ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಾರಾದರೂ ಸದಾ ಶುದ್ಧ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ, ದೋಷರಹಿತವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ತುದಿಯುಳ್ಳ ವಜ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸರ್ಪ, ಅಗ್ನಿ, ವಿಷ, ಹುಲಿ, ಕಳ್ಳ, ನೀರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಸದಾ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ದೋಷರಹಿತ ವಜ್ರವು, ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಕವಿದ್ದಾಗ ಧರಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಒಂದು ಮೂರನೇ ಭಾಗ, ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಮೂವತ್ತೆರಡು ಅಥವಾ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಕೂಡ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ವಜ್ರದ ಮೂಲ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಕಿ ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಕದಂತೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಕ್ಕಿ ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಕದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಜ್ರವು ನೀರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಪಮಾತ್ರದ ದೋಷವಿದ್ದರೂ, ಅದು ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅದನ್ನು ದೋಷಪೂರ್ಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ದೋಷ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು, ಹೆಚ್ಚು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ, ಸಣ್ಣ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದು—ಆ ದೋಷ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೋಷ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಅದನ್ನು ದೋಷವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಜ್ರವನ್ನು ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ದೋಷ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರನ ಜನನವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಆಕೆ ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕಬ್ಬಿಣ, ಪಾದರಸ, ಗೋಮೇಧಿಕಾದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನಿಪುಣರು ವಜ್ರದ ನಕಲಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪರಿಕ್ಷಿಸಲು ಸ್ಫಟಿಕ, ವಜ್ರ, ಮತ್ತು ಇತರ ಶಿಲೆಗಳ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ವಜ್ರವು ಇವುಗಳನ್ನು ಸಣ್ಣಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು, ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಸ್ವತಃ ಗಾಯವಾಗದು. ನಕಲಿ ವಜ್ರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಜ್ಞರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಜ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ವಜ್ರವೇ ಗಾಯಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು, ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಲಾದ ವಜ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾಶವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಿಯಿಂದ ಸವರಿದರೆ, ಅದು ಬದಿಯಿಂದಲೇ ಹೊಡೆಸುತ್ತದೆ. ವಜ್ರದ ತುದಿ ಮುರಿದಿದ್ದರೂ, ಕಳಂಕ, ರೇಖೆ ಅಥವಾ ಬಣ್ಣದ ಬದಲಾವಣೆ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ವಜ್ರವು ಮೆರುಗು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ರತ್ನಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿವರಣೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ, ಮುತ್ತಿನ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆನೆ, ಮೋಡ, ಕಂದ, ಶಂಖ, ಮೀನು, ಸರ್ಪ, ಶಂಖದೊಳಗಿನ ಜೀವು ಮತ್ತು ಬೆಂಬು ಎಂಬುವುಗಳಿಂದ ಮುತ್ತುಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ರತ್ನದ ಮೂಲ ಮೂಲಸ್ಥಾನವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚರ್ಮದಿಂದ, ಉಪ್ಪಿನಿಂದ, ಸರ್ಪದಿಂದ, ತಿಮಿಂಗಿಲದಿಂದ, ಶಂಖದಿಂದ ಮತ್ತು ಕಂದದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಮುತ್ತುಗಳು—ಈ ಎಂಟು ವಿಧಗಳ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ರತ್ನಪರೀಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಶಂಖದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಮುತ್ತು ಅದರ ಮೂಲ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ದೊಡ್ಡದು, ಸುಂದರವಾದ ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. 'ಕಂಬವಃ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮುತ್ತುಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖದ ವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ; ಅವು ಧನುಸ್ಸಿನ ಬೊಮ್ಮೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಶಂಖದ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮುತ್ತು ವೃತ್ತಾಕಾರ, ಸ್ವಲ್ಪ ಬಣ್ಣವಿದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶವಿಲ್ಲದಂತಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಜಲಚರಗಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಆ ಮೀನುಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭೂಮಿಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಕಂದದಂತೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮುತ್ತು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಬೆಂಬುವಿನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಮುತ್ತುಗಳು ದೇವತೆಗಳು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ತೊಳೆದ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ, ಹಾಗೂ ಕತ್ತಿಯ ಅಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಸತ್ಪುರುಷರಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಮುತ್ತುಗಳು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ; ಅವು ಸರ್ಪದ ತಲೆಯಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿವೆ. ಮಹಾ ರಕ್ಷಣಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಮಹಲ್‌ನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಕಾಶವು ಮೋಡಗಳ ಭಾರದಿಂದ ವಕ್ರವಾಗಿ ಕುಣಿದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸರ್ಪದ ತಲೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮುತ್ತು ಅದರ ಫಣಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಇತರರಿಂದ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಅದರ ವಲಯವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ರಾತ್ರಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮುತ್ತಿನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗದು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ—ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲವೂ ಚಿನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅದರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗದು.