ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸೂರ್ಯೋದಯೇ ನಾಸ್ತಿ ಯಥಾ ತಮಶ್ಚ ತಥಾಜ್ಞಾನಂ ನಾಸ್ತಿನಾಸ್ತ್ಯೇವ ದೇವ । ಕರೋಮ್ಯಹಂ ಶ್ರವಣಂ ಸರ್ವದೈವ ಹರಿಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಂ ನಿಶ್ಚತಾರ್ಥಂ ಸತಾಂ ಹಿ ॥ ೩,೧೨.

ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಂಧಕಾರವಿರದು, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಾ, ಅಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಸದಾ ಹರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು, ಸಜ್ಜನರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಶತಜನ್ಮಗತಾನಾಂ ತ್ವನೃಜೂನಾಂ ಪೂರ್ವಮೇವ ತು । ಅಪರೋಕ್ಷಾಭಾವ ಏವ ಹ್ಯಜ್ಞಾನಂ ಸಮುದೀರಿತಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ನೇಸರಲ್ಲದವರು ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರೂ, ನೇರ ಅನುಭವದ ಕೊರತೆ ಅಜ್ಞಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಪರೋಕ್ಷಾನನ್ತರಂ ತು ನಾಸ್ತ್ಯಜ್ಞಾನಂ ನ ಸಂಶಯಃ । ಶತಜನ್ಮಸು ದೇವೇಶ ಅಪರೋಕ್ಷೇಣ ಸರ್ವದಾ ॥ ೩,೧೨.

ಆದರೆ ನೇರ ಅನುಭವವಾದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಞಾನವಿರದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ, ದೇವದೇವಾ, ನೇರ ಅನುಭವ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ.

ಪೂರ್ಣಜ್ಞಾನಂ ಮಮಾಸ್ತ್ಯೇವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ಶತಜನ್ಮಸು ಪೂರ್ವಂ ತು ಪರೋಕ್ಷೇಣ ಮಮ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭೋ, ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು.

ಪೂರ್ಣಂ ಜ್ಞಾನಂ ಸದಾಪ್ಯಸ್ತೀತ್ಯೇವಮಾಹುರ್ಮಹರ್ಷಯಃ । ಸಂಜ್ಞಾಜನ್ಮಗತಾಯಾಶ್ಚ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ಮಹಾಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ ಸದಾ ಇದೆ—ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹೆಸರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆ, ಮಹಾಪ್ರಭೋ.

ನಾಜ್ಞಾನಂ ಚಿನ್ತನೀಯಂ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಯ್ವೋಶ್ಚ ದೇವ ಹಿ । ಅತ್ರ ಕಶ್ಚಿದ್ವಿಶೇಷೋಸ್ತಿ ಜ್ಞಾತವ್ಯಸ್ತತ್ವಮಿಚ್ಛುಭಿಃ ॥ ೩,೧೨.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬಾರದು ದೇವರೇ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರು ತಿಳಿಯಲೇಬೇಕು.

ಅವತಾರೇಷು ಭಾರತ್ಯಾಃ ಕದಾಚಿಜ್ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಕಮ್ । ಸರ್ವದಾ ಜ್ಞಾನರೂಪಾ ಸಾ ಸರ್ವದುಃಖವಿವರ್ಜಿತಾ ॥ ೩,೧೨.

ಭಾರತಿಯ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪೂರ್ವಜ್ಞಾನವಿರುವಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಮೋಹನಾರ್ಥಾಯ ಅಂಶೇ ದುಃಖೀವ ದೃಶ್ಯತೇ । ತಸ್ಯಾ ದುಃಖಾದಿಕಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನಾಸ್ತಿನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಸರ್ವಥಾ ॥ ೩,೧೨.

ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು, ಭಾಗಶಃ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಭಾರತಿಯು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ದುಃಖವೋ ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಲುವ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಪರೋಕ್ಷತಿರೋಭಾವ ಈಷತ್ಕಾಲೇ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ । ತಾವನ್ಮಾತ್ರೇಣ ವಾಜ್ಞಾನಂ ತಸ್ಯಾಂ ನೈವಾಹಿತಂ ಚ ಯತ್ ॥ ೩,೧೨.

ಅಲ್ಪ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನೇರವಾದ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೂ ಅದರಿಂದಲೇ ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವು ಎಂದಿಗೂ ನೆಲೆಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೂಲರೂಪೇ ತು ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಭಾರತ್ಯಾ ಜ್ಞಾನವಿಸ್ಮೃತಿಃ । ಭಾರತ್ಯಾಸ್ತು ಯಥಾ ನಾಸ್ತಿ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಸ್ತು ಕಿಂ ಪುನಃ ॥ ೩,೧೨.

ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತಿಗೆ ಜ್ಞಾನವಿಸ್ಮರಣೆ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಭಾರತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಇದ್ದರೆ, ಸರಸ್ವತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆ?

ಅಂಶಾವತರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಃ ಕದಾಚನ । ಅಂಶಾವತರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಮಮಾಪಿ ಮಧುಸೂದನ ॥ ೩,೧೨.

ಸರಸ್ವತಿಯವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರವಿಲ್ಲ. ನನ್ನಿಗೂ ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರವಿಲ್ಲ, ಮಧುಸೂದನ.

ತಥೈವ ಜ್ಞಾನಮಸ್ತ್ಯೇವ ಹರೇರ್ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಚ । ವಾಯೋರಂಶಾವತಾರೋಸ್ತಿ ಯಥಾ ಮೂಲೇ ತಥೈವ ಚ ॥ ೩,೧೨.

ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನವಿದೆ. ಆದರೆ ವಾಯುವಿಗೆ ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿರುವಂತೆ.

ಬಲಜ್ಞಾನಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ಚಿನ್ತನೀಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ । ತಥಾಪಿ ವಾಯೌ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಬಲಜ್ಞಾನಾದಿವ್ಯಕ್ತಯಃ ॥ ೩,೧೨.

ಬಲ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ. ಆದರೂ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಬಲ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಅವತಾರೇಷು ವಾಯೋಸ್ತು ಸಮ್ಯಕ್ಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾಸ್ತಿ ಹಿ । ಅಪರೋಕ್ಷತಿರೋಭಾವೌ ನಾಂಶಾವತರಣೇಷ್ವಪಿ ॥ ೩,೧೨.

ವಾಯುವಿನ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ನೇರವಾದ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಭಾಗಶಃ ಅವತಾರಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ಬಲಜ್ಞಾನಾದಿಕಂ ಯಾವನ್ಮೂಲರೂಪೇ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ । ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ವರೂಪೇ ಚ ನ ದರ್ಶಯತಿ ತಾದೃಶಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಲ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ಗುಣಗಳು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ವರೂಪೇ ಚ ಯಾದೃಕ್ಚಾದರ್ಶಯತ್ಪ್ರಭೋ । ದ್ವಾಪರಸ್ಥೇ ಸ್ವರೂಪೇ ತತ್ತದ್ದರ್ಶಯತಿ ತಾದೃಶಮ್ । ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ವರೂಪೇ ಚ ಯಾದೃಕ್ಚಾದರ್ಶಯತ್ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ಯಾವ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನೋ, ಅವೇ ಗುಣಗಳನ್ನು ದ್ವಾಪರಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತೋರಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ.

ದ್ವಾಪರಸ್ಥೇ ವಾಯುರೂಪೇ ಯಾದೃಗ್ವಾ ದರ್ಶಯತ್ಪ್ರಭುಃ । ವಾಯುಃ ಕಲಿಯುಗೇ ರೂಪೇ ತದ್ದರ್ಶಯತಿ ತಾದೃಶಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ದ್ವಾಪರಯುಗದ ವಾಯು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ಯಾವ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನೋ, ಅವೇ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಾಯು ಕಳಿಯುಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಥಾ ದರ್ಶಯತೇ ವಾಯುರ್ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಮೋಹನಾಯ ಚ । ಅವತಾರೇಷು ವಾಯೋಶ್ಚ ಅನ್ತರಂ ಯೇ ವಿದುಃ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೨.

ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಾಯುವಿನ ಅವತಾರಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಪ್ರಭುವೇ,

ತೇಽಧಂ ತಮಃ ಪ್ರವಿಶನ್ತೇ ತೇ ದೈತ್ಯಾ ನ ಚ ತೇ ಸುರಾಃ । ವಾಯಾವಪ್ಯನ್ತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಹರಿತತ್ತ್ವವಿನಿರ್ಣಯೇ ॥ ೩,೧೨.

ಅವರು ಆಳವಾದ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ದೈತ್ಯರು, ದೇವರುಗಳಲ್ಲ. ಹರಿಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ವಾಯುವಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ.

ನಿನ್ದಾಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯೇ ವಿಷ್ಣೋರ್ಜಿಹ್ವಾಛೇದಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್ । ತದರ್ಥಮೇವ ವಾಯೋಶ್ಚ ಅವತಾರಃ ಸದಾ ಭುವಿ ॥ ೩,೧೨.

ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ನಾಲಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಾಯುವಿನ ಅವತಾರ ಸದಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಗುಣಪೂರ್ಣಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತು ನಿರ್ಗುಣತ್ವವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಜಾತಾನನ್ದಾದಿಪೂರ್ಣಾಙ್ಖ್ಯಂ ಸೋಹಮಿತ್ಯಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಗುಣರಹಿತತ್ವವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಸಹಜಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನನ್ನು 'ನಾನು ಅವನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು—

ಚಿದಾನನ್ದಾತ್ಮಕೇ ದೇಹೇ ಉತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಅಚ್ಛೇದ್ಯಾಭೇದ್ಯಗಾತ್ರೇಷು ಚ್ಛೇದಭೇದಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗದ, ವಿಭಜಿಸಲಾಗದ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ವಿಭಜನೆ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು—

ದೇವ್ಯಾ ನಿತ್ಯಾವಿಯೋಗಿನ್ಯಾ ವಿಯೋಗಾದಿವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಕ್ಲೇಶಶೋಕಾದಿಶೂನ್ಯಸ್ಯ ಹರೇಃ ಕ್ಲೇಶಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಯಾವತ್ತೂ ಬೇರ್ಪಡದ ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟ, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ, ದುಃಖ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು—

ವ್ಯಾಸರಾಮಾದಿರೂಪೇಷ್ವನೃಷಿವಿಪ್ರತ್ವಚಿನ್ತನಮ್ । ಕೃಷ್ಣರಾಮಾದಿರೂಪೇಷು ಅನ್ತರಸ್ಯ ವಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ರಾಮನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವಭಾವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ತತ್ವವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು.

ರಾಮಕೃಷ್ಣಾದಿರೂಪೇಷು ಅನ್ತರಸ್ಯ ವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ರಾಮಕೃಷ್ಣಾದಿರೂಪೇಷು ಪರಾಜಯವಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ತತ್ವವನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಲನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು.

ಸನ್ತಾನಾರ್ಥಂ ತು ಕೃಷ್ಣೇ ನ ಶಿವಪೂಜಾದಿಚಿನ್ತನಮ್ । ರಾಮೇಣ ದುಃ ಖಯುಕ್ತೇನ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಸ್ಥಾಪನಂ ಕೃತಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಶಿವಪೂಜೆಯ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು; ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ರಾಮನು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

ಪಞ್ಚಧಾತುಮಯೇ ಕೃಷ್ಣೇ ಹರಿರೂಪವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಸ್ವಯಂ ವ್ಯಕ್ತಸ್ಥಲೇ ಚಾಪಿ ಚಿದಾನನ್ದತ್ವಕಲ್ಪನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ಐದು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಟವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೃಮಾತೃದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಹರಿರೂಪತ್ವಚಿನ್ತನಮ್ । ಅಸ್ವತನ್ತ್ರೇಣ ರುದ್ರೇಣ ಹರೇರೈಕ್ಯದಿಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೩,೧೨.

ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಸ್ವತಂತ್ರವಲ್ಲದ ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಹರಿಯೊಂದಿಗಿನ ಏಕತೆಯನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣೋಃ ಸೂರ್ಯೇಣ ಸಾಕಂ ಚ ಅಭೇದಾ ದಿವಿಚಿನ್ತನಮ್ । ಸರ್ವೋತ್ತಮಃ ಸೂರ್ಯ ಏವ ವಿಷ್ಣ್ವಾದ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯ ಕಿಙ್ಕರಾಃ ॥ ೩,೧೨.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು; ಸೂರ್ಯನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮನು, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವನ ಸೇವಕರು.