ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ವ್ರತ ಆಚರಿಸುವವರು ಎಂದಿಗೂ ಧನಹೀನರಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನ, ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಂಟು ಮುಷ್ಟಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಮಾವಿನ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಶದಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಈ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹುಳಿ ಕಲಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿದರೆ, ಇಚ್ಛಿತ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಐದು ವಿಧದ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಬುಧನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಅಕ್ಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೂರಣವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಬುಧನಿಗೆ 'ಬುಂ ಬುಧಾಯ ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ತಮಾಳಪತ್ರ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಬುಧನು ಅಂಧಕಾರವರ್ಣ, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣ ಹಿಡಿದವನು; ಅವನು ಎಲೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವನು. ಬುಧನ ಅಷ್ಟಮಿಯ ಕಥೆಯು ಪುಣ್ಯಮಯವಾದದು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಕೇಳಲೇಬೇಕು. ಪಾಟಲಿಪುತ್ರ ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ವೀರ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ರಂಭಾ, ಅವರ ಮಗನ ಹೆಸರು ಕೌಶಿಕ, ಮತ್ತು ಮಗಳ ಹೆಸರು ವಿಜಯಾ. ಅವರ ಮನೆಯ ಗೋವಳಿಗನು ವೃಷ ಎಂಬವನು. ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕೌಶಿಕನು ವೃಷನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ವೇಳೆಗೆ, ಇತರ ಗೋವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರು ವೃಷನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ಗಂಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ವೃಷನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ದುಃಖಪಟ್ಟು ಹೋದನು. ಇತ್ತ ವಿಜಯಾ ನೀರು ತರಲು ಹೋಗಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ಸಹೋದರನೂ ಹೋದನು. ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಕಮಲದ ದಂಡೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅವರು ಒಂದು ಕೆರೆಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯರು ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಹಸಿವಾಗಿದ್ದೇವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಆಹಾರ ನೀಡಿ" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆ ದೇವಿಯರು, "ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸು, ನಾವು ಆಹಾರ ನೀಡುತ್ತೇವೆ," ಎಂದರು. ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಅವರು ಬುಧನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಎರಡು ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ನೀಡಲಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು. ಆ ದೇವಿಯರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು; ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಬದುಕಿದರು. ವೃಷನು ಕಳ್ಳರಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ದುಃಖಿತ ವೀರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರೆಹೋದನು. ವೀರನು ತನ್ನ ಮಗಳು ಈಗ ಯುವತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, "ನಾನು ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು. ದುಃಖದಿಂದ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ವ್ರತದ ಫಲದಿಂದ, "ಯಮನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನ ಪೋಷಕರು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಂತರ, ಕೌಶಿಕನು ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಿ, ಮಹಾ ಆಯೋಧ್ಯಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಯಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಯಮನು ಅವಳಿಗೆ, "ನನ್ನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥಳಿಯಾಗು" ಎಂದನು. ಯಮನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ವಿಜಯಾ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವಳು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಯಮನ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತಳಾಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಇದರಿಂದ ಅವಳು ಆತಂಕಗೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಕೌಶಿಕನು ಮಾಡಿದ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ವ್ರತದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಳು. ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವ್ರತದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ವಿಜಯಾ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಮಾಡಿದಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಪವಿತ್ರ ವ್ರತವೆಂದರೆ ಅಶೋಕಾಷ್ಟಮಿ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು, ಪುನರ್ವಸು ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅಶೋಕ ಮರದ ಎಂಟು ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವರು ಎಂದಿಗೂ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. "ಹೇ ಅಶೋಕ, ಹರನ ಪ್ರಿಯ, ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವ, ನಾನು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸೇವಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಸದಾ ದೂರಮಾಡು" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಅಶೋಕಾಷ್ಟಮಿ ವ್ರತ ಪವಿತ್ರವಾದದು. ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಮಹಾ ನವಮಿಯು ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾಷಾಢಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನ ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಅನಂತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಶುದ್ಧ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಈ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಶಂಕರ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾತ್ಮರು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆರು ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯವಾಗಲೆಂದು, ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಬೇಕು; ಜಪ ಮತ್ತು ಹವನವೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ, "ಓ ದುರ್ಗಾ, ಓ ದುರ್ಗಾ, ಓ ರಕ್ಷಕಿಯೆ, ಸ್ವಾಹಾ" ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಒಂಬತ್ತು ದೇವಿಯರನ್ನು ದೀರ್ಘ ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆರು ಪದಗಳಿಂದ—"ನಮಃ, ಸ್ವಾಹಾ, ವಷಟ್" ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ, ಶಿವಾದೇವಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಕಂಬಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ಬಂಗಾರದಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯದಾಗಿರಬಹುದು. ಅವಳನ್ನು ಕಂಟಿ, ಖಡ್ಗ, ಪುಸ್ತಕ, ವಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಯಂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಪೂಜಿಸಬಹುದು; ಅಥವಾ ಕಪಾಲ, ತೂಗುshield, ಗಂಟೆ, ಕನ್ನಡಿಯ ಮೇಲೆ, ತೋಡು ಬೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಧನದ ಮೇಲೆಯೂ ಪೂಜಿಸಬಹುದು. ಅವಳ ಎಡ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜ, ಡಮರು, ಪಾಶ ಇರುತ್ತದೆ; ಬಲ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಟಿ, ಮುಸುಕು, ತ್ರಿಶೂಲ, ವಜ್ರ, ಖಡ್ಗ, ಅಂಕುಶ ಇರುತ್ತವೆ. ಬಾಣ, ಚಕ್ರ, ದಂಡದಿಂದ ದುರ್ಗಾ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಉಳಿದ ರೂಪಗಳಿಗೆ ಹದಿನಾರು ಭುಜಗಳಿವೆ; ಕಾಜಲ್ ಮತ್ತು ಡಮರು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಅವಳ ರೂಪಗಳು: ರುದ್ರಚಂಡಾ, ಪ್ರಚಂಡಾ, ಚಂಡೋಗ್ರಾ, ಚಂಡನಾಯಿಕಾ, ಚಂಡಾ, ಚಂಡವತಿ, ಚಂಡರೂಪಾ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಚಂಡಿಕಾ. ಒಂಬತ್ತನೇದು ಭಯಾನಕ, ಮಧ್ಯಮ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವದು; ಹಳದಿ, ವೇಗದ, ಕಪ್ಪು, ನೀಲಿ, ಧೂಮವರ್ಣ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ. ಕೆಂಪು, ಬಿಳಿ, ಹಸಿರು; ಅದರ ಹೆಸರು "ಮಹಿಷ". ಅದು ಖಡ್ಗದ ತುದಿಯಂತಿದೆ, ಹೊರಬಂದ ಹಲ್ಲು, ಬಿಗಿದ ಮುಷ್ಟಿಯಿದೆ. ಹತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದವನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಬಂಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ಐದು ಅಥವಾ ಹದಿನೈದು ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಖಡ್ಗ ಅಥವಾ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಬಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಬಹುದು, ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಬಹುದು. ವಿವಿಧ ಪೂಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಐದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮಹಿಷ ಅಥವಾ ಮೇಯ್ದ ಕುರಿಯನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಕಾಲಿದೇವಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಇತರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪೂತನೆಗೆ, ಉತ್ತರ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟ ರಾಕ್ಷಸಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಉತ್ತರ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಚರಕಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಧಾರಿಕೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಮಹಾಕೌಶಿಕಾ ಮಂತ್ರವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿರೃತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮಹಾಕೌಶಿಕಾ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು. ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ರಾಜನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಛತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹವನದ ಪಾಕವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ನಂತರ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಖನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಮ್ಮನರ ಮತ್ತು ದೇವಿಯರ (ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ, ಮಾಹೇಶಿ, ಕೌಮಾರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ) ಪೂಜೆಯನ್ನೂ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಈ ಪವಿತ್ರ ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾವಿಧಿಗಳು ಭಕ್ತಿಗೆ, ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ.