವತಾರಃ ಸದಾ ಭುವಿ ॥ ೩,೧೨.

ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ನಾಲಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಾಯುವಿನ ಅವತಾರ ಸದಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಗುಣಪೂರ್ಣಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತು ನಿರ್ಗುಣತ್ವವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಜಾತಾನನ್ದಾದಿಪೂರ್ಣಾಙ್ಖ್ಯಂ ಸೋಹಮಿತ್ಯಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಗುಣರಹಿತತ್ವವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಸಹಜಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನನ್ನು 'ನಾನು ಅವನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು—

ಚಿದಾನನ್ದಾತ್ಮಕೇ ದೇಹೇ ಉತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಅಚ್ಛೇದ್ಯಾಭೇದ್ಯಗಾತ್ರೇಷು ಚ್ಛೇದಭೇದಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗದ, ವಿಭಜಿಸಲಾಗದ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ವಿಭಜನೆ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು—

ದೇವ್ಯಾ ನಿತ್ಯಾವಿಯೋಗಿನ್ಯಾ ವಿಯೋಗಾದಿವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಕ್ಲೇಶಶೋಕಾದಿಶೂನ್ಯಸ್ಯ ಹರೇಃ ಕ್ಲೇಶಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಯಾವತ್ತೂ ಬೇರ್ಪಡದ ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟ, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ, ದುಃಖ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು—

ವ್ಯಾಸರಾಮಾದಿರೂಪೇಷ್ವನೃಷಿವಿಪ್ರತ್ವಚಿನ್ತನಮ್ । ಕೃಷ್ಣರಾಮಾದಿರೂಪೇಷು ಅನ್ತರಸ್ಯ ವಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ರಾಮನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವಭಾವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ತತ್ವವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು.

ರಾಮಕೃಷ್ಣಾದಿರೂಪೇಷು ಅನ್ತರಸ್ಯ ವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ರಾಮಕೃಷ್ಣಾದಿರೂಪೇಷು ಪರಾಜಯವಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ತತ್ವವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಲನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು.

ಸನ್ತಾನಾರ್ಥಂ ತು ಕೃಷ್ಣೇ ನ ಶಿವಪೂಜಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ । ರಾಮೇಣ ದುಃ ಖಯುಕ್ತೇನ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಸ್ಥಾಪನಂ ಕೃತಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಶಿವಪೂಜೆಯ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು; ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ರಾಮನು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

ಪಞ್ಚಧಾತುಮಯೇ ಕೃಷ್ಣೇ ಹರಿರೂಪವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಸ್ವಯಂ ವ್ಯಕ್ತಸ್ಥಲೇ ಚಾಪಿ ಚಿದಾನನ್ದತ್ವಕಲ್ಪನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಐದು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಟವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೃಮಾತೃದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಹರಿರೂಪತ್ವಚಿನ್ತನಮ್ । ಅಸ್ವತನ್ತ್ರೇಣ ರುದ್ರೇಣ ಹರೇರೈಕ್ಯದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಸ್ವತಂತ್ರವಲ್ಲದ ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಹರಿಯೊಂದಿಗಿನ ಏಕತೆಯನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣೋಃ ಸೂರ್ಯೇಣ ಸಾಕಂ ಚ ಅಭೇದಾ ದಿವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಸರ್ವೋತ್ತಮಃ ಸೂರ್ಯ ಏವ ವಿಷ್ಣ್ವಾದ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯ ಕಿಙ್ಕರಾಃ ॥ ೩,೧೨.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಸೂರ್ಯನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮನು, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವನ ಸೇವಕರು.

ಇತ್ಯಾದಿಚಿನ್ತನಂ ದೋಷೋ ಹರಿನಿನ್ದೇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ । ಅಸ್ವಯಂ ವ್ಯಕ್ತಿಲಿಙ್ಗೇಷು ಅಶ್ವತ್ಥತುಲಸೀಷು ಚ ॥ ೩,೧೨.

ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸುವುದು ದೋಷವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಹರಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಟ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥ, ತುಳಸಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ.

ಶಾಲಗ್ರಾಮಂ ವಿಹಾಯೈವ ನಮನಂ ಯೇ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ । ತೇ ಸರ್ವೇ ಹರಿನಿನ್ದಾಯಾಮವಿಕಾರಿಣ ಏವ ಹಿ ॥ ೩,೧೨.

ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮೋಕ್ಷಾಧಿಕಾರಿಣೋ ಯೇ ತು ಅಜ್ಞಾನಾತ್ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಪಾರ್ಥಕ್ಯನಯನಂ ಯೇಷು ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯರ್ಹಿ ವಾ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದವರು, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಭೇದವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹೇ ಪ್ರಭು, ಅವರು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ.

ತರ್ಹಿ ತೇಷಾಂ ಹಿ ಕಾಲೇಷು ದುಃ ಖಂ ಯಾತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಅತಃ ಪ್ರಾರ್ಥಕ್ಯನಯನಂ ಯೇ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯೇಷು ಸರ್ವದಾ ॥ ೩,೧೨.

ಆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದುಃಖ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಭೇದವನ್ನು ಮಾಡುವವರು.

ತೇ ಸರ್ವೇ ತ್ವಬುಧಾ ಜ್ಞೇಯಾ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ಅಸ್ವಯಂವ್ಯಕ್ತಲಿಙ್ಗೇಷು ನಮನಂ ಯೇ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ ॥ ೩,೧೨.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಟ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರು.

ತೇ ಸರ್ವೇ ಹ್ಯಸುರಾ ಜ್ಞೇಯಾ ನಾನ್ಯಥಾ ತು ಕಥಞ್ಚನ । ವಿಹಾಯ ಶೂನ್ಯಮಶ್ವತ್ಥಂ ನಮನಂ ಯೇ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ ॥ ೩,೧೨.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಸುರರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ; ಖಾಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರು.

ದ್ವಿಮಾಸಹೀನಾಂ ತುಲಸೀಮಪ್ರಸೂತಾಂ ಚ ಗಾಂ ನವಾಮ್ । ತೇ ಸರ್ವೇ ಹ್ಯಸುರಾ ಜ್ಞೇಯಾ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೩,೧೨.

ಎರಡು ತಿಂಗಳು ತುಂಬದ ತುಳಸಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣು ಮರಿ ಬಿಡದ ಹಸುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಸುರರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಗುಲ್ಮಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಮನುಷ್ಯಾನ್ತಾಸ್ತೇ ಜ್ಞೇಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಬಾಹವಃ । ಅಸ್ಮಚ್ಛತಾಯುಃ ಪರ್ಯನ್ತಮೇಕ ಏವ ಕಲಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೧೨.

ಗುಲ್ಮಾದಿ ಗಿಡಗಳಿಂದ ಮಾನವನವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೈಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ನಮ್ಮ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಆಯುಷ್ಯವರೆಗೆ ಒಂದೇ ಕಲಿಯುಗ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಲೌ ಸಂತಿ ಕಲ್ಪಮಾನಂ ಕಲೇರನ್ತೇ ಸಂತಿ ಚ । ತಸ್ಮಿನ್ದಿನೇ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪೇ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಚ ತಮೋನ್ತಿಕಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಯುಗಾಂತ್ಯದತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವರು ಇದ್ದಾರೆ; ಕಲಿಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ದಿನ ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಂಧಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಲೋಕಮಾರ್ಗಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷನ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ । ಸಾಧಕೈರ್ವಿಷ್ಣುಕಾರ್ಯಾಣಾಂ ವಾಯುದಾಸೈಃ ಪ್ರಪೀಡಿತಾಃ ॥ ೩,೧೨.

ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಅವರು ಲೋಕದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಾರ್ಯದ ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನ ದಾಸರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.