గరుడో వాసుదేవస్య యమస్య మహిషస్తథా । వృషభః శఙ్కరస్యాపి బ్రహ్మణో వరటాపతిః
వాసుదేవునికి గరుత్మంతుడు, యమునికి మహిషం, శంకరునికి వృషభం, బ్రహ్మదేవునికి హంస వాహనాలు.
మయూరః కార్తికేయస్య గజాస్యస్య తు మూషకః । ఇచ్ఛామ్యహమపూర్వం వై వాహనం తే సురాధిప
కార్తికేయునికి మయూరం, గజాననునికి ఎలుక వాహనం. దేవతల అధినాయకుడా! నీకు ఇంతవరకు ఎవరూ చూడని వాహనం కావాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.
యన్న విష్ణోర్న రుద్రస్య నాసురాణాం న రక్షసామ్ । వహన్తు త్వాం మహారాజ మునయః సంశితవ్రతాః
విష్ణువు, రుద్రుడు, అసురులు, రాక్షసులకు చెందినది కానిది — మహారాజా! తపస్సులో నిలకడగా ఉన్న మహర్షులు నిన్ను మోసుకెళ్లాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.
సర్వే శిబికయా రాజన్నేతద్ధి మమ వాఞ్ఛితమ్ । సర్వదేవాధికం త్వాం వై జానామి వసుధాధిప
రాజా! అందరూ నిన్ను శిబికలో మోసుకెళ్లాలి — ఇదే నా కోరిక. భూమి పాలకుడా! నువ్వు అందరు దేవతలకు మించినవాడివని నాకు తెలుసు.
తేన తే తేజసో వృద్ధిం వాఞ్ఛామ్యహమతన్ద్రితా । వ్యాస ఉవాచ తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య జ్ఞానదుర్బలః
అందుకే నీ తేజస్సు మరింత పెరగాలని నేను మనసారా కోరుకుంటున్నాను. వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆమె మాటలు విన్న నహుషుడు, జ్ఞానం మసకబారినవాడై, నవ్వాడు.
మోహితస్తు మహాదేవ్యా కృతమోహేన తత్క్షణమ్ । ఉవాచ వచనం భూపః సంస్తువన్వాసవప్రియామ్
ఆ సమయానికి మహాదేవి మాయతో మోహితుడై, వాసవుని ప్రియమైనవారిని స్తుతిస్తూ, రాజు ఇలా అన్నాడు:
నహుష ఉవాచ సత్యముక్తం త్వయా తన్వి వాహనం రుచిరం మమ । కరిష్యామి సుకేశాన్తే వచనం తవ సర్వథా
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు — నీవు చెప్పింది నిజమే, సన్నని నడుము కలదానివి. నాకు ఇలాంటి అద్భుతమైన వాహనం తగినదే. సుందరమైన జుట్టు కలదానివి, నీ మాట తప్పకుండా నెరవేర్చుతాను.
న హ్యల్పవీర్యో భవతి యో వాహాన్కురుతే మునీన్ । అహమారుహ్య యానేన త్వామేష్యామి శుచిస్మితే
మహర్షులను వాహనంగా చేసుకునే వాడికి చిన్న శక్తి ఉండదు. నేను ఆ వాహనంపై ఎక్కి, శుభ్రమైన చిరునవ్వుతో ఉన్న నీవద్దకు వస్తాను.
సప్తర్షయో మాం వక్ష్యన్తి సర్వే దేవర్షయస్తథా । సమర్థం త్రిషు లోకేషు జ్ఞాత్వా మాం తపసాధికమ్
ఏడు మహర్షులు, అలాగే ఇతర దేవర్షులు కూడా నన్ను మోసుకుంటారు. తపస్సులో నేను మించినవాడినని, మూడు లోకాలలో నేను సమర్థుడినని తెలుసుకుని వారు నన్ను మోసుకుంటారు.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్త్వా తాం సుసన్తుష్టో విససర్జ హరిప్రియామ్ । మునీనాహూయ సర్వాస్తానిత్యువాచ స్మరాన్వితః
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు — ఇలా చెప్పి, సంతోషంతో హరిలోక ప్రియమైనవారిని పంపించాడు. ఆ తరువాత, తన మనసులో కోరికతో, అందరు మహర్షులను పిలిచి ఇలా అన్నాడు.
