ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಗೃಹಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಸಬೇಕೆಂಬ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ಆಹಾರವನ್ನು ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿ, ಮಿತವಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿ, ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ, ಅತಿಥಿ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಅದರಂತೆ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಸಂಜೆಯಾದರೂ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಹಾರ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಬಹುಮೌಲ್ಯದ ಹಸುವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯಾತಿಥಿ, ವಿವಾಹದ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಬಂದವರು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದ ಹೋಮದ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ವಿಶೇಷ ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಹಾರೈಸುವ ಗೃಹಸ್ಥರು ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಅತ್ಯವಶ್ಯವೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮಾತು, ಕೈ, ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟರು; ಅತಿಯಾಗಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ಉಳಿದ ದಿನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕಳೆಯಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು. ವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರ ಸೇವಕರೊಡನೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು, ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ಹಳೆಯವರು, ದುರ್ಬಲರು, ಭಾರವಾಹಕರಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ಪಾಠಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿದು, ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಸಾಲಕೊಡುವುದು, ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಪಶುಸಂಗೋಪನೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಅಚೌರ್ಯ, ಶುದ್ಧತೆ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಯಿತು. ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದ ಸರಳ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹವಿದ್ದವರಿಗೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದು ಕರ್ತವ್ಯವಾಯಿತು. ಅಗ್ರಹಣ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದಾಗ ಕಡಿಮೆ ಫಲದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉತ್ತಮ ಫಲದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದರು. ಯಜ್ಞಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೈಹಾಕುವುದೇ ತಪ್ಪೆಂದು ತಿಳಿದರು—even ಕಾಗೆ ಅಥವಾ ನರಿ ಕೂಡಾ ಅಶುದ್ಧವಾಗಬಹುದು. ಅವರು ಹತ್ತಿರದ ಪಡಿತರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ನಂಬಿದರು. ರಾಜ, ಶಿಷ್ಯ, ಅಥವಾ ಪುರೋಹಿತರಿಂದ ಸಂಪತ್ತು ಬಯಸದೆ, ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಇದ್ದರು. ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕೂದಲು, ದಾಡಿ,ನಖಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ, ಸದಾ ಮೃದುಭಾಷಣしかし harsh ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಳಕೆಮಾಡದೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ನದಿಯ ನೆರಳು, ಬೂದಿ, ಗೋಶಾಲೆ, ನೀರಿರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡದೆ, ಶುದ್ಧಾಚರಣೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು. ಅವರು ನಗ್ನ ಮಹಿಳೆ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಅಥವಾ ಸಂಭೋಗದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ನೋಡುವುದನ್ನು ತಡೆಯಿದರು. ನದಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಗುಳು, ರಕ್ತ, ಮಲ, ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ವಿಷವನ್ನು ಹಾಕದೆ, ಜೋಡಿಸಿದ ಕೈಗಳಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವಾಯಿತು. ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಷಿದ್ಧ ಸ್ಥಳ, ಶವದ ಧೂಮ, ನದಿಯ ತೀರವನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟರು. ಹಸುವನ್ನು ಹಾಲುಹಾಯಿಸುವಾಗ ನೋಡದೆ, ಮುಖ್ಯ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ಅಧ್ಯಯನ ಆರಂಭವನ್ನು ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಶ್ರಾವಣ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಪೌಷ ಮಾಸದ ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಷ್ಟಕಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಶಿಷ್ಯ, ಯಜಮಾನ, ಗುರು ಅಥವಾ ಬಂಧುವಿನ ಮೃತ್ಯುವಾಗಿದರೆ ಮೂರು ದಿನ ಅಧ್ಯಯನ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ, ಮಿಂಚು, ಭೂಕಂಪ, ಉಲ್ಕಾಪಾತದಲ್ಲಿ ಪಾಠವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಚತುರ್ದಶಿ, ಅಷ್ಟಮಿ, ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರ ಗ್ರಹಣದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠವನ್ನಾಡದೆ, ಹಸು, ಕೆಂಪುಹುಳು, ನರಿ, ಕುದುರೆ, ಹಾವು, ಬೆಕ್ಕು, ಕಾಡುಹಂದಿ ಇದ್ದಾಗ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ತಡೆಯುವ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರು. ನಾಯಿ, ನರಿ, ಕತ್ತೆ, ಗೂಬೆಗಳ ಶಬ್ದ, ಬಾಣಗಳ ಅಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳ, ಸ್ವತಃ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಾಗ, ಮಿಂಚು-ಗುಡುಗು ಇದ್ದಾಗ ಪಾಠವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ, ಧೂಳು, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ, ಭಯದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ವಿರಾಮ ನೀಡಿದರು. ಕತ್ತೆ, ಒಂಟೆ, ವಾಹನ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಹಡಗು, ಮರ, ಪರ್ವತ ಹತ್ತುವಾಗ ಪಾಠವನ್ನಾಡದೆ, ವೇದ, ಗುರು, ರಾಜನ ನೆರಳು, ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅವಗಣಿಸದೆ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಭಿಕ್ಷು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿದರು. ಇಂತಹ ಧರ್ಮಪರ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಗೃಹಸ್ಥರು, ಸದಾ ಶುದ್ಧತೆ, ಗೌರವ, ಮತ್ತು ನಿಯಮಪಾಲನೆಯ ಮೂಲಕ ಜೀವನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದರು.