ಎಲ್ಲಾ ಮಾತೃಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ನಂತರ ಉಸಿರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಓಂ ಹಾಂ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಶುದ್ಧವಾದ ವಾಣಿಯುಳ್ಳವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆ ರುದ್ರನು ನಮಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸೂರ್ಯನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಸೌರಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು: ಓಂ ಹಂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯಮೂರ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಂತರ ದಂಡಿನ್, ಪಿಂಗಲ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಪದ್ಮಾವನ್ನು ‘ರಾಂ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ, ದೀಪ್ತಾವನ್ನು ‘ರೀಂ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಾವನ್ನು ‘ರೂಂ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಮತ್ತು ಜಯಾವನ್ನು ‘ರೇಂ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ‘ರಾಂ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ‘ರಾಂ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಓಂ ಆಂ ಎಂದು, ತಲೆಗೆ ಹಾಗೂ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಭೂರ್ಬುವಃ ಸ್ವಃ ಓಂ ಎಂದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೂರ್ಯಹೃದಯಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಸೋಂ, ಸೋಮಂ ಮತ್ತು ಮಂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಶುಭವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ರಾಹುವಿಗೆ ‘ರಾಂ’, ಕೆತುಗೆ ‘ಕಂ’ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ; ಓಂ ಎಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹಾಗೂ ಉಗ್ರ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯಕ್ಕೆ ‘ಹಾಂ’, ಕಿರೀಟಕ್ಕೆ ‘ಹೂಂ’, ಕವಚಕ್ಕೆ ‘ಹೈಂ’, ಕಣ್ಗಳಿಗೂ ‘ಹೌಂ’ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಛಳಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ತಾನು ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಶಿವನಿಗೆ ‘ಹೌಂ’ ಎಂದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶ್ರೀವತ್ಸ, ಗೃಹನಾಥ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಗುಂಪು ಮತ್ತು ಗುರುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಓಂ ಹೌಂ ಎಂದು ಶಬ್ದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವನಿಗೆ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವವನಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಆವಾಹನ, ಸ್ಥಾಪನೆ, ಸನ್ನಿಧಾನ ಮತ್ತು ನಿಯಮನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಆಚಮನೆ, ಅಂಜನೆ, ಅಭಿಷೇಕ, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆಚಮನೆ, ಮುಖದ ಪರಿಮಳ, ಪಾನ ಹಾಗೂ ಕೈಗಳ ಶುದ್ಧಿಕರಣವೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿಕೃತಿ ರೂಪದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನದ ಪಠಣ ಹಾಗೂ ಪಠಣದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅಗ್ನಿ, ಬಾಣಾಧಿಪತಿ, ವಾಯು, ಉತ್ತರಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಗುಹ್ಯರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯಮೂರ್ತಿಯು, ನಾವು ಮಾಡಿದ ಪಠಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮ, ಅದು ಶುಭವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಿರಲಿ—ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ. ಶಿವನೇ ದಾತ, ಶಿವನೇ ಭೋಕ್ತ, ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಶಿವನ ರೂಪವೇ. ನಾನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ, ಇನ್ನೂ ಮಾಡುವುದೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದು, ನೀನಾದೇ ಸ್ವೀಕರಿಸು ಎಂದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ವಾಯುವಾಯುಧ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಇತರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಬೆಳಕು, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ವಾಸನೆ, ರುಚಿ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಶಬ್ದ—ಇವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಕಣ್ಣು, ನಾಲಿಗೆ, ಮೂಗು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಾಯೆ, ಶುದ್ಧಜ್ಞಾನ, ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಸದಾಶಿವ—ಇವನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಶಿವನೇ ಹರಿಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಓ ಶಂಕರಾ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಇದೀಗ ಭೂತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಶಿವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎರಡು ನಾಡಿಗಳು—ಪಿಂಗಲಾ ಮತ್ತು ಇಡಾ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ ಎಂಬ ಎರಡು ವಾಯುಗಳೂ ಕೂಡ ಸ್ಮರಣೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಗಾಳಿ, ಏಕಗುಣವಿರುವ ಬಾಣಗಳಂತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪನೆ, ಹ್ರೂಂ, ಹ್ರಃ, ಫಟ್ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ ಜೀವಗಳ ಆಧಾರವಾದ ಭೂತತ್ವವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅದರೊಳಗೆ ಜೀವವೃಕ್ಷವನ್ನು ಮತ್ತು ಆತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ವಾಮಾದೇವಿಯು ಸ್ಥಾಪನೆಯು, ಸುಷುಮ್ನಾ ಆಧಾರವಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಗುಣಗಳು, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಧ್ಯಾನವೂ ಉನ್ನತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಮಲಚಿಹ್ನೆಯಿರುವ ಕಮಲವನ್ನು, ೨೨ ಕೋಟಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ತಾಲುವಿನ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಮಲ, ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾದ ಅಘೋರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹವೂ, ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಯೂ ಸಂಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ.