ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ, ಧರ್ಮಪ್ರಿಯರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ದೇವಮಯವಾಗಿಸಲು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಂತ್ರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೊದಲಿಗೆ, “ಓಂ” ಎಂಬ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಪಾದ, ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆಯು, ಹೊಟ್ಟೆ, ಹೃದಯ, ಎದೆ, ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ತಲೆ ಎಂಬ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ, “ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ” ಎಂಬ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಆ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಂತ್ರ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೂಗುಚುಂಡಿಯ ಜೋಡಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ “ಓಂ” ಅನ್ನು ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. “ಓಂ” ಅನ್ನು ಭ್ರೂಕುಟಿಯಲ್ಲಿ, ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, “ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ” ಎಂದು ಮಂತ್ರನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ, ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಹರಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ರೂಪದ ಹರಿಯು ರಕ್ಷಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಮನ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನರಸಿಂಹ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವರಾಹ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕಪಿಲ, ರೋಗಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅವತಾರಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹಯಗ್ರೀವ, ಕಾಮದೇವನಿಂದ ಕುಮಾರ, ಬೇರೆ ಪೂಜೆಯಿಂದ ನಾರದ, ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕುರ್ಮ ಎಂಬಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಧನ್ವಂತರಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನಾಗ, ರೋಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ವ್ಯಾಸ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಪಾಕ್ಹಂಡರಿಂದ ಬುದ್ಧ, ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕಲ್ಕಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾರಾಯಣ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಂತರ ಮಧ್ಯಸೂದನ, ಸಂಜೆ ಮಾಧವ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶ, ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರ, ರಾತ್ರಿ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮನಾಭ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಬಾಣಗಳು ಶತ್ರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಶಂಖ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗರುಡ ಕೂಡ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲಿ. ದೇಹದ ಎರಡೂ ಭಾಗಗಳ ಆಭರಣಗಳು ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಶೇಷನಾಗನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲಿ; ನರಸಿಂಹನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಯಾರು ಈ ಮಂತ್ರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಏನೆನ್ನೂ ನೋಡಿದರೂ ಪಾಪ, ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧನ್ವಂತರಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ಗರುಡನು ಕಶ್ಯಪ, ಸುಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷವಿನಾಶಕ ಗರುಡನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಗರುಡಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎಂಬ ಐದು ಮಹಾಭೂತಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪುಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳೇ ಮಂಡಲಾಧಿಪತಿಗಳು. ಈ ಐದು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸೇವಕರು ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ನಪುಂಸಕ ಲಿಂಗವಿಲ್ಲ. ಶಿವನಿಗೆ ಆರು ಅಂಗಗಳು: ಹೃದಯ, ತಲೆ, ಶಿಖರ, ಕವಚ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಆಯುಧ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಿದ್ಧಿದಾತನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿ ಕೆಳಗೆ, ನಂತರ ವಾಯು. ಆರನೆಯ ಸ್ವರ ಚಂದ್ರಕಲೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪರಮವಾದುದು. ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲ್ನೋಟ ಮತ್ತು ಕೆಳನೋಟ ಎಂಬ ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನು ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ‘ರ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಗುರುತಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹೃದಯ, ಕರಗಳು, ದೇಹ, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಮಂತ್ರ ಪಠಣದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ, ದೊರಕುತ್ತವೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ, ನಾಲ್ಕು ಬದಿಯಾಕಾರದ, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಯಾಗಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವರಣಮಂಡಲವಿರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಶೀತಲವಾದ, ಮೃದುವಾದ, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಸ್ತಿಕಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾದ ತ್ರಿಕೋಣವನ್ನು, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯ ಗುಚ್ಛದಂತೆ, ಕಾಜಲವನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿಭಜಿಸಿದಂತೆ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಿಂದುವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಾಲಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ವಜ್ರದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬುವ, ಆಕಾಶಾಮೃತದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ವಾಸುಕಿಯು ಮತ್ತು ಶಂಖಪಾಲನು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಜಲಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಕರ್ಕೋಟ ಮತ್ತು ಪದ್ಮನಾಭ ಸ್ಥಾಪಿತರು. ಅಗ್ನಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಕುಲಿಕ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕ ಎಂಬ ಮಹಾಪದ್ಮಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ವಾಯುಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಐದು ಭೂತಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಕೈಯ ಬೆರಳಿನ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳವರೆಗೆ, ಮುಂದುವರೆದು ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಬೆರಳಿನ ಜೋಡಣೆಗಳಲ್ಲೂ ಜಯಾ ಮತ್ತು ವಿಜಯಾ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಶಿವನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳು, ಹೃದಯ, ಶಿಖರ ಮತ್ತು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತತ್ತ್ವಗಳ ಮೂಲಕ ಬೆರಳಿನ ಜೋಡಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತೆ ಭೂತಗಳ ಮತ್ತು ಶಿವನ ಅಂಗಗಳ ನ್ಯಾಸವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುವ ಹೆಸರನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ಹೆಸರನ್ನೇ ಮಂತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಂತ್ರದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಗೆ ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಆ ಹೆಸರಿನ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವೇ ಮಂತ್ರ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಎಂಟು ವಿಧದ ನಾಗರನ್ನು ಆಮಂತ್ರಣ ಮಾಡುವ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ. “ಓಂ ಸ್ವಾಹಾ” ಎಂದು ಐದು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ಸಾಧನವಾಗಿ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಕರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಬೀಜವನ್ನು ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ವರ್ಷಾಂತ್ಯವರೆಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಪೂರಣವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಲೋಕಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ, ಸುwarnaದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಈ ದೈವಿಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಭೂಮಿ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಬಲವಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಭಿಯಿಂದ ಕಂಠದವರೆಗೆ ಅಗ್ನಿಮಂಡಲವನ್ನು, ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎಂಬಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕವಾದ, ವಾಯುಸಂಬಂಧಿತ ಮಂಡಲವನ್ನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಂತೆ, ಕಾಜಲವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುವಂತೆ, ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಮಂತ್ರನ್ಯಾಸ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪನೆಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರತೆ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.