బ్రూహి మే గమనోపాయం పురే తస్యాతిదుర్గమే । కథం త్వమాగతా తస్మాత్సఙ్కటాదత్ర తద్వద
ఆమె నగరానికి చేరేందుకు మార్గం చెప్పు, అది చాలా దుర్గమమైనది. ఆ ప్రమాదమైన చోటు నుండి నువ్వు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావో కూడా చెప్పు.
యశోవత్యువాచ బాలభావాన్మయా మన్త్రో భగవత్యా విశాంపతే । ప్రాప్తోఽస్తి బ్రాహ్మణాత్సిద్ధాత్సబీజధ్యానపూర్వకః
యశోవతి ఇలా చెప్పింది: చిన్నప్పుడే ఒక సిద్ధబ్రాహ్మణుని ద్వారా, భగవతిని ధ్యానిస్తూ జపించాల్సిన మంత్రాన్ని నేర్చుకున్నాను, రాజా.
తత్రావస్థితయా రాజన్ మయా చిత్తే విచారితమ్ । ఆరాధయామి సతతం చణ్డికాం చణ్డవిక్రమామ్
అక్కడ ఉండగా, రాజా, నా మనసులో ఇలా నిర్ణయించుకున్నాను: నేను ఎప్పుడూ చండికాదేవిని, ఆమె గొప్ప పరాక్రమాన్ని భక్తితో ఆరాధిస్తాను.
సా దేవీ సేవితా కామం బన్ధమోక్షం కరిష్యతి । భక్తానుకమ్పినీ శక్తిః సమర్థా సర్వసాధనే
ఆ దేవి సేవిస్తే, తప్పక బంధనాల నుండి విముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది. భక్తులపై దయ చూపే శక్తి, అన్ని కార్యాలను సాధించగలదు.
యా విశ్వం సృజతే శక్త్యా పాలయత్యేవ సా పునః । కల్పాన్తే సంహరత్యేవ నిరాకారా నిరాశ్రయా
ఆమె తన శక్తితో ఈ జగత్తును సృష్టిస్తుంది, పోషిస్తుంది, కలియుగాంతంలో తిరిగి లయ చేస్తుంది. ఆమె రూపరహితురాలు, ఆధారంలేనిదే.
ఇతి సఞ్చిన్త్య మనసా దేవీం విశ్వేశ్వరీం శివామ్ । ధ్యాత్వా రక్తామ్బరాం సౌమ్యాం సురక్తనయనాం హృది
ఇలా నా మనసులో విశ్వేశ్వరీ అయిన శుభదాయిని దేవిని తలచి, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించిన, మృదువైన రూపాన్ని, గాఢంగా ఎర్ర కళ్లతో నా హృదయంలో ధ్యానించాను.
సంస్మృత్య మనసా రూపం మన్త్రజాప్యపరాభవమ్ । ఉపాసితా మయా దేవీ మాసమేకం సమాధినా
ఆమె రూపాన్ని మనసులో గుర్తు చేసుకుంటూ, మంత్రజపంలో లీనమై, ఒక నెల పాటు సమాధిలో దేవిని ఆరాధించాను.
స్వప్నే మమ సమాయాతా భక్తిభావేన తోషితా । మామాహామృతయా వాచా కిం సుప్తాసీతి చణ్డికా
నా భక్తిని చూసి సంతృప్తిచెందిన చండికాదేవి, నా కలలో ప్రత్యక్షమై, అమృతసమానమైన వాక్యాలతో నన్ను అడిగింది: 'నీవు నిద్రపోతున్నావా?' అని.
ఉత్తిష్ఠ యాహి తరసా గఙ్గాతీరం మనోహరమ్ । ఆగమిష్యతి తత్రాసౌ హైహయో నృపపుఙ్గవః
లేచి, త్వరగా ఆ మనోహరమైన గంగానది తీరానికి వెళ్ళు. అక్కడ హైహయ వంశానికి చెందిన గొప్ప రాజు వచ్చేవాడు.
ఏకవీరో మహాబాహుః సర్వశత్రువిమర్దనః । దత్తాత్రేయేణ మన్మన్త్రో మహావిద్యాభిధః పరః
అతడు ఒక్కడే వీరుడు, బలమైన భుజాలు కలవాడు, శత్రువులను నాశనం చేసే వాడు. దత్తాత్రేయుడు అతనికి మహావిద్య అనే గొప్ప మంత్రాన్ని ఇచ్చాడు.
దత్తోఽస్మై సోఽపి సతతం మాముపాస్తేఽతిభక్తితః । మయ్యాసక్తమతిర్నిత్యం మమ పూజాపరాయణః
ఆ దత్తాత్రేయుడు ఆ మంత్రాన్ని అతనికి ఇచ్చాడు. అతడు ఎప్పుడూ నాకు గొప్ప భక్తితో పూజ చేస్తూ, తన మనసు నన్నే పట్టుకుని, నా పూజలో నిమగ్నంగా ఉంటాడు.
మామేవ సర్వభూతేషు ధ్యాయన్నాస్తే చ మత్పరః । స తే దుఃఖవినాశం వై కరిష్యతి మహామతిః
అతడు అన్ని జీవుల్లో నన్నే ధ్యానిస్తూ, నాకే అంకితమై ఉంటాడు. ఆ మహామతి నీ బాధను తప్పక పోగొడతాడు.
మాసుతో విహరంస్తత్ర తవ త్రాతా భవిష్యతి । హత్వా తం రాక్షసం ఘోరం మోచయిష్యతి మానినీమ్
నీవు అక్కడ నెలరోజులు ఉండగా, అతడు నిన్ను రక్షించేవాడు. ఆ భయంకరమైన రాక్షసుడిని సంహరించి, ఆ గర్వితురాలిని విమోచిస్తాడు.
ఏకావలీమేకవీరః సర్వశాస్త్రవిశారదః । పశ్చాత్సైవ పతిః కార్యస్త్వయా రాజసుతః శుభః
ఒక్కడే వీరుడు, అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడు, ఎకావళి—ఈ ఇద్దరిలో, ఆ రాజకుమారుని నీవు తరువాత భర్తగా చేసుకోవాలి.
ఇత్యుక్త్వాన్తర్దధే దేవీ ప్రబుద్ధాహం తదైవ హి । కథితం స్వప్నవృత్తాన్తం దేవ్యాశ్చారాధనం తథా
ఇలా చెప్పి ఆ దేవి కనబడకుండా పోయింది. నేను వెంటనే మేలుకుని, ఆ స్వప్నంలో జరిగినది, దేవిని పూజించినదాన్ని చెప్పాను.
ప్రసన్నవదనా జాతా శ్రుత్వా సా కమలేక్షణా । విశేషేణ చ సన్తుష్టా మామువాచ శుచిస్మితా
అది విన్న వెంటనే, కమలాక్షి ముఖం ఆనందంగా వెలిగింది. ఆమె ఎంతో సంతోషంతో, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో నన్ను చూసి ఇలా చెప్పింది.
గచ్ఛ తత్ర త్వరాయుక్తా కురు కార్యం మమ ప్రియే । సత్యవాక్యా భగవతీ సావాం మోక్షం విధాస్యతి
"అక్కడకు త్వరగా వెళ్ళి నా పని నీవు పూర్తిచేయు ప్రియమైనవాడా. సత్యవాక్యమైన ఆ భగవతి మనిద్దరికీ మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది."
ఇత్యాజ్ఞప్తా తయా చాహం సఖ్యా వై ప్రేమయుక్తయా । మత్వోపసరణం యుక్తం తస్మాత్స్థానాత్తదా నృప
అలా నా స్నేహితురాలు ప్రేమతో ఆజ్ఞాపించగా, అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవడం సముచితం అని నేను భావించాను, ఓ రాజా.
చాలితాహం తతః శీఘ్రం మహాదేవీప్రసాదతః । మార్గజ్ఞానం శీఘ్రగతిర్మయా ప్రాప్తా నృపాత్మజ
తర్వాత మహాదేవి అనుగ్రహంతో నేను త్వరగా కదిలాను. మార్గం తెలిసి, వేగంగా ముందుకు పోయాను, ఓ రాజకుమారా.
ఇత్యేతత్కథితం సర్వం కారణం మమ దుఃఖజమ్ । కస్త్వం కస్య సుతశ్చేతి వద వీర యథా తథా
ఇలా నా బాధకు కారణమైనది అంతా చెప్పాను. ఇప్పుడు నీవెవరో, ఎవరి కుమారుడవో నిజంగా చెప్పు, ఓ వీరా.
; ఏకవీరైకావల్యోర్వివాహవర్ణనమ్ వ్యాస ఉవాచ తస్యాస్తు వచనం శ్రుత్వా రమాపుత్రః ప్రతాపవాన్ । ప్రఫుల్లవదనామ్భోజస్తామువాచ విశామ్పతే
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: ఆమె మాటలు విని, లక్ష్మీపుత్రుడు ప్రతాపవంతుడైన అతడు, తన ముఖం పద్మంలా వికసిస్తూ, ఆమెతో ఇలా అన్నాడు, ఓ రాజాధిరాజా.
రాజోవాచ రమ్భోరు యస్త్వయా పృష్టో వృత్తాన్తో విశదాక్షరః । హేహయోఽహం చైకవీరనామ్నా సిన్ధుసుతాసుతః
రాజు ఇలా అన్నాడు: నీవు అడిగినట్టు స్పష్టంగా చెబుతాను, నన్ను హైహయ వంశానికి చెందిన ఎకవీరుడిని, సింధు కుమార్తె కుమారుడిని.
మనో మే యత్త్వయా నూనం పరతన్త్రం కృతం కిల । కిం కరోమి క్వ గచ్ఛామి విరహేణాతిపీడితః
నువ్వు నా మనసును పూర్తిగా నీ ఆధీనంలోకి తెచ్చావు. నేను ఏమి చేయాలి? ఎక్కడికి పోవాలి? ఈ వియోగ బాధను ఎలా భరించాలి?
ప్రథమం రూపమాఖ్యాతం సర్వలోకాతిగం త్వయా । తేన మే విహ్వలం జాతం కామబాణహతం మనః
మొదట నువ్వు ఆమె రూపాన్ని అన్ని లోకాలను మించిందని వివరించావు. అందువల్ల నా మనసు కామబాణాలతో తాకి కలవరపడింది.
తతస్తస్యా గుణాః ప్రోక్తాస్తైస్తు చిత్తం హృతం పునః । యత్త్వయోక్తం పునర్వాక్యం తేన మే విస్మయోఽభవత్
తర్వాత ఆమె గుణాలను చెప్పినప్పుడు, వాటివల్ల నా హృదయం మళ్ళీ ఆకర్షితమైంది. నీవు మరింతగా చెప్పిన మాటలతో నాకు ఆశ్చర్యం కలిగింది.
ఏకావల్యా వచః ప్రోక్తం దానవాగ్రే మయా వృతః । హైహయస్తం వినా నాన్యం వృణోమీతి వినిశ్చయః
ఎకావళి మాటలు ఇలా ఉన్నాయి: 'దానవులలో ముందుగా హైహయుడిని నేను ఎంచుకున్నాను. అతడిని తప్ప మరొకరిని నేను ఎంచుకోను'—ఇది నా దృఢనిశ్చయం.
తేన వాక్యేన తన్వఙ్గి భృత్యోఽహమధునా కృతః । త్వయా తస్యాః సుకేశాన్తే బ్రూహి కిం కరవాణి వామ్
నీ మాటలతో, సన్నని నడుము కలవాడా, నన్ను నీ సేవకుడిగా చేసావు. సుకేశాంతే చివరలో, మీ ఇద్దరికీ నేను ఏమి చేయాలో చెప్పు.
స్థానం తస్య న జానామి రాక్షసస్య దురాత్మనః । గతిర్మే నాస్తి గమనే పురే తస్మిన్సులోచనే
ఆ దుష్ట రాక్షసుని స్థలం నాకు తెలియదు, అందమైన కన్నులవాడా. అతని ఊరికి వెళ్లేందుకు నాకు మార్గం లేదు.
వద మాం త్వం విశాలాక్షి తత్ర ప్రాపయితుం క్షమా । ప్రాపయాశు సఖీ తే సా యత్ర తిష్ఠతి సున్దరీ
విపులమైన కళ్లవాడా, నన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్లగలవా అని చెప్పు. నీ స్నేహితురాలిని అక్కడ ఉన్న అందమైన ఆడపిల్ల దగ్గరకు త్వరగా తీసుకెళ్లు.
హత్వా తం రాక్షసం క్రూరం మోచయిష్యామి సామ్ప్రతమ్ । వివశాం శోకసన్తప్తాం రాజపుత్రీం తవ ప్రియామ్
ఆ క్రూర రాక్షసుని నేను చంపి, నీ ప్రియమైన రాజకుమారిని, బాధతో ఉన్న ఆమెను వెంటనే విముక్తి చేస్తాను.