ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಾನವನ ದುಃಖವೂ ಸಹ ಅವನೇ ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಕೂಡ ತನ್ನೇನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಸಾಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪರ್ವತಗಳ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯಾದರೂ, ಮಡಿಲಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಶಿಖರಗಳ ಕೋಟೆ, ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಅಗರ, ಸಾಗರ, ರಕ್ಷಕರು, ಯೋಧರು, ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು, ಉಶನಾಸನ ವಿದ್ಯೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ಕಾಲಬಲದಿಂದ ರಾವಣನೂ ನಾಶವಾದನು. ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಗಲಿರಲು, ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ, ಯಾವಾಗ destined ಆಗಿದೆಯೋ, ಅದು ಆಗಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದರೂ, ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರೂ, ಯಾರಿಗೆ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಹಳೆಯದು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನ, ಹಳೆಯದು ಕೊಟ್ಟ ಧನ, ಹಳೆಯದು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಾನವನಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಓಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಸಮಯವೂ, ಶುಭನಕ್ಷತ್ರವೂ ಇದ್ದರೂ, ಕರ್ಮವೇ ಮುಖ್ಯ. ವಸಿಷ್ಠನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರೂ, ಜಾನಕಿಯ ವಿವಾಹವು ಅವಳಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ತಂದಿತು. ರಾಮನಿಗೆ ಬಲಿಷ್ಠ ತೊಡೆಯಿದ್ದಾಗ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಧ್ವನಿಯ ಮೂಲಕ ಹಾದಿ ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಸೀತೆಗೆ ದಟ್ಟವಾದ ಕೂದಲು ಇದ್ದಾಗ — ಈ ಮೂವರಿಗೂ ದುಃಖವು ಬಂತು. ಮಗನು ತಂದೆಯ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ತಂದೆಯೂ ಮಗನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳು ಬಲಿಷ್ಠ ಧನುರ್ಧಾರಿಯ ಬಾಣಗಳಂತೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ, ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸೇವಕನಂತೆ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು, ಯುವಕರು, ವೃದ್ಧರು — ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದು ಮಾಡಿದರೂ, ಅವರು ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಜನ್ಮದಿಂದ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬನು ನೋಡದಿದ್ದರೂ, ಪರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅವನು ಅದರ ಫಲವಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದುದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಭಾಲದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರೇಖೆ ಬೇರೊಬ್ಬರದು ಆಗದು. ಬಾವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಾವು, ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಆನೆ, ಬಿಲದಲ್ಲಿ ಓಡುವ ಇಲಿ — ಇವರಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಕರ್ಮದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ಸತ್ಯಜ್ಞಾನ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದಂತೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಂಪತ್ತೇ ನಿಜವಾದದು; ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದದ್ದು ಅಲ್ಲ. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಮಹತ್ವದ್ದೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಕೂಡ ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಧನಕ್ಕಾಗಿ ದುರ್ಬಲನು ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವು — ಅವು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದು ನೋವಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಶುದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆಹಾರದ ಶುದ್ಧಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಆಹಾರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾದವನು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧನು, ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ ಶುದ್ಧಿ, ಮನಶ್ಶುದ್ಧಿ ಶುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಶುದ್ಧಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ ಶುದ್ಧಿ, ನೀರಿನ ಶುದ್ಧಿ ಐದನೇದು. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆ ಹೊಂದಿದವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತು ಹೇಳುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ನೂರಾರು ಬಾರಿ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರೂ, ದುಷ್ಟನ ಮನಸ್ಸು ದೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೆ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕೈ, ಕಾಲು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು, ಜ್ಞಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಗೌರವದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಪಡದೆ, ಅವಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳದೆ, ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದೆ ಇರುವವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಬಡವನಿಗೋ, ಜ್ಞಾನಿಯಿಗೋ, ಸೌಮ್ಯನಿಗೋ, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ ಯಾರಿಗೂ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ. ಮಂತ್ರ, ಬಲ, ಬುದ್ಧಿ, ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಯಾವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳದೆ ಪಡೆದಿದ್ದೆನು, ಯಾವುದು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು, ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿತೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಿತು; ಇದರಲ್ಲಿ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ರಾತ್ರಿ ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಂದೇ ಮರದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ; ಬೆಳಗ್ಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತವೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಕಾರವಾನಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬನು ಬೇಗ ಹೊರಟರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಸರ್ವಜೀವಿಗಳು ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಶೌನಕ; ಇದರಲ್ಲಿ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಸಮಯ ಬಾರದವನು ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸಮಯ ಬಂದವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ್ದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಹೋಗಬೇಕಾದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಸಂತೋಷ ಅಥವಾ ದುಃಖವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಲಭಿಸಬೇಕಾದ್ದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅಳುವಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ತನ್ನ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯದು; ಹೀಗೆಯೇ, ಹಳೆಯ ಕರ್ಮವೂ ತನ್ನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಭಾವ, ಕುಲ, ವಿದ್ಯೆ, ಜ್ಞಾನ, ಗುಣ, ವಂಶಶುದ್ಧಿ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ; ಹಳೆಯ ಜನ್ಮದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಭಾಗ್ಯವೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ, ಮರದಂತೆ. ಸಾವಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುವವನು ಬರುತ್ತಾನೆ; ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರಕಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಧನ ಬರುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು, ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದಂತೆ, ಮಾಡುವವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ಮಾಡುವವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ; ಮೋಹಿತನಾದವನೇ, ನೀನು ಗಳಿಸಿದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಅನುಭವಿಸು — ಯಾಕೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀ? ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಂತೆ, ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡುವವನು ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀನಮನುಷ್ಯನು ಇತರರ ದೋಷವನ್ನು ಕಾಳದಾಣದಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ದೋಷ ಬಿಲ್ವಫಲದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿದ್ದರೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾದವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ; ನಿಜವಾಗಿ, ತೃಪ್ತಿಯಿರುವಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತೋಷವಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.