ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: ಒಬ್ಬನು ದುಷ್ಟ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರನ್ನು, ದುರಾತ್ಮ ರಾಜನನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಮಗನನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಮಗಳನ್ನೂ, ಕೆಟ್ಟ ದೇಶವನ್ನೂ ದೂರದಿಂದಲೇ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈಗ ಧರ್ಮವು ದೂರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ, ತಪಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ, ಸತ್ಯವೂ ದೂರವಾಗಿದೆ, ಭೂಮಿಯು ಬಂಜರಾಗಿದೆ, ಜನರು ಮೋಸದ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಲೋಭಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಚಂಚಲರು, ನೀಚರು ಮೇಲೇರಿದ್ದಾರೆ—ಅಯ್ಯೋ, ಕಲಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ದುಃಖಕರ! ಸತ್ತವರು ಧನ್ಯರು. ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ದೇಶದ ನಾಶವನ್ನು, ಕುಟುಂಬದ ಧ್ವಂಸವನ್ನು, ಪರರಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಾದ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು, ಅಥವಾ ದುಶ್ಚರಿತ್ತನದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ನೋಡದೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವರು ಧನ್ಯರು. ಕೆಟ್ಟ ಮಗನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ, ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲೂ ಆನಂದವಿಲ್ಲ; ಸುಳ್ಳು ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಾಗದು, ದುಷ್ಟ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಬೇರೆವರ ಆಹಾರ, ಧನ, ಹಾಸಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿ, ಹಾಗೂ ಬೇರೆವರ ಮನೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮಾತುಕತೆ, ದೇಹಸಂಪರ್ಕ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಭೋಜನ, ಕೂತು, ಹಾಸಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಥವಾ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಗ—ಇವುಗಳಿಂದ ಪಾಪವು ಒಬ್ಬರಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ತಪಸ್ಸು ಕೋಪದಿಂದ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ, ಹಸುಗಳು ಗೇಟ್ ಬಳಿಯೇ ಹೋದರೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶೂದ್ರರ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೆ ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು, ಹಾಸಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಪಾಪವು ನೀರಿನಂತೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಭೋಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳಿವೆ, ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅಥವಾ ಮಗನಿಗೆ ನಿಯಮ ಕಲಿಸಬೇಕು, ಭೋಗವಲ್ಲ. ಪ್ರಯಾಣವು ದೇಹಧಾರಿಗಳ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ನೀರು ಪರ್ವತಗಳ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಸಂಗಮವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಸ್ತ್ರೀಯರ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶವು ಬಟ್ಟೆಯ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ. ಕೆಳಮಟ್ಟದವರು ಸದಾ ಜಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ, ಮಧ್ಯಮರು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಗೌರವವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ; ಗೌರವವೇ ಮಹಾನ್‌ವರ ಐಶ್ವರ್ಯ. ಗೌರವವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಧನದ ಮೂಲ; ಗೌರವವಿದ್ದರೆ ಧನವೇನು ಬೇಕು? ಗೌರವ, ಅಹಂಕಾರ ಹೋದವನಿಗೆ ಧನ, ಜೀವನ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ? ಕೆಳಮಟ್ಟದವರು ಧನವನ್ನು, ಮಧ್ಯಮರು ಧನ ಹಾಗೂ ಗೌರವವನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಗೌರವವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ; ಗೌರವವೇ ಮಹಾನ್‌ವರ ಐಶ್ವರ್ಯ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವು ಯಾರಿಗೂ ವಂದನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಕೊಟ್ಟ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇತರರ ಮಾಂಸವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಮಹಾಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಕೀಳಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ, ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವಬಲದಿಂದಲೇ ಅದು ಪಶುಗಳ ರಾಜನಾಗುತ್ತದೆ. ಅಜಾಗರೂಕ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಕಷ್ಟಪಡುವ ನಾಪಿತ, ಅಹಂಕಾರಿಯಾದ ಭಿಕ್ಷುಕ, ಬಡವನಾದ ಕಾಮಾತುರ, ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀ, ಕಠೋರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು—ಇವರು ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾರ ಆದರೆ ಬಡವನು, ಧನವಿದ್ದರೂ ಕಂಜನು, ಅಜ್ಞಾತ obedient ಮಗನು, ದುಷ್ಟನ ಸೇವೆ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಸಾವು—ಇವು ಐದು ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳು. ಪ್ರಿಯರಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದು, ಸ್ವಜನರಿಂದ ಅವಮಾನ, ಉಳಿದ ಸಾಲ, ದುಷ್ಟನ ಸೇವೆ, ಬಡತನದಿಂದ ದೂರಾದ ಸ್ನೇಹಿತರು—ಇವು ಐದು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೃದಯವನ್ನು ಸುಡುತ್ತವೆ. ಸಹಸ್ರ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರೆಜರ್ ಹಂಚಿನಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ: ನೀಚರಿಂದ ಅವಮಾನ, ಹಸಿವು, ನಿರಾಸಕ್ತಿಯ ಹೆಂಡತಿ, ಸ್ವಜನರಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದು. ಆದ್ಯ obedient ಮಗ, ಧನ, ವಿದ್ಯೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗ, ಪ್ರಿಯ obedient ಹೆಂಡತಿ—ಇವು ಐದು ದುಃಖ ನಿವಾರಣೆಯ ಮೂಲಗಳು. ಜಿಂಕೆಗೆ ಧ್ವನಿ, ಆನೆಗೆ ಕಾಮ, ಚಿತ್ತೆಗೆ ದೀಪ, ಮೀನಿಗೆ ರುಚಿ, ಭೋರಿಗೆ ಗಂಧ—ಇವು ಐದು ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತವೆ; ಹೀಗಿರಲು ಎಲ್ಲ ಐದು ಭೋಗಿಸುವವನು ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು? ಅಸಹಿಷ್ಣು, ಕಠೋರ, ಅಹಂಕಾರಿ, ವಿಕೃತ ವೇಷದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸ್ವಯಂ ಆಹ್ವಾನಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ—even ಬ್ರಹಸ್ಪತಿ ಸಮಾನರಾದರೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ. ಆಯುಷ್ಯ, ಕರ್ಮ, ಧನ, ವಿದ್ಯೆ, ಸಾವು—ಇವು ಐದು ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ನಿರ್ಧರಿತ. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವುದು, ನದಿಕಡ ದಾಟುವುದು, ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಯುವುದು, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು, ಬಿದ್ದವರನ್ನು ಎತ್ತುವುದು—ಇವು ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳು. ಮೋಡದ ನೆರಳು, ದುಷ್ಟನ ಪ್ರೀತಿ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗ—ಇವು ಐದು ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ; ಯುವಕಾಲ, ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಹಾಗೆ. ಈ ಲೋಕದ ಜೀವನ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಯುವಕಾಲ—all ಅಸ್ಥಿರ; ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಡತಿ, ಇತರರೂ ಅಸ್ಥಿರ; ಧರ್ಮ, ಖ್ಯಾತಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿರ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಜೀವನವೂ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ; ಅರ್ಧವನ್ನು ರಾತ್ರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಉಳಿದುದನ್ನು ರೋಗ, ದುಃಖ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಶ್ರಮ—all ಹೀಗೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಆಯುಷ್ಯ ನೂರು ವರ್ಷ; ಅದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ರಾತ್ರಿ; ಉಳಿದ ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಉಳಿದುದನ್ನು ಪ್ರಿಯರಿಂದ ದೂರ, ದುಃಖ, ಸಾವು, ರಾಜಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದದು ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಚಂಚಲ; ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹೆಮ್ಮೆಯೇನು? ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ತನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಸಾವು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಾವಿನಂತೆ ನುಂಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲೂ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಅವನ ಚಟುವಟಿಕೆ ಪಶುವಿನಂತೆಯೇ. ಧರ್ಮ-ಅಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಸಂತೋಷಪಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪಶುವಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವೇನು? ಯಾರ ಖ್ಯಾತಿ ಶೌರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ವಿದ್ಯೆ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ತಾಯಿಯ ಮಲದ ಸಮಾನ. ಜ್ಞಾನ, ಧೈರ್ಯ, ಗೌರವದಲ್ಲಿ ಚ್ಯುತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಬದುಕಿದರೂ, ಅದನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಜೀವನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕಾಗೆಗೂ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಬಲಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಧನ, ಗೌರವವಿಲ್ಲದ ಬದುಕಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು? ಭಯಭೀತ, ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು? ಸಿಂಹದ ದೃಢತೆ ಇಟ್ಟು, ನಿರಾಶೆಯಾಗದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಿರಿ; ಕಾಗೆಗೂ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಬಲಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ, ಗುರು, ಸೇವಕರು, ಬಡವರು, ಸ್ನೇಹಿತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ದಯೆ ತೋರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಮಾನವನಾಗಿ ಬದುಕಿದ ಫಲವೇನು? ಕಾಗೆಗೂ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಬಲಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವನು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ—ಈ ಮೂರು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ದಿನ ಕಳೆಯದೆ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಉಸಿರಾಡುವ ಕಸಾಪಟ್ಟಣೆಯಂತೆ, ಜೀವಂತ ಶವ. ಯಶಸ್ಸು ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಇತರರ ಹಿಂಬಾಲನೆಯಿಂದಲ್ಲ; ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದವರು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಮೃತರಾದವರಂತೆಯೇ. ಭಯಭೀತರು ಸದಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಇಲಿ ಹಿಟ್ಟಿನಂತೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತರಾಗದಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ. ಮೋಡದ ನೆರಳು, ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ, ಹಾದಿಯ ಬದಿಯ ನೀರು, ವೇಶ್ಯೆಯ ಕಾಮ, ದುಷ್ಟನ ಪ್ರೀತಿ—ಈ ಆರು ಬುದ್ಬುದಗಳಂತಿವೆ. ಪದಾರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಲೋಕ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದು; ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಗೌರವ—ಗೌರವ ಹೋದಾಗ ಸಂತೋಷ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬಹುದು?