Garuda Purana

धर्म एवापवर्गाय तस्माद्धर्मं समाचरेत् । श्रद्धया साध्यते धर्मो बहुभिर्नार्थराशिभिः ॥ २,१२.

Righteousness alone leads to liberation; therefore, one should practice righteousness; righteousness is accomplished by faith, not by heaps of wealth.

अकिञ्चना हि मुनयः श्रद्धावन्तो दिवं गताः । अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पक्षिन्प्रेत्य चेह न तत्फलम् ॥ २,१२.

The sages, though possessing nothing, attained heaven through faith; whatever is offered, given, or practiced without faith is called unreal, O Bird, and bears no fruit here or after death.

thumb|500px|ओंकारेश्वर क्षेत्रे नन्दिनः प्रतिमानि। प्रतिमा बाह्यमुखी अथवा अन्तर्मुखी अस्ति। श्रीगरुडमहापुराणम् १३ गरुड उवाच । कर्मणा केन देवेश प्रेतत्वं नैव जायते । पृथिव्यां सर्वजन्तूनां तद्ब्रूहि परमेश्वर ॥ २,१३.

Garuḍa said: By what action, O Lord of gods, does one not become a ghost among all creatures on earth? Tell me this, Supreme Lord.

श्रीकृष्ण उवाच । अथ वक्ष्यामि संक्षेपात्क्षयाहादौर्ध्वदैहिकम् । स्वहस्तेनैव कर्तव्यं मोक्षकामैस्तु मानवैः ॥ २,१३.

Śrī Kṛṣṇa said: Now I will briefly explain the rites of decay, consumption, and post-mortem ceremonies, which should be performed by those desiring liberation, with their own hands.

स्त्रीणामपि विशेषेण पञ्चवर्षाधिके शिशौ । वृषोत्सर्गादिकं कर्म प्रेतत्वविनिवृत्तये । वृषोत्सर्गादृते नान्यत्किञ्चिदस्ति महीतले ॥ २,१३.

Especially for women, and for a child over five years old, the rite of releasing a bull and other ceremonies are to be performed to remove ghosthood; apart from releasing a bull, there is nothing else on earth.

जीवन्वापि मृतो वापि वृषोत्सर्गं करोति यः । प्रेतत्वं न भवेत्तस्य विना दानमखव्रतैः ॥ २,१३.

Whether living or dead, whoever performs the releasing of a bull does not become a ghost, even without gifts or sacrificial rites.

गरुड उवाच । कस्मिन्काले वृषोत्सर्गं जीवन्वापि मृतोऽपि वा । कुर्यात्सुरवरश्रेष्ठ ब्रूहि मे मधुसूदन ॥ २,१३.

Garuḍa said: At what time should the releasing of a bull be performed, whether the person is living or dead? Tell me, best of the gods, O Madhusūdana.

किं फलं तु भवेदन्ते कृतैः श्राद्धैस्तु षोडशैः ॥ २,१३.

What is the result at the end of the sixteen śrāddha rites that are performed?

श्रीकृष्ण उवाच । अकृत्वा तु वृषोत्सर्गं कुरुते पिण्डपातनम् । नोपतिष्ठति तच्छ्रेयो दातुः प्रेतस्य निष्फलम् ॥ २,१३.

Śrī Kṛṣṇa said: If the releasing of a bull is not performed, and only the offering of balls of rice is done, that act does not bring benefit to the departed; it is fruitless.

एकादशाहे प्रेतस्य यस्य नोत्सृज्यते वृषः । प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि ॥ २,१३.

If, on the eleventh day, the bull is not released for the departed, his state as a departed soul remains firm, even with a hundred śrāddha offerings given.

गरुड उवाच । सर्पाद्धि प्राप्तमृत्यूनामग्निदाहादि न क्रिया । जलेन शृङ्गिणा वापि शस्त्राद्यैर्म्रियते यदि ॥ २,१३.

Garuḍa said: For those who have died from snakebite, fire, or similar causes, if the rites are not performed, whether they die by water, horned animals, or weapons—

असन्मृत्युमृतानां च कथं शुद्धिर्भवत्प्रभो । एतन्मे संशयं देव च्छेत्तुमर्हस्यशेषतः ॥ २,१३.

How does purification occur, Lord, for those who have died unnatural deaths? Please dispel this doubt of mine completely, O God.

श्रीकृष्ण उवाच । षण्मासैर्ब्राह्मणः शुध्येद्युग्मे सार्धे तु बाहुजः । सार्धमासेन वैश्यस्तु शूद्रो मासेन शुध्यति ॥ २,१३.

Śrī Kṛṣṇa said: A brāhmaṇa is purified in six months; a kṣatriya in a year and a half; a vaiśya in one and a half months; a śūdra is purified in one month.

दत्त्वा दानान्यशेषाणि सुतीर्थे म्रियते यदि । ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा न स यातीह दुर्गतिम् ॥ २,१३.

If, after giving all kinds of gifts, one dies at a sacred place, being a celibate and pure, he does not go to a bad state here.

वृषोत्सर्गादिकं कृत्वा यतिधर्मं समाचरेत् । यतित्वे मृत्युमाप्नोति स गच्छेद्ब्रह्मशाख्वतम् ॥ २,१३.

Having performed the release of the bull and similar rites, one should observe the duties of a renunciant; if he dies in the state of renunciation, he attains the highest branch of Brahman.

विकर्म कुरुते यस्तु शिष्टाचारविवर्जितः । वृषोत्सर्गादिकं कृत्वा न गच्छेद्यमशासनम् ॥ २,१३.

But one who acts wrongly, disregarding the conduct of the virtuous—if he performs the release of the bull and similar rites, he does not go to the realm of Yama.

पुत्त्रो वा सोदरो वापि पौत्रो बन्धुजनस्तथा । गोत्रिणश्चार्थभागी च मृते कुर्याद्वृषोत्सवम् ॥ २,१३.

A son, brother, grandson, relative, kinsman, or co-heir should perform the bull-release ceremony for the deceased.

पुत्राभावे तु पत्नी स्याद्दौहित्त्रो दुहीतापि वा । पुत्त्रेषु विद्यमानेषु वृषं नान्येन कारयेत् ॥ २,१३.

If there is no son, then the wife, daughter's son, or even the daughter may do it; but if there are sons, no one else should cause the bull to be released.

गरुड उवाच । पुत्त्रा यस्य न विद्यन्ते नरा नार्यः सुरेश्वर । एतन्मे संशयं देव च्छेतुमर्हस्यशेषतः ॥ २,१३.

Garuḍa said: O Lord of the gods, if a man has neither sons nor women, please dispel this doubt of mine completely.

श्रीकृष्ण उवाच । अपुत्त्रस्य गतिर्नास्ति स्वर्गो नैव च नैव च । तस्मात्केनाप्युपायेन पुत्त्रस्य जननं चरेत् ॥ २,१३.

Śrī Kṛṣṇa said: For one without a son, there is no path, no heaven at all; therefore, by any means, one should strive for the birth of a son.

यानि कानि च दानानि स्वयं दत्तानि मानवैः । तानितानि च सर्वाणि तूपतिष्ठन्ति चाग्रतः ॥ २,१३.

Whatever gifts are given personally by men, all those indeed stand before them.

व्यञ्जनानि विचित्राणि भक्ष्यभोज्यानि यानि च । स्वहस्तेन प्रदत्तानि देहान्ते चाक्षयं फलम् ॥ २,१३.

Various condiments and foods, whatever is given by one's own hand, yield inexhaustible fruit at the end of the body.

गोभूहिरण्यवासांसि भोजनानि पादनि च । यत्रयत्र वसेज्जन्तुस्तत्रतत्रोपतिष्ठति ॥ २,१३.

Cows, land, gold, garments, food, and water—wherever a being resides, there those gifts stand by him.

यावत्स्वस्थं शरीरं हि तावद्धर्मं समाचरेत् । अस्वस्थः प्रेरितश्चान्यैर्नाकिञ्चित्कर्तुमर्हति ॥ २,१३.

As long as the body is healthy, one should practice dharma; when unwell and compelled by others, one is not fit to do anything.

जीवतोऽपि मृतस्येह न भूतं चौर्ध्वदैहिकम् । वायुभूतः क्षुधाविष्टो भ्रमते च दिवानिशम् ॥ २,१३.

Even while alive, for one who is dead here, there is no post-funeral offering; having become like air and seized by hunger, he wanders day and night.

कृमिः कीटः पतङ्गो वा जायते म्रियते पुनः । असद्गर्भे भवेत्सोऽपि जातः सद्यो विनश्यति ॥ २,१३.

He is born again as a worm, insect, or moth, and dies again; if born in a false womb, he perishes immediately upon birth.

यावत्स्वस्थमिदं शरीरमरुजं यावज्जरा दूरतो यावच्चेन्द्रियशक्तिरप्रतिहता यावत्क्षयो नायुषः । आत्मश्रेयसि तावदेव विदुषा कार्यः प्रयत्नो महान्सन्दीप्ते भवने तु कूपखननं प्रत्युद्यमः कीदृशः ॥ २,१३.

As long as this body is healthy, free from disease, while old age is far off, while the power of the senses is unimpaired, and while life is not exhausted, so long should a wise person make great effort for his own highest good; for what use is digging a well when the house is already on fire?

श्रीगरुडमहापुराणम् १४ गरुड उवाच । आर्तेन म्रियमाणेन यद्दत्तं तत्फलं वद । स्वस्थावस्थेन दत्तेन विधिहीनेन वा विभो ॥ २,१४.

Garuḍa said: Tell me, what is the fruit of a gift made by one who is afflicted and dying, or by one who is healthy, or given without proper procedure, O Lord?

श्रीकृष्ण उवाच । एका गौः स्वस्थचित्तस्य ह्यातुरस्य च गोशतम् । सहस्रं म्रियमाणस्य दत्तं वित्तविवर्जितम् ॥ २,१४.

Śrī Kṛṣṇa said: One cow given by a person of sound mind equals a hundred cows given by a sick person, and a thousand given by one who is dying but destitute.