Garuda Purana

दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम् । कापिलं वामनञ्चैव तथैवोशनसेरितम् ॥ १,२२३.

The wondrous one spoken by Durvasa, then the one spoken by Narada; the Kapila, the Vamana, and likewise the one recited by Ushanas.

ब्रह्माण्डं वारुणञ्चाथ कालिकाह्वयमेव च । माहेश्वरं तथा साम्बमेवं सर्वार्थसञ्चयम् । पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम् ॥ १,२२३.

The Brahmanda, the Varuna, and the one called Kalika; the Maheshvara and the Samba, thus the collection of all meanings; the one spoken by Parashara, the Maricha, and the one called Bhargava.

पुराणं धर्मशास्त्रञ्च वेदास्त्वङ्गानि यन्मुने । न्यायः शौनक मीमांसा आयुर्वेदार्थशास्त्रकम् । गान्धर्वश्च धनुर्वेदो विद्या ह्यष्टादशस्मृताः ॥ १,२२३.

The Purana, the Dharma Shastra, the Vedas and their limbs, O sage; Nyaya, Shaunaka, Mimamsa, Ayurveda, Arthashastra, Gandharva, Dhanurveda, and the eighteen recognized sciences.

द्वापरान्तेन च हरिर्गुरुभारमपाहरत् । एकपादस्थिते धर्मे कृष्णत्वञ्चाच्युते गते ॥ १,२२३.

At the end of Dvapara, Hari removed the burden of the gurus; with Dharma standing on one foot, Krishna departed as Achyuta.

जनास्तदा दुराचारा भविष्यन्ति च निर्दयाः । सत्त्वं रजस्तम इति दृश्यन्ते पुरुषे गुणाः । कालसञ्चोदितास्तेऽपि परिवर्तन्त आत्मनि ॥ १,२२३.

Then people will become wicked and merciless; the qualities of sattva, rajas, and tamas are seen in man, and, impelled by time, they revolve within the self.

प्रभूतञ्च यदा सत्त्वं मनो बुद्धीन्द्रियाणि च । तदा कृतयुगं विद्याज्ज्ञाने तपसि यद्रतिः ॥ १,२२३.

When sattva is abundant, along with mind, intellect, and senses, then it is known as the Krita Yuga, when there is delight in knowledge and austerity.

यदा कर्मसु काम्येषु शक्तिर्यशसि देहिनाम् । तदा त्रेता रजोभूतिरिति जानीहि शौनक ॥ १,२२३.

When the power of people is in actions and desires, and in fame, then, O Shaunaka, know that Treta is the predominance of rajas.

यदा लोभस्त्वसन्तोषो मानो दम्भश्च मत्सरः । कर्मणाञ्चापि काम्यानां द्वापरं तद्रजस्तमः ॥ १,२२३.

When there is greed, discontent, pride, deceit, and envy, and also actions driven by desire, that is Dvapara, the mixture of rajas and tamas.

यदा सदानृतं तन्द्रा निद्रा हिंसादिसाधनम् । शोकमोहौ भयं दैन्यं स कलिस्तमसि स्मृतः ॥ १,२२३.

When there is constant falsehood, lethargy, sleep, violence as a means, sorrow, delusion, fear, and poverty, that is Kali, remembered as tamas.

यस्मिञ्जनाः कामिनः स्युः शश्वत्कटुकभाषिणः । दस्यूत्कृष्टा जनपदा वेदाः पाषण्डदूषिताः ॥ १,२२३.

In which people are lustful, always speaking harshly, bandits dominate the lands, and the Vedas are corrupted by heresy.

राजानश्च प्रजाभिक्षाः शिश्नोदरपराजिताः । अव्रता वटवोऽशौचा भिक्षवश्च कुटुम्बिनः ॥ १,२२३.

Kings beg from their subjects, overcome by lust and hunger; ascetics without vows, impure, beggars who are householders.

तपस्विनो ग्रामवासाः न्यासिनो ह्यर्थलोलुपाः । ह्रस्वकाया महाहाराश्चौरास्ते साधवः स्मृताः ॥ १,२२३.

Ascetics will dwell in villages, renunciants will be greedy for wealth; those with small bodies will eat excessively, and thieves will be regarded as virtuous.

त्यक्ष्यन्ति भृत्याश्च पतिं तापसस्त्यक्ष्यति व्रतम् । शूद्राः प्रतिग्रहिष्यन्ति वैश्या व्रतपरायणः ॥ १,२२३.

Servants will abandon their master, and ascetics will abandon their vows; Shudras will accept gifts, and Vaishyas will devote themselves to religious observances.

उद्विग्नाः सन्ति च जनाः पिशाचसदृशाः प्रजाः । अन्यायभोजनेनाग्निदेवतातिथिपूजनम् ॥ १,२२३.

People will be anxious, and the populace will resemble ghouls; through unjust food, the worship of fire, deities, and guests will be performed.

करिष्यन्ति कलौ प्राप्ते न च पित्र्योदकक्रियाम् । स्त्रीपराश्च जनाः सर्वे शूद्रप्रायाश्च शौनक ॥ १,२२३.