నహుష ఉవాచ అహమిన్ద్రోఽద్య భో విప్రాః సర్వశక్తిసమన్వితః । కార్యమత్ర ప్రకుర్వన్తు భవన్తో విగతస్మయాః
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు — బ్రాహ్మణులారా! ఈ రోజు నేను ఇంద్రుడిని, అన్ని శక్తులు నాలో ఉన్నాయి. మీరు అహంకారం లేకుండా ఈ కార్యాన్ని నెరవేర్చండి.
ఇన్ద్రాసనం మయా ప్రాప్తం నేన్ద్రాణీ మాముపైతి చ । ఆకారితా చ మాం సూతే ప్రేమపూర్వమిదం వచః
ఇంద్రాసనం నేను పొందాను, ఇంద్రాణి కూడా నా వద్దకు వస్తోంది. ఆమె ప్రేమతో ఈ మాటలు చెప్పి నన్ను పిలిపించింది.
మునియానేన దేవేన్ద్ర మాముపైహి సురాధిప । దేవదేవ మహారాజ మత్ప్రియం కురు మానద
దేవతల రాజా! దేవదేవా! మహర్షుల వాహనంలో నన్ను చేరుకో. మహారాజా! నాకు ఇష్టమైనది చేయి, గౌరవాన్ని ఇచ్చేవాడా!
ఏతత్కార్యం మునిశ్రేష్ఠా మమాత్యన్తం దురాసదమ్ । భవద్భిస్తు ప్రకర్తవ్యం సర్వథైవ దయాలుభిః
మహర్షులలో శ్రేష్ఠులారా! ఈ పని నాకు చాలా కష్టమైనది. అయినా మీరు అందరూ దయతో, అన్ని విధాలా ఈ కార్యాన్ని చేయాలి.
మనో దహతి మే కామః శక్రపత్న్యాం ప్రవర్తితమ్ । భవన్తః శరణం మేఽద్య కురుధ్వం కార్యమద్భుతమ్
శచీ పట్ల ఉన్న కోరికతో నా మనసు మండిపోతోంది. ఈ రోజు మీరు నా ఆశ్రయం. ఈ అద్భుతమైన పనిని మీరు చేయండి.
అగస్తిప్రముఖాస్తస్య శ్రుత్వా వాక్యమసత్కరమ్ । అఙ్గీచక్రుశ్చ భావిత్వాత్కృపయా పరమర్షయః
అగస్త్యుడు మొదలైన మహర్షులు, అతని అనుచితమైన మాటలు విని, దయతో, ఆలోచించి ఆ కార్యానికి అంగీకరించారు.
అఙ్గీకృతేఽథ తద్వాక్యే మునిభిస్తత్త్వదర్శిభిః । ముదం ప్రాప నృపః కామం పౌలోమీకృతమానసః
తత్త్వాన్ని గ్రహించిన మునులు ఆ మాటను అంగీకరించగా, పాలోమి మీద మనసు మరిగిన రాజు తన కోరిక తీరిన ఆనందాన్ని పొందాడు.
ఆరుహ్య శిబికాం రమ్యాం సంస్థితస్త్వరయాన్వితః । వాహాన్కృత్వా మునీన్దివ్యాన్సర్ప సర్పేతి చాబ్రవీత్
అతడు అందమైన పల్లకిలోకి ఎక్కి, త్వరగా అక్కడ కూర్చొని, మహర్షులను వాహకులుగా చేసుకొని, 'వేగంగా పోయండి, పోయండి!' అని ఆదేశించాడు.
కామార్తః సోఽస్పృశన్మూఢః పాదేన మునిమస్తకమ్ । అగస్తిం తాపసశ్రేష్ఠం లోపాముద్రాపతిం తదా
కామంతో మత్తులో ఉన్న ఆ రాజు, లోపాముద్రా భర్త అయిన అగస్త్య మహర్షి తలని తన కాలితో తాకాడు.
వాతాపిభక్షకర్తారం సముద్రస్యాపి శోషకమ్ । కశయా తాడయామాస పఞ్చబాణశరాహతః
వాతాపిని మింగినవాడిని, సముద్రాన్ని ఎండబెట్టినవాడిని, మన్మథుని బాణాలతో బాధపడుతూ, రాజు చెయ్యిలోని చంపాతో కొట్టాడు.
ఇన్ద్రాణీహృతచిత్తోఽసౌ సర్పేతి ప్రబ్రువన్మునిమ్ । తం శశాప మునిః క్రుద్ధః కశాఘాతమనుస్మరన్
ఇంద్రాణి వల్ల మనసు మరిగిపోయిన రాజు, మునిని 'వేగంగా పో' అని పదే పదే తొందరపెట్టగా, ముని ఆ చంపా దెబ్బను గుర్తు చేసుకుని కోపంతో శాపమిచ్చాడు.
సర్పో భవ దురాచార వనే ఘోరవపుర్మహాన్ । బహువర్షసహస్రాణి యత్ర క్లేశో మహాన్భవేత్
దురాచారుడా! నీవు అరణ్యంలో భయంకరమైన, పెద్ద ఆకారంలో ఉన్న పాము అవ్వాలి. అక్కడ ఎన్నో వేల సంవత్సరాలు గొప్ప బాధ అనుభవించాలి.
విచరిష్యసి వీర్యేణ పునః స్వర్గమవాప్స్యసి । దృష్ట్వా యుధిష్ఠిరం నామ తవ మోక్షో భవిష్యతి
నీ శక్తితో అక్కడ తిరుగుతావు. తరువాత మళ్లీ స్వర్గాన్ని పొందుతావు. యుధిష్ఠిరుడిని చూసినప్పుడు నీకు విముక్తి కలుగుతుంది.
ప్రశ్నానాముత్తరం శ్రుత్వా ధర్మపుత్రముఖాత్తతః । వ్యాస ఉవాచ ఏవం శప్తః స రాజర్షిః స్తుత్వా తం మునిసత్తమమ్
ధర్మపుత్రుడి నోటినుండి ప్రశ్నలకు సమాధానం విని, వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: అలా శపించబడిన ఆ రాజర్షి, ఆ మహామునిని స్తుతించాడు.
స్వర్గాత్పపాత సహసా సర్పరూపధరోఽభవత్ । బృహస్పతిస్తతో గత్వా తరసా మానసం ప్రతి
అతడు ఒక్కసారిగా స్వర్గం నుంచి పడిపోయి, పామురూపం ధరించాడు. ఆ తర్వాత బృహస్పతి వేగంగా మానస సరస్సు వైపు వెళ్లాడు.
ఇన్ద్రాయ సర్వవృత్తాన్తం కథయామాస విస్తరాత్ । తచ్ఛ్రుత్వా మఘవా రాజ్ఞః స్వర్గాత్ప్రచ్యవనాదికమ్
అక్కడ జరిగిన సంగతులన్నింటినీ బృహస్పతి ఇంద్రునికి విపులంగా వివరించాడు. రాజు స్వర్గం నుంచి పడిపోవడం మొదలైన విషయాలన్నీ విని,
ముదితోఽభూన్మహారాజ స్థితస్తత్రైవ వాసవః । దేవాశ్చ మునయో దృష్ట్వా నహుషం పతితం భువి
మహారాజు వాసవుడు ఆనందంతో అక్కడే నిలిచిపోయాడు. దేవతలు, మునులు అందరూ నహుషుడు భూమికి పడిపోవడాన్ని చూశారు.
జగ్ముః సర్వేఽపి తత్రైవ యత్రేన్ద్రః సరసి స్థితః । తమాశ్వాస్య సురాః సర్వే మునిభిః సహితాస్తదా
అందరూ అక్కడే, ఇంద్రుడు సరస్సు వద్ద ఉన్న చోటికి వెళ్లారు. అప్పుడు మునులతో కలిసి దేవతలందరూ ఇంద్రునికి ధైర్యం చెప్పారు.
స్వర్గే సమానయామాసుర్మానపూర్వం శచీపతిమ్ । సమాగతం తతః శక్రం సర్వే తే మునయః సురాః
గౌరవంతో శచీపతిని మళ్లీ స్వర్గానికి తీసుకెళ్లారు. తరువాత మునులు, దేవతలు అందరూ శక్రుని చుట్టూ చేరారు.
స్థాపయిత్వాఽఽసనే పశ్చాదభిషేకం దధుః శివమ్ । ఇన్ద్రోఽపి స్వాసనం ప్రాప్య శచ్యా సహ సురాలయే
ఆయనను సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టి, అభిషేకాన్ని శుభంగా నిర్వహించారు. ఇంద్రుడు తన స్థానాన్ని తిరిగి పొందిన తర్వాత, శచితో కలిసి దేవలోకంలో నివసించాడు.