ఆగతం గరుడం వీక్ష్య ఆరురోహ జనార్దనః । సమారోప్య చ మాం పృష్ఠే గమనాయ కృతాదరః
గరుడుడు వచ్చాడని చూసి, జనార్దనుడు అతని మీదెక్కాడు. నన్ను ప్రేమతో తన వెనుక కూర్చోబెట్టుకుని ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు.
చలితో వినతాపుత్రో వైకుణ్ఠాద్వాయువేగవాన్ । ప్రేరితో యత్ర కృష్ణేన గన్తుకామేన కాననమ్
వినతా కుమారుడు గరుడుడు, వాయువులా వేగంగా, వైకుంఠం నుంచి కృష్ణుడు అడిగినట్టు అడవికి వెళ్లేందుకు బయలుదేరాడు.
మహావనాని దివ్యాని సరాంసి సరితస్తథా । పురగ్రామాకరాదీంశ్చ ఖేటఖర్వటగోవ్రజాన్
మేము గొప్పదైన, దివ్యమైన అడవులు, సరస్సులు, నదులు, పట్టణాలు, గ్రామాలు, గనులు, చిన్నపల్లెలు, గోపాలకుల వాడలు అన్నీ చూశాము.
మునీనామాశ్రమాన్ రమ్యాన్ వాపీశ్చ సుమనోహరాః । పల్వలాని విశాలాని హ్రదాన్ పఙ్కజభూషితాన్
మునుల ఆశ్రమాలు, ఆకర్షణీయమైన చెరువులు, విశాలమైన మడులు, పద్మాలతో అలంకరించబడిన సరస్సులు మేము చూశాము.
మృగాణాం చ వరాహాణాం వృన్దాన్యప్యవలోక్య చ । గతావావాం కాన్యకుబ్జసమీపం గరుడాసనౌ
మృగాలూ, పందుల గుంపులనూ చూసి, మేమిద్దరం గరుడుని మీద కూర్చొని కాన్యకుబ్జం దగ్గరికి చేరుకున్నాము.
తత్ర రమ్యం సరో దివ్యం దృష్టం పఙ్కజమణ్డితమ్ । హంసకారణ్డవాకీర్ణం చక్రవాకోపశోభితమ్
అక్కడ మేము ఒక అందమైన, దివ్యమైన సరస్సును చూశాము. అది పద్మాలతో అలంకరించబడి, హంసలు, నీటిపక్షులు, చక్రవాక పక్షులతో నిండిపోయి మరింత అందంగా కనిపించింది.
నానావర్ణైః ప్రఫుల్లైశ్చ పఙ్కజైరుపరఞ్జితమ్ । శుచి మిష్టజలం భృఙ్గయూథనాదవిరాజితమ్
ఆ సరస్సు వివిధ రంగులలో వికసించిన పద్మాలతో మెరిసిపోతూ, శుద్ధమైన మధురమైన నీటితో, తేనెటీగల గుంపుల మధురగానంతో ప్రతిధ్వనించేది.
మామాహ భగవాన్ వీక్ష్య తడాగం పరమాద్భుతమ్ । స్పర్ధకం చోదధేః క్షీరం మిష్టం వారి విశేషతః
ఆ అద్భుతమైన సరస్సును చూసి, భగవంతుడు నన్ను చూచి ఇలా అన్నాడు: 'ఈ నీరు ఎంతో మధురంగా ఉంది, పాలు సముద్రానికి కూడా పోటీగా ఉంది.'
శ్రీభగవానువాచ పశ్య నారద గమ్భీరం సరః సారసనాదితమ్ । సర్వత్ర పఙ్కజైశ్ఛన్నం స్వచ్ఛనీరప్రపూరితమ్
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: 'నారదా! ఈ లోతైన సరస్సును చూడు. ఇది సారస పక్షుల కేకలతో మారుమోగుతోంది, చుట్టూ పద్మాలతో కప్పబడి, నిర్మలమైన నీటితో నిండిపోయి ఉంది.'
అత్ర స్నాత్వా గమిష్యావః కాన్యకుబ్జం పురోత్తమమ్ । ఇత్యుక్త్వా గరుడాదాశు మాముత్తార్య వ్యతారయత్
'ఇక్కడ స్నానం చేసి, మనం కాన్యకుబ్జం అనే ప్రముఖ నగరానికి వెళ్దాం.' అని చెప్పి, ఆయన నన్ను గరుడుని మీద నుంచి త్వరగా దింపి, నన్ను ముందుకు నడిపించాడు.
విహస్య భగవాంస్తత్ర జగ్రాహ మమ తర్జనీమ్ । స్తువన్సరోవరం భూయస్తీరే మామనయత్ప్రభుః
అక్కడ భగవంతుడు చిరునవ్వుతో నా చూపుడు వేలిని పట్టుకుని, ఆ సరస్సును మళ్లీ స్తుతిస్తూ, నన్ను ఒడ్డుకు తీసుకెళ్లాడు.
విశ్రమ్య తటభాగే తు స్నిగ్ధచ్ఛాయే మనోహరే । మామువాచ మునే స్నానం కురు త్వం విమలే జలే
చెట్ల నీడలో, ఆకర్షణీయమైన ఒడ్డున విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత, ఆయన నన్ను చూచి, 'మునీంద్రా! ఈ నిర్మలమైన నీటిలో స్నానం చేయు' అని అన్నాడు.
పశ్చాదహం కరిష్యామి తడాగేఽస్మిన్సుపావనే । సాధూనామివ చేతాంసి జలాని నిర్మలాని చ
'తర్వాత నేను కూడా ఈ పవిత్రమైన సరస్సులో స్నానం చేస్తాను. దీని నీరు సద్గుణుల మనసుల్లా నిర్మలంగా ఉంది.'
సురభీణి పరాగైస్తు పఙ్కజానాం విశేషతః । ఇత్యుక్తోఽహం భగవతా ముక్త్వా వీణాం మృగాజినమ్
'ఇది ముఖ్యంగా పద్మాల పరాగంతో సుగంధంగా ఉంది.' అని భగవంతుడు చెప్పగా, నేను నా వీణను, మృగచర్మాన్ని పక్కన పెట్టాను.
స్నానాయ కృతధీస్తీరే గతః ప్రేమసమన్వితః । పాదౌప్రక్షాల్య హస్తౌచ శిఖాం బద్ధ్వా కుశగ్రహమ్
స్నానం చేయాలని ఉద్దేశంతో, ప్రేమతో ఒడ్డుకు వెళ్లి, నా చేతులు, కాళ్లు కడిగి, జడను కట్టుకుని, దర్భను పట్టుకున్నాను.
కృత్వాఽఽచమ్య శుచిస్తోయే స్నాతవానస్మి తజ్జలే । యదా తస్మిజ్జలే రమ్యే స్నాతోఽహం పశ్యతో హరేః
ఆచమనం చేసి, శుద్ధమైన నీటిలో స్నానం చేశాను. ఆ హరిదర్శనంలోనే ఆ సరస్సులో స్నానం చేశాను.
విహాయ పౌరుషం రూపం ప్రాప్తః స్త్రీత్వమనుత్తమమ్ । హరిర్గృహీత్వా వీణాం మే తథా కృష్ణాజినం శుభమ్
ఆ మధురమైన నీటిలో స్నానం చేస్తూ, హరి చూస్తుండగా, నా పురుష రూపాన్ని విడిచిపెట్టి, అపూర్వమైన స్త్రీ రూపాన్ని పొందాను. హరి నా వీణను, మృగచర్మాన్ని తీసుకున్నాడు.
ఆరుహ్య గరుడం తూర్ణం జగామ స్వగృహం క్షణాత్ । తతోఽహం స్త్రీత్వమాపన్నశ్చారుభూషణభూషితః
గరుడుని మీద వేగంగా ఎక్కి, హరి తన ఇంటికి క్షణంలో వెళ్లిపోయాడు. ఆ తర్వాత నేను స్త్రీగా మారి, అందమైన ఆభరణాలతో అలంకరించబడ్డాను.
తత్క్షణాన్మనసో జాతా పూర్వదేహస్య విస్మృతిః । విస్మృతోఽసౌ జగన్నాథో మహతీ విస్మృతా పునః
ఆ క్షణంలోనే నా మనసులోని పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం పూర్తిగా పోయింది. జగత్తు నాధుడు కూడా మరచిపోయాను. మళ్లీ గొప్ప మరవుడు నన్ను కప్పేసింది.
సమ్ప్రాప్య మోహినీరూపం తడాగాన్నిర్గతో బహిః । అపశ్యం నలినీజుష్టం సరస్తద్విమలోదకమ్
అందమైన రూపంలో నేను ఆ చెరువులో నుంచి బయటికి వచ్చాను. నా ముందు కమలాలతో అలంకరించబడిన, నిర్మలమైన నీళ్ళు ఉన్న సరస్సు కనిపించింది.
కిమేతదితి మనసాకరవం విస్మయం ముహుః । ఏవం చిన్తయమానస్య నారీరూపధరస్య మే
‘ఇది ఏమిటి?’ అని నా మనసులో మళ్లీ మళ్లీ ఆశ్చర్యపడ్డాను. అలా ఆడపిల్ల రూపంలో ఆలోచిస్తూ ఉండగా,
సహసా దృక్పథం ప్రాప్తస్తత్ర తాలధ్వజో నృపః । గజాశ్వరథవృన్దైశ్చ సంవృతో రథసంస్థితః
అప్పటికప్పుడు నా కళ్లముందు తాళధ్వజుడు అనే రాజు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో చుట్టుముట్టబడి, తాను రథంలో కూర్చొని ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
యువా భూషణసంవీతో దేహవానివ మన్మథః । వీక్ష్య మాం భూపతిస్తత్ర దివ్యభూషణభూషితామ్
ఆయన యువకుడు, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, మన్మథుడిలా అందమైన దేహంతో ఉన్నాడు. నేను అక్కడ దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడి ఉండటాన్ని చూసి,
రాకాచన్ద్రముఖీం యోషాం విస్మయం పరమం గతః । పప్రచ్ఛ కాసి కల్యాణి కస్య పుత్రీ సురస్య వా
పూర్ణచంద్రాననమైన ఆడపిల్లను చూసి రాజు గొప్ప ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యాడు. ‘సుందరి! నువ్వెవరు? ఎవరి కుమార్తె? దేవత కుమార్తెవా,
మానుషస్య చ వా కాన్తే గన్ధర్వస్యోరగస్య చ । ఏకాకినీ కథం బాలా రూపయౌవనభూషితా
లేక మానవుడి కుమార్తెనా, గంధర్వుడి లేదా నాగునిదా? అందంతో, యవ్వనంతో అలంకరించబడిన చిన్నారి, ఇక్కడ ఒంటరిగా ఎలా ఉన్నావు?
వివాహితాథ కన్యా వా సత్యం వద సులోచనే । కిం పశ్యసి సుకేశాన్తే తడాగేఽస్మిన్సుమధ్యమే
నీవు పెళ్లయినవారా, కన్యవా? నిజం చెప్పు, విశాలనేత్రా! సుమధ్యమా, ఈ చెరువు దగ్గర నువ్వేమి చూస్తున్నావు?
చికీర్షితం పికాలాపే బ్రూహి మన్మథమోహిని । భుఙ్క్షవ భోగాన్మరాలాక్షి మయా సహ కృశోదరి । వాఞ్ఛితాన్మనసా నూనం కృత్వా మాం పతిముత్తమమ్
పికలాపంలా మధురంగా నీ ఉద్దేశ్యం చెప్పు, మన్మథమోహినీ! హంసనేత్రా, కృష్ణోదరీ! నాతో కలిసి నీ మనసు కోరికలు నెరవేర్చుకుంటూ సుఖాలు అనుభవించు. నన్ను ఉత్తమ భర్తగా చేసుకో.
; నారదస్య పునః స్వరూపప్రాప్తివర్ణనమ్ నారద ఉవాచ ఇత్యుక్తోఽహం తదా తేన రాజ్ఞా తాలధ్వజేన చ । విమృశ్య మనసాత్యర్థం తమువాచ విశామ్పతే
ఇలా తాళధ్వజుడు అడిగినప్పుడు, నేను లోతుగా ఆలోచించి, రాజుని చూచి ఇలా చెప్పాను.
రాజన్నాహం విజానామి పుత్రీ కస్యేతి నిశ్చయమ్ । పితరౌ క్వ చ మే కేన స్థాపితా చ సరోవరే
రాజా! నేను ఎవరి కుమార్తెను, నా తల్లిదండ్రులు ఎక్కడ ఉన్నారు, ఎవరు నన్ను ఈ సరస్సులో ఉంచారో నాకు తెలియదు.
కిం కరోమి క్వ గచ్ఛామి కథం మే సుకృతం భవేత్ । నిరాధారాస్మి రాజేన్ద్ర చిన్తయామి చికీర్షితమ్
నేను ఏమి చేయాలి, ఎక్కడికి వెళ్లాలి, నాకు ఎలా మేలు జరుగుతుంది? రాజేంద్రా! నాకు ఎవరూ తోడులేరు. ఏం చేయాలో ఆలోచిస్తున్నాను.