ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಮಂಟಪದ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಂಡಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು, ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರನ್ನು, ಗಂಗೆಯನ್ನೂ, ಯಮುನೆಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಬೇಕು. ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯನ್ನು, ದಂಡವನ್ನು, ಭಯಾನಕವಾದ ವಾಸ್ತುಪುರುಷನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧಾರಕಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಕಚ್ಛಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಅನಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಧರ್ಮವನ್ನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಅಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲಗಳನ್ನು, ಕಾಂಡವನ್ನು ಮತ್ತು ಕಮಲವನ್ನು ಕೂಡ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಕಮಲದ ಹೃದಯಭಾಗವನ್ನು, ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು, ಸತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಗುಣಗಳನ್ನು, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಇತರ ವಲಯಗಳನ್ನು, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯನ್ನು, ಗಣರನ್ನು, ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು, ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆಸನ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ವಾಸುದೇವನ ಬಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಆನಂತರ ಅನಿರುದ್ಧ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು, ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಂಗಗಳನ್ನು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯರಾಶಿಯ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಭೀಮನು ಒಮ್ಮೆ ಏಕಾದಶಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಈ ಅದ್ಭುತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅವನು ಪಿತೃಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು. ಈ ಭೀಮದ್ವಾದಶಿಯು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಕ್ಷತ್ರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ದುಷ್ಟರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ, ಇದು ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ದುಷ್ಟಪುತ್ರನು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ, ದುರಾಸೆಯ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಡನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ, ಅಧರ್ಮವು ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಸುಳ್ಳುಮಂತ್ರಿಯು ರಾಜನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ, ಅಜ್ಞಾನವು ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಅಶುದ್ಧಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು, ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿಕೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು, ಸುಳ್ಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶೀತವು ತಾಪದಿಂದ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ, ದಾನವು ಘೋಷಣೆಯಿಂದ, ತಪಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ ಮಗನು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ದೂರವಿರುವ ಹಸುಗಳು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಶಾಂತಿ, ವೃದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವು ವಿವೇಕದಿಂದ, ಫಲವು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ದೊರಕುವಂತೆ, ಈ ಶುಭದ್ವಾದಶಿಯು ಪಾಪನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ, ಮದ್ಯಪಾನ, ಕಳ್ಳತನ, ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಸಮೀಪಗಮನ — ಈ ಪಾಪಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದರೂ, ತ್ರಿಪುಷ್ಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಕೂಡ ಅವುಗಳು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೈಮಿಷ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಪ್ರಭಾಸ ಮುಂತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಕಾಳಿಂದಿ, ಯಮುನಾ, ಗಂಗಾ, ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪಾಪಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಏಕಾದಶಿಯು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು; ದಾನ, ಪಠಣ, ಹೋಮ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಡೆ ಭೂಮಿದಾನವಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಹರಿವಾಸರ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಏಕಾದಶಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾಗಿದೆ. ಈ ದಿನ, ಬಂಗಾರದ ವರಾಹರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಪಾತ್ರೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಇಟ್ಟು, ವಿವಿಧ ಬಿತ್ತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಂಗಾರದ ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವರಾಹನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕಟಿಭಾಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಾಭಿಗೆ ಘನವಾದ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಾವಿರ ತಲೆಯುಳ್ಳ ಭುಜಗಳಿಗೆ, ಸರ್ವಾಧಿಪತಿಯ ಕಂಠಕ್ಕೆ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪದ ಮುಖಕ್ಕೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವಾದ ಭ್ರೂಭಾಗಕ್ಕೆ ಆರಾಧನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಶತಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕೂದಲುಗಳಿಗೆ ಚಕ್ರಧಾರಿಯಾದ ದೇವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವರ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸುವ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅದನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಂಗಾರದ ವರಾಹ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಕು; ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಆಚರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅತಿಯಾದ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮುರಿಯಬಾರದು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪವಿತ್ರ ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಮೂರು ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುಂದುವರೆದು, "ಓ ವ್ಯಾಸ, ನಾನು ಹೇಳುವ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಕೇಳು. ಹರಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವವನು, ಈ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ನಿಯಮವನ್ನು ವ್ರತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವ್ರತದ ವಿಶೇಷ ನಿಯಮಗಳು ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಮುಂತಾದವು. ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯರು, ಶೂದ್ರರು ಹಾಗೂ ಪತನರಾದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಈ ಎಲ್ಲಾ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಕೂದಲನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಎರಡುಪಟ್ಟು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಉದ್ದಿನಕಾಳು, ಹುರಳಿಕಾಳು, ಕಡಲೆಕಾಳು, ರಾಗಿ, ತರಕಾರಿಗಳು, ಜೇನು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಉಪವಾಸದ ವೇಳೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹೂವು, ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಧೂಪ, ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನ, ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯುವುದು, ಅಂಜನ—allವು ಉಪವಾಸದಿಂದ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಲು ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ತಯಾರಾದ ದಂಡವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಬೆಳಗಿನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಪುನಃ ಪುನಃ ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ, ಪಾನಸೋಪಾರಿ ಸೇವನೆಯಿಂದ ವ್ರತ ಭಂಗವಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಕಾಮಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಭಂಗವಾಗುತ್ತದೆ; ಕ್ಷಮೆ, ಸತ್ಯ, ದಯೆ, ದಾನ, ಶುದ್ಧತೆ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಇವುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ದೇವಪೂಜೆ, ಅಗ್ನಿಹೋಮ, ಸಂತೋಷ, ಕಳವು ತ್ಯಜಿಸುವುದು—ಈ ಹತ್ತು ವಿಧದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲ ವ್ರತಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ. ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಹಗಲು ಊಟ ಮಾಡಿ, ಒಂದು ಪಲ ಗೋಮೂತ್ರ, ಅರ್ಧ ಅಂಗುಲ ಗೋಮಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳು ಪಲ ಹಾಲು, ಮೂರು ಪಲ ಮೊಸರು, ಒಂದು ಪಲ ತುಪ್ಪ, ಒಂದು ಪಲ ಕುಶಜಲವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಗಾಯತ್ರೀ ಮತ್ತು ಗಂಧೇತಿ ಹ್ಯಮ್ನ ಪಠಣದೊಂದಿಗೆ, ಮೊಸರು ತೆಗೆದು, ‘ತೇಜೋಽಸಿ’ ಎಂಬ ಆಮಂತ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಸ್ಥಾಪನೆ, ದೀಕ್ಷೆ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನವ್ರತಗಳು, ವೇದಾಧ್ಯಯನ ವ್ರತ, ವೃಷಾಭಮುಕ್ತಿ, ಮುಂಡನ, ಉಪವೀತ ಸಂಸ್ಕಾರ—allವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಅಶುದ್ಧ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುಭಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಿಂದ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಗೂ ಒಂದು ಚಂದ್ರಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ದಿನಗಳಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಧರ್ಮ, ವ್ರತ, ಹಾಗೂ ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.