పునరుక్తం మయా వాక్యం శ్రుత్వా తద్భాషితం ఖరమ్ । నాహం క్షమాప్రియం వక్తుం త్వమేనాం కథయ ప్రభో
నాకు నీవు చెప్పిన ఆ కఠినమైన మాటలు విని, ప్రియమైనవాడా, నేను మృదువుగా మాట్లాడలేకపోయాను. ప్రభూ, నీవే ఆమెకు చెప్పు.
ఇత్యుక్తే వచనే దుష్టో మదనక్షతమానసః । ఉవాచ వినయాదేనాం సఖీం క్షామోదరీం ప్రియామ్
ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ దుష్టుడు, మనసు మోహంతో గాయపడినవాడు, వినయంగా తన సన్నని నడుము ఉన్న ప్రియమైన స్నేహితురాలిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
కృశోదరి త్వయా మన్త్రో నిక్షిప్తోఽస్తి మమోపరి । తేన మే హృదయం కాన్తే హృతం తే వశతాం గతమ్
"సన్నని నడుము కలదానివా, నువ్వు నాపై మంత్రాన్ని వేసినావు. అందువల్ల, ప్రియమైనవాడా, నా హృదయం నీ వశంలోకి వెళ్లిపోయింది."
తేనాహం తవ దాసోఽద్య కృతోఽస్మీతి వినిశ్చయః । భజ మాం కామబాణేన పీడితం వివశం భృశమ్
"అందువల్లనే నేను ఇప్పుడు నీ సేవకుడిని అయ్యాను — ఇది నిజం. ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతూ, బలహీనుడైన నన్ను అంగీకరించు."
యౌవనం యాతి రమ్భోరు చఞ్చలం దుర్లభం తదా । సఫలం కురు కల్యాణి పతిం మాం పరిరభ్య చ
"అరటికాయలవంటి నడుము కలదానివా, యవ్వనం చంచలమైనది, దుర్లభమైనది. దానిని ఫలదాయకంగా మార్చు, మంగళకరమైనవాడా, నన్ను, నీ భర్తను ఆలింగనం చేయి."
ఏకావల్యువాచ పిత్రాహం కల్పితా పూర్వం దాతుం రాజసుతాయ వై । హైహయస్తు మహాభాగ స మయా మనసా వృతః
ఏకావళి ఇలా చెప్పింది: "నా తండ్రి ముందుగా నన్ను రాజకుమారునికి ఇచ్చేందుకు నిర్ణయించాడు. కానీ, మహాభాగుడా, నేను మనసులో హైహయుడిని ఎంచుకున్నాను."
కథమన్యం భజే కాన్తం త్యక్త్వా ధర్మం సనాతనమ్ । కన్యాధర్మం విహాయాద్య వేత్సి శాస్త్రవినిశ్చయమ్
"శాశ్వతమైన ధర్మాన్ని వదిలి, ఇంకొక ప్రియుడిని ఎలా అంగీకరించగలను? కన్యాధర్మాన్ని పక్కన పెట్టి నేడు నీవు శాస్త్రనిర్ణయాన్ని తెలుసు."
యస్మై దద్యాత్పితా కామం కన్యా తం పతిమాప్నుయాత్ । పరతన్త్రా సదా కన్యా న స్వాతన్త్ర్యం కదాచన
"తండ్రి ఎవరికి ఇష్టపడి కన్యను ఇస్తాడో, ఆమె అతడినే భర్తగా పొందుతుంది. కన్యకు ఎప్పుడూ స్వతంత్రత ఉండదు, ఆమె ఎల్లప్పుడూ ఆధీనంగానే ఉంటుంది."
ఇత్యుక్తోఽపి తయా పాపీ విరరామ న మోహితః । న ముమోచ విశాలాక్షీం మాం చ పార్శ్వస్థితాం తథా
ఆమె ఇలా చెప్పినా, ఆ పాపి మోహంలో పడిపోయి ఆగలేదు. అతడు విశాలమైన కళ్లవాడిని, అలాగే పక్కన ఉన్న నన్ను కూడా విడిచిపెట్టలేదు.
పాతాలవివరే తస్య పురం పరమసఙ్కటే । రాక్షసై రక్షితం దుర్గం మణ్డితం పరిఖావృతమ్
పాతాళంలో ఉన్న ఒక గుహలో అతని నగరం ఉండేది. అది చాలా కష్టంగా చేరుకునే స్థలం, రాక్షసులు కాపలా వేశారు, కోట అందంగా అలంకరించబడి, చుట్టూ పరిఖలు ఉన్నాయి.
