ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪರಮಪಾವನವಾದ ಈ ಪವಾಡಮಯ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಶಿವನಿಗೆ ಔಷಧಗಳ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಉಪಯೋಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. “ಓ ಶಿವಾ,” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು, “ಲಾಕು ಎಂಬ ವಸ್ತುವನ್ನು ತುಪ್ಪದಷ್ಟು ತೂಕದಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಜೊತೆ ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ, ದುಷ್ಟ ರೋಗಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಬಿಸಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ‘ಪ್ರದರ’ ಎಂಬ ರೋಗವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ದ್ವಿಜಯಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ತ್ರಿಕಟುಗಳ ಪೌಡರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಕೂಡಾ ಈ ರೋಗ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಓ ಮಹೇಶ್ವರ. ಎಳ್ಳಿನ ಕಷಾಯದೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಬರುವ ರಕ್ತಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೂ ಈ ಹೂವಿನ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ತಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಯುವತಿಯರಿಗೆ ನೀಡಲು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೆಂಪು ತಾವರೆ ಮೂಲವನ್ನು ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ, ಮಹಿಳೆಯರು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುತ್ತದೆ. ರಕ್ತಸ್ರಾವವನ್ನು ತಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಶರಪುಂಕಹದೊಂದಿಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಕೂಡಾ ರೋಗ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂಗು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು ಉಪ್ಪಿನ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಮಹಿಳೆಯಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಪ್ರಸವವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತದೆ, ನಿಂಬೆ ಮೂಲವನ್ನು ಬೆನ್ನುಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಕೂಡಾ ಪ್ರಸವ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಪಾಮಾರ್ಗದ ಮೂಲವನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆಯುವಾಗ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡದೆ ಎಳೆದರೆ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅಪಾಮಾರ್ಗದ ಮೂಲವನ್ನು ಮಹಿಳೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೆ ಗರ್ಭದ ನೋವುಗಳು ನಿರ್ಮೂಲವಾಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ಪೂರ, ಮದನಫಲ ಮತ್ತು ಯಷ್ಟಿಮಧು ತುಂಬಿದರೆ, ವೃದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯೂ ಸುಂದರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ – ಯುವತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ! ಮಕ್ಕಳ額ದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಗೆರೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ, ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಕುಷ್ಟವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸಿದರೆ, ಓ ಶಿವಾ, ಆ ಮಗು ವಿಷ, ಭೂತ, ರೋಗಗಳಿಂದ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶಂಖ, ನಾಭಿ, ವಚಾ, ಕುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಸದಾ ಧರಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪಲಾಶದ ಪುಡಿಯನ್ನು ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಆಮಲಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿಡಂಗದೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿಯಿಸಿದರೆ, ಪುರುಷನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೇವಲ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ, ಓ ಮಹಾದೇವಾ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪಲಾಶ ಬೀಜ, ತುಪ್ಪ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಜೇನು ಸಮಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಏಳು ದಿನ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟರೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ರುದ್ರ-ಆಮಲಕಿಯ ಪುಡಿಯನ್ನು ಜೇನು, ಎಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ತಿಂದು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮುಂದುವರೆಸಿದರೆ, ಪುರುಷನು ಯುವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸುಭಾಷಣಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶಿವ-ಆಮಲಕಿಯ ಪುಡಿಯನ್ನು ಜೇನು ಅಥವಾ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಮೂಗಿನ ಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಕುಷ್ಟದ ಪುಡಿಯನ್ನು ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನು ಜೊತೆಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೇವಿಸಿದರೆ ದೇಹ ಸುಗಂಧವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಹೇಶ್ವರ, ಕಡಲೆಕಾಳಿನ ಬೇಳೆಯನ್ನು ಒರೆದು, ಒಣಗಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ನಂತರ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ, ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಪುರುಷನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬಹುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅರಳಿನ ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಗಂಧಕವನ್ನು ರಸದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ, ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಕ್ಕಿದರೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಳೆ ಮತ್ತು ಶಿಂಬಿ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ, ಅಪಾಮಾರ್ಗ ಎಣ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿಯಿದರೆ, ಪುರುಷನು ನೂರಾರು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ಹರಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಹಸುವಿಗೆ, ಅವಳ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ಬೆರೆಸಿ ಕುಡಿಯಿಸಿದರೆ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ನಾಯಿಯ ಎಲುಬನ್ನು ಎತ್ತುಗಳ ಅಥವಾ ಹಸುಗಳ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಹುಳುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಗುಂಜಾ ಮೂಲವನ್ನು ಹಸುವಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿದರೆ ಅವಳು ಗರ್ಭಪಾತಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಓ ಶಿವಾ, ವರಣದ ಹಣ್ಣಿನ ರಸವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಚೆಲ್ಲಿದರೆ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳಿರುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಹುಳುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಗಾಯವನ್ನು ಜಯಾ ಎಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದರೆ, ಅದು ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆನೆಯ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸಿದರೆ ಹಸು, ಎತ್ತುಗಳಿಗೆ ಬರುವ ರೋಗಗಳು ಗುಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಜೋಳ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ರುಬ್ಬಿ ಮೊಸರು ಜೊತೆಗೆ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ ಹಸು, ಎತ್ತು ಅಥವಾ ಎಮ್ಮೆಗಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ ಬಹಳ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶರಪುಂಕಹದ ಎಲೆಯನ್ನು ಉಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಕಂಠದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ನೀರಿನ ಹಬ್ಬುಗಳು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅಲೋವೆರಾ ಎಲೆಯನ್ನು ಉಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಕಂಠದ ಕೊರತೆಗಳು ಗುಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದೀಗ ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಧನ್ವಂತರಿ ಸುಶ್ರುತನಿಗೆ ಔಷಧಗಳ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಈಗ ನಾನು ಅವುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಸ್ತಿರಾ, ವಿದಾರಿಗಂಧಾ, ಶಾಲಪಣ್ಯ, ಶುಮತಿ, ಲಾಂಗಲಿ, ಕಲಸಿ, ಕ್ರೋಷ್ಟುಪುಛ, ಗುಹಾ – ಇವುಗಳನ್ನು ಔಷಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪುನರ್ಣವಾ, ಪರ್ಷಾಭೂ, ಕಠಿಲ್ಯ, ಕಾರುಣಾ, ಎರಂಡ, ಉರುವೂಕ, ಆಮರ್ದ, ವರ್ಧಮಾನಕ – ಇವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಝಷಾ ಎಂದರೆ ನಾಗಬಲಾ; ಶ್ವದಂಷ್ಟ್ರಾ ಎಂದರೆ ಗೋಕ್ಷುರ; ಶತಾವರಿ, ವರಾ, ಭೀರು, ಪೀವರಿ, ಇಂದೀವರಿ, ವರಿ – ಇವುಗಳು ಕೂಡಾ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ವ್ಯಾಘ್ರಿ ಎಂದರೆ ಬೃಹತಿ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಹಂಸಪಾದಿ, ಮಧುಸ್ತ್ರವಾ, ಧಾಮನಿ, ಕಂಟಕಾರೀ, ಕ್ಷುದ್ರಾ, ಸಿಂಹಿ, ನಿದಿಗ್ಧಿಕಾ. ವೃಶ್ಚಿಕಾ, ತ್ರ್ಯಮೃತಾ, ಕಾಲಿ, ವಿಷಘ್ನಿ, ಸರ್ಪದಂಷ್ಟ್ರಿಕಾ, ಮರ್ಕಟಿ, ಆತ್ಮಗುಪ್ತಾ, ಆರ್ಷೇಯಿ, ಕಪಿಕಚ್ಛುಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿವೆ. ಮುದ್ಗಪರ್ಣ ಎಂದರೆ ಕ್ಷುದ್ರಸಹಾ; ಮಾಷಪರ್ಣ ಎಂದರೆ ಮಹಾಸಹಾ; ತ್ಯಜ ಮತ್ತು ಪರಾ ಎಂಬುವು ಮಹಾ; ದಂಡಯೋನಿ ಮತ್ತು ಅಂಕಸಂಜ್ಞಾ; ನ್ಯಗ್ರೋಧ ಎಂದರೆ ವಟ; ಅಶ್ವತ್ಥ ಎಂದರೆ ಕಪಿಲ. ಪ್ಲಕ್ಷ ಎಂದರೆ ಗರ್ಧಭಾಂಡ; ಪರ್ಕಟಿ ಎಂದರೆ ಕಪೀತನ; ಪಾರ್ಥ ಎಂದರೆ ಕಕುಭ ಮತ್ತು ಧನ್ವಿ, ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನಂದಿವೃಕ್ಷ ಎಂದರೆ ಪ್ರರೋಹಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿಕಾರಿ; ವಂಜುಲ, ವೇತಸ, ಭಲ್ಲಾತ, ಅರುಷ್ಕರ – ಇವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಲೋಧ್ರ, ಸಾರವಕ, ಧೃಷ್ಟ, ತಿರಿಟ – ಇವುಗಳೂ ಉಲ್ಲೇಖಗೊಂಡಿವೆ; ಬೃಹತ್ಪಲಾ ಎಂದರೆ ಮಹಾಜಂಬೂ, ಬಾಲಫಲಾ ಮತ್ತೊಂದು; ಮೂರನೆಯದು ಜಲಜಂಬೂ, ಅದನ್ನು ನಾದೇಯಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕನಾ, ಕೃಷ್ಣೋಪಕುಂಚಿ, ಶೌಂಡಿ, ಮಾಗಧಿಕ – ಇವುಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಭಗವಂತನು ಔಷಧಗಳ ಮಹಿಮೆ, ಅವುಗಳ ಉಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು. ಈ ಜ್ಞಾನವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆರೋಗ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.