ગરુડપુરાણમ્

આવિર્ભવજ્જગત્પ્રભવાયાવતીર્ણં તદ્રક્ષણાર્થમનવદ્યઞ્ચ તથાવ્યયાય । તત્ત્વાર્થમૂલમવિકારિ તવ સ્વરૂપં હ્યાનન્દસારમત એવ વિકારશૂન્યમ્ ॥ ૩,૭.

તમે જગતની રચના માટે અવતરીને, તેની રક્ષા માટે અવતરીયા છો, નિર્દોષ અને અવિનાશી છો; તમારું સત્ય સ્વરૂપ જ સત્યનું મૂળ છે, અપરિવર્તનશીલ છે અને આનંદથી ભરપૂર છે, સદા બદલાવથી પર છે.

ત્રૈગુણ્યશૂન્યમખિલેષુ ચ સંવિભક્તં તત્ર પ્રવિશ્ય ભગવન્ન હિ પશ્યતીવ । અતો મુરારેસ્તવ સદ્ગુણાંશ્ચ સ્તોતું ન શક્નોમિ મરીચિતુલ્યઃ ॥ ૩,૭.

તમે ત્રણ ગુણોથી રહિત હોવા છતાં સર્વત્ર વ્યાપેલા છો; હે ભગવાન, તમે બધામાં રહીને પણ તેને જાણે જોતા નથી. તેથી, હે મુરારિ, હું પણ મરીચિની જેમ તમારી મહિમાનું વર્ણન કરવામાં અસમર્થ છું.

એવં સ્તુત્વા હ્યત્રિરપિતૂષ્ણીમાસ તદા ખગ । તદનન્તરજઃ સ્તોતુમઙ્ગિરા વાક્યમબ્રવીત્ ॥ ૩,૭.

આ રીતે અત્રિએ પણ ભગવાનની સ્તુતિ કરી અને પછી શાંત થઈ ગયો, હે પંખી; ત્યારબાદ અંગિરાએ ભગવાનની સ્તુતિ માટે વચન કહ્યાં.

અઙ્ગિરા ઉવાચ । દ્રષ્ટું ન શક્નોમિ તવ સ્વરૂપં હ્યનન્તબાહૂદરમસ્તકં ચ । અનન્તસાહસ્રકિરીટજુષ્ટં મહાર્હનાનાભરણૈશ્ચ શોભિતમ્ । એતાદૃશં રૂપમનન્તપારં સ્તોતું હ્યશક્તસ્તુ સમોસ્મિ ચાત્રેઃ ॥ ૩,૭.

અંગિરાએ કહ્યું: હું તમારા અસલ સ્વરૂપને જોઈ શકતો નથી, જેમાં અનંત બાહુ, પેટ અને મસ્તક છે, અનગણિત મકુટોથી શોભાયમાન છે અને અનેક કિંમતી આભૂષણોથી સજ્જ છે; આવું અનંત અને અપરિમિત રૂપ હું પણ અત્રિની જેમ વર્ણવી શકતો નથી.

એવં સ્તુત્વા હ્યઙ્ગિરાશ્ચ તૂષ્ણીમાસ ખગેશ્વર । તદનન્તરજઃ સ્તોતું પુલસ્ત્યો વાક્યમબ્રવીત્ ॥ ૩,૭.

આ રીતે અંગિરાએ પણ ભગવાનની સ્તુતિ કરી અને પછી શાંત થઈ ગયો, હે પંખીના રાજા; ત્યારબાદ પુલસ્ત્યે ભગવાનની સ્તુતિ માટે વચન કહ્યાં.

પુલસ્ત્ય ઉવાચ । યો વા હરિસ્તુ ભગવાન્સ (સ્વ) ઉપાસકાનાં સંદર્શયેદ્ભુવનમઙ્ગલમઙ્ગલં ચ । (લશ્ચ) યસ્મૈ નમો ભગવતે પુરુષાય તુભ્યં યો વાવિતા નિરયભાગગમપ્રસઙ્ગે ॥ ૩,૭.

