ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸೂತ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಮಹಾಜನರ ಸಮುದಾಯದ ಮುಂದೆ ಧರ್ಮದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನೂ, ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಮನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಗೌರವ ಪಡೆದವರು, ಸುಗಮವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವವರು, ಪುತ್ರರು, ಜೀವ ಮತ್ತು ಆಸೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜನು ಹಣವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನದಿಗಳ ನೀರು ಸಾಗಿದರೂ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ; ಪಂಡಿತನು ಮಾತನಾಡಿದರೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ; ರಾಜನನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಗೆ ಸದಾ ಭಕ್ತರಾದವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವವರು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರು—even ಮನೆಗೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಒತ್ತಿನ ಪುರುಷರೇ. ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವವರು, ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುವವರು, ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಯಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ: ಧನ, ಗೌರವ, ನಿಷ್ಠೆ, ವಯಸ್ಸು, ಆಯುಧ, ಶಾಸ್ತ್ರ—ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು, ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತುವುದು, ಇಚ್ಛೆ, ಧರ್ಮ—ಇವು ಐದು ಒಂದೆಡೆಗೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾದವು. ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಶಾಶ್ವತ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವುದು ಶಾಶ್ವತ; ಗುಣದೊಂದಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಶಾಶ್ವತ; ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹವೂ ಶಾಶ್ವತ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದವರು, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರಾಗಿರುವವರು, ಧನ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಾಳುವವರು—ಅವರನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಅವರು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜಂತುಗಳಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ತಿನ್ನುವುದು ಅಥವಾ ಪಠಣವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡಬಾರದು; ಅವನು ಗರುಡನಂತೆ ದೂರದ ಭೂಮಿಗೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದವರು, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಕಾಮದಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು—ಹಳೆಯಾಗಿದಾಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಂದಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಚಳಿಗಾಲದ ಕಮಲದಂತೆ. ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿರ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ; ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ವಿಭಜಿತವಾಗಿವೆ; ಯಾವುದೇ ಋಷಿಯ ಉಪದೇಶವನ್ನೂ ಯಾರೋ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಮರೆಮಾಡಿದೆ—ಮಹಾತ್ಮರ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ರೂಪ, ಚಲನೆ, ನಡೆಯು, ಕ್ರಿಯೆ, ಮಾತು, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮುಖದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದ ಆಂತರಿಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅರ್ಥವನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದು; ಬುದ್ಧಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಬೃಹತ್; ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಡ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ದೂರವಾದವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಸತ್ಯದಿಂದ ದೂರವಾದವನು ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಯೋಗದಿಂದ ದೂರವಾದವನು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಹುಡುಕಬೇಕು; ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಶಾಶ್ವತವಾದುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕ್ಷಣಿಕವಾದುದನ್ನು ಹುಡುಕುವವನು, ಶಾಶ್ವತವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಷಣಿಕವಾದುದು ಈಗಾಗಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ. ಮಾತಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವು ಭಯಪಡುವವನ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಆಯುಧದಂತೆ; ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡದು, ಅಂಧನಿಗೆ ಸುಂದರ ಪತ್ನಿಯು ಸಂತೋಷ ಕೊಡದಂತೆ. ತಿನ್ನುವ ಶಕ್ತಿ ಆಹಾರದಲ್ಲಿದೆ; ಅನುಭವಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಯೋಗ್ಯ ಮಹಿಳೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ; ದಾನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಧನದಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಅಲ್ಪ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಫಲ ಸಿಗದು. ವೇದಗಳು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ; ಸದುಪಚಾರದಿಂದ ಶುಭ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಸುಖ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ; ಧನದಿಂದ ದಾನ ಮತ್ತು ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿ ಉತ್ತಮ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು—even ಆಕೆ ಸುಂದರವಾಗಿರದಿದ್ದರೂ; ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಾರದು. ದುಃಖವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಧನಕ್ಕೆ ಏನು ಉಪಯೋಗ? ಹಾವು ತಲೆಯಲ್ಲಿನ ರತ್ನವನ್ನು ಯಾರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ಯಜ್ಞದ ಹವನವನ್ನು, ಉತ್ತಮ ಕುಟುಂಬದ ವಧುವನ್ನು, ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೂ ಉತ್ತಮ ಮಾತನ್ನು, ಅಶುದ್ಧದಿಂದಲೂ ಬಂಗಾರವನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಕುಟುಂಬದಿಂದಲೂ ರತ್ನದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ವಿಷದಿಂದಲೂ ಅಮೃತವನ್ನು, ಅಶುದ್ಧದಿಂದಲೂ ಬಂಗಾರವನ್ನು, ಕೆಳದವರಿಂದಲೂ ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಕುಟುಂಬದಿಂದಲೂ ರತ್ನದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಬಾರದು; ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವನ್ನು ನಂಬಬಾರದು; ಮಹಿಳೆಯು ಹುಟ್ಟಿದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪವಿತ್ರತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು; ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನನ್ನು; ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯವನನ್ನು. ದಾಸರು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಬೇಕು; ತಲೆಯ ರತ್ನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ತಲೆಯ ರತ್ನ, ಸಾಗರ, ಅಗ್ನಿ, ಮುರಿಯದ ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜ—ಇವುಗಳನ್ನು ಪಾದದಲ್ಲಿ ಇಡುವುದು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಹೂಗುಚ್ಛದಂತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೆಸೆಗಳು: ಎಲ್ಲರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದು; ಮಹಾತ್ಮರಿಗೂ ಹಾಗೆ. ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ರತ್ನವನ್ನು ಲೋಹದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿದರೆ ಅದು neither ಅಳುವುದು nor ಹೊಳೆಯುವುದು; ಅದನ್ನು ಜೋಡಿಸುವವನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಡುವುದು. ಕುದುರೆ, ಆನೆ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಮರ, ಕಲ್ಲು, ಬಟ್ಟೆ—ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮಹತ್ತರ; ಹೀಗೆ ಮಹಿಳೆ, ಪುರುಷ, ನೀರಿಗೂ. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕಳೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯು ದುಷ್ಟರಿಂದ ಒತ್ತಿದರೂ, ಎಂದಿಗೂ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆ ಚುಟುಕನ್ನು ಸಹಿಸದು; ಸಿಂಹ ಆನೆಯ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸದು; ವೀರನು ಭಯದ ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದು. ಧನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರೂ, ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಹಸಿವಾದ ಸಿಂಹ ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಆನೆಗಳ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡೀತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮಾಡುವವನು ಮರಣವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸುವಂತೆ; ಕುದುರೆಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಶತ್ರುವಿನ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅವು ದುಃಖದ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ, ವಿಷದ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಭಯಾನಕ. ಒಂದು ಶತ್ರುವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಬಳಸಬೇಕು; ಪಾದದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಮುಳ್ಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುವಂತೆ. ಸದಾ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವರು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಾವು ಬಿದ್ದಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮರಗಳಂತೆ. ದುಃಖವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಧನವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುಃಖದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಭಾಗ್ಯವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸು ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಪಾಪವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಭಾಗ್ಯ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶುಭವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಧನ ವ್ಯಯ, ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು, ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸುವುದು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರಬೇಕು. ಧನಿಕ, ಪಂಡಿತ, ರಾಜ, ನದಿ, ವೈದ್ಯ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು.” ಈ ರೀತಿ ಸೂತನು ಜೀವನದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು, ಧರ್ಮದ ಗುಹ್ಯತೆಯನ್ನು, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂಸಾರ ಸಂಬಂಧಿತ ನಾನಾ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಲುಪುವಂತೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು.