ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಹಗಲಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸಂಧಿಯ ಸಂಗಮವನ್ನು “ಸಂಧ್ಯಾ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಧ್ಯಾ ಎರಡು ನಾಡಿಗಳ ಕಾಲವರೆಗೆ, ಸೂರ್ಯನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವಯಂ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಯಾಕೆಂದರೆ ಸ್ವಯಂ ಮಾಡಿದ ಹೋಮದ ಫಲವನ್ನು ಇತರರು ಮಾಡಿದ ಹೋಮದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಆದರೆ, ಯಜಮಾನ, ಪುತ್ರ, ಗುರು, ಸಹೋದರ, ಸೋದರಿಯ ಮಗ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಸ್ವಯಂ ಮಾಡಿದಂತೆ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹೋಮದಲ್ಲಿ, ಗೃಹಪತ್ಯಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಯನ್ನು ತ್ರ್ಯಂಬಕ (ಶಿವ), ಆಹವನ್ಯಾಗ್ನಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣು, ಮತ್ತು ಕುಮಾರನನ್ನು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯ ಮಂತ್ರಗಳು, ಸವಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವವನ್ನು ವಿಧಿಯನुसार ಜಪಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪ್ರಣವ, ಏಳು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಪದಗಳ ಸವಿತ್ರಿಯ ಜಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲ. Gayatri ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಶುಭವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ಜಪಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪಾಪದಿಂದ ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ಎಳ್ಳೆ ಹೂವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇವವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆ. Gayatri ದೇವಿಯನ್ನು ಶ್ವೇತ ವರ್ಣದ, ರೇಷಮ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿದ, ಜಪಮಾಲೆ ಹಿಡಿದ, ಶುಭದ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ದೇವಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಜುಸ್ನ ಲಿಬೇಷನ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಈ ಯಜುಸನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಇಚ್ಛಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದೊಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾದರೂ, ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಜಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಗೌರವದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲೇ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮೀರಿ ದೇವರು ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದರಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಹಸು, ಅಗ್ನಿ, ಬಂಗಾರ, ತುಪ್ಪ, ಸೂರ್ಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ರಾಜನು ಎಂಟನೆಯದು. ಬಂಗಾರ, ತುಪ್ಪ, ಸೂರ್ಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ರಾಜನನ್ನು ಸದಾ ನೋಡಬೇಕು ಹಾಗೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳ ಸುತ್ತ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಬೇಕು. ವೇದ ಅಧ್ಯಯನವು ಐದು ವಿಧ: ಅಧ್ಯಯನ, ಚಿಂತನೆ, ಪುನಃ ಅಭ್ಯಾಸ, ಜಪ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧನೆ. ವೇದದ ಅರ್ಥ, ಯಜ್ಞಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ಬೆಲೆಗೆ ನೀಡುವವನು ವೇದಜ್ಞನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು ಜ್ಞಾನ ದಾನಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜೀವನದ ಮೂರನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವಲಂಬಿತರನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳು: ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಗುರು, ಸಹೋದರ, ಸಂತಾನ, ಬಡವರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು. ಅತಿಥಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ ಅವಲಂಬಿತರೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವಲಂಬಿತರ ಪೋಷಣೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರಿಂದ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸದಾ ಅವಲಂಬಿತರ ಪೋಷಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು; ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬದುಕಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕರು ಅವನಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಬದುಕಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಸ್ವಂತ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಜೀವಂತ ಶವಗಳಂತೆಯೇ; ಒಂದು ನಾಯಿಯೂ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿದಾಗ, ವಿವಿಧ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಹೊರಡುತ್ತವೆ; ಹೇಗೆ ನದಿಗಳು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೋ. ಭೂಮಿಯು ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳು, ಧಾನ್ಯ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ “ಸಂಪತ್ತು” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ ಅಥವಾ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿ, ಸಂಕಟ ಕಾಲವಲ್ಲದೆ, ಈ ರೀತಿಯ ಜೀವನೋಪಾಯದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು: ಶುದ್ಧ, ಮಿಶ್ರ ಮತ್ತು ಕಪಟ; ಮತ್ತು ಅದರ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಏಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದಿಂದ ದೊರಕಿದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ, ಅಥವಾ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪಡೆದ ಸಂಪತ್ತು—ಈ ಮೂರು ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವಿಶೇಷ ಸಂಪತ್ತು ಮೂರು: ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ officiate ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಬೋಧನೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ. ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಮೂರು ರೀತಿಯ ಸಂಪತ್ತು: ಶುದ್ಧ ಸಂಪತ್ತು, ತೆರಿಗೆಗಳಿಂದ ದೊರಕಿದ, ಮತ್ತು ವಿಜಯದಿಂದ ಪಡೆದ. ವೈಶ್ಯನಿಗೆ: ಕೃಷಿ, ಹಸು ಪೋಷಣೆ, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ; ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಇವುಗಳು ಇತರರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೊರಕುತ್ತವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸಂಕಟ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವುದು, ಕೃಷಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಬಹುದು; ಇಂತಹ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ಜೀವನೋಪಾಯದ ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬರ drought, ರಾಜನ ಭಯ, ಇಲಿ ಕೀಟಗಳ ಹಾನಿ ಮೊದಲಾದ ಅಡ್ಡಿಗಳು ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ತೊಂದರೆಗಳು ಇಲ್ಲ. ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ, ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು, ಉಷ್ಣ, ಮಳೆ, ಶೀತ—ಯಾವುದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಲಾಭವು ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವವರಿಗಷ್ಟೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಲಾಭದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಅವರು ಸಂತೃಪ್ತರಾದರೆ, ಅವನ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಬಡ್ಡಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ, ಧಾನ್ಯ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಕೃಷಿಕರು ಆಹಾರ, ಪಾನೀಯ, ವಾಹನ, ಹಾಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಸನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ರಾಜನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಹಸುಗಳು, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನೂರನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ವಿವೇಕಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಧದಿಂದ ತನ್ನ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕು; ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಿಂದ ಮೂಲಧನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ವಿದ್ಯೆ, ಕಲಾ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸೇವೆ, ಹಸು ಪೋಷಣೆ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಕೃಷಿ, ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿ—ಈ ಹತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯಗಳಾಗಿವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯದಿಂದ, ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಧರ್ಮಬದ್ಧ ಮಾರ್ಗದಿಂದ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸಂಪತ್ತು ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಪತ್ತು: ನೀರು ತುಂಬಿರುವ ನದಿ, ತರಕಾರಿ, ಬೇರು, ಎಲೆ, ಪವಿತ್ರ ದಂಡ, ಕುಶಾ ಹುಲ್ಲು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವೇದಪಾಠದ ಶಬ್ದ. ಈ ರೀತಿ, ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಹೋಮ, ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ, ವೇದ ಅಧ್ಯಯನ, ಪುರಾಣಗಳ ದಾನ, ಅವಲಂಬಿತರ ಪೋಷಣೆ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಆದರ್ಶ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.