ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಹಾಗಾದರೆ, ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊದಲು ಕರಗತಿಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು. ಶಿವಾ, ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಪೌರಾಂದರಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ದೃಢವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮನನ್ನು, ಪೌರಾಂದರಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಲೋಹಿತನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯಗುರುವನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಶನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಎರಡನೇ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಅವರಲ್ಲಿ ಸವಿತೃ, ಧಾತೃ ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿ ವಿವಸ್ವತ್ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣರು. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ, ಇಂದ್ರನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಜಯ, ವಿಜಯ, ಜಯಂತಿ ಮತ್ತು ಅಪರಾಜಿತಾರನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ, ಗರುಡನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಪೂಜೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಜುಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಈಶ, ವಿಷ್ಣು, ಅರ್ಕ ಮತ್ತು ದೇವಿಯ ಸಮಗ್ರ ಕವಚವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ, ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು. ಇದನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಪಠಿಸಿದರೆ, ವೇದಗಳ ಫಲ, ಯಜ್ಞಗಳ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಳ ಮಹಿಮೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ದೇವರನ್ನು, ಶ್ವೇತಪದ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ವರದಾನ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಆ ದೇವಿಯು, ದೇವರ ಅಂಗಭಾಗವಾಗಿ, ಅಮೃತವಾಣಿ ಮತ್ತು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಕವಚವನ್ನು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ, ದಿನದ ಮೂರು ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನ, ಸ್ಥಾಪನೆ, ನಿಯಮ, ಸನ್ನಿಧಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ದೀಪ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಭೋಜ್ಯ, ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ಚಾಮರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯ, ನೃತ್ಯಗತಿ, ಸ್ಥಾಪನಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಕೂಡ ನಡೆಸಬೇಕು. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಷಡಂಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲು ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಧಾರಶಕ್ತಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಆಸನದೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ತಾನು ಮತ್ತು ದೇವರ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಅಂಗಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹೂವನ್ನು, είτε ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು. ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಅವರ ಪರಿವಾರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಧರ್ಮಾದಿಗಳು, ಇಂದ್ರಾದಿಗಳು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಪರಿವಾರದೇವತೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾತೃಗಳು, ಗಣಗಳು, ನಂದಿ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಓಂ ಅಮೃತೇಶ್ವರಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ಭೈರವಾಯ ನಮಃ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವ, ಕೃಷ್ಣ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಜೀವಾಧಿಪತಿ, ಗರುಡವಿಧಿಯನ್ನು, ಶಿವನು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ, ಪುತ್ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮರದ ಕೆಳಗಾದರೂ ಈ ವಿಧಿ ನಡೆಯಬಹುದು. ಆರನೇ ದಿನ, ಕಟಕ, ಮೇಷ, ಮೂಲ, ಆಶ್ಲೇಷ, ಮಘಾ ಮತ್ತು ಇತರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ದಂಡಧಾರಿ, ಆಯುಧಧಾರಿ, ಭಿಕ್ಷು, ನಿರ್ವಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಯಮದೂತರೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಮೊದಲಿಗೆ ದಿನಾಧಿಪತಿ ಅರ್ಧ ಯಾಮವರೆಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಇತರರು. ನಾಗಪಥವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ರಾತ್ರಿ ಬಾಣದ ತಿರುಗುವಿಕೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಕರ್ಕೋಟ, ಜ್ಞ, ಗುರು, ಪದ್ಮ, ಮಹಾಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಭಾರ್ಗವ—ಇವರೆಲ್ಲರ ಪಥವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲು, ದೇವಗುರುವಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಮರಾಂತಕನು ಪ್ರಭಾವಿ. ಕಾಲವತಿಯೆಂಬ ಸಮಯವನ್ನು, ಅರ್ಧಯಾಮದ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಹಗಲು, ವೇದದ ಆರು ಭಾಗ, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತಾರು ಮಾನವರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಾಭಿ, ಹೃದಯ, ವಕ್ಷಸ್ಥಳ, ಗಂಟಲು, ನಾಸಿಕಾ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಭಾವವಿದೆ. ಚಂದ್ರನು ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೀವಂತನಿದ್ದರೆ, ಅವನು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಪೂಜಾಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.