When the age of Kali arrives, they will not perform the ancestral water rites; all people will be devoted to women, and the majority will be Shudras, O Shaunaka.

बहुप्रजाल्पभाग्याश्च भविष्यन्ति कलौ स्त्रियः । शिरः कण्डूयनपरा आज्ञां भेत्स्यन्ति भर्त्सिताः ॥ १,२२३.

In the Kali age, women will be talkative and fortunate; intent on scratching their heads, they will break commands when scolded.

विष्णुं न पूजयिष्यन्ति पाषण्डोपहता जनाः । कलेर्दोषनिधेर्विप्रा अस्ति ह्येको महागुणः ॥ १,२२३.

People deluded by heretical views will not worship Vishnu; O Brahmins, though Kali is an ocean of faults, there is indeed one great virtue.

कीर्तनादेव कृष्णस्य महाबन्धं परित्यजेत् । कृते यद्ध्यायतो विष्णुं त्रेतायां जपतः फलम् ॥ १,२२३.

By the mere chanting of Krishna's name, one abandons great bondage; the result obtained by meditating on Vishnu in the Krita age, by recitation in Treta,

द्वापरे परिचर्यायां कलौ तद्धरिकीर्तनात् । तस्माद्ध्येयो हरिर्नित्यं गेयः पूज्यश्च शौनक ॥ १,२२३.

by service in Dvapara, is obtained in Kali by singing the praises of Hari; therefore, O Shaunaka, Hari should always be meditated upon, sung, and worshipped.

श्रीगरुडमहापुराणम् २२४ सूत उवाच । चतुर्युगसहस्रान्ते ब्राह्मो नैमित्तिको लयः । अनावृष्टिश्च कल्पान्ते जायते शतवार्षिकी ॥ १,२२४.

Suta said: At the end of a thousand cycles of four ages, there is a Brahmic, occasional dissolution; at the end of the kalpa, a hundred-year drought arises.

उतिष्ठन्ति तदा रौद्रा दिवि सप्त दिवाकराः । ते तु पीत्वा जलं सर्वं शोषयन्ति जगत्त्रयम् ॥ १,२२४.

Then, seven fierce suns appear in the sky; they drink up all the water and dry out the three worlds.

भूर्भुवः स्वर्महर्लोकं चराचरं जनस्तथा । विष्णुश्च रुद्रो भूत्वासौ पातालानि दहत्यधः ॥ १,२२४.

The worlds—Bhur, Bhuvar, Svar, Maharloka, Janaloka, both moving and unmoving—are thus consumed; Vishnu, having become Rudra, burns the lower regions.

विष्णुर्दहेत्त्रिलोकञ्चि मुखान्मेघान् सृजत्यलम् । वर्षन्ते वै वर्षशतं नानावर्णा महाघनाः ॥ १,२२४.

Vishnu burns the three worlds, and from his mouth he creates clouds; for a hundred years, great clouds of various colors pour down rain.

विष्णुरूपःशतं वाति वर्षाणां वायुरूर्जितः । विष्णुरे कार्णवी भूते वर्षे ब्रह्मस्वरूपधृक् । शेतेऽनन्तासने विष्णुर्नष्टे स्थावरजङ्गमे ॥ १,२२४.

The wind, in the form of Vishnu, blows for a hundred years of rain with great force; Vishnu, taking the form of Brahma, becomes the ocean, and when all that is fixed and moving is destroyed, Vishnu lies on the endless serpent.

सुप्त्वा वर्षसहस्रं स जगद्भूयोऽसृजद्धरिः । अथ प्राकृतिकं वक्ष्ये प्रलयं शृणु शौनक ॥ १,२२४.

Having slept for a thousand years, Hari again creates the world; now I will describe the natural dissolution—listen, O Shaunaka.

पूर्णे संवत्सरशते संहृत्य सकलं जगत् । ब्रह्माणं न्यस्य देहे हि मुक्तो योगबलैर्हरिः ॥ १,२२४.

When a hundred years are complete, having withdrawn the entire world, Hari, by the power of yoga, places Brahma within himself and is liberated.

ये गता ब्रह्मणः स्थानं तेऽपि यान्ति परं पदम् । अनावृष्ट्यर्कसम्पन्ना आसन्मेघास्तथा द्विज । शतं वर्षाणि वर्षद्भिर्मेधैरण्डं प्रपूर्यते ॥ १,२२४.

Those who have reached Brahma's abode also attain the supreme state; O twice-born, clouds formed from the drought and sun fill the cosmic egg with rain for a hundred years.

अन्तर्गतेन तोयेन भिन्नमण्डं जगत्पतेः । पूर्णे ब्रह्मायुषि गते भिद्यतेऽम्भसि लीयते ॥ १,२२४.

With the water inside, the cosmic egg of the Lord of the world is broken; when Brahma's lifespan is complete, it is shattered and dissolves into the water.

एवं सा जगदाधारा तोये चोर्वो प्रलीयते । आपस्तेजसि लीयन्ते तेजो वायौ प्रलीयते ॥ १,२२४.

Thus, the support of the world dissolves into the water, and water merges into fire, fire into air.