ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಈ ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಔಷಧಿ ಗಿಡಗಳು, ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯದಿಂದ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾರ್ಜಕ, ಕರಾಳ, ಕಾಲಮಾನ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿವೆ. ಪ್ರಾಚೀ, ಬಲಾ, ನದೀಕ್ರಾಂತಾ, ಕಾಕಜಂಘಾ ಮತ್ತು ವಾಯಸೀ ಎಂಬುವರೂ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮುಷಿಕಪರ್ಣ, ಭ್ರಮಂತಿ ಮತ್ತು ಆಖುಪರ್ಣಿಕಾ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಷಮುಷ್ಟಿ, ದ್ರಾವಣ ಮತ್ತು ಕೇಶಮುಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಿಂಲಿಹಿ, ಕಟುಕಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದು, ಅಂತಕ ಎಂಬುದು ಆಮ್ಲವೇಟಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥ, ಬಹುಪತ್ರಾ ಮತ್ತು ಆಮಲಕಿಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅರುಷಕ್ರ, ಪತ್ರ, ಶೂಕ, ಕ್ಷೀರೀ ಮತ್ತು ರಾಜಾದನ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮಹಾಪತ್ರ, ದಾಡಿಮ ಮತ್ತು ಕರಕ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಮಸೂರಿ, ವಿದಲಿ ಮತ್ತು ಶಷ್ಪಾ ಎಂಬುವನ್ನು ಕಾಲಿಂದಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಂಟಕಾಖ್ಯಾ, ಮಹಾಶ್ಯಾಮಾ ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಪಾದಿಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿದ್ಯಾ, ಕುಂತಿ, ನಿಕುಂಭಾ, ತ್ರಿಭಂಗಿ, ತ್ರಿಪುಟಿ, ತ್ರಿವೃತ್ತ, ಸಪ್ತಲಾ, ಯವತಿಕ್ತಾ, ಚರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಚರ್ಮಕಸ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಶಂಖಿನಿ, ಸುಕುಮಾರಿ, ತಿಕ್ತಾಕ್ಷೀ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಿಪೀಲುಕ; ಗವಾಕ್ಷೀ, ಅಮೃತಾ, ಶ್ವೇತಾ, ಗಿರಿಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಗವಾದಿನಿಯನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಾಂಪಿಲ್ಲಕ, ರಕ್ತಾಂಗ, ಗುಂಡಾ ಮತ್ತು ರೋಚನಿಕ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳು ಹೆಸರಾಗಿವೆ. ಹೇಮಕ್ಷೀರಿಯನ್ನು ಪಿತಾ, ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಕಾಲದುಗ್ಧಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಾಂಗೇರುಕಿ, ನಾಗಬಲಾ, ವಿಶಾಲಾ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರವಾರುಣಿ ಕೂಡ ವಿವರಗೊಂಡಿವೆ. ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಶೈಲ, ನೀಲವರ್ಣ, ಅಂಜನ ಮತ್ತು ರಸಾಂಜನೆ ಎಂಬುವೂ ಸೇರಿವೆ. ಶಾಲ್ಮಲಿಯ ಗಂಧವನ್ನು ಮೋಚರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಪುಷ್ಪಿ, ಖರಿ, ಅಪಾಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಮಯೂರಕ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸಿಂಹಾಸ್ಯ, ವೃಷವಾಸಾ, ಮಾಟರೂಷಕ prescribe ಆಗಿವೆ; ಜೀವಕ, ಜೀವಶಾಕ, ಕರ್ಬುರ ಮತ್ತು ಶಟಿ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಕಟ್ಫಲ, ಸೋಮವೃಕ್ಷ, ಅಗ್ನಿಗಂಧಾ, ಸುಗಂಧಿಕಾ, ಶತಾಂಗ, ಶತಪುಷ್ಪಾ, ಮಿಂಸಿರ್ ಮತ್ತು ಮಾಧುರಿಕಾ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳೂ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪುಷ್ಕರಮೂಲ, ಪುಷ್ಕರ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರಾಹ್ವಯ, ಯಾಸ, ಧನ್ವಯಾಸ, ದುಷ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ದುರಾಲಭಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳೂ ಬರುತ್ತವೆ. ವಾಕುಚಿ, ಸೋಮರಾಜಿ ಮತ್ತು ಸೋಮವಲ್ಲಿಯನ್ನೂ ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಕವ, ಕೇಶರಾಜ ಮತ್ತು ಭೃಂಗರಾಜ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ವೇದಗಜ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಕ್ರಮರ್ಧಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸುರಂಗಿಯನ್ನು ತಗರ ಎಂದು, ಅದರ ನರವನ್ನು ಕಲನಾಶಾ ಎಂದು, ವಾಯಸಿಯನ್ನೂ ಅದರ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಹಾಕಾಲವನ್ನು ಬೆಲ ಎಂದು, ತಂಡೂಲಿಯವನ್ನು ಘನಸ್ತನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಎಂಬುದು ಕರಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ತಿಕ್ತಾಲಬು ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ. ಧಾಮಾರ್ಗವ ಮತ್ತು ಕೊಷಾತಕಿ, ಯಾಮಿನಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ವಿವಿಧ ಕೊಷಾತಕಿಗಳನ್ನು ಕೃತಭೇದನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜಿಮೂತವನ್ನು ಕೂಡ ಖುಡ್ಡಾಕ ಮತ್ತು ದೇವತಾಡಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಗೃಹದ್ರನಖಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ, ಹಿಂಗುಕಾಕಾದನಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು. ಅಶ್ವಾರಿ ಎಂಬ ಗಿಡವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಕರವೀರವನ್ನು ಅಶ್ವಮಾರಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಿಂಧು, ಸೈಂಧವ ಮತ್ತು ಸಿಂಧೂತ್ತ ಎಂಬುವೂ ಮಣಿಮಂಥ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತವಾಗಿವೆ. ಕ್ಷಾರ ಮತ್ತು ಯವಾಗ್ರಜ ಎರಡನ್ನೂ ಯವಕ್ಷಾರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸರ್ಜಿಕಾ ಮತ್ತು ಸರ್ಜಿಕಾಕ್ಷಾರ ಎರಡನ್ನೂ ಎರಡನೇ ಪ್ರಕಾರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಾಶೀಶ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಕಾಶೀಶ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾದವುಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಧಾತುಕಾಶೀಶ ಮತ್ತು ಕಾಶಿಯನ್ನೂ ಅಂತೆಯೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸೌರಾಷ್ಟ್ರೀ ಎಂಬುದು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ದೊರಕುವ ಕ್ಷಾರ; ಕಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪಂಕಪರ್ಪಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾಕ್ಷಿಕ ಎಂಬುದು ಖನಿಜ, ತಾಪ್ಯ ಎಂಬುದು ತಾಪ್ಯುಥ್ಥದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಲಾ ಮತ್ತು ಮನ:ಶಿಲಾ, ನೆಪಾಲಿ ಮತ್ತು ಕುಲಟಿ, ಆಲ ಅಥವಾ ಮನಸ್ತಾಲಕ ಎಂಬುವನ್ನು ಹರಿತಾಲ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗಂಧಕವನ್ನು ಗಂಧಪಾಷಾಣ ಎಂದು, ರಸವನ್ನು ಪಾರದ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಾಮ್ರಮೌದುಂಬರ, ಶೂಲ್ಬ ಹಾಗೂ ಮ್ಲೇಚ್ಛಮುಖ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಅದ್ರಿಸಾರ ಎಂಬುದು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಲೋಹ, ಲೋಹಕಂಚ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಕ್ಷಿಕ, ಮಧು ಮತ್ತು ಕ್ಷೌದ್ರವನ್ನು ಹೂವಿನ ಸಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಯೇಷ್ಠವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಕಲಸಿ ಕಾಂಜಿಕ ಮತ್ತು ಸುವೀರಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸೀತಾ, ಸಿತೋಪಲಾ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯಂಡಿ ಎಂಬುವನ್ನು ಬೆಲ್ಲದ ಪ್ರಕಾರಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ತ್ವಗ್, ಏಲಾ ಮತ್ತು ಪತ್ರಕ ಸಮಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ತ್ರಿಸುಗಂಧಿ, ತ್ರಿಜಾತಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ನಾಗಕೇಶರ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಅದು ಚತುರ್ಜಾತ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪಿಪ್ಪಲಿ, ಪಿಪ್ಪಲಿಮೂಲ, ಚವ್ಯ, ಚಿತ್ರಕ, ನಾಗರ ಇವುಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪಂಚಕೋಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ, ಕೊಲಕ ಎಂಬುದೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು. ಪ್ರಿಯಂಗುವನ್ನು ಕಂಗುಕಾ ಎಂದು, ಕೊರದುಷವನ್ನು ಕೊಡ್ರವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತ್ರಿಪುಟವನ್ನು ಪುಟ ಎಂದು, ಕಲಾಪವನ್ನು ಲಂಗಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸತೀನ ಮತ್ತು ವರ್ತುಲ, ಜೊತೆಗೆ ವೇಣು, ಪಿಚುಕ, ಪಿತಲ, ಚಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಬಿಡಾಲಪದಕ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಕರ್ಷ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣ, ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತೊಂದು; ಕವಲಗ್ರಹ ಕೂಡ ಇದೆ. ಅರ್ಧ ಪಲವನ್ನು ಶುಕ್ತಿ ಎಂದು, ಎಂಟು ಮಾಷಕಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಪಲವನ್ನು ಬಿಲ್ವ ಎಂದು, ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎರಡು ಪಲ ಎಂದು, ಪ್ರಸೃತಿ ಕೂಡ ಎರಡು ಪಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂಜಲಿ ಮತ್ತು ಕುಡವ ಎರಡನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಪಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಂಟು ಪಲಗಳು ಒಂದು ಅಷ್ಟಮಾನ; ಇದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ಕುಡವಗಳು ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ, ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಸ್ಥಗಳು ಒಂದು ಆಢಕ. ಕಾಶ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ, ಒಂದು ದ್ರೋಣವು ನಾಲ್ಕು ಆಢಕಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ. ತುಲಾ ಎಂಬುದು ನೂರು ಪಲ, ಭಾಗ ಎಂಬುದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಪಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಸ್ಥದ ವಸ್ತುಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪಂಡಿತರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ದ್ರವ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಇದು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿದೆ. ಭದ್ರದಾರು ಎಂಬುದು ದೈವಿಕ ಮರ; ದಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ದೇವದಾರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕುಷ್ಟವನ್ನು ಔಷಧೀಯ ಗಿಡವಾಗಿ, ಮಾಂಸಿಯನ್ನು ನಲದ ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಂಖ ಎಂದರೆ ಶಂಖದೋಲೆ, ಶುಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಮೊಟ್ಟೆದೋಲೆ, ನಖ ಎಂದರೆ ಉಗುರು; ಶಂಖವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶಂಖ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಾಘ್ರ ಎಂದರೆ ಹುಲಿ, ವ್ಯಾಘ್ರನಖ ಎಂದರೆ ಹುಲಿಯ ಉಗುರು. ಪುರ ಎಂಬುದು ಪಲಂಕಷ, ಮಹಿಷಾಕ್ಷ ಎಂಬುದು ಗುಗ್ಗುಲು. ರಸ ಎಂದರೆ ಪಾರದ, ಗಂಧರಸ ಎಂದರೆ ಬೋಲೆ (ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರಕಾರ), ಸರ್ಜ ಎಂದರೆ ಸರ್ಜ ವೃಕ್ಷದ ಗಂಧ. ಪ್ರಿಯಂಗು, ಫಲಿನಿ, ಶ್ಯಾಮಾ ಮತ್ತು ಗೌರಿ ಎಂಬುವನ್ನು ಔಷಧೀಯ ಗಿಡಗಳೆಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕರಂಜ ಮತ್ತು ನಕ್ತಮಾಲ, ಪೂತಿಕ ಮತ್ತು ಚಿರಬಿಲ್ವ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಶಿಗ್ರುವನ್ನು ಶೋಭಾಂಜನ ಎಂದು, ಜ್ಞಾನಮಾನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜಯಾ, ಜಯಂತಿ, ಶರಣಿ, ನಿರ್ಗುಂಡಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಧುವಾರ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಮೊರಟಾ, ಪೀಲುಪರ್ಣ ಮತ್ತು ತುಂಡಿಯನ್ನು ತುಂಡಿಕೆರಿಕಾ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಔಷಧೀಯ ಗಿಡಗಳು, ಅವುಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾವನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.