ગરુડપુરાણમ્

જ્યેષ્ઠાં ધર્મવિધૌ કુર્ય્યાન્ન કનિષ્ઠાં કદાચન 95.

ધર્મકર્મમાં હંમેશા મોટાને જવાબદારી આપવી, નાનીને ક્યારેય નહીં.

આહરેદ્વિધિવદ્દારાનગ્નિં ચૈવાવિલમ્બિતઃ 95.

પાત્ર વિધિથી પત્ની લાવવી અને વિલંબ ન રાખી અગ્નિ પ્રજ્વલિત કરવો.

ઇતિ શ્રાગારુડે મહાપુરાણે પૂર્વખણ્ડે પ્રથમાંશાખ્યે આચારકાણ્ડે યાજ્ઞવલ્ક્યોક્તગૃહલ્થધર્મનિર્ણયો નામ પઞ્ચનવતિતમોઽધ્યાયઃ

આ રીતે શ્રી ગરુડ મહાપુરાણના પૂર્વખંડના આચારકાંડમાં યાજ્ઞવલ્ક્ય કહે છે તે ગૃહસ્થધર્મના નિણય નામે પંચાનુવું અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.

વક્ષ્યે સઙ્કરજાત્યાદિગૃહસ્થાદિ વિધિં પરમ્ 96.

હવે હું સંકર જાતિ અને ગૃહસ્થના શ્રેષ્ઠ નિયમો કહું છું.

જાતોઽમ્બષ્ઠસ્તુ શૂદ્રાયાં નિષાદઃ પર્વતોઽપિ વા 96.

શૂદ્ર સ્ત્રીના પુત્રને અંબષ્ઠ કહે છે, અને નિષાદ સ્ત્રીના પુત્રને પર્વત કહે છે.

શૂદ્રાયાં કરણો વૈશ્યાદ્વિન્નાસ્વેષ વિધિઃ સ્મૃતઃ 96.

વૈશ્ય પિતા અને શૂદ્ર માતા પાસેથી જન્મેલો પુત્ર કરણ કહેવાય છે; આ નિયમ માનવામાં આવ્યો છે.

શૂદ્રાજ્જાતસ્તુ ચાંડાલઃ સર્વવર્ણવિગર્હિતઃ 96.

શૂદ્રમાંથી જન્મેલો પુત્ર ચંડાળ કહેવાય છે અને બધાં વર્ણો તેને તિરસ્કારે છે.

શૂદ્રાદયોગવં વૈશ્યા જનયામાસ વૈ સુતમ્ 96.

વૈશ્ય સ્ત્રીએ, શૂદ્ર સાથે સંયોગ વિના, પુત્રને જન્મ આપ્યો.

અસત્સન્તસ્તુ વૈ જ્ઞેયાઃ પ્રતિલોમાનુલોમજાઃ 96.

પ્રતિલોમ અને અનુલોમથી જન્મેલા પુત્રો અનાધાર અને ધાર્મિક ગણાય છે.

વ્યત્યયે કર્મણાં સામ્યં પૂર્વવચ્ચોત્તરાવરમ્ 96.

કર્મોમાં ફેરફાર થાય તો પણ, પહેલાની જેમ ઉપરથી નીચે સુધી સમાનતા રહે છે.

દાયકાલાદૃતે વાપિ શ્રૌતં વૈતાનિકાગ્નિષુ 96.

દેનાર સમયે સિવાય, શ્રૌત અને વૈતાનિક અગ્નિમાં વૈદિક અગ્નિ જાળવવો.

પ્રાતઃ સન્ધ્યામુપાસીત દન્તધાવનપૂર્વકમ્ 96.

પ્રભાત સંધ્યા પહેલા દાંત સાફ કરી ઉપાસના કરવી.

વેદાર્થાનધિગચ્છેચ્ચ શાસ્ત્રાણિ વિવિધાનિ ચ 96.

વેદનો અર્થ અને વિવિધ શાસ્ત્રોનું અધ્યયન કરવું.

સ્નાત્વા દેવાન્પિતૄંશ્ચૈવ તર્પયેદર્ચયેત્તથા 96.

સ્નાન કર્યા પછી દેવતાઓ અને પિતૃઓને તૃપ્ત અને પૂજિત કરવું.

જપયજ્ઞાનુસિદ્ધ્યર્થં વિદ્યાં ચાધ્યાત્મિકીં જપેત્ 96.

જપ અને યજ્ઞની સિદ્ધિ માટે આત્મજ્ઞાનનું જપ કરવું.

ભૂતપિત્રમરબ્રહ્મમનુષ્યાણાં મહામખાઃ 96.

મહાયજ્ઞો ભૂત, પિતૃ, દેવ, ઋષિ અને માનવો માટે થાય છે.

અન્નં ભૂમૌશ્વચાણ્ડાલવાયસેભ્યશ્ચ નિઃ ક્ષિપેત્ 96.

કૂતરા, ચંડાળ અને પક્ષીઓ માટે જમીન પર અન્ન નાખવું.

સ્વાધ્યાયમન્વહં કુર્ય્યાન્ન પચેચ્ચાન્નમાત્મને 96.

દરેક દિવસે વેદપાઠ કરવો જોઈએ અને પોતાનાં માટે જ ભોજન રાંધવું નહીં.

સંભોજ્યાતિથિભૃત્યાંશ્ચ દમ્પત્યોઃ શેષભોજનમ્ 96.

પહેલા મહેમાનો અને નોકરોને ખવડાવવું, પછી પતિ-પત્નીએ જે બચ્યું હોય તે જમવું.

મિતં વિપાકં ચ હિતં ભક્ષ્યં બાલાદિપૂર્વકમ્ 96.

ભોજન મર્યાદિત, સારી રીતે રાંધેલું અને આરોગ્યદાયક હોવું જોઈએ, અને પહેલા બાળકો વગેરેને આપવું.

અનગ્નમમૃતં ચૈવ કાર્ય્યમન્નં દ્વિજન્મના 96.

દ્વિજાતિને જરૂર પડે ત્યારે અગ્નિથી અસ્પર્શિત અને શુદ્ધ ભોજન તૈયાર કરવું જોઈએ.

અપ્રણોદ્યોઽતિથિઃ સાયમપિ નાત્ર વિચારણા 96.

મહેમાનને સાંજે પણ પાછો ન મોકલવો, આ બાબતમાં કોઈ સંકોચ રાખવો નહીં.

આગતાન્ ભોજયેત્સર્વાન્મહોક્ષં શ્રોત્રિયાય ચ 96.

જે આવે તેમને સૌને ભોજન આપવું અને વિદ્વાન બ્રાહ્મણને મૂલ્યવાન ગાય દાન કરવી.

પ્રિયો વિવાહ્યશ્ચ તથા યજ્ઞં પ્રત્યૃર્ત્વિજઃ પુનઃ 96.

પ્રિય વ્યક્તિ, લગ્ન માટે લાયક અને યજ્ઞના પુજારીનું પણ સન્માન કરવું.

માન્યાવેતૌ ગૃહસ્થસ્ય બ્રહ્મલોકમભીપ્સતઃ 96.

જે ગૃહસ્થ બ્રહ્મલોક મેળવવા ઈચ્છે છે, તેને આ બેનું માન રાખવું જોઈએ.

વાક્પાણિપાદચાપલ્યં વર્જયચ્ચાતિભોજનમ્ 96.

વાણી, હાથ અને પગની ચંચળતા તથા વધુ ખાવું ટાળવું.

અહઃ શેષં સહાસીત શિષ્ટૈરિષ્ટૈશ્ચ બન્ધુભિઃ 96.

દિવસનો બાકીનો સમય સારા અને પ્રિય સગાં-સંબંધીઓ સાથે વિતાવવો.

કુર્ય્યાદ્ભૃત્યૈઃ સમાયુક્તૈશ્ચિન્તયેદાત્મનો હિતમ્ 96.

વિશ્વાસુ નોકરો સાથે મળીને પોતાના હિતની વાત વિચારવી.

વૃદ્ધાર્ત્તાનાં સમાદેયઃ પન્થા વૈ ભારવાહિનામ્ 96.

વૃદ્ધ, દુઃખી અને ભાર વહન કરતા લોકોને રસ્તો આપવો.