ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಆಚಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೀವನಾದಿ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ನಡೆಯಬಾರದು. ಐದು ಅನ್ನದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕದೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಹಾಸಿಗೆ ಅಥವಾ ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು; ಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ರಾಜನಿಂದ ದಂಡಿತರಾದವರು, ವೃದ್ಧರು, ವೇಶ್ಯೆಗಳು, ಪಾಕಂಡ ಮತಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತರಾದವರು, ಕ್ರೂರರು, ಉಗ್ರರು, ಪತನಗೊಂಡವರು, ಅಂಟುಹಚ್ಚಿದವರು, ದ್ವೇಷಪೂರ್ಣರು, ಉಳಿದ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುವವರು, ಕೊಲೆಗಾರರು, ರಾಜಹಂತಕರು, ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡುವವರು, ಕೊಲೆಮಾಡುವುದನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರು, ಗಾಯಕರು, ಚಿನ್ನದ کاریಗರು—ಇವರುಗಳಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಅನ್ನ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಮೂಡಿದ, ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಂಡ, ನಾಯಿ ಮುಟ್ಟಿದ ಅಥವಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಅನ್ನ ಶುದ್ಧವಲ್ಲ. ಹಸು ನಕ್ಕಿರುವ, ಹಕ್ಕಿ ಉಳಿಸಿದ,腳ದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಿದ ಅನ್ನವೂ ತ್ಯಜ್ಯ. ತಿನ್ನಬೇಕಾದ ಆಹಾರ, ಕ್ಷೌರಿಕ, ಅಥವಾ ತಾನು ಸ್ವಯಂ ಅರ್ಪಿಸುವವನು—ಇವರಿಂದ ಕೂಡ ಜಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸಬೇಕು. ಎಣ್ಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ, ಗೋಧಿ, ಯವ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸ, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ದಾತ್ಯೂಹ, ಗಿಳಿಗಳು—ಇವುಗಳ ಮಾಂಸ ತ್ಯಜ್ಯ. ಹಾಳಾದ ಆಹಾರ, ಕೃಷರ, ರಸ, ಸಂಯಾವ, ಪಾಯಸ, ಅಪೂಪ, ಶಶ್ಕುಲಿ—ಇವುಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ಚಾಷ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮೀನು, ಕೆಂಪು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಆಸೆಯಿಂದ ತಿನ್ನಿದರೆ ಅಥವಾ ಈರುಳ್ಳಿ, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಇಂತಹವರು, ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಭಯಾನಕ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಹು ದಿನಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಮಾಂಸ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ರೀತಿ, ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿವರಣೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗರುಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪುರ್ವಖಂಡದ ಆಚಾರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆಮೇಲೆ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ದ್ರವ್ಯಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಾತ್ರೆಗಳೂ ಕುರ್ಚಿಗಳೂ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಮರ, ಕೊಂಬು ಅಥವಾ ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸವಿದು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವಾಗ ಹೆಂಗಸಿನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದರೆ, ಬೂದಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನೆಲವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಕಬ್ಬಿಣ, ಕಂಚು ಅಥವಾ ತಿಳಿಯದ ಲೋಹದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಬೂದಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ವಭಾವಿಕವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾದ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನೀರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯಕಿರಣ, ಅಗ್ನಿ, ಧೂಳು, ನೆರಳು, ಬಿಳಿ ಕುದುರೆ, ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ—ಇವುಗಳೂ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕ. ಸ್ನಾನ, ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದು, ಉಗುಳುವುದು, ನಿದ್ರೆ, ಆಹಾರ ಸೇವನೆ, ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವುದು—ಇವುಗಳ ನಂತರ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಲಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೀಗ, ದಾನವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವರೋ, ಅವರೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪಾತ್ರರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇರುವವರಿಂದ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬು, ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಳುಗಳ ಗರಿಗಳು, ಸಜ್ಜನ ಸ್ವಭಾವದವು, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು—ಇಂತಹ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಹತ್ತು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೊಂಬು, ಏಳು ತೂಕದ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹೋಳು, ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವ ಕರು ಅಥವಾ ಎಮ್ಮೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕರುವಿನ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ವರ್ಷ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕರು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಯಿ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಕಾಲ, ಹಸು, ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸು ಅಥವಾ ಬಂಜ ಹಸು—ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದರೂ ಫಲವಿದೆ. ದಾನದಲ್ಲಿ ದೀನರನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು, ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡುವುದು, ರೋಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ದೇವರ ಆರಾಧನೆ—ಇವುಗಳೂ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.