ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಾತ್ಪಞ್ಚಗುಣೈರಧಿಕಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ । ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ದ್ವಿಗುಣಂ ಜ್ಞೇಯಂರಜೋ ಹ್ಯಾವರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೩,೧೦.

ಮಹತ್ತತ್ವದಿಂದ ಐದು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಆವರಣವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಆವರಣವನ್ನು ರಜೋಗುಣದ ಆವರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತತಶ್ಚ ದ್ವಿಗುಣಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಸತ್ತ್ವಾವರಣಮುತ್ತಮಮ್ । ತ್ರಯಶ್ಚೈವಂ ಮಿಲಿತ್ವಾ ತು ಏಕಾವರಣಮೀರಿತಮ್ ॥ ೩,೧೦.

ನಂತರ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಆವರಣವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸತ್ತ್ವಗುಣದ ಆವರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈ ಮೂರು ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಆವರಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅವ್ಯಾಕೃತಾಖ್ಯಮಾಕಾಶಂ ತದನನ್ತರಮೀರಿತಮ್ । ಮರ್ಯಾದಾರಹಿತಶ್ಚೈವಂ ತತ್ರಾಸ್ತೇ ಹರಿರವ್ಯಯಃ ॥ ೩,೧೦.

ಅದಾದ ನಂತರ ಅವ್ಯಾಕೃತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಯಾವುದೇ ಗಡಿಯಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಹರಿಯು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಷ್ಟಮಾವರಣಂ ವ್ಯೋಮ್ನೋರಂ ತರಾ ವಿರಜಾ ನದೀ । ಪಞ್ಚಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಾ ಸಮನ್ತಾತ್ಪರೀಧೀಕೃತಾ ॥ ೩,೧೦.

ಎಂಟನೆಯ ಆವರಣವು ಆಕಾಶದದು; ಅದು ವಿರಜಾ ನದಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಐದು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಅಗಲವಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಅಸ್ತಿ ಪುಣ್ಯತಮಾ ಜ್ಞೇಯಾ ಲೋಕಸಂಸಾರನಾಶಿನೀ । ಏವಂ ಚತುರ್ಮುಖೇನೈವ ತದಾ ಹೃಷ್ಯಂ ತಿ ಚಾಣ್ಡಜ ॥ ೩,೧೦.

ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದದು, ಲೋಕಸಂಸಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಅಂಡದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನೇ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.

ತೇ ಸರ್ವೇ ವಿರಜಾನದ್ಯಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ಸ್ನಾತ್ವಾ ವಿಸರ್ಜ್ಯ ಚ । ಲಿಙ್ಗದೇಹಂ ತತಃ ಪಶ್ಚಾನ್ಮೋಕ್ಷಂ ವಿನ್ದನ್ತಿ ತೇ ಹರೇಃ ॥ ೩,೧೦.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಿರಜಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಲಿಂಗದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಪರೋಕ್ಷದೃಶಾಮೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ ಗಾಮಿನಾಮ್ । ವಿರಜಾತರಣಂ ವಿದ್ಧಿ ನಾನ್ಯೇಷಾಂ ವಿನತಾಸುತ ॥ ೩,೧೦.

ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವ, ಅಪರೂಕ್ಷ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿರಜಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲ, ವಿನತೆಯ ಪುತ್ರ.

ಅಪರೋಕ್ಷದೃಶಾಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ವ್ಯಾಸಾದೀನಾಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿರಜಾತರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಭೋಕ್ತವ್ಯತ್ವಾಚ್ಚ ಕರ್ಮಣಃ ॥ ೩,೧೦.

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಅಪರೂಕ್ಷ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ವ್ಯಾಸಾದಿಗಳಿಗೂ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ವಿರಜಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕರ್ಮ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಬಾಕಿಯಿದೆ.

ವಿರಿಞ್ಚೇನೈವ ಸಾಕಂ ತು ಕಲ್ಪೇಸ್ಮಿನ್ನಧಿಕಾರಿಣಾಮ್ । ತೇಷಾಂ ತು ನಿಯಮೇನೈವ ಸರ್ವಪ್ರಾರಬ್ಧಸಂಕ್ಷಯಃ ॥ ೩,೧೦.

ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ವಿರಿಂಚಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅರ್ಹರಾದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿಯಮದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭವತ್ಯೇವಂ ನ ಸಂದೇಹೋ ನಾನ್ಯೇಷಾಂ ಸರ್ವಸಂಕ್ಷಯಃ । ಅತಸ್ತು ವಿರಜಾತರಣಂ ತೇಷಾಮೇವ ಭವೇತ್ಪಟೋ ॥ ೩,೧೦.

ಇದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸತ್ಯ. ಇತರರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿರಜಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುವುದು ಕೇವಲ ಅವರಿಗಷ್ಟೆ ಸಾಧ್ಯ.

ವಿರಜಾತರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ತೇಷಾಂ ತ (ತಯೋಸ್ತ)ತ್ಸಂಗಿನಾಂ ತಥಾ । ಸರ್ವಾರಬ್ಧಕ್ಷಯೋ ನಾಸ್ತಿ ಯತಸ್ತೇಷಾಂ ಖಗಾಧಿಪ ॥ ೩,೧೦.

ಅವರಿಗೂ, ಅವರ ಸಂಗಡ ಇರುವವರಿಗೂ ವಿರಜಾ ದಾಟುವ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಅವರ ಪಾಪಫಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಅತಶ್ಚ ಸರ್ವಥಾ ನಾಸ್ತಿ ವಿರಜಾತರಣಂ ಪ್ರಭೋ । ಪ್ರಲಯೇ ವಿರಜಾನದ್ಯಾ ಲಯೋ ನಾಸ್ತಿ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೦.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರಭುವೇ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿರಜಾ ದಾಟುವಿಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ವಿರಜಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾತ್ಮಿಕಾ ತು ಸಾ ಜ್ಞೇಯಾ ಲಿಙ್ಗದೇಹವಿದಾರಿಣೀ । ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಯೋಗ್ಯಾ ಋಜವೋ ನಾಮ ದೇವಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ ॥ ೩,೧೦.

ಆ ವಿರಜಾ ನದಿಯನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಋಜುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತೇಪಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಶಃ ಸಂತಿ ಹ್ಯನನ್ತಾಶ್ಚ ಪೃಥಗ್ಗಣಾಃ । ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ಚ ತೈಃ ಸಾಕಂ ಮೋಕ್ಷಯೋಗ್ಯಾಃ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೦.

ಅವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅನೇಕರು. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ಜೀವಾಃ ಸಂತಿ ಹ್ಯನೇಕೇ ಚ ಪ್ರತಿಕಲ್ಪೇ ಸೃಜನ್ತಿ ತೇ । ದ್ವಾತ್ರಿಂಶಲ್ಲಕ್ಷಣೈಃ ಸಮ್ಯಗ್ಯುಕ್ತಾ ವಾಯುತ್ವಯೋಗ್ಯಕಾಃ ॥ ೩,೧೦.

ಪ್ರತಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಇತರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂವತ್ತೆರಡು ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವವರು ವಾಯು ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಷ್ಟಕಾ ಋಷಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತದೂನಾಶ್ಚಕ್ರವರ್ತಿನಃ । ಶತಜನ್ಮ ಸಮಾರಭ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ॥ ೩,೧೦.

ಎಂಟು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮನ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಅಪರೋಕ್ಷಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತಥಾ ಹ್ಯಾರಬ್ಧಸಂಕ್ಷಯಃ । ಏಕೇನ ಶತಕಲ್ಪೇನ ವಾಯುತ್ವಂ ಯಾತಿ ಭೋ ದ್ವಿಜ ॥ ೩,೧೦.

ಇದನ್ನು ಅಪರೋಕ್ಷ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಪಫಲವೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ನೂರು ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಯು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ದ್ವಿಜನೇ.

ಶತಜನ್ಮನಿ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಯಾತಿ ಪಶ್ಚಾದ್ಧರೇಃ ಪದಮ್ । ಚತ್ವಾರಿಂಶದ್ಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪಂ ಸಮಾರಭ್ಯ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೦.

ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಹರಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾಲ್ಕುಮೂವತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ.

ರುದ್ರಸ್ಯಾಪ್ಯಾಪರೋಕ್ಷ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತಥಾ ಪ್ರಾರಬ್ಧಸಂಕ್ಷಯಃ । ಏಕಚತ್ವಾರಿಂಶಕಲ್ಪೇ ಶೇಷತ್ವಂ ಯಾತಿ ಸುವ್ರತ ॥ ೩,೧೦.

ರುದ್ರನಿಗೂ ಅಪರೋಕ್ಷ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪಾಪಫಲ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಲವತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ಸುಪ್ರಭು, ಅವನು ಶೇಷ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಯಾತಿ ಸಮ್ಯಙ್ನ ಚಾನ್ಯಥಾ । ಕಲ್ಪವಿಂಶತಿಮಾರಭ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ॥ ೩,೧೦.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆಗೆ ಅವನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ಪರಮೇಶ್ವರ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ.

ಇನ್ದ್ರಸ್ಯಾಪ್ಯಾಪರೋಕ್ಷ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತಥಾ ಪ್ರಾರಬ್ಧಸಂಕ್ಷಯಃ । ಬ್ರಹ್ಮಣೈವ ಸಹಾಯಾತಿ ಹರಿಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪರಮ್ ॥ ೩,೧೦.

ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಅಪರೋಕ್ಷ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪಾಪಫಲ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಪರಮ ನಾರಾಯಣನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಪಞ್ಚಾಶೀತಿಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪಂ ಸಮಾರಭ್ಯ ಮಹಾಪ್ರಭೋ । ರುದ್ರಸ್ಯಾಪ್ಯಾಪರೋಕ್ಷ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತಥಾ ಪ್ರಾರಬ್ಧಸಂಕ್ಷಯಃ ॥ ೩,೧೦.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಪ್ರಭುವೇ, ಐವತ್ತೆಂಟು ಬ್ರಹ್ಮ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ರುದ್ರನಿಗೂ ಅಪರೋಕ್ಷ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪಾಪಫಲ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತಿ ಶ್ರುತಂ ಮಯಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋಕ್ತಂ ಹರೇಃ ಪ್ರಿಯಾತ್ । ಇತ್ಥಂ ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸಂಶಯೋಬಾಧತೇ ಮಮ ॥ ೩,೧೦.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಹರಿಯ ಪ್ರಿಯನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಅತೋ ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ಧಿ ಯಥಾ ನ ಸ್ಯಾತ್ತಥಾ ಪುನಃ । ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೩,೧೦.

ಆದಕಾರಣ, ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸು, ಮತ್ತೆ ಅದು ಬರುವಂತಾಗದಂತೆ ಮಾಡು. ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಬ್ರಹ್ಮೋಕ್ತಸ್ಯ ಮಯೋಕ್ತಸ್ಯ ವಿವಾದೋ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವಥಾ । ಸಂದೇಹಸ್ತ್ವಜ್ಞದೃಷ್ಟೀನಾಂ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವಥಾ ॥ ೩,೧೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೂ ಯಾವಾಗಲೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಸಂಶಯ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಶೀತಿಹ್ಯಷ್ಟಕಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಅಷ್ಟಪಞ್ಚ ಖಗೇಶ್ವರ । ಚತ್ವಾರಿಂಶದ್ಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪ ಏವಂ ಪ್ರಾಹ ಚತುರ್ಮುಖಃ ॥ ೩,೧೦.

ಐವತ್ತೆಂಟು ಅಷ್ಟಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಐವತ್ತೈದುಗಳನ್ನು ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾಲ್ಕುಮೂವತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಮುಖನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಬಹುಗೋಪ್ಯತ್ವಾತ್ತಥೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪುರಾ । ಅಭಿಪ್ರಾಯಸ್ತ್ವೇವಮೇವ ಜ್ಞಾತವ್ಯೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೦.

ಈ ತತ್ವಗಳು ಬಹಳ ರಹಸ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಪಞ್ಚಾ ಶೀತಿಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪಂ ಯೇ ವಿಜಾನನ್ತಿ ಭೋ ದ್ವಿಜ । ತೇನ್ಧಂ ತಮಃ ಪ್ರವಿಶನ್ತಿ ಸತ್ಯಂಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್ ॥ ೩,೧೦.

ಓ ದ್ವಿಜರೆ, ಐವತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಿಜ, ನಿಜ, ನಾನು ಹೇಳುವುದೇ ಸತ್ಯ.

ವಿರಜಾನನ್ತರಂ ವಿಪ್ರಂ ತಥಾ ವ್ಯಾಕೃತಮಂಬರಮ್ । ಅನನ್ತಪಾರಂ ತದಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತಸ್ಯಾಭಿಮಾನಿನೀ ॥ ೩,೧೦.

ಪವಿತ್ರವಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂದಿರುವದು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಆಕಾಶ. ಅದು ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದದು, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಷೇತ್ರ, ಅವಳು ಅದನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ.