જ્ઞાની લોકો પિપ્પલીને એવી રીતે વર્ણવે છે, તેની જડને ગ્રંથિકા કહેવામાં આવે છે; ઉષણાનું નામ મરીચા છે; શુણ્ઠી સર્વત્ર મહાન ઔષધિ તરીકે જાણીતી છે. વ્યોષા ત્રણ તીખા દ્રવ્યોનું સંગઠન છે, જેને ત્ર્યુષણ પણ કહેવામાં આવે છે; લાંગલીને હલિની કહે છે, અને ચેયસી એટલે ગજપિપ્પલી. ત્રાયંતીનું નામ ત્રાયમાનાં છે, ઉત્સાયા સુવહા તરીકે ઓળખાય છે; ચિત્રકને શિખી, વ્હનિ અને અગ્નિ નામથી ઓળખાય છે. ષડગ્રંથા ઉગ્રા અને વચા તરીકે જાણીતી છે; શ્વेता હૈમવતી તરીકે ઓળખાય છે; કુટજ, વૃક્ષક, શક્ર, વત્સક અને ગિરિમાલ્લિકા નામો પણ છે. કલિંગ, ઇન્દ્રયવ અને આરિષ્ટા—આ દ્રવ્યોના બીજ ઓળખવા જોઈએ; મુસ્તકને મેઘનામા કહે છે; કૌંતી એટલે હરેણુકા. એલા બહુલા તરીકે ઓળખાય છે, અને સૂક્ષ્મએલા એટલે ત્રુટી; પદ્મા, ભાર્ણગ, કાંજી અને બ્રાહ્મણયષ્ટિકા પણ જાણી શકાય. મૂર્વા મધુરસા તરીકે ઓળખાય છે; તેજની તિક્તવલ્લિકા છે; મહાનિંબ એટલે બ્રહન્નિંબ; દીપ્યકને યવાનિકા કહે છે. વિડંગ કીડા-નાશક છે; રામઠા હિંગુ છે; અજાજી જીરકા તરીકે ઓળખાય છે; કારવી ઉપકુંચિકા છે. કટુકા, તિક્તા અને કટુકરોહિણી પણ જાણી શકાય; તગરા વક્ર છે, વક્રા વાંક છે, કોચા એટલે ત્વચાવરાંગકા. ઉદીચ્ય બાલક તરીકે ઓળખાય છે, હ્રીબેરા પાણીના નામથી ઓળખાય છે; પત્રક દલસંઝ્ઞા છે, ચારક તસ્કર છે. હેમાભા નાગકેશર તરીકે ઓળખાય છે; અસૃકકુંકુમ, કાશ્મીર અને બાહલિકા પણ છે. આયો લોહ તરીકે ઓળખાય છે, ધાતુઓના ટેકનિકલ નામો છે; પુરા, કૂટનટા, મહિષાક્ષ અને પલંકષા પણ જાણી શકાય. કાશમરી કટફલા છે, શ્રીપર્ણા પણ છે; શલ્લકી, ગજભક્ષ્યા, પત્રી અને સુરભીસ્ત્રવ પણ ઉલ્લેખિત છે. ધાત્રી આમલકી છે, વિભિતક અક્ષા તરીકે ઓળખાય છે; પથ્યા અભયા છે, પૂતના હરિતકી છે. ત્રિફલા ફળ તરીકે ગણાય છે, અને તે ત્રણ ફળોનું સંગઠન છે; ઉદકીર્ય લાંબા ડાંઠવાળું છે, અને કરંજ તરીકે ઓળખાય છે. યષ્ટી યષ્ટ્યાહ્વય છે, મધુક મધુયષ્ટિકા છે; ધાતકી તામ્રપર્ણ છે, સમંગા કુન્જરા છે. સિતા મલયજ છે, જે ઠંડી છે; ગોશીર્ષા સફેદ ચંદન છે; રક્ત ચંદન છે, અને બીજું લાલ ચંદન છે. કાકોલી વીરા તરીકે યાદ રાખાય છે, વયસ્યા અર્કપુષ્પિકા છે; શ્રંગી, કરકટશ્રંગી અને મહાઘોષા પણ ઉલ્લેખિત છે. તુગાક્ષીરી શુભ વાંશી છે, અને વાંશલોચના તરીકે ઓળખાય છે; મૃદ્વિકા દ્રાક્ષા છે, ગોશ્તનિકા પણ છે. ઉશીર અને મૃણાલ, સેવ્ય અને લામજ્જક, સાર અને ગોપવલ્લી, ગોપી ભદ્રા—all ઉલ્લેખિત છે. દંતી અને કટંકટેરી, દારુનિશા, હરિદ્રા એટલે રજની, પીતિકા એટલે રાત્રિનામિકા. વૃક્ષાદની, ચિન્નરુહા, નીલવલ્લી અને રસામૃતા, વસુકોટા, વાશિરા એટલે કાંપિલ્લા. પાશાણભેદક, આરિષ્ટા, કૂટ્ટભેદક, ઘંટાક, શુષ્કક, વચા અને સૂચક—all જાણવા યોગ્ય છે. સુરસો, બીજક અને પીતશાલા, વજ્રવૃક્ષ, મહાવૃક્ષ, સ્નુહી, સ્નુક, સુધા અને ગુડા—all ઉલ્લેખિત છે. તુલસી સુરસા છે, અને ઉપસ્થા તરીકે પણ ઓળખાય છે; કુઠેરક, અર્જુનક, પર્ણ અને સૌગંધિપરણીક્રા પણ છે. નીલ અને સિંધુવાર, નિર્ગૂંડી સુગંધિત છે; સુગંધિપરણોટી, વાસંતી અને કુલજા પણ જાણી શકાય. કાલિયક પીળા લાકડું છે, કટક એનું બીજું નામ છે; ગાયત્રી-ખદિર અને તેનો પ્રકાર કંદરા પણ છે. ઇંદી શ્રેષ્ઠ છે, કુવલય નીલપદ્મ છે, પદ્મ લોટસ છે, નીલોત્પલ પણ યાદ રાખવું; સૌગંધિક, શતદલ, અબ્જ અને કમલ—all લોટસના નામ છે. અજવર્ણ ઉર્જા છે, વાજિકર્ણ અશ્વકર્ણક છે; શ્લેષ્માંતક, શેલુર અને બહુવાર—all ઉલ્લેખિત છે. સુનંદક, કકુદભદ્ર, છત્રાકિ, છત્રસંઝ્ઞક, કબરી, કુંભક, ધૃષ્ટ, ક્ષુદવિધ અને ધનકૃત—all જાણી શકાય. કૃષ્ણાર્જક, કરાલ, કાલમાન, પ્રાચી, બલા, નદીક્રાંતા, કાકજંઘા અને વાયસી—all ઉલ્લેખિત છે. મૂષિકપર્ણ, ભરમંતી, આખુપર્ણિકા, વિશમુષ્ટિ, દ્રાવણ અને કેશમુષ્ટિ—all વર્ણવાય છે. કિંલિહી, કટુકી, અંતક એટલે આમ્લવેટસ, અશ્વત્થ, બહુપત્રા અને આમલકી—all ઓળખવા યોગ્ય છે. અરુષક્ર, પત્ર, શુક, ક્ષીરી, રાજાદન, મહાપત્ર, દાડિમા અને કરક—all ઉલ્લેખિત છે. મસૂરી, વિદલી અને શષ્પા કાલિન્દી તરીકે ઓળખાય છે; કંટકાખ્યા, મહાશ્યામા અને વૃક્ષપાદી પણ વર્ણવાય છે. વિદ્યાં, કુંતી, નિકુંભા, ત્રિભંગી, ત્રિપુટી, ત્રિવૃત, સપ્તલા, યવતિક્તા, ચર્મા અને ચર્મકસા—all નામ છે. શંખિની, સુકુમારી, તિક્તાક્ષી, અક્ષિપિલુકા, ગવાક્ષી, અમૃતા, શ્વેતા, ગિરિકર્ણ અને ગવાદિની—all ઉલ્લેખિત છે. કાંપિલ્લક, રક્તાંગ, ગુંડા અને રોચનિકા; હેમક્ષીરી પિતા, ગૌરી અને કાલદુઘ્દિકા તરીકે યાદ રાખાય છે. ગાંગરુકી, નાગબલા, વિશાલા, ઇન્દ્રવારુણી, તાર્ક્ષ્ય, શૈલ, નીલવર્ણ, અંજન અને રસાંજન—all વર્ણવાય છે. શાલમલીનું રેઝિન મોચરા કહેવાય છે; પ્રત્યકપુષ્પી, ખરી, અપામારગ અને મયૂરકા પણ ઉલ્લેખિત છે. આ રીતે, આ બધા પવિત્ર ઔષધિઓ અને વનસ્પતિઓના નામ, ગુણ અને ઓળખ જ્ઞાની લોકો દ્વારા શ્રદ્ધાપૂર્વક અને સ્પષ્ટ રીતે જણાવવામાં આવ્યા છે, જે આપણા જીવનમાં આરોગ્ય અને કલ્યાણ લાવે છે.