దృష్టా చైకావలీ తేన రూపయౌవనశాలినీ । ద్వితీయా కామపత్నీవ క్రీడమానా సుపఙ్కజైః
ఆ కాలకేతు, యవ్వనం, అందం కలిగిన ఏకావళిని కమలాలతో ఆడుకుంటూ చూసి, ఆమెను మన్మథుని రెండవ భార్యలా భావించాడు.
మయోక్తైకావలీ రాజన్ కోఽయం దైత్యః సమాగతః । గచ్ఛావో రక్షపాలానాం మధ్యే పఙ్కజలోచనే
నేను ఏకావళిని ఇలా అడిగాను: 'కమలాక్షి! ఈ దైత్యుడు ఎవరు వచ్చాడు? మనం రక్షకుల మధ్యకి పోదాం.'
విమృశ్యైవ సఖీ చాహం త్వరయైవ గతే భయాత్ । మధ్యే వై సైనికానాం తు సాయుధానాం నృపాత్మజ
అలా ఆలోచించి, భయంతో నేను వెంటనే ఆయుధాలు పట్టుకున్న సైనికుల మధ్యకి పరుగెత్తాను, సఖీ!
కాలకేతుస్తు తాం దృష్ట్వా మోహినీం మదనాతురః । గదాం గుర్వీ గృహీత్వా తు ధావమానః సమాగతః
కానీ కాలకేతు, ఆమెను చూసి కామంతో మత్తెక్కిపోయి, ఒక భారీ గదను పట్టుకుని పరుగెత్తాడు.
రక్షకాన్దూరతః కృత్వా జగ్రాహామ్బుజలోచనామ్ । త్రస్తాం వేపథుసంయుక్తాం క్రన్దమానాం కృశోదరీమ్
రక్షకులను దూరంగా తోసిపారేసి, భయంతో వణికుతూ, ఏడుస్తూ, సన్నగా ఉన్న కమలాక్షిని అతడు పట్టుకున్నాడు.
త్యజైనాం మాం గృహాణేతి మయా చోక్తోఽపి దానవః । న మాం జగ్రాహ కామార్తస్తాం గృహీత్వా వినిఃసృతః
నేను 'ఆమెను వదిలిపెట్టు, నన్ను పట్టుకో' అని ఎంత చెప్పినా, ఆ కామంతో ఉన్న దానవుడు నన్ను పట్టుకోలేదు. ఆమెను పట్టుకుని అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
తిష్ఠ తిష్ఠేతి భాషన్తో రక్షకాస్తం మహాబలమ్ । ప్రతిషిధ్య తు సంగ్రామం చక్రుర్విస్మయకారకమ్
రక్షకులు 'నిలువు! నిలువు!' అని ఆ మహాబలుడిని అరచి, అతడిని అడ్డగించి, ఆశ్చర్యకరమైన యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు.
తస్యాపి రాక్షసాః క్రూరాః సర్వతః శస్త్రపాణయః । యుయుధూ రక్షకైః సార్ధం స్వామికార్యే కృతోద్యమాః
ఆ రాక్షసులు కూడా ఆయుధాలు పట్టుకుని, తమ యజమాని ఆజ్ఞను నెరవేర్చేందుకు అన్ని వైపులా రక్షకులతో యుద్ధం చేశారు.
సంగ్రామస్తు తదా జాతః కాలకేతోస్తథా రణే । నిహత్య రక్షకాన్సర్వాన్గృహీత్వైనాం మహాబలః
ఆ సమయంలో కాలకేతు, రక్షకులతో ఘోర యుద్ధం చేశాడు. చివరికి వారందరినీ చంపి, ఆ యువతిని పట్టుకున్నాడు.
యుక్తో రాక్షససైన్యేన నిర్జగామ పురం ప్రతి । వీక్ష్య తాం రుదతీం బాలాం గృహీతా దానవేన తు
తన రాక్షస సైన్యంతో కలిసి, ఆ దానవుడు పట్టుకున్న ఆ చిన్నారి ఏడుస్తూ ఉండగా, తన పట్టణం వైపు బయలుదేరాడు.
పృష్ఠతోఽహం గతా తత్ర యత్ర నీతా సఖీ మమ । విక్రోశన్తీ యథా సా మాం పశ్యేదితి పదానుగా
నా స్నేహితురాలు ఎక్కడికి తీసుకుపోయారో అక్కడికి నేను వెనకనుండి వెళ్ళాను. ఆమె ఏడుస్తూ, నేను వెనక వస్తున్నానని చూసేలా ఆమె అడుగుజాడల్లో నడిచాను.
సాపి మామాగతాం వీక్ష్య కిఞ్చిత్స్వస్థాభవత్తదా । గతాహం తత్సమీపే తు తామాభాష్య పునః పునః
ఆమె నన్ను వచ్చినట్టు చూసి కొంత ధైర్యంగా మారింది. నేను ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి, మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడాను.
సా మాం ప్రాప్యాతిదుఃఖార్తా స్తమ్భస్వేదసమాకులా । కణ్ఠే గృహీత్వా మాం భూప రురోద భృశదుఃఖితా
ఆమె నన్ను చేరుకుని, తీవ్రమైన బాధతో విలవిలలాడుతూ, ఒళ్ళంతా చెమటతో తడిసి, మెడను బిగిగా పట్టుకుని, రాజా, ఎంతో బాధతో గట్టిగా ఏడ్చింది.
స మామాహ కాలకేతుః ప్రీతిపూర్వమిదం వచః । సమాశ్వాసయ భీతాం త్వం సఖీం చఞ్చలలోచనామ్
ఆ సమయంలో కాలకేతువు నన్ను ప్రేమతో ఇలా అన్నాడు: "నీకు భయంగా ఉన్న నీ స్నేహితురాలిని, ఆ చంచలమైన కళ్లవాడిని, ఓదార్చు."
ప్రాప్తం మమాద్య నగరం దేవలోకసమం ప్రియే । దాసోఽస్మి తవ రత్యా హి కస్మాత్క్రన్దసి కాతరా
"ప్రియమైనవాడా, నేడు నా నగరం, దేవతల లోకానికి సమానమైనది, చేరుకున్నాను. నేను నీ ఆనందానికి సేవకుడిని. భయపడి ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?"
కథయైనాం సఖీం తేఽద్య స్వస్థా భవ సులోచనే । ఇత్యుక్త్వా మాం సఖీపార్శ్వే సమారోప్య రథోత్తమే
"నేడు నీ స్నేహితురాలికి ఇది చెప్పు, సుందరమైన కళ్లవాడా, నీవు మనశ్శాంతిగా ఉండు." అని చెప్పి, నన్ను నా స్నేహితురాలి పక్కన అద్భుతమైన రథంలో కూర్చోబెట్టాడు.
జగామ తరసా దుష్టః పురే స్వస్య మనోహరే । సైన్యేన మహతా యుక్తః ప్రఫుల్లవదనామ్బుజః
ఆ దుష్టుడు, ముఖంలో ఆనందం పొంగిపొర్లుతూ, గొప్ప సైన్యంతో కూడి, తన అందమైన నగరంలో వేగంగా ప్రవేశించాడు.
ఏకావలీ తథా మాం చ సంస్థాప్య ధవలే గృహే । రాక్షసాన్ గృహరక్షార్థం కల్పయామాస కోటిశః
అతడు ఏకావళిని, నన్ను ఒక తెల్లటి భవనంలో ఉంచి, ఆ ఇంటిని కాపాడటానికి లక్షలాది రాక్షసులను నియమించాడు.
ద్వితీయే దివసే సోఽథ మామువాచ రహో నృప । ప్రబోధయ సఖీం బాలాం శోచన్తీం విరహాతురామ్
రెండవ రోజున, రాజా, అతడు నన్ను ఒంటరిగా పిలిచి ఇలా అన్నాడు: "నీ చిన్న వయసు స్నేహితురాలిని, వేదనతో బాధపడుతూ ఉన్నవాడిని, లేపు."
పత్నీ మే భవ సుశ్రోణి సుఖం భుఙ్క్షవ యథేప్సితమ్ । రాజ్యం త్వదీయం చన్ద్రాస్యే సేవకోఽహం సదా తవ
"సుందరమైన నడుము కలదానివా, నా భార్యవై, నువ్వు కోరిన విధంగా సుఖంగా జీవించు. ఈ రాజ్యం నీదే, చంద్రాననవాడా, నేను ఎప్పుడూ నీ సేవకుడిని."
పునరుక్తం మయా వాక్యం శ్రుత్వా తద్భాషితం ఖరమ్ । నాహం క్షమాప్రియం వక్తుం త్వమేనాం కథయ ప్రభో
నాకు నీవు చెప్పిన ఆ కఠినమైన మాటలు విని, ప్రియమైనవాడా, నేను మృదువుగా మాట్లాడలేకపోయాను. ప్రభూ, నీవే ఆమెకు చెప్పు.
ఇత్యుక్తే వచనే దుష్టో మదనక్షతమానసః । ఉవాచ వినయాదేనాం సఖీం క్షామోదరీం ప్రియామ్
ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ దుష్టుడు, మనసు మోహంతో గాయపడినవాడు, వినయంగా తన సన్నని నడుము ఉన్న ప్రియమైన స్నేహితురాలిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
కృశోదరి త్వయా మన్త్రో నిక్షిప్తోఽస్తి మమోపరి । తేన మే హృదయం కాన్తే హృతం తే వశతాం గతమ్
"సన్నని నడుము కలదానివా, నువ్వు నాపై మంత్రాన్ని వేసినావు. అందువల్ల, ప్రియమైనవాడా, నా హృదయం నీ వశంలోకి వెళ్లిపోయింది."
తేనాహం తవ దాసోఽద్య కృతోఽస్మీతి వినిశ్చయః । భజ మాం కామబాణేన పీడితం వివశం భృశమ్
"అందువల్లనే నేను ఇప్పుడు నీ సేవకుడిని అయ్యాను — ఇది నిజం. ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతూ, బలహీనుడైన నన్ను అంగీకరించు."
యౌవనం యాతి రమ్భోరు చఞ్చలం దుర్లభం తదా । సఫలం కురు కల్యాణి పతిం మాం పరిరభ్య చ
"అరటికాయలవంటి నడుము కలదానివా, యవ్వనం చంచలమైనది, దుర్లభమైనది. దానిని ఫలదాయకంగా మార్చు, మంగళకరమైనవాడా, నన్ను, నీ భర్తను ఆలింగనం చేయి."
ఏకావల్యువాచ పిత్రాహం కల్పితా పూర్వం దాతుం రాజసుతాయ వై । హైహయస్తు మహాభాగ స మయా మనసా వృతః
ఏకావళి ఇలా చెప్పింది: "నా తండ్రి ముందుగా నన్ను రాజకుమారునికి ఇచ్చేందుకు నిర్ణయించాడు. కానీ, మహాభాగుడా, నేను మనసులో హైహయుడిని ఎంచుకున్నాను."
కథమన్యం భజే కాన్తం త్యక్త్వా ధర్మం సనాతనమ్ । కన్యాధర్మం విహాయాద్య వేత్సి శాస్త్రవినిశ్చయమ్
"శాశ్వతమైన ధర్మాన్ని వదిలి, ఇంకొక ప్రియుడిని ఎలా అంగీకరించగలను? కన్యాధర్మాన్ని పక్కన పెట్టి నేడు నీవు శాస్త్రనిర్ణయాన్ని తెలుసు."
యస్మై దద్యాత్పితా కామం కన్యా తం పతిమాప్నుయాత్ । పరతన్త్రా సదా కన్యా న స్వాతన్త్ర్యం కదాచన
"తండ్రి ఎవరికి ఇష్టపడి కన్యను ఇస్తాడో, ఆమె అతడినే భర్తగా పొందుతుంది. కన్యకు ఎప్పుడూ స్వతంత్రత ఉండదు, ఆమె ఎల్లప్పుడూ ఆధీనంగానే ఉంటుంది."
ఇత్యుక్తోఽపి తయా పాపీ విరరామ న మోహితః । న ముమోచ విశాలాక్షీం మాం చ పార్శ్వస్థితాం తథా
ఆమె ఇలా చెప్పినా, ఆ పాపి మోహంలో పడిపోయి ఆగలేదు. అతడు విశాలమైన కళ్లవాడిని, అలాగే పక్కన ఉన్న నన్ను కూడా విడిచిపెట్టలేదు.
పాతాలవివరే తస్య పురం పరమసఙ్కటే । రాక్షసై రక్షితం దుర్గం మణ్డితం పరిఖావృతమ్
పాతాళంలో ఉన్న ఒక గుహలో అతని నగరం ఉండేది. అది చాలా కష్టంగా చేరుకునే స్థలం, రాక్షసులు కాపలా వేశారు, కోట అందంగా అలంకరించబడి, చుట్టూ పరిఖలు ఉన్నాయి.