ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪವಿತ್ರಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ ೨,೪೯.

ಈ ಗರುಡ ಪುರಾಣವು ಪವಿತ್ರ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಶ್ರುತ್ವಾ ದಾನಾನಿ ದೇಯಾನಿ ವಾಚಕಾಯಾಖಿಲಾನಿ ಚ । ಪೂರ್ವೋಕ್ತಶಯನಾದೀನಿ ನಾನ್ಯಥಾ ಸಫಲಂ ಭವೇತ್ ॥ ೨,೪೯.

ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದರೂ, ಪಾಠ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಹಾಸಿಗೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕೊಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಫಲ ಸಿಗದು.

ಪುರಾಣಂ ಪೂಜಯೇತ್ಪೂರ್ವಂ ವಾಚಕಂ ತದನನ್ತರಮ್ । ವಸ್ತ್ರಾಲಙ್ಕಾರಗೋದಾನೈರ್ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಶ್ಚ ಸಾದರಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಮೊದಲು ಪುರಾಣವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಪಾಠ ಮಾಡುವವರನ್ನು ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹಸು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ನದಾನೈರ್ಹೇಮದಾನೈರ್ಭಮಿದಾನೈಶ್ಚ ಭೂರಿಭಿಃ । ಪೂಜಯೇದ್ವಾಚಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಬಹುಪುಣ್ಯಫಲಾಪ್ತಯೇ ॥ ೨,೪೯.

ಅನ್ನ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಮುಂತಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಠ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನೀಡಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಬಹಳ ಪುಣ್ಯ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಯಶ್ಚೇದಂ ಶೃಣುಯಾನ್ಮರ್ತ್ಯೋ ಯಥಾಪಿ ಪರಿಕೀರ್ತಯೇತ್ । ವಿಹಾಯ ಯಾತನಾಂ ಘೋರಾಂ ಧೂತಪಾಪೋ ದಿವಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಭಯಾನಕ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ತಸ್ಮೈ ವೈ ಮೂಲರೂಪಿಣೇ । ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಾರಾಯಣಕಥಾಮಿಮಾಮ್ ॥ ೩,೧.

ಮೂಲರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಈಗ ಈ ನಾರಾಯಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಶೌನಕಾದ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯೃಷಯೋ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ । ನೈಮಿಷಾಖ್ಯೇ ಮಹಾಪುಣ್ಯೇ ತಪಸ್ತೇಪುರ್ಮಹತ್ತರಮ್ ॥ ೩,೧.

ಶೌನಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾತ್ಮರು, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಋಷಿಗಳು, ಪುಣ್ಯವಂತಾದ ನೈಮಿಷ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾ ಜಿತಾಹಾರಾಃ ಸಂತಃ ಸತ್ಯಪರಾಯಣಾಃ । ಯಜನ್ತಃ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುಮಾದ್ಯಂ ಜಗದ್ಗುರುಮ್ ॥ ೩,೧.

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಾಗಿ, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದವರು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಶ್ವಗುರುವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗೃಣನ್ತಃ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಗಚ್ಚಕ್ಷುರ್ಮಹೌಜಸಃ । ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥತತ್ತ್ವಜ್ಞಾಸ್ತೇಪುರ್ನೈಮಿಷ ಕಾನನೇ ॥ ೩,೧.

ಅವರು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಣ್ಣು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು, ನೈಮಿಷ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಜ್ಞೈರ್ಯಜ್ಞಪತಿಂ ಕೇಚಿಜ್ಜ್ಞಾನೈರ್ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕಂ ಪರಮ್ । ಕೇಚಿತ್ಪರಮಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಾರಾಯಣಮಪೂಜಯನ್ ॥ ೩,೧.

ಕೆಲವರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಪತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು.

ಏಕದಾ ತು ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸಮಾಜಂ ಚಕ್ರುರುತ್ತಮಾಃ । ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾಣಾಮುಪಾಯಂ ಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛವಃ ॥ ೩,೧.

ಒಂದು ದಿನ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷ ಗಳ ಸಾಧನೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರಿದರು.

ಷದ್ವಿಂಶತಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮುನೀನಾಮೂರ್ಧ್ವರೇತಸಾಮ್ । ತೇಷಾಂ ಶಿಷ್ಯಪ್ರಶಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಸಂಖ್ಯಾ ವಕ್ತುಂ ನ ಶಙ್ಕ್ಯತೇ ॥ ೩,೧.

ಅಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಮುನಿಗಳು ಇದ್ದರು. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಷ್ಟೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು.

ಮುನಯೋ ಭಾವಿತಾತ್ಮಾನೋ ಮಿಲಿತಾಸ್ತೇ ಮಹೋಜಸಃ । ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕರ್ತಾರೋ ವೀತರಾಗಾ ವಿಮತ್ಸರಾಃ ॥ ೩,೧.

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಲೋಕದ ಹಿತಚಿಂತಕರು, ರಾಗವಿಲ್ಲದವರು, ಈರ್ಸೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಕಥಂ ಹರೌ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಭಕ್ತಿರವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ । ಕೇನ ಸಿಧ್ಯೇತ್ತು ಸಕಲಂ ಕರ್ಮ ತ್ರಿವಿಧಮಾತ್ಮನಃ ॥ ೩,೧.

ಹರಿ ಮೇಲೆ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಜನಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಆತ್ಮನ ಮೂರು ವಿಧದ ಕರ್ಮಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವುದು ಯಾವ ಮೂಲಕ?

ಇತ್ಯೇವಂ ಪ್ರಷ್ಟುಮಾತ್ಮಾನಮುದ್ಯತಾನ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಶೌನಕಃ । ಸಾಂಜ ಲಿರ್ವಾಕ್ಯಮಾಹ ಸ್ಮ ವಿನಯಾವನತಃ ಸುಧೀಃ ॥ ೩,೧.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶೌನಕನು ವಿನಯದಿಂದ, ಮೃದುಭಾವದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । ಆಸ್ತೇ ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮೇ ಪುಣ್ಯೇ ಸೂತಃ ಪೌರಾಣಿಕೋತ್ತಮಃ । ಸ ಏತದಖಿಲಂ ವೇತ್ತಿ ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯೋ ಯತೀಶ್ವರಃ ॥ ೩,೧.

ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸೂತನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ವ್ಯಾಸನ ಶಿಷ್ಯ, ಯತಿಗಳ ನಾಯಕ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವನು.

ತಸ್ಮಾತ್ತಮೇವ ಪೃಚ್ಛಾಮ ಇತ್ಯೇವಂ ಶೌನಕೋ ಮುನಿಃ । ಅಥ ತೇ ಋಷಯೋ ಜಗ್ಮುಃ ಪುಣ್ಯಂ ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮಂ ತತಃ ॥ ೩,೧.

ಆದುದರಿಂದ ಅವನನ್ನೇ ಕೇಳೋಣ ಎಂದು ಶೌನಕ ಮುನಿ ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ಆ ಋಷಿಗಳು ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಪಪ್ರಚ್ಛುಸ್ತೇ ಸುಖಾಸೀನಂ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯವಾಸಿನಃ । ಋಷಯ ಊಚುಃ । ವಯಂ ತ್ವತಿಥಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾಸ್ತ್ವಾತಿಥೇಯೋಸಿ ಸುವ್ರತ ॥ ೩,೧.

ಅವರು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ನಿವಾಸಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಆತಿಥೇಯ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತದವನೇ.

ಸ್ನಾನದಾನೋಪಚಾರೇಣ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ । ಕೇನ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಸ್ಯಾತ್ಸ ಕಥಂ ಪೂಜ್ಯತೇ ನರೈಃ ॥ ೩,೧.

ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ? ಮಾನವರು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿ.

ಮುಕ್ತಿಸಾಧನಭೂತಂ ಚ ಬ್ರೂಹಿ ತತ್ತ್ವವಿನಿರ್ಣಯಮ್ । ಸೂತ ಉವಾಚ । ಶೃಣುಧ್ವಮೃಷಯಃ ಸರ್ವೇ ಹರಿಂ ತತ್ತ್ವವಿನಿರ್ಣಯಮ್ ॥ ೩,೧.

ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ ಯಾವುದು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಹರಿಯ ಕುರಿತು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ.

ನತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಂ ಶ್ರಿಯಂ ವಾಯುಂ ಭಾರತೀಂ ಶೇಷಸಂಜ್ಞಕಮ್ । ದ್ವೈಪಾಯನಂ ಗುರುಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾಮತಿ ॥ ೩,೧.

ವಿಷ್ಣು, ಶ್ರೀ, ವಾಯು, ಭಾರತೀ, ಶೇಷ, ದ್ವೈಪಾಯನ, ಗುರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾಸ್ತಿ ನಾರಾಯಣಸಮಂ ನ ಭೂತಂ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಏತೇನ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯೇನ ಸರ್ವಾರ್ಥಾನ್ಸಾಧಯಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೩,೧.

ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸಮನಾದವನು ಇಲ್ಲ, ಆಗಿದ್ದಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರಲಾರನು. ಈ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶೌನಕ ಉವಾಚ । ಕಿಮರ್ಥಂ ನಮನಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಗ್ರನ್ಥಾದೌ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಕರ್ತವ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕೃಪಯಾ ಮಮ ಸುವ್ರತ ॥ ೩,೧.

ಶೌನಕನು ಕೇಳಿದನು: ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಗ್ರಂಥದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದು ಯಾಕೆ ಅಗತ್ಯ? ದಯವಿಟ್ಟು ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.

ತತಃ ಶ್ರಿಯಂ ತತೋ ವಾಯುಂ ಭಾರತೀಂ ಚ ತತಃ ಪರಮ್ । ಅನ್ತೇ ವ್ಯಾಸಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ತ್ವಂ ನಮಸ್ಕೃತವಾನಸಿ । ಸೂತಸೂತ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರೂಹಿ ಕಾರಣಮತ್ರ ಚ ॥ ೩,೧.

ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀಗೆ, ನಂತರ ವಾಯುವಿಗೆ, ಆಮೇಲೆ ಭಾರತಿಗೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಸೂತ ಮಹಾಭಾಗ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಆದೌ ವನ್ದ್ಯಃ ಸರ್ವವೇದೈಕವೇದ್ಯೋ ವೇದೇ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಸೇತಿಹಾಸೇ ಪುರಾಣೇ । ಸತ್ತಾಂ ಪ್ರಾಯೋ ವಿಷ್ಣುರೇವೈಕ ಏವ ಪ್ರಕಾಶತೇಽತೋ ನಮ್ಯ ಏಕೋ ಹರಿರ್ಹಿ ॥ ೩,೧.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು ವಿಷ್ಣುವೇ. ವೇದ, ಶಾಸ್ತ್ರ, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹರಿಯೇ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವನು.

ಸರ್ವತ್ರ ಮುಖ್ಯಸ್ತ್ವಧಿಕೋನ್ಯತೋಪಿ ಸ ಏವ ನಮ್ಯೋ ನ ಚ ಶಙ್ಕರಾದ್ಯಾಃ । ನಮನ್ತಿ ಯೇಽವಿನಯಾಚ್ಛಙ್ಕರಂ ತು ವಿನಾಯಕಂ ಚಣ್ಡಿಕಾಂ ರೇಣುಕಾಂ ಚ ॥ ೩,೧.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖ್ಯನೂ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲುಷ್ಠನೂ ವಿಷ್ಣುವೇ. ಅವನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಶಂಕರಾದಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲ. ಶಂಕರ, ವಿನಾಯಕ, ಚಂಡಿಕಾ, ರೇಣುಕಾ ಇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡುವರು.

ತಥಾ ಸೂರ್ಯಂ ಭೈರವಂ ಮಾತಾರಶ್ವ ತಥಾ ವಾಣೀಂ ಗಿರಿಜಾಂ ವೈ ಶ್ರಿಯಂ ಚ । ಸರ್ವೇಪಿ ತೇ ವೈಷ್ಣವಾ ನೈವ ಲೋಕೇ ನ ತದ್ಭಕ್ತಾ ವೇತಿ ಚಾರ್ಯಾ ವದನ್ತಿ ॥ ೩,೧.

ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯ, ಭೈರವ, ಮಾತಾರಶ್ವ, ವಾಣಿ, ಗಿರಿಜಾ, ಶ್ರೀ ಇವರೂ ವೈಷ್ಣವರೇ ಹೊರತು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲ. ಅವರ ಭಕ್ತರೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಆಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನ ಪಾರ್ಥಿಕ್ಯಾನ್ನಮನಂ ಕಾರ್ಯಮೇವ ಪ್ರೀಣನ್ತಿ ನೈತಾ ದೇವತಾಃ ಪೂಜನೇನ । ಪೂಜಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ದೇವತಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಾಃ ಕಿಞ್ಚಿದ್ದತ್ವಾ ಫಲದಾನೇನ ತಾಂಶ್ಚ ॥ ೩,೧.

ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು; ಇಂತಹ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಅವರು ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪೂಜೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ, ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಫಲವೇ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.