పృష్ఠతోఽహం గతా తత్ర యత్ర నీతా సఖీ మమ । విక్రోశన్తీ యథా సా మాం పశ్యేదితి పదానుగా
నా స్నేహితురాలు ఎక్కడికి తీసుకుపోయారో అక్కడికి నేను వెనకనుండి వెళ్ళాను. ఆమె ఏడుస్తూ, నేను వెనక వస్తున్నానని చూసేలా ఆమె అడుగుజాడల్లో నడిచాను.
సాపి మామాగతాం వీక్ష్య కిఞ్చిత్స్వస్థాభవత్తదా । గతాహం తత్సమీపే తు తామాభాష్య పునః పునః
ఆమె నన్ను వచ్చినట్టు చూసి కొంత ధైర్యంగా మారింది. నేను ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి, మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడాను.
సా మాం ప్రాప్యాతిదుఃఖార్తా స్తమ్భస్వేదసమాకులా । కణ్ఠే గృహీత్వా మాం భూప రురోద భృశదుఃఖితా
ఆమె నన్ను చేరుకుని, తీవ్రమైన బాధతో విలవిలలాడుతూ, ఒళ్ళంతా చెమటతో తడిసి, మెడను బిగిగా పట్టుకుని, రాజా, ఎంతో బాధతో గట్టిగా ఏడ్చింది.
స మామాహ కాలకేతుః ప్రీతిపూర్వమిదం వచః । సమాశ్వాసయ భీతాం త్వం సఖీం చఞ్చలలోచనామ్
ఆ సమయంలో కాలకేతువు నన్ను ప్రేమతో ఇలా అన్నాడు: "నీకు భయంగా ఉన్న నీ స్నేహితురాలిని, ఆ చంచలమైన కళ్లవాడిని, ఓదార్చు."
ప్రాప్తం మమాద్య నగరం దేవలోకసమం ప్రియే । దాసోఽస్మి తవ రత్యా హి కస్మాత్క్రన్దసి కాతరా
"ప్రియమైనవాడా, నేడు నా నగరం, దేవతల లోకానికి సమానమైనది, చేరుకున్నాను. నేను నీ ఆనందానికి సేవకుడిని. భయపడి ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?"
కథయైనాం సఖీం తేఽద్య స్వస్థా భవ సులోచనే । ఇత్యుక్త్వా మాం సఖీపార్శ్వే సమారోప్య రథోత్తమే
"నేడు నీ స్నేహితురాలికి ఇది చెప్పు, సుందరమైన కళ్లవాడా, నీవు మనశ్శాంతిగా ఉండు." అని చెప్పి, నన్ను నా స్నేహితురాలి పక్కన అద్భుతమైన రథంలో కూర్చోబెట్టాడు.
జగామ తరసా దుష్టః పురే స్వస్య మనోహరే । సైన్యేన మహతా యుక్తః ప్రఫుల్లవదనామ్బుజః
ఆ దుష్టుడు, ముఖంలో ఆనందం పొంగిపొర్లుతూ, గొప్ప సైన్యంతో కూడి, తన అందమైన నగరంలో వేగంగా ప్రవేశించాడు.
ఏకావలీ తథా మాం చ సంస్థాప్య ధవలే గృహే । రాక్షసాన్ గృహరక్షార్థం కల్పయామాస కోటిశః
అతడు ఏకావళిని, నన్ను ఒక తెల్లటి భవనంలో ఉంచి, ఆ ఇంటిని కాపాడటానికి లక్షలాది రాక్షసులను నియమించాడు.
ద్వితీయే దివసే సోఽథ మామువాచ రహో నృప । ప్రబోధయ సఖీం బాలాం శోచన్తీం విరహాతురామ్
రెండవ రోజున, రాజా, అతడు నన్ను ఒంటరిగా పిలిచి ఇలా అన్నాడు: "నీ చిన్న వయసు స్నేహితురాలిని, వేదనతో బాధపడుతూ ఉన్నవాడిని, లేపు."
పత్నీ మే భవ సుశ్రోణి సుఖం భుఙ్క్షవ యథేప్సితమ్ । రాజ్యం త్వదీయం చన్ద్రాస్యే సేవకోఽహం సదా తవ
"సుందరమైన నడుము కలదానివా, నా భార్యవై, నువ్వు కోరిన విధంగా సుఖంగా జీవించు. ఈ రాజ్యం నీదే, చంద్రాననవాడా, నేను ఎప్పుడూ నీ సేవకుడిని."
పునరుక్తం మయా వాక్యం శ్రుత్వా తద్భాషితం ఖరమ్ । నాహం క్షమాప్రియం వక్తుం త్వమేనాం కథయ ప్రభో
నాకు నీవు చెప్పిన ఆ కఠినమైన మాటలు విని, ప్రియమైనవాడా, నేను మృదువుగా మాట్లాడలేకపోయాను. ప్రభూ, నీవే ఆమెకు చెప్పు.
ఇత్యుక్తే వచనే దుష్టో మదనక్షతమానసః । ఉవాచ వినయాదేనాం సఖీం క్షామోదరీం ప్రియామ్
ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ దుష్టుడు, మనసు మోహంతో గాయపడినవాడు, వినయంగా తన సన్నని నడుము ఉన్న ప్రియమైన స్నేహితురాలిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
కృశోదరి త్వయా మన్త్రో నిక్షిప్తోఽస్తి మమోపరి । తేన మే హృదయం కాన్తే హృతం తే వశతాం గతమ్
"సన్నని నడుము కలదానివా, నువ్వు నాపై మంత్రాన్ని వేసినావు. అందువల్ల, ప్రియమైనవాడా, నా హృదయం నీ వశంలోకి వెళ్లిపోయింది."
తేనాహం తవ దాసోఽద్య కృతోఽస్మీతి వినిశ్చయః । భజ మాం కామబాణేన పీడితం వివశం భృశమ్
"అందువల్లనే నేను ఇప్పుడు నీ సేవకుడిని అయ్యాను — ఇది నిజం. ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతూ, బలహీనుడైన నన్ను అంగీకరించు."
యౌవనం యాతి రమ్భోరు చఞ్చలం దుర్లభం తదా । సఫలం కురు కల్యాణి పతిం మాం పరిరభ్య చ
"అరటికాయలవంటి నడుము కలదానివా, యవ్వనం చంచలమైనది, దుర్లభమైనది. దానిని ఫలదాయకంగా మార్చు, మంగళకరమైనవాడా, నన్ను, నీ భర్తను ఆలింగనం చేయి."
ఏకావల్యువాచ పిత్రాహం కల్పితా పూర్వం దాతుం రాజసుతాయ వై । హైహయస్తు మహాభాగ స మయా మనసా వృతః
ఏకావళి ఇలా చెప్పింది: "నా తండ్రి ముందుగా నన్ను రాజకుమారునికి ఇచ్చేందుకు నిర్ణయించాడు. కానీ, మహాభాగుడా, నేను మనసులో హైహయుడిని ఎంచుకున్నాను."
కథమన్యం భజే కాన్తం త్యక్త్వా ధర్మం సనాతనమ్ । కన్యాధర్మం విహాయాద్య వేత్సి శాస్త్రవినిశ్చయమ్
"శాశ్వతమైన ధర్మాన్ని వదిలి, ఇంకొక ప్రియుడిని ఎలా అంగీకరించగలను? కన్యాధర్మాన్ని పక్కన పెట్టి నేడు నీవు శాస్త్రనిర్ణయాన్ని తెలుసు."
యస్మై దద్యాత్పితా కామం కన్యా తం పతిమాప్నుయాత్ । పరతన్త్రా సదా కన్యా న స్వాతన్త్ర్యం కదాచన
"తండ్రి ఎవరికి ఇష్టపడి కన్యను ఇస్తాడో, ఆమె అతడినే భర్తగా పొందుతుంది. కన్యకు ఎప్పుడూ స్వతంత్రత ఉండదు, ఆమె ఎల్లప్పుడూ ఆధీనంగానే ఉంటుంది."
ఇత్యుక్తోఽపి తయా పాపీ విరరామ న మోహితః । న ముమోచ విశాలాక్షీం మాం చ పార్శ్వస్థితాం తథా
ఆమె ఇలా చెప్పినా, ఆ పాపి మోహంలో పడిపోయి ఆగలేదు. అతడు విశాలమైన కళ్లవాడిని, అలాగే పక్కన ఉన్న నన్ను కూడా విడిచిపెట్టలేదు.
పాతాలవివరే తస్య పురం పరమసఙ్కటే । రాక్షసై రక్షితం దుర్గం మణ్డితం పరిఖావృతమ్
పాతాళంలో ఉన్న ఒక గుహలో అతని నగరం ఉండేది. అది చాలా కష్టంగా చేరుకునే స్థలం, రాక్షసులు కాపలా వేశారు, కోట అందంగా అలంకరించబడి, చుట్టూ పరిఖలు ఉన్నాయి.
తత్ర తిష్ఠతి దుఃఖార్తా సఖీ మే ప్రాణవల్లభా । తేనాహం విరహేణాత్ర రారటీమి సుదుఃఖితా
అక్కడ నా ప్రాణప్రియ స్నేహితురాలు బాధతో ఉంది. మనిద్దరి విడిపోవడాన్ని తలచుకుంటూ, నేను ఇక్కడ తీవ్ర దుఃఖంతో ఏడుస్తున్నాను.
ఏకవీర ఉవాచ కథం త్వమత్ర సమ్ప్రాప్తా పురాత్తస్య దురాత్మనః । విస్మయో మే మహానత్ర తత్త్వం బ్రూహి వరాననే
ఏకవీరుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ దుష్టుని ఇంటి నుండి నువ్వు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావు? దీనిపై నాకు ఎంతో ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నిజం చెప్పు, సుందరివి.
త్వయా చ కథితం వాక్యం సన్దిగ్ధం భాతి భామిని । హైహయార్థే కల్పితా సా పిత్రేతి మమ సామ్ప్రతమ్
నీవు చెప్పిన మాటలు నాకు సందేహంగా అనిపిస్తున్నాయి, భామినీ. హేహయుని కోసం ఆమెను నీ తండ్రిగా చెప్పిన కథను నువ్వే కల్పించావేమోనని ఇప్పుడు అనిపిస్తోంది.
హైహయో నామ రాజాహం నాన్యోఽస్తి పృథివీపతిః । మదర్థే కథితా సా కిం సఖీ తవ సులోచనా
నేనే హేహయుడు అనే రాజును, భూమిపై ఇంకెవరూ రాజు లేరు. నీ అందమైన కళ్ల స్నేహితురాలిని నా కోసం చెప్పావా?
ఏతన్మే సంశయం సుభ్రు ఛేత్తుమర్హసి భామిని । అహం తామానయిష్యామి తం హత్వా రాక్షసాధమమ్
ఈ సందేహాన్ని నీవు తీర్చాలి, సుందరి! ఆ రాక్షస దుర్మార్గుణ్ని సంహరించి, ఆమెను తీసుకొస్తాను.
స్థానం దర్శయ మే తస్య యది జానాసి సువ్రతే । రాజ్ఞే నివేదితం కిం వా తత్పిత్రే చాతిదుఃఖితా
సద్భావన కలిగినవాడివి, ఆ రాక్షసుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో నీకు తెలిస్తే, ఆ స్థలాన్ని నాకు చూపించు. రాజుకు లేదా ఆమె తండ్రికి, ఆమె అపహరించబడిన సంగతి చెప్పారా?
యస్యైషా వల్లభా పుత్రీ న కిం జానాతి తాం హృతామ్ । నోద్యమః కిం కృతస్తేన తతో మోచనహేతవే
ఆమె ఎవరి ప్రియ కుమార్తెయో, అతనికి ఆమె అపహరించబడిన సంగతి తెలియదా? ఆమెను విడిపించేందుకు అతను ప్రయత్నించలేదా?
బన్దీకృతాం సుతాం జ్ఞాత్వా కథం తిష్ఠతి సుస్థిరః । అసమర్థో నృపః కిం వా కారణం బ్రూహి సత్వరమ్
తన కుమార్తె బంధించబడిన సంగతి తెలిసి, ఆ రాజు ఎలా ప్రశాంతంగా ఉంటున్నాడు? లేక అతను శక్తిలేనివాడా? లేక ఇంకేదైనా కారణముందా? త్వరగా చెప్పు.
త్వయా మేఽపహృతం చేతో గుణానుక్త్వా హ్యమానుషాన్ । సఖ్యాః పఙ్కజపత్రాక్షి కృతః కామవశో భృశమ్
నీ స్నేహితురాలి అసాధారణ గుణాలను నువ్వు వివరించడంతో, కమలదళ నేత్రా, నా మనసు నీవు దోచుకున్నావు. ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా ఆకాంక్షలో మునిగిపోయాను.
కదా పశ్యామి తాం కాన్తాం మోచయిత్వాతిసఙ్కటాత్ । ఇతి మే హృదయం చాద్య కరోత్యతిమనోరథమ్
ఆ ప్రియమైనవారిని, ఆపద నుండి విడిపించి, నేను ఎప్పుడు చూస్తానో అని నా హృదయం ఈ రోజు తీవ్రమైన కోరికతో నిండిపోయింది.