ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ನೈತಾವತಾ ಮಮ ವಾಯೋಶ್ಚ ನಿತ್ಯಂ ದುಃ ಖಾತನಂ ನೈವ ಸಂಚಿತನೀಯಮ್ । ಏತಾದೃಶೋಹಂ ಸ್ತವನೇನು ಕಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿರ್ಗುಣಾನಾಂ ಮಧುಸೂದನ ಪ್ರಭೋ । ವಾಯೋಃ ಸಕಾಶಾಚ್ಚ ಗುಣೇನ ಹೀನಾ ಸಂಸಾರರೂಪೇ ಮುಕ್ತರೂಪೇ ಚ ದೇವ ॥ ೩,೬.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನನಗೂ ಗಾಳಿಗೂ ಸದಾ ದುಃಖವಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಮಧುಸೂದನ ಪ್ರಭು, ಈ ರೀತಿಯ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಗುಣಗಳ ಶಕ್ತಿ ಏನು? ಗಾಳಿಯಿಂದ ಗುಣಗಳು ಇಲ್ಲದಾಗ ಬಂಧನರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಮುಕ್ತರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ ದೇವಾ.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಭಾರತೀ ತು ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ಖಗೇಶ್ವರ । ತದನನ್ತರಜಃ ಶೇಷಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಮ್ ॥ ೩,೬.

ಈ ರೀತಿ ಭಾರತಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು, ಖಗಪತೇ. ಆ ಬಳಿಕ ಶೇಷನು ಕೈಮುಗಿದು ಕೇಶವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಶೇಷ ಉವಾಚ । ನಾಹಂ ಚ ಜಾನೇ ತವ ಪಾದಮೂಲಂ ರುದ್ರೋ ನ ವೇತ್ತಿ ಗರುಡೋ ನ ವೇದ । ಅಹಂ ವಾಣ್ಯಾಃ ಶತಗುಣಾಂಶಹೀನೋ ದತ್ತ್ವಾ ಹ್ಯಾಯತನಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ವಾಸುದೇವ ॥ ೩,೬.

ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಮೂಲವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ರುದ್ರನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಗರುಡನಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ವಾಣಿಯಿಂದ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ. ನನಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟು, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ವಾಸುದೇವ.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸಶೇಷಸ್ತು ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ಖಗೇಶ್ವರ । ತದನನ್ತರಜೋ ವೀಶಃ ಸ್ತೋತುಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಮೇ ॥ ೩,೬.

ಈ ರೀತಿ ಶೇಷನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು, ಖಗಪತೇ. ಆ ಬಳಿಕ ಅವನ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ವೀಶನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ತವ ಪದೋಃ ಸ್ತುತಿಂ ಕಿಂ ಕರೋಮ್ಯಹಂ ಮಮ ಪದಾಂಬುಜೇ ಹ್ಯರ್ಪಿತಂ ಮನಃ । ಕಥಮಹಂ ಮುಖೇ ಪಕ್ಷಿಯೋನಿಜಃ ಕಥಮೇವಙ್ಗುಣಾನೀಡಿತುಂ ಕ್ಷಮಃ ॥ ೩,೬.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಲಿ? ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ನಾನು ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಬಾಯಿಂದ ಇಂತಹ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಬಲ್ಲೆನು?

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ತು ಗರುಡಸ್ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ನಯಾನ್ವಿತಃ । ತದನನ್ತರಜೋ ರುದ್ರಸ್ತೋತುಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಮೇ ॥ ೩,೬.

ಈ ರೀತಿ ಗರುಡನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಸ್ತುತಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಬಳಿಕ ಅವನ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ರುದ್ರನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ರುದ್ರ ಉವಾಚ । ಯಾ ವೈ ತವೇಶ ಭಗವನ್ನ ವಿದಾಮ ಭೂಮನ್ ಭಕ್ತಿರ್ಮಮಾಸ್ತು ಶಿವಪಾದಸರೋಜಮೂಲೇ । ಛನ್ನಾಪಿ ಸಾ ನನು ಸದಾ ನ ಮಮಾಸ್ತಿ ದೇವ ತೇನಾದ್ರುಹಂ ತವ ವಿರುದ್ಧಮತಃ ಕರೋಮಿ ॥ ೩,೬.

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಈಶ್ವರಾ, ಭಗವಂತಾ, ಅನಂತಾ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಶಿವನ ಪಾದಕಮಲದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ. ಅದು ಮರೆವೆಯಾದರೂ ನನಗಿಲ್ಲ, ದೇವಾ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಸರ್ವಾನ್ನ ಬುದ್ಧಿಸಹಿತಸ್ಯ ಹರೇ ಮುರಾರೇ ಕಾ ಶಕ್ತಿರಸ್ತಿ ವಚನೇ ಮಮ ಮೂಢಬುದ್ಧೇಃ । ವಾಣ್ಯಾ ಸದಾ ಶತಗುಣೇನ ವಿಹೀನಮೇನಂ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಚೇಶ ಮಮ ಚಾಯತನಂ ಚ ದತ್ತ್ವಾ ॥ ೩,೬.

ಹರೇ, ಮೂರಾರೀ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮಂಕಾಗಿರುವಾಗ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನನಗೆ ಯಾವ ಮಾತಿನ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ? ನಾನು ಸದಾ ವಾಣಿಯಿಂದ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ. ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಈಶಾ, ನನಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವೂ ಕೊಡು.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸ ರುದ್ರಸ್ತು ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಶೇಷಾನನ್ತರಜಾ ದೇವೀ ವಾರುಣೀ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೩,೬.

ಈ ರೀತಿ ರುದ್ರನು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಸ್ತುತಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಬಳಿಕ ಶೇಷನ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ವಾರುಣೀ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ವಾರುಣ್ಯುವಾಚ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಬ್ರಹ್ಮಪತೇ ಮನೋಃ ಪತೇ ಗಿರಃಪತೇ ರುದ್ರಪತೇ ನೃಣಾಂ ಪತೇ । ಗುಣಾಂಸ್ತವ ಸ್ತೋತುಮಹಂ ಸಮರ್ಥಾ ನ ಪಾರ್ವತೀ ನಾಪಿ ಸುಪರ್ಣಪತ್ನೀ ॥ ೩,೬.

ವಾರುಣೀ ಹೇಳಿದಳು: ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಪತಿ, ಮನುಪತಿ, ವಾಕ್ಪತಿ, ರುದ್ರಪತಿ, ಮನುಷ್ಯರ ಪತಿಯಾದ ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಾರ್ವತಿಗೂ, ಸುಪರ್ಣನ ಪತ್ನಿಗೂ ಸ್ತುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನನಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶೇಷಾದಹಂ ದಶಗುಣೈರ್ವಿಹೀನಾ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಜಗತಾಮಧೀಶ ॥ ೩,೬.

ನಾನು ಶೇಷನಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ. ಜಗದೀಶ್ವರಾ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ವಾರುಣೀ ತು ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ಖಗೇಶ್ವರ । ತದನನ್ತರಜಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸೌಪರ್ಣೀ ಹ್ಯುಪಚಕ್ರಮೇ ॥ ೩,೬.

ಈ ರೀತಿ ವಾರುಣೀ ಸ್ತುತಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು, ಖಗಪತೇ. ಆ ಬಳಿಕ ಶೇಷನ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಸೌಪರ್ಣೀ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಸೌಪರ್ಣ್ಯುವಾಚ । ಸ್ತೋತುಂ ಗುಣಾಂಸ್ತವ ಹರೇ ಜಗದೀಶವಾಚಾ ಶ್ರೋತುಂ ಹರೇ ತವ ಕಥಾಂ ಶ್ರವಣೇ ನ ಶಕ್ತಿಃ । ಯಸ್ತತ್ತ್ವನುಂ ಸ್ಮರತಿ ದೇವ ತವ ಸ್ವರೂಪಂ ಕೋ ವೈ ನು ವೇದ ಭುವಿ ತಂ ಭಗವತ್ಪದಾರ್ಥಮ್ ॥ ೩,೬.

ಸೌಪರ್ಣೀ ಹೇಳಿದಳು: ಹರೇ, ಜಗದೀಶ್ವರಾ, ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಾಕಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನನಗಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು? ಭಗವಂತನ ಪಾದಾರ್ಥವನ್ನು ಯಾರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ?

ಅತೋ ಗುಣಸ್ತವನೇ ನಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿರ್ವೀನ್ದ್ರಾದಹಂ ದಶಗುಣೈರವರಾ ಚ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೬.

ಆದುದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಇಂದ್ರಾಣಿಗಿಂತ ಸದಾ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ತು ಸೌಪರ್ಣೀ ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ಖಗೇಶ್ವರ । ರುದ್ರಾನನ್ತರಜಾ ಸ್ತೋತುಂ ಗಿರಿಜಾ ತೂಪಚಕ್ರಮೇ ॥ ೩,೬.

ಈ ರೀತಿ ಸೌಪರ್ಣೀ ಸ್ತುತಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು, ಖಗಪತೇ. ಆ ಬಳಿಕ ರುದ್ರನ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ಗಿರಿಜಾ ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಪಾರ್ವತ್ಯುವಾಚ ಗೋವಿನ್ದ ನಾರಾಯಣ ವಾಸುದೇವ ತ್ವಯಾ ಹಿ ಮೇ ಕಿಞ್ಚಿದಪಿ ಪ್ರಯೋಜನಮ್ । ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಸ್ವಾಮಿನ್ನ ಚ ನಾಮ ವಾಚಾ ಸೌಭಾಗ್ಯರೂಪಃ ಸರ್ವದಾ ಏಕ ಏವ ॥ ೩,೬.

ಪಾರ್ವತಿಯು ಹೀಗೆಂದಳು: ಗೋವಿಂದ, ನಾರಾಯಣ, ವಾಸುದೇವ, ನನಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ. ಭಾಗ್ಯವೆಂಬುದು ಬೇರೆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಸದಾ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹೆಸರಿದೆ.

ನಾರಾಯಣೇತಿ ತವ ನಾಮ ಚ ಏಕಮೇವ ವೈರಾಗ್ಯಭಕ್ತಿವಿಭವೇ ಪರಮಂ ಸಮರ್ಥಾಮ್ । ಅಸಂಖ್ಯಬ್ರಹ್ಮಾದಿಕಹತ್ಯನಾಶಾನೇ ಗುರ್ವಙ್ಗನಾಕೋಟಿವಿನಾಶನೇ ಚ ॥ ೩,೬.

ನಿನ್ನ ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಹೆಸರು ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದೆ; ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗುರುಪತ್ನಿಯರ ದುಃಖವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನಾಮಾಧಿಕಾರಿಣೀ ಚಾಹಂ ಗುಣಾನಾಂ ಚ ಮಹಾಪ್ರಭೋ । ಸ್ತವನೇ ನಾಸ್ತಿ ಮೇ ಶಕ್ತೀ ರುದ್ರಾದ್ದಶಗುಣೈರಹಮ್ ॥ ೩,೬.

ಮಹಾಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ರುದ್ರನಿಗಿಂತ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ ನನಗೆ ಸಾಕಾಗದು.

ಅವರಾ ಚ ಸದಾಸ್ಮ್ಯೇವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸಾ ಗಿರಿಜಾಸ್ತೂಷ್ಣೀಮಾಸ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೬.

ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಇದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೊಗಳಿದ ಮೇಲೆ ಗಿರಿಜಾ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು, ಖಗಾಧಿಪತಿ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೭ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಪಾರ್ವತ್ಯಾನನ್ತರೋತ್ಪನ್ನ ಇನ್ದ್ರೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ । ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ । ತವ ಸ್ವರೂಪಂ ಹೃದಿ ಸಂವಿಜಾನನ್ ಸಮುತ್ಸುಕಃ ಸ್ಯಾತ್ಸ್ತವನೇ ಯಸ್ತು ಮೂಢಃ । ಅಜಾನತಃ ಸ್ತವನಂ ದೇವದೇವ ತದೇವಾಹುರ್ಹೇಲನಂ ಚಕ್ರಪಾಣೇ ॥ ೩,೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆಂದನು: ಪಾರ್ವತಿಯ ನಂತರ ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೂ ಹೊಗಳಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹೊಗಳುತ್ತಾನೋ, ದೇವದೇವ, ಚಕ್ರಪಾಣಿಯೇ, ಆ ಹೊಗಳಿಕೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತಥಾಪಿ ತದ್ವೈ ತವ ನಾಮ ಪೂರ್ವಂ ಭವೇತ್ತದಾ ಪುಣ್ಯಕರಂ ಭವೇದಿತಿ । ರುದ್ರಾದಿಕಾನಾಂ ಸ್ತವನೇ ನಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿಸ್ತದಾ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಮಮ ನಾಸ್ತೀತಿ ಕಿಂ ವಾ ॥ ೩,೭.

ಆದರೂ, ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಅದು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, 'ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಗುಣಾಂಶತೋ ದಶಭೀ ರುದ್ರತೋ ವೈ ಸದಾ ನ್ಯೂನೋ ಮತ್ಸಮಃ ಕಾಮದೇವಃ । ಜ್ಞಾನೇ ಬಲೇ ಸಮತಾ ಸರ್ವದಾಸ್ತಿ ತಥಾಃ ಕಾಮಃ ಕಿಂ ಚ ದೂತಃ ಸದೈವ ॥ ೩,೭.

ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ರುದ್ರನಿಗಿಂತ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ; ಕಾಮನು ನನಗೆ ಸಮಾನನು. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮತೆ ಇದೆ, ಕಾಮನು ಸದಾ ನನ್ನ ದೂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ದೇವದೇವೋ ಹರಿಂ ಚ ತೂಷ್ಣೀಂ ಸ್ಥಿತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ನಮ್ರಭೂರ್ಧಾಂ । ತದನನ್ತರಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಅಹಙ್ಕಾರಿಕ ಊಚಿವಾನ್ ॥ ೩,೭.

ಹೀಗೆ ದೇವದೇವರಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಹೊಗಳಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ನಂತರ ಅವನ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಅಹಙ್ಕಾರಿಕ ಉವಾಚ । ನಮಸ್ತೇ ಗಣಪೂರ್ಣಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಜ್ಞಾನಮೂರ್ತಯೇ । ನಮೋಽಜ್ಞಾನವಿದೂರಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೇನಂತಮೂರ್ತಯೇ ॥ ೩,೭.

ಅಹಂಕಾರಿಯು ಹೀಗೆಂದನು: ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಇನ್ದ್ರಾದಹಂ ದಶಗುಣೈಃ ಸರ್ವದಾ ನ್ಯೂನ ಉಕ್ತೋ ನ ಜನಿ ತ್ವಾಂ ಸರ್ವದಾ ಹ್ಯಪ್ರಮೇಯ । ತಥಾಪಿ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಜಗದ್ಗುರೋ ತ್ವಂ ದತ್ತ್ವಾ ದಿವ್ಯಂ ಹ್ಯಾಯತನಂ ಚ ವಿಷ್ಣೋ ॥ ೩,೭.

ಇಂದ್ರನು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನು, ಜನನವಿಲ್ಲದವನು. ಆದರೂ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವೇ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ದಿವ್ಯವಾದ ನಿವಾಸವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಆಹಙ್ಕಾರಿಕ ಏವಂ ತು ಸ್ತುತ್ವಾ ತೂಷ್ಣೀಂ ಬಭೂವ ಹ । ತದನನ್ತರಜಾ ಸ್ತೋತುಂ ಶಚೀ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೩,೭.

ಹೀಗೆ ಹೊಗಳಿ ಅಹಂಕಾರಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ನಂತರ ಅವನ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಚಿ ಹೊಗಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಶಚ್ಯುವಾಚ । ಸಂಚಿನ್ತಯಾಮಿ ಅನಿಶಂ ತವ ಪಾದಪದ್ಮಂ ವಜ್ರಾಙ್ಕುಶಧ್ವಜಸರೋರುಹಲಾಞ್ಛನಾಢ್ಯಮ್ । ವಾಗೀಶ್ವರೈರಪಿ ಸದಾ ಮನಸಾಪಿ ಧರ್ತುಂ ನೋ ಶಕ್ಯಮೀಶ ತವ ಪಾದರಜಃ ಸ್ಮರಾಮಿ ॥ ೩,೭.

ಶಚಿಯು ಹೀಗೆಂದಳು: ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ವಜ್ರ, ಅಂಕುಶ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ವಾಗೀಶ್ವರರೂ ಸಹ ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದರಜವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಆಹಙ್ಕಾರಿಕಪ್ರಾಣಾಚ್ಚ ಗುಣೈಶ್ಚ ದಶಭಿಃ ಸದಾ । ನ್ಯೂನಭೂತಾಂ ಚ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಕೃಪಾಲೋ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ॥ ೩,೭.

ಅಹಂಕಾರಿಯಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದು, ಭಕ್ತವತ್ಸಲ, ದಯಾಳುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಶಚೀ ದೇವೀ ತೂಷ್ಣೀಂ ಭಗವತೀ ಹ್ಯಭೂತ್ । ತದನನ್ತರಜಾ ಸ್ತೋತುಂ ರತಿಃ ಸಮುಪಚಕ್ರಮೇ ॥ ೩,೭.

ಹೀಗೆ ಹೊಗಳಿ ದೇವಿ ಶಚಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದ ರತಿ ಹೊಗಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.