પુલસ્ત્યે કહ્યું: જે ભગવાન હરિ પોતાના ભક્તોને શુભ અને અશુભ લોક દર્શાવે છે, અને જે દુઃખના માર્ગે જનારને પણ નરકમાંથી છોડાવે છે, એ પરમાત્માને હું વંદન કરું છું.

એતાદૃશાંસ્તવ ગુણાન્નવિતું ન શક્તં માં પાહિ ભગવન્સદૃશો હ્યઙ્ગિરસા ચ ॥ ૩,૭.

તમારા આવા ગુણોને હું જાણવામાં અસમર્થ છું; હે ભગવાન, મને રક્ષા કરો, કેમ કે હું પણ અંગિરા જેવો જ છું.

એવં સ્તુત્વા પુલસ્ત્યોપિ સ્તૂષ્ણીમેવ બભૂવ હ । તદનન્તરજઃ સ્તોતું પુલહો વાક્યમબ્રવીત્ ॥ ૩,૭.

આ રીતે પુલસ્ત્યે પણ ભગવાનની સ્તુતિ કરી અને પછી શાંત થઈ ગયો; ત્યારબાદ પુલહાએ ભગવાનની સ્તુતિ માટે વચન કહ્યાં.

પુલહ ઉવાચ । નિષ્કામરૂપરિહિતસ્ય સમર્પિતં ચ સ્નાનાવરોત્તમપયઃ ફલપુષ્પભોજ્યમ્ । આરાધનં ભગવતસ્તવ સત્ક્રિયાશ્ચ વ્યર્થં ભવેદિતિ વદન્તિ મહાનુભાવાઃ ॥ ૩,૭.

પુલહાએ કહ્યું: નિષ્કામ અને નિષ્પાપ હૃદયથી આપેલ પાણી, ફળ, ફૂલ અને ભોજન—even શ્રેષ્ઠ પણ—મહાનુભાવો કહે છે કે, હે ભગવાન, તમારી પૂજા અને સેવા માટે એ વ્યર્થ છે.

તસ્મૈ સદા ભગવતે પ્રણમામિ નિત્યં નિષ્કામયા તવ સમર્પણમાત્રબુદ્ધ્યા । વૈકુણ્ઠનાથ ભગવન્સ્તવને ન શક્તિઃ સોહં પુલસ્ત્યસદૃશોસ્મિ ન સંશયોત્ર ॥ ૩,૭.

એ સદા રહેનારા ભગવાનને હું હંમેશા વંદન કરું છું, નિષ્કામ ભાવથી માત્ર અર્પણ કરવાની ભાવના રાખીને; હે વૈકુંઠનાથ, મને તમારી સ્તુતિ કરવાની શક્તિ નથી, હું પણ પુલસ્ત્ય જેવો જ છું—આમાં કોઈ શંકા નથી.

એવં સ્તુત્વા તુ પુલહસ્તૂષ્ણીમાસ તદા ખગ । તદનન્તરજઃ સ્તોતું ક્રતુઃ સમુપચક્રમે ॥ ૩,૭.

આ રીતે પુલહાએ પણ ભગવાનની સ્તુતિ કરી અને પછી શાંત થઈ ગયો, હે પંખી; ત્યારબાદ ક્રતુએ ભગવાનની સ્તુતિ શરૂ કરી.

ક્રતુરુવાચ । પ્રાણપ્રયાણસમયે ભગવંસ્તવૈવ નામાનિ સંસૃતિજદુઃખવિનાશકાનિ । યેનૈકજન્મશમલં સહસૈવ હિત્વા સંયાતિ મુક્તિમમલાં તમહં પ્રપદ્યે ॥ ૩,૭.

ક્રતુએ કહ્યું: પ્રાણ છોડતી વેળાએ, હે ભગવાન, તમારાં નામ જ જન્મમરણના દુઃખનો નાશ કરે છે; જેના દ્વારા એક જ જન્મનું પાપ તરત જ છૂટી જાય છે અને શુદ્ધ મુક્તિ મળે છે—એવા તમારાં ચરણોમાં હું શરણ આવી રહ્યો છું.

યે ભક્ત્યા વિવશા વિષ્ણો નામમાત્રૈકજલ્પકાઃ । તેપિ મુક્તિં પ્રયાન્ત્યાશુ કિમુત ધ્યાયિનઃ સદા ॥ ૩,૭.

જે ભક્તિથી ભરપૂર થઈને, હે વિષ્ણુ, માત્ર તમારું નામ જ લે છે, એ લોકો પણ ઝડપથી મુક્તિ પામે છે—તો જે લોકો હંમેશા તમારું ધ્યાન કરે છે, તેઓ તો અવશ્ય જ મુક્તિ મેળવે છે.

એવં સ્તુત્વા ક્રતુરપિ તૂષ્ણીમાસ ખગેશ્વર । તદનન્તરજઃ સ્તોતું મનુર્વૈવસ્વતોબ્રવીત્ ॥ ૩,૭.

આ રીતે ક્રતુએ પણ ભગવાનની સ્તુતિ કરી અને પછી શાંત થઈ ગયો, હે પંખીના રાજા; ત્યારબાદ વૈવસ્વત મનુએ ભગવાનની સ્તુતિ માટે વચન કહ્યાં.

વૈવસ્વત ઉવાચ । સોહં હિ કર્મકરણે નિરતઃ સદૈવ સ્ત્રીણાં ભોગે ચ નિરતશ્ચ ગુદે પ્રમત્તઃ । જિહ્વેન્દ્રિયે ચ નિરતસ્તવ દર્શને ચ સમ્યગ્વિરાગસહિતઃ પરમોદરેણ ॥ ૩,૭.

વૈવસ્વત મનુએ કહ્યું: હું હંમેશા કર્મમાં લાગેલો છું, સ્ત્રીઓના સુખમાં તલીન છું, નીચ ઇન્દ્રિયોમાં બેધ્યાન છું, જીભ અને ઇન્દ્રિયોમાં મગ્ન છું, પણ તમારી દૃષ્ટિમાં હું સાચી વૈરાગ્ય અને મહાન ઉદારતાથી ભરપૂર છું.

માંસાસ્થિમજ્જરુધિરૈઃ સહિતે ચ દેહે ભક્તિં સદૈવ ભગવન્નપિ તસ્કરે ચ । ગુર્વગ્નિબાડબગવાદિષુ સત્સુ દુઃખાત્સમ્યગ્વિરક્તિમુપયામિ સહસ્વ નિત્યમ્ ॥ ૩,૭.

મારું શરીર માંસ, હાડકાં, મજ્જા અને લોહીથી બનેલું છે, છતાં, હે ભગવાન, હું હંમેશા ભક્તિથી ભરેલો છું—even ચોરની જેમ; ગુરુ, અગ્નિ અને અન્ય મહાન વ્યક્તિઓમાં પણ, દુઃખમાંથી સાચી વૈરાગ્ય પ્રાપ્ત કરું છું—હંમેશા મને સહન કરો.

લોકાનુવાદશ્રવણે પરમા ચ શક્તિર્નારાયણસ્ય નમને ન ચ મેસ્તિ શક્તિઃ । લોકાનુયાનકરણે પરમા ચ શક્તિઃ ક્ષેત્રાદિમાર્ગગમને પરમા હ્યશક્તિઃ ॥ ૩,૭.

લોકોની વાતો સાંભળવામાં મને બહુ જ શક્તિ છે, પણ નારાયણની સ્તુતિમાં મારી પાસે શક્તિ જ નથી; લોકમાર્ગે ચાલવામાં અને ખેતર વગેરેમાં જવામાં પણ મને બહુ શક્તિ છે, પણ સાચા માર્ગે જવામાં મારી પાસે શક્તિ જ નથી.

વૈશ્યાદિકેષુ ધનિકેષુ પરા ચ શક્તિઃ સદ્બ્રાહ્મણેષ્વપિ ન શક્તિરહો મુરારે ॥ ૩,૭.

વૈશ્ય અને અન્ય ધનવાન વર્ગોમાં વધારે શક્તિ જોવા મળે છે, પણ સારા બ્રાહ્મણોમાં એવી શક્તિ નથી, હે મુરારી!

વૈવસ્વતમનુર્દેવં સ્તુત્વા તૂષ્ણીં બભૂવ હ । તદનન્તરજઃ સ્તોતું વિશ્વામિત્રોપચક્રમે ॥ ૩,૭.

વૈવસ્વત મનુએ દેવનું સ્તવન કરીને શાંત થઈ ગયા; પછી તેમના પછી વિશ્વામિત્રે સ્તુતિ કરવાનું શરૂ કર્યું.

વિશ્વામિત્ર ઉવાચ । ન ધ્યાતે ચરણાંબુજે ભગવતો સંધ્યાપિ નાનુષ્ઠિતા જ્ઞાનદ્વારકપાટપાટનપટુર્ધર્મોપિ નોપાર્જિતઃ । અન્તર્વ્યાપ્તમલાભિઘાતકરણે પટ્વી શ્રુતા તે કથા નો દેવ શ્રવણેન પાહિ ભગવન્મામત્રિતુલ્યં સદા ॥ ૩,૭.

વિશ્વામિત્રે કહ્યું: હું ભગવાનના કમળ જેવા ચરણોમાં ધ્યાન નથી કર્યું, સંધ્યા પણ નથી કરી, જ્ઞાનના દ્વાર ખોલવાની કળા પણ નથી શીખી, અને ધર્મ પણ પ્રાપ્ત કર્યો નથી. તારી કથાઓ, જે અંતરમાં પ્રવેશીને કલમો દૂર કરે છે, મેં સાંભળી છે પણ પૂરેપૂરી સમજાઈ નથી. હે ભગવાન, હું અત્રિ જેટલો સમર્થ નથી, તેથી હંમેશા મને તારા શ્રવણથી બચાવ.

વિશ્વામિત્રઋષિસ્ત્વેવં સ્તુત્વા તૂષ્ણીં બભૂવ હ । ભૃગુનારદક્ષાંશ્ચ વિહાય બ્રહ્મપુત્રકાઃ ॥ ૩,૭.

આ રીતે સ્તુતિ કરીને વિશ્વામિત્ર મુનિ શાંત થઈ ગયા; અને ભૃગુ, નારદ, દક્ષને છોડીને બ્રહ્માના પુત્રો ત્યાં જ રહ્યા.

સપ્તસંખ્યા વસિષ્ઠાદ્યા વિશ્વામિત્રસ્તથૈવ ચ । વૈવસ્વતમનુસ્ત્વેતે પરસ્પરસમાઃ સ્મૃતાઃ ॥ ૩,૭.

વશિષ્ઠ વગેરે સાત, વિશ્વામિત્ર અને વૈવસ્વત મનુ — એ બધા પરસ્પર સમાન ગણાય છે.

વહ્નેરપ્યવરા નિત્યં કિઞ્ચિન્મિત્રાદ્ગુણાધિકાઃ । તદનન્તજસ્તોત્રં વક્ષ્યે શૃણુ ખગેશ્વર ॥ ૩,૭.

અગ્નિમાંથી જન્મેલા હંમેશા થોડી નીચે ગણાય છે, પણ કેટલાક મિત્ર કરતાં ગુણોમાં વધારે છે; હવે હું આગળના જન્મેલા સ્તુતિ કહું છું, હે ખગેશ્વર, સાંભળ.

શ્રીગરુડમહાપુરાણમ્ ૮ ક્રતોરનન્તરં જાતો મિત્રો (શ્રો) નામ ખગેશ્વર । નારાયણં જગદ્યોનિં સ્તોતું સમુપચક્રમે ॥ ૩,૮.

શ્રીગરૂડમહાપુરાણનું આઠમું અધ્યાય: યજ્ઞ પછી મિત્ર નામે એક જન્મ થયો, હે ખગેશ્વર; તેણે જગતના મૂળ નારાયણની સ્તુતિ કરવાનું શરૂ કર્યું.

મિત્ર ઉવાચ । નતોસ્મ્યજ્ઞસ્ત્વચ્ચરણારવિન્દં ભવચ્છિદં સ્વસ્ત્યયનં ભવચ્છિદે । વેદ સ્વયં ભગવાન્વાસુદેવો નાહં નાગ્નિર્ન ત્રિદેવા મુનીન્દ્રાઃ ॥ ૩,૮.

મિત્રે કહ્યું: હું અજ્ઞાન છું છતાં તારા કમળચરણોને વંદન કરું છું, જે સંસારનો નાશ કરે છે અને કલ્યાણ આપે છે. સ્વયં વાસુદેવ જ વેદ છે; હું, અગ્નિ, ત્રણેય દેવો કે મુનિન્દ્રો એવાં નથી.

અથાપરે ભાગવતપ્રધાના યદા ન જાનીયુરથાપરે કુતઃ । માં પાહિ નિત્યં પરતોપ્યધીશ વિશ્વામિત્રાન્ન્યૂન એવેતિ નિત્યમ્ । અહં પર્જન્યાર્દ્વિગુણ એવ નિત્યમતો મમ સ્તવને નાસ્તિ શક્તિઃ ॥ ૩,૮.

જ્યારે શ્રેષ્ઠ ભક્તો પણ જાણતા નથી, તો બીજાઓ કેવી રીતે જાણે? હે પરમેશ્વર, હંમેશા મને બચાવ, કારણ કે હું વિશ્વામિત્ર કરતાં હંમેશા ઓછો છું. હું પર્જન્ય કરતાં પણ હંમેશા બે ગણી ઓછો છું, તેથી તારી સ્તુતિમાં મારી પાસે શક્તિ નથી.

એવં સ્તુત્વા હરિં મિત્રસ્તૂષ્ણીમાસ તદા ખગ । તદનન્તરજા તારા સ્તોતું સમુપચક્રમે ॥ ૩,૮.

આ રીતે હરિની સ્તુતિ કરીને મિત્ર એ સમયે શાંત થઈ ગયો, હે પંખીરાજ; પછી તેના પછી તારાએ સ્તુતિ કરવાનું શરૂ કર્યું.

તારોવાચ અનન્યેન તુ ભાવેન ભક્તિં કુર્વન્તિ યે દૃઢામ્ । ત્વત્કૃતે ત્યક્તકર્માણસ્ત્યક્તસ્વજનબાન્ધવાઃ ॥ ૩,૮.

તારાએ કહ્યું: જે લોકો તારા માટે અખંડ ભાવથી દૃઢ ભક્તિ કરે છે, પોતાના કર્મો અને સ્નેહી-સગા બધાને ત્યજી દે છે—

ત્વદાશ્રયાં કથાં શ્રુત્વા (દૃષ્ટ્વા) શૃણ્વન્તિ કથયન્તિ ચ । તથૈતે સાધવો વિષ્ણો સર્વસંગવિવર્જિતાઃ ॥ ૩,૮.

તારી કથાઓ સાંભળી કે જોઈને, તેઓ તેને સાંભળે છે અને કહે છે; એવા સારા લોકો, હે વિષ્ણુ, સર્વ બંધનોથી મુક્ત હોય છે.