ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತತ್ತ್ವಜ್ಞಸ್ಯಾನ್ತಿಮಂ ಕೃತ್ಯಂ ಶೃಣು ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇಽಧುನಾ । ಯೇನ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನೋತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರ್ವಾಣಸಂಜ್ಞಕಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವನ ಅಂತಿಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣ ಎಂಬ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಅನ್ತಕಾಲೇ ತು ಪುರುಷ ಆಗತೇ ಗತಸಾಧ್ವಸಃ । ಛಿನ್ದ್ಯಾದಸಂಗಶಸ್ತ್ರೇಣ ಸ್ಪೃಹಾಂ ದೇಹೇಽನು ಯಾ ಚ ತಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಸಂಗತೆಯ ಖಡ್ಗದಿಂದ ದೇಹ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬೇಕು.

ಗೃಹಾತ್ಪ್ರವ್ರಾಜಿತೋ ಧೀರಃ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಜಲಾಪ್ಲುತಃ । ಶುಚೌ ವಿವಿಕ್ತ ಆಸೀನೋ ವಿಧಿವತ್ಕಲ್ಪಿತಾಸನೇ ॥ ೨,೪೯.

ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಏಕಾಂತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅಭ್ಯಸೇನ್ಮನಸಾ ಶುದ್ಧಂ ತ್ರಿವೃದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರಂ ಪರಮ್ । ಮನೋ ಯಷ್ಛೇಜ್ಜಿತಶ್ವಾಸೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಬೀಜಮವಿಸ್ಮರನ್ ॥ ೨,೪೯.

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ, ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿರುವ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಉಸಿರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬ್ರಹ್ಮಬೀಜವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತಿರಬಾರದು.

ನಿಯಚ್ಛೇದ್ವಿಷಯೇಭ್ಯೋಽಕ್ಷಾನ್ಮನಸಾ ಬುದ್ಧಿ ಸಾರಥಿಃ । ಮನಃ ಕರ್ಮಭಿರಾಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಶುಭಾರ್ಥೇ ಧಾರಯೇದ್ಧಿಯಾ ॥ ೨,೪೯.

ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಚಂಚಲವಾದಾಗ, ಅದನ್ನು ಉತ್ತಮ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಬೇಕು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಧಾಮ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ಏವಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಚಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನ್ಯಾಧಾಯ ನಿಷ್ಕಲೇ ॥ ೨,೪೯.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಧಾಮ, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಪದ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವಿಭಕ್ತವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಓಮಿತ್ಯೇಕಾಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವ್ಯಾಹರನ್ಮಾಮನುಸ್ಮರನ್ । ಯಃ ಪ್ರಯಾತಿ ತ್ಯಜನ್ದೇಹಂ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಯಾರು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನ ಯತ್ರ ದಾಮ್ಭಿಕಾ ಯಾನ್ತಿ ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯವರ್ಜಿತಾಃ । ಸುಧಿಯಸ್ತಾಂ ಗತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ತಾನಹಂ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ ॥ ೨,೪೯.

ಅಹಂಕಾರಿಗಳು, ಜ್ಞಾನವಿರಹಿತರು, ವೈರಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದವರು ಹೋಗಲಾರದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ನಿರ್ಮಾನಮೋಹಾ ಜಿತಸಂಗದೋಷಾ ಅಧ್ಯಾತ್ಮನಿತ್ಯಾ ವಿನಿವೃತ್ತಕಾಮಾಃ । ದ್ವನ್ದ್ವೈರ್ವಿಮುಕ್ತಾಃ ಸುಖದುಃ ಖಸಂಜ್ಞೈರ್ಗಚ್ಛನ್ತ್ಯಮೂಢಾಃ ಪದಮವ್ಯಯಂ ತತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ, ಆಸೆಯ ದೋಷಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಸದಾ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸುಖದುಃಖ ಎಂಬ ಜೋಡಿಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವಿನಾಶವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಜ್ಞಾನಹ್ರದೇ ಸತ್ಯಜಲೇ ರಾಗದ್ವೇಷಮಲಾಪಹೇ । ಯಃ ಸ್ನಾತಿ ಮಾನಸೇ ತೀರ್ಥೇ ಸ ವೈ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಸರವಿನಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ರಾಗದ್ವೇಷ ಎಂಬ ಮಲವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರೌಢವೈರಾಗ್ಯಮಾಸ್ಥಾಯ ಭಜತೇ ಮಾಮನನ್ಯಭಾಕ್ । ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಸ ವೈ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಪೂರ್ಣವಾದ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇರುವವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗೃಹಂ ಚ ಯಸ್ತೀರ್ಥೇ ನಿವಸೇನ್ಮರಣೋತ್ಸುಕಃ । ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರೇಷು ಮ್ರಿಯತೇ ಸ ವೈ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರು ಮನೆ ತೊರೆದು, ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಮರಣದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಯೋಧ್ಯಾ ಮಥುರಾ ಮಾಯಾ ಕಾಶೀ ಕಾಞ್ಚೀ ಅವನ್ತಿಕ । ಪುರೀ ದ್ವಾರವತೀ ಜ್ಞೇಯಾಃ ಸಪ್ತೈತಾ ಮೋಕ್ಷದಾಯಿಕಾಃ ॥ ೨,೪೯.

ಅಯೋಧ್ಯೆ, ಮಥುರಾ, ಮಾಯಾ, ಕಾಶಿ, ಕಾಂಚಿ, ಅವಂತಿಕ, ಪುರಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾರವತಿ—ಈ ಏಳು ನಗರಗಳು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಂ ಸನಾತನಮ್ । ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಸಹಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಹೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮೋಕ್ಷಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾ ಧಾರ್ಮಿಕಾಃ ಸ್ವರ್ಗತಿಂ ನರಾಃ । ಪಾಪಿನೋ ದುರ್ಗತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಸಂಸರನ್ತಿ ಖಗಾದಯಃ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಿಗಳು ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಸ್ವಪ್ರಶ್ರೋತ್ತರರಾದ್ಧಾನ್ತಮೇವಂ ಭಗವತೋ ಮುಖಾತ್ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಹೃಷ್ಟತನುಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೋ ನನಾಮ ಜಗದೀಶ್ವರಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ತನ್ನದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ-ಉತ್ತರಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಅಂತಿಮ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಭಗವಂತನ ಬಾಯಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಸನ್ದೇಹೋ ಮೇ ಮಹಾನ್ನಷ್ಟೋ ಭವದ್ವಾಕ್ಯವಿರೋಚನಾತ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಸ ಗತಃ ಕಶ್ಯಪಾಶ್ರಮಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯವು ದೂರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನು ಕಶ್ಯಪನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಸದ್ಯೋ ದೇಹಾನ್ತರಂ ಯಾತಿ ಯಥಾ ಯಾತಿ ವಿಲಮ್ಬತಃ । ಅನಯೋರುಭಯೋಶ್ಚೈವ ನ ವಿರೋಧಸ್ತಥೈವ ವಃ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರಾದರೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಈ ಎರಡಕ್ಕೂ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲ, ನಿಮಗೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತವಾಂಸ್ತಾತ ಶ್ರುತೋ ಭಗವತೋ ಯಥಾ । ಮಾರೀಚೋಽಪಿ ಮುದಂ ಲೇಭೇ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ರಮಾಪತೇಃ ॥ ೨,೪೯.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಹೇ ಪ್ರಿಯನೇ, ಭಗವಂತನಿಂದ ಕೇಳಿದಂತೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾರೀಚನು ಕೂಡ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ಅಪಾಕೃತಸ್ತು ಸನ್ದೇಹೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಭವತಾಂ ಮಯಾ । ಉಕ್ತಂ ಸುಪರ್ಣಸಂಜ್ಞನ್ತು ಪುರಾಣಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಾನು ದೂರಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಸುಪರ್ಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಅದ್ಭುತ ಪುರಾಣವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಇದಮಾಪ ಹರೇಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಾದಾಪ ತತೋ ಭೃಗುಃ । ಭೃಗೋರ್ವಸಿಷ್ಠಃ ಸಂಪ್ರಾಪ ವಾಮದೇವಸ್ತತಃ ಪುನಃ ॥ ೨,೪೯.

ಈ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹರಿಯಿಂದ ಪಡೆದನು; ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನಿಂದ ಭೃಗು, ಭೃಗುವಿನಿಂದ ವಸಿಷ್ಠ, ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ ವಾಮದೇವನು ಪಡೆದನು.

ಪರಾಶರಮುನಿಃ ಪ್ರಾಪ ತಸ್ಮಾದ್ವ್ಯಾಸಸ್ತತೋ ಹ್ಯಹಮ್ । ಮಯಾ ತು ಭವತಾಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ಹರೇರಿದಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಅವನಿಂದ ಪರಾಶರ ಮುನಿಯವರು, ನಂತರ ವ್ಯಾಸರು, ನಂತರ ನಾನು ಪಡೆದೆನು; ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಈ ಪರಮ ಗುಪ್ತವಾದ ಹರಿಯರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಯ ಇದಂ ಶೃಣುಯಾನ್ಮರ್ತ್ಯೋ ಯೋ ವಾಪ್ಯಭಿದಧಾತಿ ಚ । ಇಹಾಮುತ್ರ ಚ ಲೋಕೇ ಸ ಸರ್ವತ್ರ ಸುಖಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರು ಈ ಪವಾಡವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವ್ರಜತಃ ಸಂಯಮನ್ಯಾಂ ಯದ್ದುಃ ಖಮತ್ರ ನಿರೂಪಿತಮ್ । ಅಸ್ಯ ಶ್ರವಣತಃ ಪುಣ್ಯಂ ತನ್ಮುಕ್ತೋ ಜಾಯತೇ ತತಃ ॥ ೨,೪೯.

ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಪ್ಪಿದವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ದುಃಖವನ್ನು, ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ರೋಕ್ತಕರ್ಮಪಾಕಾದಿಶ್ರವಣಾಚ್ಚ ನೃಣಾಮಿಹ । ವೈರಾಗ್ಯಮಾವಹೇದ್ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರೋತವ್ಯಮೇವ ಚ ॥ ೨,೪೯.

ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕರ್ಮಫಲ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯವು ಮೂಡುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕೇಳಬೇಕು.

ಭಜತ ಜಿತಹೃಷೀಕಾಃ ಕೃಷ್ಣಮೇನಂ ಮುನೀಶಂ ಸಮಜನಿ ಬತ ಯಸ್ಮಾದ್ಗೀಃ ಸುಧಾಸಾರಧಾರಾ । ಪೃಷತಮಪಿ ಯದೀಯಂ ವರ್ಣರೂಪಂ ನಿಪೀಯ ಶ್ರುತಿಪುಟಚುಲುಕೇನ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದಾತ್ಮನೈಕ್ಯಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಯಾರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಮುನಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಂದ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು ಹರಿದುಬಂದವು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹನಿಯನ್ನೂ ಕಿವಿಯ ಮೂಲಕ ಕುಡಿಯುವವನು ಆತ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ । ಇತಿ ಸೂತಮುಖೋದ್ಗೀರ್ಣಾಂಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಮಣ್ಡಿತಾಮ್ । ವೈಷ್ಣವೀಂ ವಾಕ್ಸುಧಾಂ ಪೀತ್ವಾ ಋಷಯಸ್ತುಷ್ಟಿಮಾಯಯುಃ ॥ ೨,೪೯.

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಸೂತನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವೈಷ್ಣವ ಮಾತಿನ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಮುನಿಗಳು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.

ಪ್ರಶಶಂಸುಸ್ತಥಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಸೂತಂ ಸರ್ವಾರ್ಥದರ್ಶಿನಮ್ । ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಪ್ರಾಪುರ್ಮುನಯಃ ಶೌನಕಾದಯಃ ॥ ೨,೪೯.

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಸೂತನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು; ಶೌನಕ ಮುಂತಾದ ಮುನಿಗಳು ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಇತಿ ಹರಿವಚನಾನಿ ಸೂತವಾಚಾ ಖಗಪತಿಸಂಶಯಭೇದಕಾನಿ ಯಾನಿ । ಸ ಮುನಿರಪಿ ನಿಶಮ್ಯ ಶೌನಕೇನ್ದ್ರೋ ಬಹುತರಮಾನಯತಿ ಸ್ಮ ಚಾತ್ಮನಿ ಸ್ವಮ್ ॥ ೨,೪೯.

ಹೀಗೆ, ಸೂತನು ಹೇಳಿದ ಹರಿಯ ಮಾತುಗಳು, ಪಕ್ಷಿರಾಜನ ಸಂಶಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದವು. ಅವನ್ನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಶೌನಕನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನೊಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು.