విహస్య భగవాంస్తత్ర జగ్రాహ మమ తర్జనీమ్ । స్తువన్సరోవరం భూయస్తీరే మామనయత్ప్రభుః
అక్కడ భగవంతుడు చిరునవ్వుతో నా చూపుడు వేలిని పట్టుకుని, ఆ సరస్సును మళ్లీ స్తుతిస్తూ, నన్ను ఒడ్డుకు తీసుకెళ్లాడు.
విశ్రమ్య తటభాగే తు స్నిగ్ధచ్ఛాయే మనోహరే । మామువాచ మునే స్నానం కురు త్వం విమలే జలే
చెట్ల నీడలో, ఆకర్షణీయమైన ఒడ్డున విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత, ఆయన నన్ను చూచి, 'మునీంద్రా! ఈ నిర్మలమైన నీటిలో స్నానం చేయు' అని అన్నాడు.
పశ్చాదహం కరిష్యామి తడాగేఽస్మిన్సుపావనే । సాధూనామివ చేతాంసి జలాని నిర్మలాని చ
'తర్వాత నేను కూడా ఈ పవిత్రమైన సరస్సులో స్నానం చేస్తాను. దీని నీరు సద్గుణుల మనసుల్లా నిర్మలంగా ఉంది.'
సురభీణి పరాగైస్తు పఙ్కజానాం విశేషతః । ఇత్యుక్తోఽహం భగవతా ముక్త్వా వీణాం మృగాజినమ్
'ఇది ముఖ్యంగా పద్మాల పరాగంతో సుగంధంగా ఉంది.' అని భగవంతుడు చెప్పగా, నేను నా వీణను, మృగచర్మాన్ని పక్కన పెట్టాను.
స్నానాయ కృతధీస్తీరే గతః ప్రేమసమన్వితః । పాదౌప్రక్షాల్య హస్తౌచ శిఖాం బద్ధ్వా కుశగ్రహమ్
స్నానం చేయాలని ఉద్దేశంతో, ప్రేమతో ఒడ్డుకు వెళ్లి, నా చేతులు, కాళ్లు కడిగి, జడను కట్టుకుని, దర్భను పట్టుకున్నాను.
కృత్వాఽఽచమ్య శుచిస్తోయే స్నాతవానస్మి తజ్జలే । యదా తస్మిజ్జలే రమ్యే స్నాతోఽహం పశ్యతో హరేః
ఆచమనం చేసి, శుద్ధమైన నీటిలో స్నానం చేశాను. ఆ హరిదర్శనంలోనే ఆ సరస్సులో స్నానం చేశాను.
విహాయ పౌరుషం రూపం ప్రాప్తః స్త్రీత్వమనుత్తమమ్ । హరిర్గృహీత్వా వీణాం మే తథా కృష్ణాజినం శుభమ్
ఆ మధురమైన నీటిలో స్నానం చేస్తూ, హరి చూస్తుండగా, నా పురుష రూపాన్ని విడిచిపెట్టి, అపూర్వమైన స్త్రీ రూపాన్ని పొందాను. హరి నా వీణను, మృగచర్మాన్ని తీసుకున్నాడు.
ఆరుహ్య గరుడం తూర్ణం జగామ స్వగృహం క్షణాత్ । తతోఽహం స్త్రీత్వమాపన్నశ్చారుభూషణభూషితః
గరుడుని మీద వేగంగా ఎక్కి, హరి తన ఇంటికి క్షణంలో వెళ్లిపోయాడు. ఆ తర్వాత నేను స్త్రీగా మారి, అందమైన ఆభరణాలతో అలంకరించబడ్డాను.
తత్క్షణాన్మనసో జాతా పూర్వదేహస్య విస్మృతిః । విస్మృతోఽసౌ జగన్నాథో మహతీ విస్మృతా పునః
ఆ క్షణంలోనే నా మనసులోని పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం పూర్తిగా పోయింది. జగత్తు నాధుడు కూడా మరచిపోయాను. మళ్లీ గొప్ప మరవుడు నన్ను కప్పేసింది.
సమ్ప్రాప్య మోహినీరూపం తడాగాన్నిర్గతో బహిః । అపశ్యం నలినీజుష్టం సరస్తద్విమలోదకమ్
అందమైన రూపంలో నేను ఆ చెరువులో నుంచి బయటికి వచ్చాను. నా ముందు కమలాలతో అలంకరించబడిన, నిర్మలమైన నీళ్ళు ఉన్న సరస్సు కనిపించింది.
కిమేతదితి మనసాకరవం విస్మయం ముహుః । ఏవం చిన్తయమానస్య నారీరూపధరస్య మే
‘ఇది ఏమిటి?’ అని నా మనసులో మళ్లీ మళ్లీ ఆశ్చర్యపడ్డాను. అలా ఆడపిల్ల రూపంలో ఆలోచిస్తూ ఉండగా,
సహసా దృక్పథం ప్రాప్తస్తత్ర తాలధ్వజో నృపః । గజాశ్వరథవృన్దైశ్చ సంవృతో రథసంస్థితః
అప్పటికప్పుడు నా కళ్లముందు తాళధ్వజుడు అనే రాజు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో చుట్టుముట్టబడి, తాను రథంలో కూర్చొని ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
యువా భూషణసంవీతో దేహవానివ మన్మథః । వీక్ష్య మాం భూపతిస్తత్ర దివ్యభూషణభూషితామ్
ఆయన యువకుడు, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, మన్మథుడిలా అందమైన దేహంతో ఉన్నాడు. నేను అక్కడ దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడి ఉండటాన్ని చూసి,
రాకాచన్ద్రముఖీం యోషాం విస్మయం పరమం గతః । పప్రచ్ఛ కాసి కల్యాణి కస్య పుత్రీ సురస్య వా
పూర్ణచంద్రాననమైన ఆడపిల్లను చూసి రాజు గొప్ప ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యాడు. ‘సుందరి! నువ్వెవరు? ఎవరి కుమార్తె? దేవత కుమార్తెవా,
మానుషస్య చ వా కాన్తే గన్ధర్వస్యోరగస్య చ । ఏకాకినీ కథం బాలా రూపయౌవనభూషితా
లేక మానవుడి కుమార్తెనా, గంధర్వుడి లేదా నాగునిదా? అందంతో, యవ్వనంతో అలంకరించబడిన చిన్నారి, ఇక్కడ ఒంటరిగా ఎలా ఉన్నావు?
వివాహితాథ కన్యా వా సత్యం వద సులోచనే । కిం పశ్యసి సుకేశాన్తే తడాగేఽస్మిన్సుమధ్యమే
నీవు పెళ్లయినవారా, కన్యవా? నిజం చెప్పు, విశాలనేత్రా! సుమధ్యమా, ఈ చెరువు దగ్గర నువ్వేమి చూస్తున్నావు?
చికీర్షితం పికాలాపే బ్రూహి మన్మథమోహిని । భుఙ్క్షవ భోగాన్మరాలాక్షి మయా సహ కృశోదరి । వాఞ్ఛితాన్మనసా నూనం కృత్వా మాం పతిముత్తమమ్
పికలాపంలా మధురంగా నీ ఉద్దేశ్యం చెప్పు, మన్మథమోహినీ! హంసనేత్రా, కృష్ణోదరీ! నాతో కలిసి నీ మనసు కోరికలు నెరవేర్చుకుంటూ సుఖాలు అనుభవించు. నన్ను ఉత్తమ భర్తగా చేసుకో.
; నారదస్య పునః స్వరూపప్రాప్తివర్ణనమ్ నారద ఉవాచ ఇత్యుక్తోఽహం తదా తేన రాజ్ఞా తాలధ్వజేన చ । విమృశ్య మనసాత్యర్థం తమువాచ విశామ్పతే
ఇలా తాళధ్వజుడు అడిగినప్పుడు, నేను లోతుగా ఆలోచించి, రాజుని చూచి ఇలా చెప్పాను.
రాజన్నాహం విజానామి పుత్రీ కస్యేతి నిశ్చయమ్ । పితరౌ క్వ చ మే కేన స్థాపితా చ సరోవరే
రాజా! నేను ఎవరి కుమార్తెను, నా తల్లిదండ్రులు ఎక్కడ ఉన్నారు, ఎవరు నన్ను ఈ సరస్సులో ఉంచారో నాకు తెలియదు.
కిం కరోమి క్వ గచ్ఛామి కథం మే సుకృతం భవేత్ । నిరాధారాస్మి రాజేన్ద్ర చిన్తయామి చికీర్షితమ్
నేను ఏమి చేయాలి, ఎక్కడికి వెళ్లాలి, నాకు ఎలా మేలు జరుగుతుంది? రాజేంద్రా! నాకు ఎవరూ తోడులేరు. ఏం చేయాలో ఆలోచిస్తున్నాను.
దైవమేవ పరం రాజన్నాస్త్యత్ర పౌరుషం మమ । ధర్మజ్ఞోఽసి మహీపాల యథేచ్ఛసి తథా కురు
రాజా! ఇక్కడ నాకు శక్తి లేదు, దైవమే అన్నీ నిర్ణయిస్తుంది. నువ్వు ధర్మజ్ఞుడవు, నీకు నచ్చినట్లు చేయు.
తవాధీనాస్మ్యహం భూప న మే కోఽప్యస్తి పాలకః । న పితా న చ మాతా చ న స్థానం న చ బాన్ధవాః
రాజా! నేను నీ ఆధీనంలోనే ఉన్నాను. నాకు రక్షకుడు లేరు. నాకు తండ్రి లేదు, తల్లి లేదు, ఇల్లు లేదు, బంధువులు లేరు.
ఇత్యుక్తోఽసౌ మయా రాజా బభూవ మదనాతురః । మాం నిరీక్ష్య విశాలాక్షీం సేవకానిత్యువాచ హ
ఇలా నేను చెప్పగానే, రాజు ప్రేమతో మునిగిపోయాడు. విశాలనేత్రను అయిన నన్ను చూస్తూ, తన సేవకులను ఇలా ఆజ్ఞాపించాడు.
నరయానమానయధ్వం చతుర్వాహ్యం మనోహరమ్ । ఆరోహణార్థమస్యాస్తు కౌశేయామ్బరవేష్టితమ్
అందమైన నాలుగు గుర్రాల రథాన్ని, పట్టు వస్త్రాలతో అలంకరించి, ఈమె ఎక్కేందుకు తీసుకురండి.
మృద్వాస్తరణసంయుక్తం ముక్తాజాలవిభూషితమ్ । చతురస్రం విశాలం చ సువర్ణరచితం శుభమ్
ఆ రథంలో మెత్తని పరుపు ఉండాలి, ముత్యాల జాలాలతో అలంకరించాలి, విశాలంగా, చతురస్రంగా, బంగారంతో తయారుచేసి, అందంగా ఉండాలి.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా భృత్యాః సత్వరగామినః । ఆనిన్యుః శిబికాం దివ్యాం మదర్థే వస్త్రవేష్టితామ్
రాజు ఆజ్ఞ విని, వేగంగా పోయిన సేవకులు, నా కోసం వస్త్రాలతో కప్పిన దివ్యమైన శిబికను తీసుకొచ్చారు.
ఆరూఢాఽహం తదా తస్యాం తస్య ప్రియచికీర్షయా । ముదితోఽసౌ గృహే నీత్వా మాం తదా పృథివీపతిః
ఆ సమయంలో అతనికి ఆనందం కలిగించాలనే కోరికతో నేను ఆ రథంపై ఎక్కాను. ఆనందంతో నిండిన రాజు నన్ను తన ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు.
వివాహవిధినా రాజా శుభే లగ్నే శుభే దినే । ఉపయేమే చ మాం తత్ర హుతభుక్సన్నిధౌ తతః
అక్కడ శుభమైన రోజున, శుభముహూర్తంలో, రాజు యాగాగ్నికి సాక్షిగా, అన్ని వివాహవిధులతో నన్ను పెళ్లి చేసుకున్నాడు.
తస్యాహం వల్లభా జాతా ప్రాణేభ్యోఽపి గరీయసీ । సౌభాగ్యసున్దరీత్యేవం నామ తత్ర కృతం మమ
ఆయనకు నేను ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైన భార్యగా మారాను. అక్కడ నాకు 'సౌభాగ్యసుందరి' అనే పేరు పెట్టారు.
రమమాణో మయా సార్ధం సుఖమాప మహీపతిః । నానాభోగవిలాసైశ్చ కామశాస్త్రోదితైస్తథా
రాజు నాతో కలిసి అనేక రకాల ఆనందాలలో, ప్రేమకళల్లో చెప్పిన విధంగా, సుఖంగా కాలం గడిపాడు.