ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತತಃ ಪರಂ ವಿಷ್ಣುಪುರಾಣಮಾಹುಸ್ತತಃ ಪರಂ ಗಾರುಡಸಂಜ್ಞಕಂ ಚ । ತ್ರೀಣ್ಯೇವ ಮುಖ್ಯಾ ನಿ ಕಲೌ ನೃಣಾಂ ತು ತಥಾ ವಿಶೇಷೋ ಗಾರುಡೇ ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ॥ ೩,೧.

ಅದಾದಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣವನ್ನು ಮುಂದಿನದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಗಾರುಡ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಈ ಮೂರು ಮಾತ್ರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳು, ಗಾರುಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶೇಷತೆ ಇದೆ.

ಶೃಣುಧ್ವಂ ವೈ ತಂ ವಿಶೇಷಂ ಚ ವಿಪ್ರಾಸ್ತ್ರ್ಯಂಶೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಗಾರುಡಾಖ್ಯಂ ಪುರಾಣಮ್ । ಆದ್ಯಾಂಶಂ ವೈ ಕರ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ವದನ್ತಿ ದ್ವಿತೀಯಾಂಶಂ ಧರ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ತಮಾಹುಃ ॥ ೩,೧.

ಈ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ: ಗಾರುಡ ಎಂಬ ಪುರಾಣವು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಕರ್ಮಕಾಂಡ ಎಂದು, ಎರಡನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಧರ್ಮಕಾಂಡ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತೃತೀಯಾಂಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ವದನ್ತಿ ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ತ್ವನ್ತಿಮೋಯಂ ವರಿಷ್ಠಃ । ತೃತೀಯಾಂಶಶ್ರವಣಾತ್ಪುಣ್ಯಮಾಹುಸ್ತುಲ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಭಾಗವತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಾಃ ॥ ೩,೧.

ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಕಾಂಡ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತೃತೀಯಾಂಶೇ ಪಠಿತೇ ವೇದತುಲ್ಯಂ ಫಲಂ ಭವೇನ್ನಾತ್ರ ವಿಚಾರ್ಯಮಸ್ತಿ । ತೃತೀಯಾಂಶಶ್ರವಣಾದೇವ ವಿಪ್ರಾಃ ಫಲಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪಠತೋಪ್ಯರ್ಥಮೇವಮ್ ॥ ೩,೧.

ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ ವೇದದಷ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಸಹ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಅದೇ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಠಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತೃತೀಯಾಂಶಶ್ರವಣಾದರ್ಥತಶ್ಚ ಪುಣ್ಯಂ ಚಾಹುಃ ಪಠತೋ ವೈ ದಶಾಂಶಮ್ । ತತೋ ವರಂ ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣಮಾಹುಸ್ತತೋ ವರಂ ಕೂರ್ಮಪೂರಾಣಮಾಹುಃ ॥ ೩,೧.

ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅಥವಾ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಪಠಿಸುವುದರ ಹತ್ತು ಭಾಗದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದಾದಮೇಲೆ ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು, ನಂತರ ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತಥೈವ ವೈ ವಾಯುಪುರಾಣಮಾಹುಸ್ತ್ರೀಣ್ಯೇವ ಚಾಹುಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾನೀತಿ ಲೋಕೇ । ತತ್ರಾಪಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್ವೇದಿತವ್ಯಂ ಭವೇಚ್ಚ ಪುರಾಣಷಟ್ಕೇ ಸತ್ತ್ವರೂಪೇ ಮುನೀನ್ದ್ರಾಃ ॥ ೩,೧.

ಅದೇ ರೀತಿ, ವಾಯು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರು ಸಾತ್ವಿಕ ಪುರಾಣಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವರು ಹೀಗೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಆ ಆರು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ವಭಾವವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಸತ್ತ್ವಾಧಮೇ ಮಾತ್ಸ್ಯಕೌರ್ಮೇ ತಥಾಹುರ್ವಾಯು ಚಾಹುಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ಮಧ್ಯಮಂ ಚ । ವಿಷ್ಣೋಃ ಪುರಾಣಂ ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಂ ಸತ್ತ್ವೋತ್ತಮಂ ಗಾರುಡಂ ಚಾಹುರಾರ್ಯಾಃ ॥ ೩,೧.

ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣಗಳು ಕಡಿಮೆ ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವಾಯು ಪುರಾಣ ಮಧ್ಯಮ ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿದೆ. ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣ, ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಗಾರುಡ ಪುರಾಣಗಳನ್ನೇ ಮಹಾಜನರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾತ್ವಿಕ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ಕಾನ್ದಂ ಪಾದ್ಮಂ ವಾಮನಂ ವೈ ವರಾಹಂ ತಥಾಗ್ರೇಯಂ ಭವಿಷ್ಯಂ ಪರ್ವಸೃಷ್ಟೌ । ಏತಾನ್ಯಾಹೂ ರಾಜಸಾನೀತಿ ವಿಪ್ರಾಸ್ತತ್ರೈಕದೇಶಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಸ್ತಾಮಸಶ್ಚ ॥ ೩,೧.

ಸ್ಕಾಂದ, ಪದ್ಮ, ವಾಮನ, ವರಾಹ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಪಂಡಿತರು ರಾಜಸ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳು ಸಾತ್ವಿಕವೂ, ಕೆಲ ಭಾಗಗಳು ತಾಮಸವೂ ಆಗಿವೆ.

ರಜಃ ಪ್ರಾಚುರ್ಯಾದ್ರಾಜಸಾನೀತಿ ಚ ಹುಃ ಶ್ರಾವ್ಯಾಣಿ ನೈತಾನಿ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ ಸದಾ । ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾಂಶಾಶ್ಚ ಸಂತಿ ತೇಷಾಂ ಶ್ರುತೇರ್ಗಾರುಡೀಯಂ ಫಲಂ ಚ ॥ ೩,೧.

ರಾಜೋಗುಣ ಹೆಚ್ಚು ಇರುವುದರಿಂದ ಅವು ರಾಜಸ ಪುರಾಣಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬಾರದು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ ಭಾಗಗಳೂ ಇವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಗಾರುಡ ಪುರಾಣದ ಅರ್ಧ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಲೈಙ್ಗ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತಕಂ ವೈ ಮಾರ್ಕಂಣ್ಡೇಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಮಾದಿತ್ಯಕಂ ಚ । ಏತಾನ್ಯಾ ಹುಸ್ತಾಮಸಾನೀತಿ ವಿಪ್ರಾಸ್ತತ್ರೈಕದೇಶಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕೋ ರಾಜಸಶ್ಚ ॥ ೩,೧.

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ, ಲಿಂಗ, ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮ ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಪಂಡಿತರು ತಾಮಸ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳು ಸಾತ್ವಿಕವೂ, ಕೆಲ ಭಾಗಗಳು ರಾಜಸವೂ ಆಗಿವೆ.

ಶ್ರಾವ್ಯಾಣಿ ನೈತಾನಿ ಮನುಷ್ಯಲೋಕೇ ತತ್ತ್ವೇಚ್ಛುಭಿಸ್ತಾಮಸಾನೀತ್ಯತೋ ಹಿ । ತೇಷು ಸ್ಥಿತಾಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾಂಶಾ ಮುನೀನ್ದ್ರಾಸ್ತೇಷಾಂ ಶ್ರುತಿರ್ಗಾರುಡೈಕಾಙ್ಘ್ರಿತುಲ್ಯಾ ॥ ೩,೧.

ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಈ ತಾಮಸ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಾರದು. ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ ಭಾಗಗಳೂ ಇದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಗಾರುಡ ಪುರಾಣದ ಒಂದು ಪಾದದಷ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಪಾನ್ಯುಪಪುರಾಣಾನಿ ವದನ್ತ್ಯಷ್ಟಾದಶಾನಿ ಚ । ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮೋತರಂ ಚೈವ ತನ್ತ್ರಂ ಭಾಗವತಂ ತಥಾ ॥ ೩,೧.

ಅಲ್ಪ ಪುರಾಣಗಳು ಹದಿನೆಂಟು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮೋತ್ತರ, ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣಗಳೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ತತ್ತ್ವಸಾರಂ ನಾರಸಿಂಹಂ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತಂ ತಥೈವ ಚ । ತಥಾ ಹಂಸಪುರಾಣಂ ಚ ಷಡೇತಾನಿ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ॥ ೩,೧.

ತತ್ತ್ವಸಾರ, ನಾರಸಿಂಹ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮತ್ತು ಹಂಸ ಪುರಾಣಗಳು—ಈ ಆರು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾನ್ಯೇವ ಜಾನೀಧ್ವಂ ಪ್ರಾಯಶೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ಏತೇಷಾಂ ಶ್ರವಣಾದೇವ ಗಾರುಡಾರ್ಧಫಲಂ ಶ್ರುತಮ್ ॥ ೩,೧.

ಇವುಗಳು ಬಹುತೇಕ ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಗಾರುಡ ಪುರಾಣದ ಅರ್ಧ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಭವಿಷ್ಯೋತ್ತರನಾಮಾನಂ ಬೃಹನ್ನಾರದಮೇವ ಚ । ಯಮನಾರದಸಂವಾದಂ ಲಘುನಾರದಮೇವ ಚ ॥ ೩,೧.

ಭವಿಷ್ಯೋತ್ತರ, ಬೃಹನ್ನಾರದ, ಯಮನಾರದ ಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಲಘುನಾರದ ಎಂಬ ಪುರಾಣಗಳೂ ಇವೆ.

ವಿನಾಯಕಪುರಾಣಂ ಚ ಬೃಹದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮೇವ ಚ । ಏತಾನಿ ರಾಜಸಾನ್ಯಾಹುಃ ಶ್ರವಣಾದ್ಭುಕ್ತರುತ್ತಮಾ ॥ ೩,೧.

ವಿನಾಯಕ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಬೃಹದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ರಾಜಸ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಗಾರುಡಾತ್ಪಾದತುಲ್ಯಂ ಚ ಫಲಂ ಚಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ । ಪುರಾಣಂ ಭಾಗವತಂ ಶೈವಂ ನನ್ದಿಪ್ರೋಕ್ತಂ ತಥೈವ ಚ ॥ ೩,೧.

ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಗಾರುಡ ಪುರಾಣದ ಪಾದದಷ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಶೈವ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ನಂದಿಯು ಹೇಳಿದ ಪುರಾಣಗಳೂ ಇವೆ.

ಪಾಶುಪತ್ಯಂ ರೈಣುಕಂ ಚ ಭೈರವಂ ಚ ತಥೈವ ಚ । ಏತಾನಿ ತಾಮಸಾನ್ಯಾಹುರ್ಹರಿತತ್ತ್ವಾರ್ಥವೇದಿನಃ ॥ ೩,೧.

ಪಾಶುಪತ್ಯ, ರೇಣುಕ ಮತ್ತು ಭೈರವ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಹರಿತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ತಾಮಸ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏತೇಷಾಂ ಶ್ರವಣಾದ್ವಿಪ್ರಾಗಾರುಡಾಙ್ಘ್ಯರ್ಧ್ಮೇವ ಚ । ಸರ್ವೇಷ್ವಪಿ ಪುರಾಣೇಷು ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಭಾಗವತಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೩,೧.

ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಗಾರುಡ ಪುರಾಣದ ಅರ್ಧ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವೇದೈಸ್ತುಲ್ಯ ಸಮ ಪಾಠೇ ಶ್ರವಣೇ ಚ ತದರ್ಧಕಮ್ । ಅರ್ಥತಃ ಶ್ರವಣೇ ಚಾಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಂ ದಶಗುಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೩,೧.

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪಠಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕೇಳುವುದು ವೇದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ; ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಅರ್ಧ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವಕ್ತುಃ ಸ್ಯಾದ್ದ್ವಿಗುಣಂ ಪುಣ್ಯಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಶ್ಚ ತಥಾಧಿಕಮ್ । ಅನನ್ತವೇದೈಃಸಾಮ್ಯಮಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ ಭಾರಾನ್ಮಹತ್ತ್ವಾದ್ಭಾರತಸ್ಯಾಪಿ ವಿಪ್ರಾಃ ॥ ೩,೧.

ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ವಿವರಿಸುವವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾತ್ಮರು ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ವೇದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪಂಡಿತರು ಇದರ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಮಹಾಭಾರತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ವೇದೋಭ್ಯೋಸ್ಯ ತ್ವರ್ಥತಶ್ಚಾಧಿಕತ್ವಂ ವದನ್ತಿ ಬೈ ವಿಷ್ಣುರಹಸ್ಯವೇದಿನಃ ॥ ೩,೧.

ವಿಷ್ಣುವಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ವೇದಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ಗೀತಿಕಾಮಾಹುರಾರ್ಯಾಸ್ತಥೈವ ವಿಷ್ಣೋರ್ನಾಮಸಾಹಸ್ರಕ ಚ । ತಯೋಸ್ತತ್ರ ಶ್ರವಣಾದ್ಭಾರತಸ್ಯ ದಶಾಧಿಕಂ ಫಲಮಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ ॥ ೩,೧.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಗೀತಿಕಾ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾವಿರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮಹಾಜನರು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಮಹಾತ್ಮರು ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದೈತ್ಯಾಃ ಸರ್ವ ವಿಪ್ರಕುಲೇಷು ಭೂತ್ವಾ ಕೃತೇ ಯುಗೇ ಭಾರತೇ ಷಟ್ಸಹಸ್ರ್ಯಾಮ್ । ನಿಷ್ಕಾಸ್ಯ ಕಾಂಶ್ಚಿನ್ನವನಿರ್ಮಿತಾನಾಂ ನಿವೇಶನಂ ತತ್ರ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೧.

ದೈತ್ಯರು ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆರು ಸಾವಿರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಕೆಲವೊಬ್ಬರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿ, ಸದಾ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ವಾ ಹರಿಂ ಭಗವಾನ್ವ್ಯಾಸರೂಪೀ ಚಕ್ರೇ ತದಾ ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಮ್ । ತಥಾ ಸಮಾಖ್ಯಾಯ ಚ ವೈಷ್ಣವಂ ತತ್ತತಃ ಪರಂ ಗಾರುಡಾಖ್ಯಂ ಸ ಚಕ್ರೇ ॥ ೩,೧.

ಹರಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಭಗವಂತನಾದ ವ್ಯಾಸರು ಭಾಗವತಪುರಾಣವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ ವೈಷ್ಣವಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು, ನಂತರ ಗರುಡಪುರಾಣವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ಅತೋ ಹಿ ಗಾರುಡಂ ಮುಖ್ಯಂ ಪುರಾಣಂ ಶಾಸ್ತ್ರಸಂಮತಮ್ । ಗಾರುಡೇನ ಸಮಂ ನಾಸ್ತಿ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮಪ್ರದರ್ಶನೇ ॥ ೩,೧.

ಆದುದರಿಂದ ಗರುಡಪುರಾಣವೇ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪುರಾಣ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಇದನ್ನು ಮಾನ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿವೆ. ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ ಗರುಡಪುರಾಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಇಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಸುರಾಣಾಂ ಪ್ರವರೋ ಜನಾರ್ದನೋ ಯಥಾಯುಧಾನಾಂ ಪ್ರವರಃ ಸುದರ್ಶನಮ್ । ಯಥಾಶ್ವಮೇಧಃ ಪ್ರವರಃ ಕ್ರತೂನಾಂ ಛಿನ್ನೇಷು ಭಕ್ತೇಷು ತಥೈವ ರುದ್ರಃ ॥ ೩,೧.

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿತವಾದವರಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ.

ನದೀಷು ಗಙ್ಗಾ ಜಲಜೇಷು ಪದ್ಮಮಚ್ಛಿನ್ನಭಕ್ತೇಷು ತಥೈವ ವಾಯುಃ । ತಥಾ ಪುರಾಣೇಷು ಚ ಗಾರುಡಂ ಚ ಮುಖ್ಯಂ ತದಾಹುರ್ಹರಿತತ್ತ್ವದರ್ಶನೇ ॥ ೩,೧.

ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯು, ಜಲಜಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲವು, ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿತವಾದವರಲ್ಲಿ ವಾಯುವು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಗರುಡಪುರಾಣವೇ ಹರಿತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಗಾರುಡಾಖ್ಯಪುರಾಣೇ ತು ಪ್ರತಿಪಾದ್ಯೋ ಹರಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಅತೋ ಹರಿರ್ನಮಸ್ಕಾರ್ಯೋ ಗಮ್ಯೋ ಯೋಗ್ಯೋ ಹರಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೧.

ಗರುಡಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು, ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು, ಅವನನ್ನು ಸೇರುವದು, ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವದು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.