ಸುತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: "ಓ ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾನು ಈಗ ಸಂಹಿತಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುವೆನು. ಈ ಮಹತ್ವದ ಉಪದೇಶವು ನಿಮ್ಮಂತಹ ಪೂಜ್ಯ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ. ತೃಜ್ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳು, ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆ ಸೂಚಿಸುವ ರೂಪಗಳಂತೆ, ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ಆಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ರೂಪಗಳಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ. ಲ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವು ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ, ಲಾಂಗಲೀಷಾ, ಮನೀಪಯಾ, ಗಂಗಾ ನೀರು, ತವಲ್ಕಾರ, ಋಣಾರ್ಣ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಣದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ತವಲ್ಕಾರ ಎಂದರೆ ಶೀತದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿರುವವನು; ಸೈಂದ್ರಿ ಮತ್ತು ಸೌಕಾರ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ. ವಧುವಿಗೆ ಆಸನವನ್ನು ತಂದೆಗೆ ನೀಡುವುದು, ನಿಯಮದಲ್ಲಿ 'ಲ' ಪ್ರತ್ಯಯವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ನಾಯಕನು ಲವಣ; ಈ ಗೋಪಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ, ಆದರೆ ಇತರರು ಗೋಪಾಲರು ಅಲ್ಲ. ದೇವಿಯ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ; ಈ ಎರಡು ಚತುರರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಆರು ಕುದುರೆಗಳು ಇದ್ದವೆ; ಅವುಗಳು ಕಮಲದ ದಳಗಳು ಅಲ್ಲ. ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವದು, ಮಾಡದದು, ಆ ನೀರು, ಆ ಶ್ಮಶಾನ—all ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಪಾಕವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ, ನೀನು ಮುಚ್ಚುತ್ತೀ, ಹಾಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ಗುಡುಗು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತೀ, ನೀನು ದಾಟುತ್ತೀ, ನೆನಪಿಡುತ್ತೀ. ನೀನು ಬರೆಯುತ್ತೀ, ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ, ನೀನು ಮಲಗುತ್ತೀ, ಕಾಣದಿದ್ದರೂ. ನೀನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀ, ಸದಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತೀ. ಯಾರು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಯಾರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವರು, ಯಾರು ಫಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಯಾರು ಮಲಗುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಶಕ್ತಿಹೀನರು, ಯಾರು ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ? ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: 'ಹೋಗು, ಸ್ನೇಹಿತನೇ.' ವಿಷ್ಣು ಸ್ವಯಂ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಗಾನದ ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಧೂಮದ ದೇವತೆ ಕೂಡ. ಅವನು ನಮ್ಮಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಹೋಗುವನು. ಗುಡಾರದ ನೆರಳು, ಹಾಗೇ ನೆರಳು, ಇತರ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕೂಡ ಒಂದೇ ರೀತಿಯವು. ಆರು ಸಮಾಸಗಳು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ: ಕರ್ಮಧಾರಯ, ದ್ವಿಗು, ತ್ರಿವೇದಿ, ಗ್ರಾಮ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ತತ್ಪುರುಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಯಾವುದು ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಕೋತಿಗಳ ಭಯ, ಆ ಸಂಪತ್ತು. ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪಟು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಬಹುವ್ರಿಹಿ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯಿ. ಸ್ಥಿತಿ, ಆಧಾನ—as ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ದ್ವಂದ್ವ, ದೈವಿಕ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು. ತದ್ಧಿತ ರೂಪಗಳು: ಪಾಂಡವ, ಶೈವ, ಬ್ರಾಹಯ, ಬ್ರಹ್ಮತಾ ಮತ್ತು ಇತರರು. ದೈವಿಕ, ಅಗ್ನಿ, ಸ್ನೇಹ, ಅಧಿಪತ್ಯ, ಶುಕ್ರ, ಋಷ್ಟು, ಸ್ವಯಂಭುವ, ತಂದೆ. ಚಲಿಸುವವರು, ಹಸು, ಎತ್ತು, ಪುರುಷರೂಪಿಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. 'ಹಲ್' ಅಂತ್ಯವಿರುವುದು: ಕುದುರೆ, ಜುವ, ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ, ಹರಣ, ಸ್ವ, ರಾಜ, ಯುವಕ, ಪಥ, ಪೂಷಾ, ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಾ ಮತ್ತು 'ಹಲ್'. ಮಲ, ಮೂತ್ರ, ವೀರ್ಯ, ಜೇನು, ಎಣ್ಣೆ, ಶ್ಮಶಾನದಿಂದ ಬಂದ ಮರ, ಕಾಡು, ನೀರು, ಎಲುಬು, ಲೋಕದ ವಸ್ತುಗಳು—all ಇವು feminina ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಯೆ, ತುಪ್ಪ, ದೇಹ, ಅಗ್ನಿ, ವಿಷ ಮತ್ತು ನಪುಂಸಕ ಲಿಂಗ; ಪತ್ನಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ನದಿ, ಭಾಗ್ಯ, ಶ್ರೀ, ಭೂಮಿ, ವಧು ಕೂಡ feminina. ಭ್ರೂ, ಪುನರ್ಜನ್ಮ, ಹಸು, ಸಹೋದರಿ, ತಾಯಿ—all feminina; ವಾಣಿ, ರಕ್ತ, ದಿಕ್ಕು, ರೋಷ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯುವತಿ, ಕತ್ತಿ ಕೂಡ feminina. ಸ್ವರ್ಗ, ದಿನ, ವರುಷ ಋತು, ಸೋಮ, ಉಷ್ಣಿಕ್ ಛಂದಸ್ಸು—ಗುಣ, ಪದಾರ್ಥ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ feminina; ಹೀಗೆ feminina ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು, ಕೆಂಪು, ಶುದ್ಧ, ಗ್ರಾಮಾಧಿಪತಿ, ಜ್ಞಾನಿ, ಚತುರ, ಕಮಲಜನ್ಮ, ಕರ್ತ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಬಹು, ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರ—ಇವು masculine. ಸತ್ಯವಂತ, ಸರ್ಪ, ಅಗ್ನಿ masculine; ತಿನ್ನಬಾರದು, ದೂರ ಬೀಳುವದು, ಎಲ್ಲಾ, ವಿಶ್ವ, ಇಬ್ಬರು, ಒಬ್ಬ ಕಡಿಮೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ—masculine. ಡಟರ, ಡಟಮ, ನೇಮ, ತ್ವಃ, ಸಮ, ಸಿಮೆತರ; ಪೂರ್ವ, ಅಧರ, ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರಾವರ—masculine. ಪರ ಮತ್ತು ಅಂತರ ಕೂಡ ಹಾಗೆ; ಯತ್, ತತ್, ಕಿಂ, ಅದಸ್ ನಪುಂಸಕ; ಯುಷ್ಮತ್, ಅಸ್ಮತ್, ತತ್—ಮೊದಲ, ಎರಡನೇ, ಮೂರನೇ ಪುರುಷ—ದ್ವಿವಚನ. ಹಾಗೇ, ಕೆಲವು, ಎರಡು, ಇತ್ಯಾದಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು; ಶೃಣೋತಿ (ಕೇಳುತ್ತಾನೆ), ಜುಹೋತಿ (ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ), ಜಹಾತಿ (ಬಿಡುತ್ತಾನೆ), ದಧಾತಿ (ಇಡುತ್ತಾನೆ). ದೀಪ್ಯತಿ (ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ), ಸ್ಥೂಯತಿ (ಪ್ರಶಂಸಿತ), ಪುತ್ರೀಯತಿ (ಪುತ್ರ ಇಚ್ಛೆ), ಧನೀಯತಿ (ಧನ ಇಚ್ಛೆ), ತ್ರುಟ್ಯತಿ (ಬೀಳುತ್ತದೆ), ಮ್ರಿಯತೆ (ಸಾವು), ಚಿಚೀಷತಿ (ಸಂಗ್ರಹ ಇಚ್ಛೆ), ನಿನೀಷತಿ (ನಾಯಕ ಇಚ್ಛೆ). ಎಲ್ಲಾ ನಿಂತಿವೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಅಂತ್ಯ, ಎಲ್ಲರ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ—ವಿಶ್ವಾದಿ ಪದಗಳು. ಪೂರ್ವ, ಪೂರ್ವಾ, ಪೂರ್ವಸ್ಮಾತ್, ಪೂರ್ವಸ್ಮಿನ್, ಪೂರ್ವ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಸುತನು ಹೇಳಿದನು: ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಸಿದ್ಧ ರೂಪಗಳು ಹೆಸರುಗಳ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಕುಮಾರನಿಂದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾತ್ಯಾಯನನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ ಸುತನು ಛಂದಸ್ಸಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು: ಆರ್ಯಾ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಗುರುತುಗಳು ಹೀಗಿವೆ—ತ್ವಷ್ಟಾ ಗುಂಪು ಸದಾ ಸೇರಿದೆ, ಬೆಸೆಯಲ್ಲ; ಆರನೇಯಲ್ಲಿ ಜೋ ಅಥವಾ ನ್ಲೌ ಬರುತ್ತದೆ, ಆರನೇ ಪದವು ಎರಡನೇಯಿಂದ ಆಗಿದೆ. ಆರಂಭದಿಂದ, ಏಳನೇಯಲ್ಲಿ ಹ್ರಸ್ವ ಅಕ್ಷರ; ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶರ; ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಸರಿಯಾಗಿವೆ, ಅಗ್ನಿಯ ದಾಟುವಿಕೆಯಿಂದ ವಿಪುಲಾ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ 'ಯ', 'ಜೌ' ಚಪಲಾ, ಪಾದದ ಆರಂಭದಿಂದ; ಎರಡನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಜಘನಾ; ಇವು ಆರ್ಯಾ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಗುರುತುಗಳು. ಆರ್ಯಾ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗುರುತು ಹೊಂದಿದೆ; ಗೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ; ಉಪಗೀತಿಯು ಎರಡನೇ ಭಾಗದಿಂದ, ಉದ್ಗೀತಿ ಪರಸ್ಪರ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ. ಆರ್ಯಾಗೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುರು; ಇವು ಗೋಟಿಜಾತಿ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಗುರುತುಗಳು; ಬೇಸೆಯಲ್ಲ odd ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆರು ಕಲಾ, even ನಲ್ಲಿ ಎಂಟು, ನಿರಂತರವಲ್ಲ; ಸಮಾ ಅವಲಂಬಿತವಲ್ಲ, ವೈತಾಲೀಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುರು. ಎರಡು 'ಯ'ಗಳು ಒಳಗೆ ಇದ್ದರೆ, ಇದು ಔಪಚ್ಚಂದಸಿಕ ಛಂದಸ್ಸು. ಭಾದ್ಗೌ ಆಪಾತಲಿಕಾ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಹಾಗೆ ದಕ್ಷಿಣಾಂತಿಕ; ಪರಾಶ್ರಿತ ಎರಡನೇ 'ಲ', ಎಲ್ಲಾ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಉದೀಚ್ಯ ಛಂದಸ್ಸು ಅಸಮವಾಗಿ, ಪ್ರಾಚ್ಯ ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ; ನಾಲ್ಕನೇ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಅಕ್ಷರ, ಎರಡೂ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಉದೀಚ್ಯ ಮೊದಲ ಪಾದ ಮತ್ತು ಜೋಡಿಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಯುಗ್ಮಪಾದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ವೈತಾಲೀಯದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಪಾದಗಳು ಸುಂದರ ಮತ್ತು ನಗುವಾಗಿವೆ, ಇದು ಅದರ ಸಂಕಲನ. ಮುಖ 'ನ'ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬಾರದು; ನಾಲ್ಕನೇ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಗಣ; ಪಥ್ಯಾ ಮುಖ 'ಜ'ಯಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉಸಮೆ, 'ನ', ಚಪಲಾ, ವಿಪುಲಾ ಏಳನೇ ಲಘು; ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಸೈತವ 'ಮ್ರೌ' ಮತ್ತು 'ತೌ', ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ 'ತತ್' ಪೂರ್ವವಾಗಿದೆ. ಹದಿನಾರು ಅಕ್ಷರಗಳು, ಅಚಲಧೃತಿ, ಮಾಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಸುತನು ಗ್ರಂಥದ ವಿವಿಧ ಭಾಷಾ, ವ್ಯಾಕರಣ, ಛಂದಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಪದಗಳ ರೂಪ, ಲಿಂಗ, ವಾಚ್ಯ, ಸಮಾಸ, ಮತ್ತು ಛಂದಸ್ಸಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪೂಜ್ಯಭಾವದಿಂದ ವಿವರಿಸಿದನು.