తత్ర తిష్ఠతి దుఃఖార్తా సఖీ మే ప్రాణవల్లభా । తేనాహం విరహేణాత్ర రారటీమి సుదుఃఖితా
అక్కడ నా ప్రాణప్రియ స్నేహితురాలు బాధతో ఉంది. మనిద్దరి విడిపోవడాన్ని తలచుకుంటూ, నేను ఇక్కడ తీవ్ర దుఃఖంతో ఏడుస్తున్నాను.
ఏకవీర ఉవాచ కథం త్వమత్ర సమ్ప్రాప్తా పురాత్తస్య దురాత్మనః । విస్మయో మే మహానత్ర తత్త్వం బ్రూహి వరాననే
ఏకవీరుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ దుష్టుని ఇంటి నుండి నువ్వు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావు? దీనిపై నాకు ఎంతో ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నిజం చెప్పు, సుందరివి.
త్వయా చ కథితం వాక్యం సన్దిగ్ధం భాతి భామిని । హైహయార్థే కల్పితా సా పిత్రేతి మమ సామ్ప్రతమ్
నీవు చెప్పిన మాటలు నాకు సందేహంగా అనిపిస్తున్నాయి, భామినీ. హేహయుని కోసం ఆమెను నీ తండ్రిగా చెప్పిన కథను నువ్వే కల్పించావేమోనని ఇప్పుడు అనిపిస్తోంది.
హైహయో నామ రాజాహం నాన్యోఽస్తి పృథివీపతిః । మదర్థే కథితా సా కిం సఖీ తవ సులోచనా
నేనే హేహయుడు అనే రాజును, భూమిపై ఇంకెవరూ రాజు లేరు. నీ అందమైన కళ్ల స్నేహితురాలిని నా కోసం చెప్పావా?
ఏతన్మే సంశయం సుభ్రు ఛేత్తుమర్హసి భామిని । అహం తామానయిష్యామి తం హత్వా రాక్షసాధమమ్
ఈ సందేహాన్ని నీవు తీర్చాలి, సుందరి! ఆ రాక్షస దుర్మార్గుణ్ని సంహరించి, ఆమెను తీసుకొస్తాను.
స్థానం దర్శయ మే తస్య యది జానాసి సువ్రతే । రాజ్ఞే నివేదితం కిం వా తత్పిత్రే చాతిదుఃఖితా
సద్భావన కలిగినవాడివి, ఆ రాక్షసుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో నీకు తెలిస్తే, ఆ స్థలాన్ని నాకు చూపించు. రాజుకు లేదా ఆమె తండ్రికి, ఆమె అపహరించబడిన సంగతి చెప్పారా?
యస్యైషా వల్లభా పుత్రీ న కిం జానాతి తాం హృతామ్ । నోద్యమః కిం కృతస్తేన తతో మోచనహేతవే
ఆమె ఎవరి ప్రియ కుమార్తెయో, అతనికి ఆమె అపహరించబడిన సంగతి తెలియదా? ఆమెను విడిపించేందుకు అతను ప్రయత్నించలేదా?
బన్దీకృతాం సుతాం జ్ఞాత్వా కథం తిష్ఠతి సుస్థిరః । అసమర్థో నృపః కిం వా కారణం బ్రూహి సత్వరమ్
తన కుమార్తె బంధించబడిన సంగతి తెలిసి, ఆ రాజు ఎలా ప్రశాంతంగా ఉంటున్నాడు? లేక అతను శక్తిలేనివాడా? లేక ఇంకేదైనా కారణముందా? త్వరగా చెప్పు.
త్వయా మేఽపహృతం చేతో గుణానుక్త్వా హ్యమానుషాన్ । సఖ్యాః పఙ్కజపత్రాక్షి కృతః కామవశో భృశమ్
నీ స్నేహితురాలి అసాధారణ గుణాలను నువ్వు వివరించడంతో, కమలదళ నేత్రా, నా మనసు నీవు దోచుకున్నావు. ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా ఆకాంక్షలో మునిగిపోయాను.
కదా పశ్యామి తాం కాన్తాం మోచయిత్వాతిసఙ్కటాత్ । ఇతి మే హృదయం చాద్య కరోత్యతిమనోరథమ్
ఆ ప్రియమైనవారిని, ఆపద నుండి విడిపించి, నేను ఎప్పుడు చూస్తానో అని నా హృదయం ఈ రోజు తీవ్రమైన కోరికతో నిండిపోయింది.
బ్రూహి మే గమనోపాయం పురే తస్యాతిదుర్గమే । కథం త్వమాగతా తస్మాత్సఙ్కటాదత్ర తద్వద
ఆమె నగరానికి చేరేందుకు మార్గం చెప్పు, అది చాలా దుర్గమమైనది. ఆ ప్రమాదమైన చోటు నుండి నువ్వు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావో కూడా చెప్పు.
యశోవత్యువాచ బాలభావాన్మయా మన్త్రో భగవత్యా విశాంపతే । ప్రాప్తోఽస్తి బ్రాహ్మణాత్సిద్ధాత్సబీజధ్యానపూర్వకః
యశోవతి ఇలా చెప్పింది: చిన్నప్పుడే ఒక సిద్ధబ్రాహ్మణుని ద్వారా, భగవతిని ధ్యానిస్తూ జపించాల్సిన మంత్రాన్ని నేర్చుకున్నాను, రాజా.
తత్రావస్థితయా రాజన్ మయా చిత్తే విచారితమ్ । ఆరాధయామి సతతం చణ్డికాం చణ్డవిక్రమామ్
అక్కడ ఉండగా, రాజా, నా మనసులో ఇలా నిర్ణయించుకున్నాను: నేను ఎప్పుడూ చండికాదేవిని, ఆమె గొప్ప పరాక్రమాన్ని భక్తితో ఆరాధిస్తాను.
సా దేవీ సేవితా కామం బన్ధమోక్షం కరిష్యతి । భక్తానుకమ్పినీ శక్తిః సమర్థా సర్వసాధనే
ఆ దేవి సేవిస్తే, తప్పక బంధనాల నుండి విముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది. భక్తులపై దయ చూపే శక్తి, అన్ని కార్యాలను సాధించగలదు.
యా విశ్వం సృజతే శక్త్యా పాలయత్యేవ సా పునః । కల్పాన్తే సంహరత్యేవ నిరాకారా నిరాశ్రయా
ఆమె తన శక్తితో ఈ జగత్తును సృష్టిస్తుంది, పోషిస్తుంది, కలియుగాంతంలో తిరిగి లయ చేస్తుంది. ఆమె రూపరహితురాలు, ఆధారంలేనిదే.
ఇతి సఞ్చిన్త్య మనసా దేవీం విశ్వేశ్వరీం శివామ్ । ధ్యాత్వా రక్తామ్బరాం సౌమ్యాం సురక్తనయనాం హృది
ఇలా నా మనసులో విశ్వేశ్వరీ అయిన శుభదాయిని దేవిని తలచి, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించిన, మృదువైన రూపాన్ని, గాఢంగా ఎర్ర కళ్లతో నా హృదయంలో ధ్యానించాను.
సంస్మృత్య మనసా రూపం మన్త్రజాప్యపరాభవమ్ । ఉపాసితా మయా దేవీ మాసమేకం సమాధినా
ఆమె రూపాన్ని మనసులో గుర్తు చేసుకుంటూ, మంత్రజపంలో లీనమై, ఒక నెల పాటు సమాధిలో దేవిని ఆరాధించాను.
స్వప్నే మమ సమాయాతా భక్తిభావేన తోషితా । మామాహామృతయా వాచా కిం సుప్తాసీతి చణ్డికా
నా భక్తిని చూసి సంతృప్తిచెందిన చండికాదేవి, నా కలలో ప్రత్యక్షమై, అమృతసమానమైన వాక్యాలతో నన్ను అడిగింది: 'నీవు నిద్రపోతున్నావా?' అని.
ఉత్తిష్ఠ యాహి తరసా గఙ్గాతీరం మనోహరమ్ । ఆగమిష్యతి తత్రాసౌ హైహయో నృపపుఙ్గవః
లేచి, త్వరగా ఆ మనోహరమైన గంగానది తీరానికి వెళ్ళు. అక్కడ హైహయ వంశానికి చెందిన గొప్ప రాజు వచ్చేవాడు.
ఏకవీరో మహాబాహుః సర్వశత్రువిమర్దనః । దత్తాత్రేయేణ మన్మన్త్రో మహావిద్యాభిధః పరః
అతడు ఒక్కడే వీరుడు, బలమైన భుజాలు కలవాడు, శత్రువులను నాశనం చేసే వాడు. దత్తాత్రేయుడు అతనికి మహావిద్య అనే గొప్ప మంత్రాన్ని ఇచ్చాడు.