ಈ ಪವಿತ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ಔಷಧೀಯ ವನಸ್ಪತಿಗಳು, ಧಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರ್ಯಾಯ ನಾಮಗಳು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ಕಥನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಶ್ಲೋಕಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು: ಹೆಮಾಭ ಎಂಬುದು ನಾಗಕೇಶರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ನಾಗದ್ವಾರ ಪರ್ಯಾಯ ಹೆಸರುಗಳು, ಅಸೃಕ್ಕುಂಕುಮ, ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಲಿಕ ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆಯೋ ಎಂಬುದು ಲೋಹದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದು, ಪುರ, ಕುಟನಟ, ಮಹಿಷಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪಲಂಕಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಕೂಡ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕಾಶ್ಮರಿ ಎಂಬುದು ಕಟ್ಫಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಶ್ರೀಪರ್ಣ ಕೂಡ ಅದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಲ್ಲಕಿ, ಗಜಭಕ್ಷ್ಯಾ, ಪಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಸುರಭೀಸ್ತ್ರವ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಧಾತ್ರೀ ಎಂಬುದು ಆಮಲಕಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ; ವಿಭಿತಕ ಎಂಬುದು ಅಕ್ಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಪಥ್ಯಾ ಎಂದರೆ ಅಭಯಾ, ಮತ್ತು ಪೂತನಾ ಎಂದರೆ ಹರೀತಕಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ತ್ರಿಫಲಾ ಎಂದರೆ ಮೂರು ಫಲಗಳು, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಫಲಗಳ ತ್ರಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಉಡಾಕೀರ್ಯ ಎಂಬುದು ದೀರ್ಘ ದಂಡವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕರಂಜ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಯಷ್ಟಿ ಎಂಬುದು ಯಷ್ಟ್ಯಾಹ್ವಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಮದುಕ ಎಂಬುದು ಮಧುಯಷ್ಟಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಧಾತಕಿ ಎಂಬುದು ತಾಮ್ರಪರ್ಣ, ಸಮಂಗಾ ಎನ್ನುವುದು ಕುಂಜರಾ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಿತಾ ಎಂಬುದು ಮಲಯಜ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಇದು ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಗೋಶೀರ್ಷ ಎಂದರೆ ಬಿಳಿ ಚಂದನ, ರಕ್ತ ಎಂದರೆ ಚಂದನ, ಎರಡನೇದು ಕೆಂಪು ಚಂದನ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕಾಕೋಲಿ ಎಂಬುದು ವೀರಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಯಾ ಎಂಬುದು ಅರ್ಕಪುಷ್ಪಿಕಾ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಶೃಂಗಿ, ಕರ್ಕಟಶೃಂಗಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಘೋಷಾ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ತುಗಾಕ್ಷೀರೀ ಎಂಬುದು ಶುಭವಾದ ವಾಂಶೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ವಾಂಶಲೋಚನಾ ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ; ಮೃದ್ವಿಕಾ ಎಂದರೆ ದ್ರಾಕ್ಷಾ, ಗೋಸ್ತನಿಕಾ ಕೂಡ ಅದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉಶೀರ ಮತ್ತು ಮೃಣಾಲ ಕೂಡ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಸೇವ್ಯ ಮತ್ತು ಲಾಮಜ್ಜಕ, ಸಾರ ಮತ್ತು ಗೋಪವಳ್ಳಿ, ಗೋಪಿ ಭದ್ರಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ದಂತಿ ಮತ್ತು ಕಟಂಕಟೇರಿ, ದಾರುನಿಶಾ ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹರಿದ್ರಾ ಎಂದರೆ ರಜನಿ, ಪಿತಿಕಾ ಎಂದರೆ ರಾತ್ರಿನಾಮಿಕಾ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವೃಕ್ಷಾದನಿ, ಚಿನ್ನರುಹಾ, ನೀಲವಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ರಸಾಮೃತಾ, ವಸುಕೋಟಾ ಮತ್ತು ವಾಶಿರಾ ಎಂಬುದು ಕಾಂಪಿಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ. ಪಾಷಾಣಭೇದಕ, ಅರಿಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಕುಟ್ಟಭೇದಕ, ಘಟಾಕ ಮತ್ತು ಶುಷ್ಕಕ, ವಚಾ ಮತ್ತು ಸೂಚಕ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಸುರಸೋ ಮತ್ತು ಬೀಜಕ, ಪಿತಶಾಲಾ, ವಜ್ರವೃಕ್ಷ, ಮಹಾವೃಕ್ಷ, ಸ್ನುಹಿ, ಸ್ನುಕ, ಸುಧಾ ಮತ್ತು ಗುಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ತುಲಸಿ ಎಂಬುದು ಸುರಸಾ ಮತ್ತು ಉಪಸ್ಥಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಕುಟೇರಕ, ಅರ್ಜುನಕ, ಪರ್ಣ ಮತ್ತು ಸೌಗಂಧಿ ಪರ್ಣಿಕ್ರಾ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ನೀಲ ಮತ್ತು ಸಿಂಧುವಾರ, ನಿರ್ಗುಂಡಿ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿದೆ; ಸುಗಂಧಿ ಪರ್ಣೋತಿ, ವಾಸಂತಿ ಮತ್ತು ಕುಲಜಾ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಾಲಿಯಕ ಎಂಬುದು ಹಳದಿ ಮರ, ಕಟಕ ಎಂಬುದು ಅದರ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು; ಗಾಯತ್ರಿ-ಖದಿರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರ್ಯಾಯವಾದ ಕಾಂದಾರ ಕೂಡ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇಂಡಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ; ಕುವಲಯ ಎಂಬುದು ನೀಲಿ ತಾವರೆ, ಪದ್ಮ ಎಂದರೆ ತಾವರೆ, ನೀಲೋತ್ಪಲ ಕೂಡ ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಸೌಗಂಧಿಕ, ಶತದಲ, ಅಬ್ಜ ಮತ್ತು ಕಮಲ—all names for the lotus—ಎಲ್ಲವೂ ತಾವರೆಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿವೆ. ಅಜವರ್ಣ ಎಂದರೆ ಊರ್ಜಾ, ವಾಜಿಕರ್ಣ ಎಂದರೆ ಅಶ್ವಕರ್ಣಕ; ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಂತಕ, ಶೆಲುರ ಮತ್ತು ಬಹುವಾರ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಸುನಂದಕ, ಕಕುದ್ಭದ್ರ, ಚತ್ರಾಕಿ ಮತ್ತು ಚತ್ರಸಂಜ್ಞಕ; ಕಬರಿ, ಕುಂಭಕ, ಧೃಷ್ಠ, ಕ್ಷುದ್ವಿಧ ಮತ್ತು ಧನಕೃತ ಕೂಡ ಪರಿಚಿತವಾಗಿವೆ. ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜಕ, ಕರಾಲ ಮತ್ತು ಕಾಲಮಾನ, ಪ್ರಾಚಿ, ಬಲಾ, ನದೀಕ್ರಾಂತಾ, ಕಾಕಜಂಘಾ ಮತ್ತು ವಾಯಸಿ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಮೂಷಿಕಪರ್ಣ, ಭ್ರಮಂತಿ ಮತ್ತು ಆಖುಪರ್ಣಿಕಾ, ವಿಷಮುಷ್ಟಿ, ದ್ರಾವಣ ಮತ್ತು ಕೇಶಮುಷ್ಟಿ ಕೂಡ ವಿವರಣೆಗೊಂಡಿವೆ. ಕಿಂಲಿಹಿ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುಕೀ, ಅಂತಕ ಎಂಬುದು ಆಮ್ಲವೇಟಸ; ಅಶ್ವತ್ಥ, ಬಹುಪತ್ರಾ ಮತ್ತು ಆಮಲಕಿ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅರೂಷಕ್ರ, ಪತ್ರ, ಶೂಕ, ಕ್ಷೀರೀ ಮತ್ತು ರಾಜಾದನ, ಮಹಾಪತ್ರ, ದಾಡಿಮ ಮತ್ತು ಕರಕ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಮಸೂರಿ, ವಿದಲಿ ಮತ್ತು ಶಷ್ಪಾ ಎಂಬುದು ಕಾಲಿಂದಿ; ಕಂಟಕಾಖ್ಯಾ, ಮಹಾಶ್ಯಾಮಾ ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಪಾದಿ ಕೂಡ ವಿವರಣೆಗೊಂಡಿವೆ. ವಿದ್ಯಾ, ಕುಂತಿ, ನಿಕುಂಬಾ, ತ್ರಿಭಂಗಿ, ತ್ರಿಪುಟಿ, ತ್ರಿವೃತ್, ಸಪ್ತಲಾ, ಯವತಿಕ್ತಾ, ಚರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಚರ್ಮಕಸ ಕೂಡ ಹೆಸರುಗಳಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಶಂಖಿನಿ, ಸುಕುಮಾರಿ, ತಿಕ್ತಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಿಪಿಲುಕ; ಗವಾಕ್ಷಿ, ಅಮೃತಾ, ಶ್ವೇತಾ, ಗಿರಿಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಗವಾದಿನಿ ಕೂಡ ಪರಿಚಿತವಾಗಿವೆ. ಕಾಂಪಿಲ್ಲಕ, ರಕ್ತಾಂಗ, ಗುಂಡಾ ಮತ್ತು ರೋಚನಿಕ; ಹೆಮಕ್ಷೀರೀ ಎಂಬುದು ಪಿತಾ, ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಕಾಲದುಗ್ಧಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗಾಂಗೆರುಕಿ, ನಾಗಬಲಾ, ವಿಶಾಲಾ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರವಾರುಣಿ; ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಶೈಲ, ನೀಲವರ್ಣ, ಅಂಜನ ಮತ್ತು ರಸಾಂಜನ ಕೂಡ ವಿವರಣೆಗೊಂಡಿವೆ. ಶಾಲ್ಮಲೀಯ ರಸವನ್ನು ಮೊಚರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತ್ಯಕ್ಪುಷ್ಪಿ, ಖರಿ, ಅಪಾಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಮಯೂರಕ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಿಂಹಾಸ್ಯ, ವೃಷವಾಸಾ, ಮಾಟರುಷಕ prescribe ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ಜೀವಕ, ಜೀವಶಾಕ, ಕರ್ಬುರ ಮತ್ತು ಶಟಿ ಕೂಡ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕಟ್ಫಲ, ಸೋಮವೃಕ್ಷ, ಅಗ್ನಿಗಂಧಾ, ಸುಗಂಧಿಕಾ; ಶತಾಂಗ, ಶತಪುಷ್ಪಾ, ಮಿಂಸಿರ್ ಮತ್ತು ಮಧುರಿಕಾ ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪುಷ್ಕರ ಮೂಲ, ಪುಷ್ಕರ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರಾಹ್ವಯ; ಯಾಸಾ, ಧನ್ವಯಾಸಾ, ದುಷ್ಪರ್ಷ ಮತ್ತು ದುರಾಲಭಾ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ವಾಕುಚಿ, ಸೋಮರಾಜಿ ಮತ್ತು ಸೋಮವಲ್ಲಿ; ಮಾರ್ಕವ, ಕೇಶರಾಜ ಮತ್ತು ಭೃಂಗರಾಜ ಕೂಡ ಹೆಸರುಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿದಗಜ ಎಂಬುದು ಚಕ್ರಮಾರ್ದಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಸುರಂಗಿ ಎಂಬುದು ಟಗರಾ, ಅದರ ಶೃಂಗವನ್ನು ಕಲನಾಶಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ವಾಯಸಿ ಕೂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು. ಮಹಾಕಾಲ ಎಂದರೆ ಬೆಲಾ; ತಂಡುಲೀಯ ಎಂದರೆ ಘನಸ್ತನ; ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಎಂದರೆ ತಿಕ್ತಾಲಬು, ಮತ್ತು ಅದೇ ಹೆಸರು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಧಾಮಾರ್ಗವ, ಕೊಷಾತಕಿ ಮತ್ತು ಯಾಮಿನಿ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ಕೊಷಾತಕಿಯ ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಕಾರಗಳನ್ನು ಕೃತಭೇದನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜಿಮೂತ ಕೂಡ ಖುಡ್ಡಾಕ ಮತ್ತು ದೇವತಾಡಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಗೃಧ್ರನಖಿ ಮತ್ತು ಹಿಂಗುಕಾಕಾದನಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರುಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವಾರಿ ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ಕರವೀರ ಎಂಬುದು ಅಶ್ವಮಾರಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಸಿಂಧು, ಸೈಂಧವ ಮತ್ತು ಸಿಂಧೂತ್ಥ—all names for maṇimantha—ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಣಿಮಂತದ ಪರ್ಯಾಯ ಹೆಸರುಗಳು. ಕ್ಷಾರ ಮತ್ತು ಯವಾಗ್ರಜ ಎಂಬುದು ಯವಕ್ಷಾರ; ಸರ್ಜಿಕಾ ಮತ್ತು ಸರ್ಜಿಕಾಕ್ಷಾರ ಎರಡನೇ ಪ್ರಕಾರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾದ ಅನೇಕ ವನಸ್ಪತಿಗಳು, ಧಾತುಗಳು, ಅವರ ಪರ್ಯಾಯ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ಪಾವನ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಔಷಧೀಯ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ನಾಮಪದಗಳ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗಿದೆ.