తత్ర సా రమతే బాలా నాన్యత్ర సుఖమాప్నుయాత్ । సుదూరే జాహ్నవీతీరే భవన్తి కమలాన్యపి
అక్కడ ఆ బాలిక ఆనందంగా ఉండేది, ఇంకెక్కడా సంతోషాన్ని పొందేది కాదు. చాలా దూరంలో, జాహ్నవీ నది ఒడ్డున కూడా కమలాలు ఉంటాయి.
రమమాణా తత్ర యాతా మత్సమేతా సఖీయుతా । మయా నివేదితం రాజన్ పుత్రీ తే కమలాకరాన్
అక్కడ ఆనందిస్తూ, ఆమె నన్ను, ఇతర స్నేహితులతో కలిసి వెళ్ళేది. రాజా! మీ కుమార్తె కమలాల చెరువులను సందర్శిస్తుందని నేను మీకు తెలియజేశాను.
ప్రేక్షమాణాతిదూరే సా ప్రయాతి నిర్జనే వనే । నిషేధితాథ పిత్రాసౌ గృహే కృత్వా జలాశయాన్
ఆమె ఆ కమలాలను దూరంగా చూసి, ఒంటరిగా ఉన్న అడవిలోకి వెళ్ళేది. తండ్రి నిషేధించాక, ఇంట్లోనే చెరువులు చేయించుకుంది.
కమలాన్ వాపయిత్వాథ పుష్పితాన్ భ్రమరావృతాన్ । తథాపి నిర్యయౌ బాలా కమలాసక్తచేతనా
ఆ చెరువుల్లో పుష్పాలతో, తేనెటీగలు ముట్టిన కమలాలను పెరిగేలా చేసింది. అయినా ఆ బాలిక కమలాలపై మనస్సు పెట్టి, బయటకు వెళ్లేది.
తదా రాజ్ఞా రక్షపాలాః ప్రేరితాః శస్త్రపాణయః । ఏవం రక్షాయుతా తన్వీ మత్సమేతా సఖీయుతా । క్రీడార్థం జాహ్నవీతోయే నిత్యమాయాతి యాతి చ
ఆమె జాహ్నవీ నదిలో స్నేహితులతో కలిసి ఆడుకోవడానికి వచ్చేటప్పుడు, పోయేటప్పుడు, రాజు పంపిన ఆయుధాలు పట్టుకున్న రక్షకులు ఎప్పుడూ ఆమెను కాపాడేందుకు వెంట ఉండేవారు.
; హైహయైకవీరాయ యశోవత్యైకావలీమోచనాయ దేవీస్వప్నవర్ణనమ్ యశోవత్యువాచ ప్రాతరుత్థాయ తన్వఙ్గీ చలితా చ సఖీయుతా । చామరైర్వీజ్యమానా సా రక్షితా బహురక్షిభిః
యశోవతి ఇలా చెప్పింది: తెల్లవారుఝామున, సన్నగా ఉన్న ఆ యువతి తన స్నేహితులతో కలిసి బయలుదేరింది. ఆమెకు చామరాలు ఊదుతూ, అనేక మంది రక్షకులు ఆమెను కాపాడుతూ వెళ్ళారు.
సాయుధైశ్చాతిసన్నద్ధైః సహితా వరవర్ణినీ । క్రీడార్థమత్ర రాజేన్ద్ర సమ్ప్రాప్తా నలినీం శుభామ్
పూర్తిగా ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్న సేవకులతో కలిసి, అందమైన ఆ యువతి, రాజా! ఆడుకోవడానికి ఈ అందమైన కమలాల చెరువుకు వచ్చింది.
అహమప్యనయా సార్ధం గఙ్గాతీరే సమాగతా । అప్సరోభిః సమేతా చ కమలైః క్రీడమానయా
నేను కూడా ఆమెతో పాటు గంగాతీరానికి వచ్చాను. అక్కడ అప్సరసలు, కమలాలతో ఆడుకుంటూ ఉన్న ఆమెతో కలిసి ఉన్నాను.
ఏకావలీ తథా చాహం జాతే క్రీడాపరే యదా । సహసైవ తదాయాతో దానవో బలసంయుతః
ఏకావళి, నేను ఇద్దరం ఆటలో మునిగి ఉన్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా గొప్ప బలమున్న ఒక దానవుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
కాలకేతురితి ఖ్యాతో రాక్షసైర్బహుభిర్యుతః । పరిఘాసిగదాచాపబాణతోమరపాణిభిః
ఆయన పేరు కాలకేతు. అతడు అనేక రాక్షసులతో కలిసి వచ్చాడు. వారందరూ గొడ్డళ్లు, ఖడ్గాలు, గదలు, విల్లు, బాణాలు, తోమరాలు పట్టుకుని ఉన్నారు.
దృష్టా చైకావలీ తేన రూపయౌవనశాలినీ । ద్వితీయా కామపత్నీవ క్రీడమానా సుపఙ్కజైః
ఆ కాలకేతు, యవ్వనం, అందం కలిగిన ఏకావళిని కమలాలతో ఆడుకుంటూ చూసి, ఆమెను మన్మథుని రెండవ భార్యలా భావించాడు.
మయోక్తైకావలీ రాజన్ కోఽయం దైత్యః సమాగతః । గచ్ఛావో రక్షపాలానాం మధ్యే పఙ్కజలోచనే
నేను ఏకావళిని ఇలా అడిగాను: 'కమలాక్షి! ఈ దైత్యుడు ఎవరు వచ్చాడు? మనం రక్షకుల మధ్యకి పోదాం.'
విమృశ్యైవ సఖీ చాహం త్వరయైవ గతే భయాత్ । మధ్యే వై సైనికానాం తు సాయుధానాం నృపాత్మజ
అలా ఆలోచించి, భయంతో నేను వెంటనే ఆయుధాలు పట్టుకున్న సైనికుల మధ్యకి పరుగెత్తాను, సఖీ!
కాలకేతుస్తు తాం దృష్ట్వా మోహినీం మదనాతురః । గదాం గుర్వీ గృహీత్వా తు ధావమానః సమాగతః
కానీ కాలకేతు, ఆమెను చూసి కామంతో మత్తెక్కిపోయి, ఒక భారీ గదను పట్టుకుని పరుగెత్తాడు.
రక్షకాన్దూరతః కృత్వా జగ్రాహామ్బుజలోచనామ్ । త్రస్తాం వేపథుసంయుక్తాం క్రన్దమానాం కృశోదరీమ్
రక్షకులను దూరంగా తోసిపారేసి, భయంతో వణికుతూ, ఏడుస్తూ, సన్నగా ఉన్న కమలాక్షిని అతడు పట్టుకున్నాడు.
త్యజైనాం మాం గృహాణేతి మయా చోక్తోఽపి దానవః । న మాం జగ్రాహ కామార్తస్తాం గృహీత్వా వినిఃసృతః
నేను 'ఆమెను వదిలిపెట్టు, నన్ను పట్టుకో' అని ఎంత చెప్పినా, ఆ కామంతో ఉన్న దానవుడు నన్ను పట్టుకోలేదు. ఆమెను పట్టుకుని అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
తిష్ఠ తిష్ఠేతి భాషన్తో రక్షకాస్తం మహాబలమ్ । ప్రతిషిధ్య తు సంగ్రామం చక్రుర్విస్మయకారకమ్
రక్షకులు 'నిలువు! నిలువు!' అని ఆ మహాబలుడిని అరచి, అతడిని అడ్డగించి, ఆశ్చర్యకరమైన యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు.
తస్యాపి రాక్షసాః క్రూరాః సర్వతః శస్త్రపాణయః । యుయుధూ రక్షకైః సార్ధం స్వామికార్యే కృతోద్యమాః
ఆ రాక్షసులు కూడా ఆయుధాలు పట్టుకుని, తమ యజమాని ఆజ్ఞను నెరవేర్చేందుకు అన్ని వైపులా రక్షకులతో యుద్ధం చేశారు.
సంగ్రామస్తు తదా జాతః కాలకేతోస్తథా రణే । నిహత్య రక్షకాన్సర్వాన్గృహీత్వైనాం మహాబలః
ఆ సమయంలో కాలకేతు, రక్షకులతో ఘోర యుద్ధం చేశాడు. చివరికి వారందరినీ చంపి, ఆ యువతిని పట్టుకున్నాడు.
యుక్తో రాక్షససైన్యేన నిర్జగామ పురం ప్రతి । వీక్ష్య తాం రుదతీం బాలాం గృహీతా దానవేన తు
తన రాక్షస సైన్యంతో కలిసి, ఆ దానవుడు పట్టుకున్న ఆ చిన్నారి ఏడుస్తూ ఉండగా, తన పట్టణం వైపు బయలుదేరాడు.
పృష్ఠతోఽహం గతా తత్ర యత్ర నీతా సఖీ మమ । విక్రోశన్తీ యథా సా మాం పశ్యేదితి పదానుగా
నా స్నేహితురాలు ఎక్కడికి తీసుకుపోయారో అక్కడికి నేను వెనకనుండి వెళ్ళాను. ఆమె ఏడుస్తూ, నేను వెనక వస్తున్నానని చూసేలా ఆమె అడుగుజాడల్లో నడిచాను.
సాపి మామాగతాం వీక్ష్య కిఞ్చిత్స్వస్థాభవత్తదా । గతాహం తత్సమీపే తు తామాభాష్య పునః పునః
ఆమె నన్ను వచ్చినట్టు చూసి కొంత ధైర్యంగా మారింది. నేను ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి, మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడాను.
సా మాం ప్రాప్యాతిదుఃఖార్తా స్తమ్భస్వేదసమాకులా । కణ్ఠే గృహీత్వా మాం భూప రురోద భృశదుఃఖితా
ఆమె నన్ను చేరుకుని, తీవ్రమైన బాధతో విలవిలలాడుతూ, ఒళ్ళంతా చెమటతో తడిసి, మెడను బిగిగా పట్టుకుని, రాజా, ఎంతో బాధతో గట్టిగా ఏడ్చింది.
స మామాహ కాలకేతుః ప్రీతిపూర్వమిదం వచః । సమాశ్వాసయ భీతాం త్వం సఖీం చఞ్చలలోచనామ్
ఆ సమయంలో కాలకేతువు నన్ను ప్రేమతో ఇలా అన్నాడు: "నీకు భయంగా ఉన్న నీ స్నేహితురాలిని, ఆ చంచలమైన కళ్లవాడిని, ఓదార్చు."
ప్రాప్తం మమాద్య నగరం దేవలోకసమం ప్రియే । దాసోఽస్మి తవ రత్యా హి కస్మాత్క్రన్దసి కాతరా
"ప్రియమైనవాడా, నేడు నా నగరం, దేవతల లోకానికి సమానమైనది, చేరుకున్నాను. నేను నీ ఆనందానికి సేవకుడిని. భయపడి ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?"
కథయైనాం సఖీం తేఽద్య స్వస్థా భవ సులోచనే । ఇత్యుక్త్వా మాం సఖీపార్శ్వే సమారోప్య రథోత్తమే
"నేడు నీ స్నేహితురాలికి ఇది చెప్పు, సుందరమైన కళ్లవాడా, నీవు మనశ్శాంతిగా ఉండు." అని చెప్పి, నన్ను నా స్నేహితురాలి పక్కన అద్భుతమైన రథంలో కూర్చోబెట్టాడు.
జగామ తరసా దుష్టః పురే స్వస్య మనోహరే । సైన్యేన మహతా యుక్తః ప్రఫుల్లవదనామ్బుజః
ఆ దుష్టుడు, ముఖంలో ఆనందం పొంగిపొర్లుతూ, గొప్ప సైన్యంతో కూడి, తన అందమైన నగరంలో వేగంగా ప్రవేశించాడు.
ఏకావలీ తథా మాం చ సంస్థాప్య ధవలే గృహే । రాక్షసాన్ గృహరక్షార్థం కల్పయామాస కోటిశః
అతడు ఏకావళిని, నన్ను ఒక తెల్లటి భవనంలో ఉంచి, ఆ ఇంటిని కాపాడటానికి లక్షలాది రాక్షసులను నియమించాడు.
ద్వితీయే దివసే సోఽథ మామువాచ రహో నృప । ప్రబోధయ సఖీం బాలాం శోచన్తీం విరహాతురామ్
రెండవ రోజున, రాజా, అతడు నన్ను ఒంటరిగా పిలిచి ఇలా అన్నాడు: "నీ చిన్న వయసు స్నేహితురాలిని, వేదనతో బాధపడుతూ ఉన్నవాడిని, లేపు."
పత్నీ మే భవ సుశ్రోణి సుఖం భుఙ్క్షవ యథేప్సితమ్ । రాజ్యం త్వదీయం చన్ద్రాస్యే సేవకోఽహం సదా తవ
"సుందరమైన నడుము కలదానివా, నా భార్యవై, నువ్వు కోరిన విధంగా సుఖంగా జీవించు. ఈ రాజ్యం నీదే, చంద్రాననవాడా, నేను ఎప్పుడూ నీ సేవకుడిని."