ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು, ನೂರನಲವತ್ತು ಪಿಂಡದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಪಿಂಡದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸದ ಪಾಪಗಳ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶಿಸುವವನು ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ತಿಳಿಸಿದರು. ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಕುರಿತು ಅವರು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು: “ಮೃತ್ಯುಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀವೀಗ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ. ಎರಡು ವರ್ಷ ತುಂಬದವನು ಮೃತನಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಿ ಅಥವಾ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಬಂಧುಗಳು ಶ್ಮಶಾನದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಮಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರು ಉಪನಯನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಯೊಂದಿಗೆ ದಹನ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳನೇ ಅಥವಾ ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಬಂಧುಗಳು ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳು ಈ ಪಾಪದಿಂದ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ತಾಯಿ ಪಿತಾಮಹ, ಗುರುಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಜಲಕ್ರೀಯೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಪತ್ನಿಯರು, ಮಾವಂದಿರು, ಹಾಗೂ ಹೋಮದ್ವಾರಕರಾದ ಪುರುಷರು, ತರ್ಪಣ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಒಂದೇ ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪಾಶಂಡಿಗಳು, ಪತನರಾದವರು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ಹೊರಗುಳಿದವರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಅಥವಾ ಕಾಮಮೋಹಿತರಾದವರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬಾರದು. ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವರು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು ಶುದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವಿತವು ನಶ್ವರವಾದ್ದರಿಂದ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬಾರದು. ಯಾರು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೋ ಅವರು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು. ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನೀಮ ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಬಾಯಿ ತೊಳೆದು, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು, ಗೋಮಯ, ಗೋಮೂತ್ರ, ಸಾಸಿವೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಕಲ್ಲು ತೊಟ್ಟು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಮೃತನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ನಿಯಮದ ಮೂಲಕ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹತ್ತಿರದವರು ಖರೀದಿಸಿದ ಅಹಾರದಿದ್ದರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಲಗಬೇಕು. ಮೃತರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನಕ್ಕಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮೂರು ದಿನ ನೀಡಬೇಕು. ಒಂದು ದಿನ ನೀರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಇಡಬೇಕು, ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ವೈತಾನ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ; ಮುಂಡನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ಅಶೌಚ; ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನನ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು ಅಶೌಚವನ್ನೂ ತಾಯಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಜನನ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ದಿನಗಳ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು, ಹನ್ನೆರಡು, ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಶುದ್ಧಿಯ ಅವಧಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಿಶುಗಳ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಮುವತ್ತು ದಿನಗಳ ಅಶೌಚ; ವಿವಾಹವಿಲ್ಲದ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಯಿದೆ. ಗುರುಗಳು, ಶಿಷ್ಯರು, ತಾಯಿಯ ಅಣ್ಣ, ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಲ್ಲದ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ದೂರ ಹೋದ ಪತ್ನಿಯರಿಗೂ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಯಿದೆ. ವಾಸ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಭಿಷೇಕದ ದಿನ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ರಾಜರಿಂದ, ಗೋವುಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದವರಿಗೆ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ. ವಿಷದಿಂದ ಅಥವಾ ಹೋಲುವ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಅಶೌಚವಿಲ್ಲ; ಯಜ್ಞಕರ್ತರು, ವ್ರತಸ್ಥರು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು, ದಾನಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು—ಇವರಿಗೆ ಅಶೌಚವಿಲ್ಲ. ದಾನ, ವಿವಾಹ, ಯಜ್ಞ, ಯುದ್ಧ, ಭೂಮಿ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅಥವಾ ಭಾರಿ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ. ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ, ವಿಧಿ, ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಮನಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಪಠಣ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಉಪವಾಸ—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣ. ದುಷ್ಟರಿಂದ ಪಡೆದ ದಾನ, ನದಿಯ ಹರಿವು—ಇವು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ದ್ವಿಜರು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಅಥವಾ ವೈಶ್ಯ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬಹುದು. ಹಣ್ಣು, ಸೋಮ, ಬಟ್ಟೆ, ತರಕಾರಿ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ನೀರು, ಎಳ್ಳು ಅನ್ನ, ರಸ, ಉಪ್ಪು, ಜೇನು, ಲಕ್ಷ, ಪಾಕ, ಹೋಮದ್ರವ್ಯಗಳು—ಇವುಗಳ ಬಳಕೆ ಶುದ್ಧಿಗೆ ಸಹಾಯಕ. ಬಟ್ಟೆ, ಕಲ್ಲು, ಮದ್ಯ, ಹೂವು, ತರಕಾರಿ, ಭೂಮಿ, ಚಪ್ಪಲಿ, ಕೃಶ್ಣಾಜಿನ, ಪಟ, ಉಪ್ಪು, ಬೀಜಗಳು ಇವುಗಳ ವ್ಯವಹಾರ ಕೂಡ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ವೈಶ್ಯನು ಪಿಂಡಿ, ಬೇರು, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾರಬಾರದು; ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಮಾರಬೇಕು. ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಹೋಲುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರಬಾರದು; ದ್ವಿಜನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕೆಳ ವರ್ಣದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅಶುದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮಾರಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಅಥವಾ ವೈಶ್ಯನು ದರಿದ್ರನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮೋಚಿತ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ರಾಜನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಪರಾಶರರು ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು; ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು. ವೇದ, ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯ—ವೇದದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮನು ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವರು ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಧರ್ಮ, ಆದರೆ ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಕ್ರಮಗಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶಾಪವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತವೆ. ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಆರೂ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು: ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ, ಸ್ನಾನ, ಪಠಣ, ಅಗ್ನಿಹೋಮ, ದೇವತಾ-ಅತಿಥಿ ಪೂಜೆ. ವ್ರತಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಪೂರ್ವನು; ತಪಸ್ವಿಗಳು ಕೂಡ ಅಪೂರ್ವರು; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಶತ್ರು ಸೇನೆಯನ್ನジェ ಜಯಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಬೇಕು. ವೈಶ್ಯನು ವ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಬೇಕು; ಶೂದ್ರನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ನಿಷಿದ್ಧ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ, ಕಳವು, ನಿಷಿದ್ಧರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ. ದ್ವಿಜನು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದಾಗ, ದುಃಖಿತ ಎತ್ತನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು; ಅರ್ಧ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು. ಅವನು ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ದುಷ್ಟವಚನ ಬಿಟ್ಟು, ಎಳ್ಳಿನ ಎಣ್ಣೆ ಮಾರಬಾರದು; ಕೊಲ್ಲುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ಗರುಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ "ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವಿವೇಕ" ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.