ಈ ಪವಿತ್ರ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ, ಔಷಧಿ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಗಿಡಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುನಿಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ಥಿರಾ, ವಿದಾರಿಗಂಧಾ, ಶಾಲಪಣ್ಯ, ಶುಮತಿ, ಲಾಂಗಲಿ, ಕಲಸಿ, ಕ್ರೋಷ್ಟುಪುಚ್ಛಾ ಮತ್ತು ಗುಹಾ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಪುನರ್ಣವಾ, ಪರ್ಷಾಭೂ, ಕಠಿಲ್ಯಾ, ಕಾರುಣಾ, ಎರಂಡ, ಉರುವೂಕ, ಆಮರ್ಡ ಮತ್ತು ವರ್ಧಮಾನಕ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಝಷಾ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾಗಬಲಾ ಎಂದು, ಶ್ವದಂಷ್ಟ್ರಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಗೋಕ್ಷುರ ಎಂದು, ಶತಾವರಿ, ವರಾ, ಭೀರು, ಪೀವರಿ, ಇಂಡೀವರಿ ಮತ್ತು ವರೀ ಎಂಬುವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಾಘ್ರಿ ಎಂಬುದು ಬೃಹತಿ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಹಂಸಪಾದಿ, ಮಧುಸ್ತ್ರವ, ಧಾಮನಿ, ಕಂಟಕಾರೀ, ಕ್ಷುದ್ರಾ, ಸಿಂಹಿ ಮತ್ತು ನಿದಿಗ್ಧಿಕಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೃಶ್ಚಿಕಾ, ತ್ರಯಮೃತಾ, ಕಾಳಿ, ವಿಷಘ್ನಿ, ಸರ್ಪದಂಷ್ಟ್ರಿಕಾ, ಮರ್ಕಟಿ, ಆತ್ಮಗುಪ್ತಾ, ಆರ್ಷೇಯಿ ಮತ್ತು ಕಪಿಕಚ್ಚುಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಮುಡ್ಗಪರ್ಣ ಎಂಬುದು ಕ್ಷುದ್ರಸಹಾ, ಮಾಷಪರ್ಣ ಮಹಾಸಹಾ, ತ್ಯಜಾ ಮತ್ತು ಪರಾ ಮಹಾ ಎಂದು, ದಂಡಯೋನಿ ಮತ್ತು ಅಂಕಸಂಜ್ಞಾ, ನ್ಯಗ್ರೋಧವನ್ನು ವಟ ಎಂದು, ಅಶ್ವತ್ಥವನ್ನು ಕಪಿಲ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ಲಕ್ಷವನ್ನು ಗರ್ದಭಾಂಡ, ಪರ್ಕಟಿಯನ್ನು ಕಪೀತನ, ಪಾರ್ಥವನ್ನು ಕಕುಭ ಮತ್ತು ಧನ್ವಿ, ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಂದೀವೃಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರರೋಹಿ, ಪುಷ್ಟಿಕಾರಿ, ವಂಜುಲ, ವೇತಸ, ಭಲ್ಲಾತ ಮತ್ತು ಅರುಷ್ಕರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಲೋಧ್ರ, ಸಾರವಕ, ಧೃಷ್ಟ, ತಿರಿಟ, ಬೃಹತ್ಪಲಾ ಎಂಬುದು ಮಹಾಜಂಬೂ, ಬಾಲಫಲಾ ಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು, ಜಲಜಂಬು ಎಂಬುದು ನಾಡೆಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕನಾ, ಕೃಷ್ಣೋಪಕುಂಚಿ, ಶೌಂಡಿ, ಮಾಘಧಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಪಿಪ್ಪಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಬೇರು ಗ್ರಂಥಿಕ, ಊಷಣವನ್ನು ಮರಿಚ, ಶುಣ್ಠಿಯನ್ನು ಮಹೌಷಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯೋಷವನ್ನು ತ್ರಿಕಟು, ತ್ರ್ಯೂಷಣ ಎಂದು, ಲಾಂಗಲಿಯನ್ನು ಹಳಿನಿ, ಚೇಯಸಿಯನ್ನು ಗಜಪಿಪ್ಪಲಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತ್ರಾಯಂತಿಯನ್ನು ತ್ರಾಯಮಾನಾ, ಉತ್ಸಾಯಾ ಅನ್ನು ಸುವಹಾ, ಚಿತ್ರಕವನ್ನು ಶಿಖಿ, ವಹ್ನಿ, ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಷಡ್ಗ್ರಂಥಾ ಎಂಬುದು ಉಗ್ರಾ ಮತ್ತು ವಚಾ, ಶ್ವೇತಾ ಎಂಬುದು ಹೈಮವತಿ, ಕುಟಜ, ವೃಕ್ಷಕ, ಶಕ್ರ, ವತ್ಸಕ, ಗಿರಿಮಾಲ್ಲಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಕಲಿಂಗ, ಇಂದ್ರಯವ, ಆರಿಷ್ಟ ಎಂಬ ಗಿಡಗಳ ಬೀಜಗಳು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದವು. ಮುಸ್ತಕವನ್ನು ಮೇಘನಾಮಾ, ಕೌಂತಿಯನ್ನು ಹರೇಣುಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎಲಾ ಎಂಬುದು ಬಹುಲಾ, ಸೂಕ್ಷ್ಮೆಲಾ ಎಂಬುದು ತುಟಿ, ಪದ್ಮಾ, ಭಾರ್ಗ, ಕಾಂಜಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಯಷ್ಟಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಮೂರ್ವಾ ಎಂಬುದು ಮಧುರಸಾ, ತೇಜನಿ ಎಂಬುದು ತಿಕ್ತವಲ್ಲಿಕಾ, ಮಹಾನಿಂಬ ಎನ್ನುವುದು ಬೃಹನ್ನಿಂಬ, ದೀಪ್ಯಕವನ್ನು ಯವಾನಿಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಢಂಗವನ್ನು ಕೀಟಶತ್ರು, ರಾಮಠವನ್ನು ಹಿಂಗು, ಅಜಾಜಿಯನ್ನು ಜೀರಕ, ಕಾರವಿಯನ್ನು ಉಪಕುಂಚಿಕಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಟುಕಾ, ತಿಕ್ತಾ, ಕಟುಕರೋಹಿಣಿ ಎಂಬುವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ತಗರಾ ತಿರುಗು, ವಕ್ರಾ ವಕ್ರ, ಕೋಚಾ ಎಂಬುದು ತ್ವಚವರಾಂಗಕ. ಉದೀಚ್ಯ ಎಂಬುದು ಬಾಲಕ, ಹ್ರೀಬೇರ ಎಂಬುದು ಜಲಪದಗಳ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಪತ್ರಕವನ್ನು ದಲಸಂಜ್ಞಾ, ಚಾರಕವನ್ನು ತಸ್ಕರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೇಮಾಭ ಎಂಬುದು ನಾಗಕೇಶರ, ಅಸೃಕ್ಕುಂಕುಮ, ಕಾಶ್ಮೀರ, ಬಾಹ್ಲಿಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಆಯೋ ಎಂಬುದು ಕಬ್ಬಿಣ, ಪುರ, ಕುಟನಟ, ಮಹಿಷಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪಲಂಕಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಕಾಶ್ಮರಿ ಎಂಬುದು ಕಡ್ಫಲಾ, ಶ್ರೀಪರ್ಣ, ಶಲ್ಲಕಿ, ಗಜಭಕ್ಷ್ಯಾ, ಪತ್ರಿ, ಸುರಭೀಸ್ತ್ರವ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು. ಧಾತ್ರಿ ಎಂಬುದು ಆಮ್ಲಕಿ, ವಿಭಿತಕವನ್ನು ಕ್ಷ, ಪಥ್ಯಾ ಎಂಬುದು ಅಭಯಾ, ಪೂತನಾ ಎಂಬುದು ಹರಿತಕಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತ್ರಿಫಲಾ ಎಂಬುದು ಫಲಗಳ ಸಮೂಹ, ಉಡಕೀರ್ಯ ಎಂಬುದು ದೀರ್ಘದಂಡದ ಕರಂಜ. ಯಶ್ಠಿಯನ್ನು ಯಶ್ಠ್ಯಾಹ್ವಯ, ಮದುಕವನ್ನು ಮಧುಯಶ್ಠಿಕಾ, ಧಾತಕಿಯನ್ನು ತಾಮ್ರಪರ್ಣ, ಸಮಂಗವನ್ನು ಕುಂಜರಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿತ ಎಂಬುದು ಮಲಯಜ, ಶೀತ, ಗೋಶೀರ್ಷ ಎಂಬುದು ಬಿಳಿ ಚಂದನ, ರಕ್ತ ಎಂಬುದು ಚಂದನ, ಎರಡನೆಯದು ರಕ್ತಚಂದನ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕಾಕೋಳಿ ಎಂಬುದು ವೀರಾ, ವಯಸ್ಯಾ ಅರ್ಕಪುಷ್ಪಿಕಾ, ಶೃಂಗಿ, ಕರ್ಕಟಶೃಂಗಿ, ಮಹಾಘೋಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ತುಗಾಕ್ಷಿರಿ ಎಂಬುದು ಪುಣ್ಯವಾದ ವಾಂಶಿ, ವಂಶಲೋಚನಾ ಎಂದು, ಮೃದ್ವಿಕಾ ಎಂಬುದು ದ್ರಾಕ್ಷಾ, ಗೊಸ್ತನಿಕಾ ಎಂಬುದು ಕೂಡಾ ಹೀಗೆ. ಉಶೀರ, ಮೃಣಾಲ, ಸೇವ್ಯ, ಲಾಮಜ್ಜಕ, ಸಾರ, ಗೊಪವಲ್ಲೀ, ಗೊಪಿ ಭದ್ರಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು. ದಂತಿ, ಕಟಂಕಟೇರಿ, ದಾರುನಿಶಾ, ಹರಿದ್ರಾ ಎಂಬುದು ರಜನಿ, ಪೀತಿಕಾ ಎಂಬುದು ರಾತ್ರಿನಾಮಿಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೃಕ್ಷಾದನಿ, ಚಿನ್ನರುಹಾ, ನೀಲವಲ್ಲೀ, ರಸಾಮೃತ, ವಸುಕೋಟ, ವಾಶಿರ ಎಂಬುದು ಕಾಮ್ಪಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಷಾಣಭೇದಕ, ಅರಿಷ್ಟ, ಕುಟ್ಟಭೇದಕ, ಘಂಟಾಕ, ಶುಷ್ಕಕ, ವಚಾ, ಸೂಚಕ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು. ಸುರಸೋ, ಬೀಜಕ, ಪೀತಶಾಲ, ವಜ್ರವೃಕ್ಷ, ಮಹಾವೃಕ್ಷ, ಸ್ನುಹಿ, ಸ್ನುಕ, ಸುಧಾ, ಗುಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ತುಳಸಿಯನ್ನು ಸುರಸಾ, ಉಪಸ್ಥಾ ಎಂದು, ಕುಠೇರಕ, ಅರ್ಜುನಕ, ಪರ್ಣ, ಸೌಗಂಧಿಪರ್ಣಿಕ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು. ನೀಲ, ಸಿಂಧುವಾರ, ನಿರ್ಗುಂಡಿ ಎಂಬುದು ಸುಗಂಧಿ, ಸುಗಂಧಿಪರ್ಣೋತಿ, ವಾಸಂತಿ, ಕುಲಜ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು. ಕಾಲಿಯಕ ಎಂಬುದು ಹಳದಿ ಮರ, ಕಟಕ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು, ಗಾಯತ್ರೀ-ಖದಿರ ಮತ್ತು ಅದರ ರೂಪಾಂತರವಾದ ಕಂಡರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಂಡೀ ಎಂಬುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕುವಲಯ ಎಂಬುದು ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಪದ್ಮ, ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಸೌಗಂಧಿಕ, ಶತದಳ, ಅಭ್ಜ, ಕಮಲ ಎಂಬುವು ಪದ್ಮದ ಪರ್ಯಾಯ ಹೆಸರುಗಳು. ಅಜವರ್ಣ ಎಂಬುದು ಊರ್ಜ, ವಾಜಿಕರ್ಣ ಎಂಬುದು ಅಶ್ವಕರ್ಣಕ, ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಂತಕ, ಶೆಲುರ, ಬಹುವಾರ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು. ಸುನಂದಕ, ಕಕುಡ್ಭದ್ರ, ಛತ್ರಾಕಿ, ಛತ್ರಸಂಜ್ಞಕ, ಕಬರಿ, ಕುಂಭಕ, ಧೃಷ್ಟ, ಕ್ಷುದ್ವಿಧ, ಧನಕೃತ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿ, ಪವಿತ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಔಷಧಿ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪರ್ಯಾಯ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.