ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶೌನಕ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವುದು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಯಾವುದು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಅನೇಕ ಸೂಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿವೆ. ಒಬ್ಬನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಹವನವನ್ನು, ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಬಂದ ವಧುವನ್ನು, ಮಕ್ಕಳಿಂದಲಾದರೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಮಾತನ್ನು, ಅಶುದ್ಧವಾದುದರಿಂದಲಾದರೂ ಚಿನ್ನವನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಕುಟುಂಬದಿಂದಲಾದರೂ ರತ್ನದಂತಿರುವ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ವಿಷದಿಂದಲಾದರೂ ಅಮೃತವನ್ನು, ಅಶುದ್ಧ ವಸ್ತುವಿನಿಂದಲಾದರೂ ಚಿನ್ನವನ್ನು, ನೀಚರಿಂದಲಾದರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಕುಟುಂಬದಿಂದಲಾದರೂ ರತ್ನದಂತಿರುವ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ಆದರೆ, ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ, ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ಇಡಬಾರದು. ಹೆಂಗಸರು ಹುಟ್ಟುವ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪವಿತ್ರತೆ ಎಂದಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುತ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು, ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನನ್ನು, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯವನನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು. ದಾಸರು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು; ಶಿರೋಮಣಿಯಂತಹ ಆಭರಣ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದರೆ ಅದು ಸುಂದರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿರೋಮಣಿ, ಸಾಗರ, ಅಗ್ನಿ, ಅಖಂಡ ಆಕಾಶ, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ರಾಜ—ಇವುಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಬದಲು ಪಾದದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಹೂಗುಚ್ಛದಂತೆ, ಉನ್ನತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಿಗೂ ಎರಡು ದಾರಿಯೇ—ಎಲ್ಲರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಲಂಕರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗುವುದು. ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ರತ್ನವನ್ನು ಸೀಸೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿದರೆ ಅದು ನಾದೂ ಮಾಡದು, ಹೊಳೆಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಜೋಡಿಸುವವನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಡುವುದು. ಕುದುರೆ, ಆನೆ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಮರ, ಕಲ್ಲು, ಬಟ್ಟೆ—ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಭೇದವಿರುವಂತೆ, ಹೆಂಗಸರು, ಗಂಡಸರು, ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದವಿದೆ. ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳೂ ನಾಶಪಡಿಸಲಾರವು; ದುಷ್ಟರಿಂದ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಾದರೂ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆ ಕೋಲು ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸಿಂಹ ಆನೆಯ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಧೀರನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಭಯಾನಕ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಧನವಿಲ್ಲದಾಗಲೂ, ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ದುಷ್ಟರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೊಂದಬಾರದು; ಹಸಿದ ಸಿಂಹ ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆನೆಯ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ವಂಚಿಸಿದ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಮರುಸಮ್ಮಿಲನವನ್ನು ಯತ್ನಿಸುವವನು ಮರಣವನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ—ಅದು ಕತ್ತೆಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿದೆ. ಶತ್ರುವಿನ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದವರು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅವು ವಿಷಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು; ಪಾದದಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದ ಮುಳ್ಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ತೆಗೆಯುವಂತೆ. ಸದಾ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವರು, ನದಿಯ ದಡದ ಮರಗಳಂತೆ, ಸ್ವತಃ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪಾಯಗಳು ಧನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಧನು ಅಪಾಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ವಿಧಿಯ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಮನಸ್ಸು ಕಾಲಕ್ಕನುಸಾರ ಪಾಪವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ವಿಧಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಇದ್ದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶುಭ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವಾಗ, ವಿದ್ಯಾ ಸಂಪಾದನೆ, ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವಾಗ, ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸುವಾಗ ಲಜ್ಜೆ ಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಂತನು, ಪಂಡಿತನು, ರಾಜನು, ನದಿ, ವೈದ್ಯನು ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು. ಜೀವನೋಪಾಯ, ಭಯ, ಲಜ್ಜೆ, ವಿನಯ, ದಾನ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವೂ ಇರಬಾರದು. ಪಂಡಿತ, ರಾಜ, ನದಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಐದನೇ (ಅವ್ಯಕ್ತ) ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಬಾರದು. ಶೌನಕ, ಜ್ಞಾನ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿಯೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಧ್ಯಮ, ಅಧಮ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವವನು ಅದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನಾನು ರಾಜನು ಮತ್ತು ಅವನ ದಾಸರ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ರಾಜನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇವುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು ಶತ್ರು ಸೇನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹೂಮಾಲೆಗಾರನು ಹೂವನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಡಿಯುವಂತೆ ಇರಬೇಕು; ಬೇಸರದಿಂದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವ ಕೋಲುಗಾರನಂತೆ ಇರಬಾರದು. ಹಾಲು ದೋಹಣ ಮಾಡುವವರು ಹಾಲನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಳಾದ ಹಾಲನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ರಾಜನು ಪರರಾಜ್ಯಗಳ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಬಾರದು. ಹಾಲು ಬೇಕಾದವನು ಹಸುವಿನ ಉಬ್ಬನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡರೆ ಹಾಲು ಸಿಗದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಅನ್ಯಾಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ರಾಜ್ಯವು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಭೂಮಿಯಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ, ಆಯುಷ್ಯ, ಗೌರವ, ಬಲ—all ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಗೋಮಾತೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ರಾಜನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲನು. ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ರಾಜನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗಬಹುದು, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮದಾಗಿರುವುದೇ ಅಲ್ಲ. ಕಾಮನೆಗಳು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿವೆ, ಸಂಪತ್ತೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ; ಆದರೂ ಜೀವನವು ಹೆಂಗಸಿನ ಕಣ್ಣಿನ ಬದಿಯ ನೋಟದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಹುಲಿಯಂತಿರುವುದು, ರೋಗಗಳು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಜೀವನವು ಒಡೆದ ಕುಂಭದಿಂದ ನೀರು ಹೋದಂತೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಹೆಂಗಸಿನ ನಿದ್ದಾ ನೋಟದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುವಾಗ, ಜನರು ಏಕೆ ಪರೋಪಕಾರವನ್ನೂ, ಸ್ವಹಿತವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ? ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡಿ; ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವನವು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಕಾಲದ ಜಲಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅವನೇ ಜ್ಞಾನಿ—ಯಾರು ಪರಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ, ಪರಧನವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ನೋಡುವನು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ರಾಜರು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ—ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ವಿರೋಧವಿರಬಾರದೆಂದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರಾಜರು ಧನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸ್ವಯಂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಮೇಲೆ ಆ ಧನವನ್ನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಓಂ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯವು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಶಿಸ್ತುಪೂರ್ಣ ರಾಜನು ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿ, ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಲವಿಲ್ಲದ ಋಷಿಗಳೂ ಸಹ ಧನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಧನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಇಂತಿ, ಧರ್ಮ, ನೀತಿ, ರಾಜಕೀಯ, ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಈ ಪವಿತ್ರ ವಚನಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಸತ್ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ.