తమాజగామ శుమ్భోఽపి స్వబలేన సమావృతః । ప్రేక్షకోఽభూద్రణే రాజా సంగ్రామరసపణ్డితః
అప్పుడే శుంభుడూ తన సైన్యంతో అక్కడికి వచ్చాడు. యుద్ధంలో నిపుణుడైన రాజు, ఆ పోరును చూస్తూ ఉన్నాడు.
గగనే సంస్థితా దేవాస్తదాభ్రపటలావృతాః । దిదృక్షవస్తు సంగ్రామే సేన్ద్రా యక్షగణాస్తథా
ఆ సమయంలో దేవతలు, మేఘాలతో కమ్మబడిన ఆకాశంలో నిలబడి, ఇంద్రుడు, యక్షగణాలతో కలిసి, ఆ యుద్ధాన్ని చూడాలని ఆశించారు.
నిశుమ్భోఽథ రణే గత్వా ధనురాదాయ శార్ఙ్గకమ్ । చకార శరవృష్టిం స భీషయఞ్జగదమ్బికామ్
తర్వాత నిశుంబుడు యుద్ధానికి వచ్చి, తన గొప్ప విల్లు తీసుకుని, బాణాల వర్షాన్ని కురిపిస్తూ జగదంబికను భయపెట్టాడు.
ముఞ్చన్తం శరజాలాని నిశుమ్భం చణ్డికా రణే । వీక్ష్యాదాయ ధనుః శ్రేష్ఠం జహాస సుస్వరం ముహుః
నిశుంబుడు యుద్ధంలో బాణాల వర్షాన్ని వదులుతున్నదాన్ని చూసి, చండికా తన శ్రేష్ఠమైన విల్లు తీసుకుని, మళ్లీ మళ్లీ మధురంగా నవ్వింది.
ఉవాచ కాలికాం దేవీ పశ్య మూర్ఖత్వమేతయోః । మరణాయాగతౌ కాలి మత్సమీపమిహాధునా
దేవి కాలికి ఇలా చెప్పింది: కాలీ! వీరిద్దరి మూర్ఖత్వాన్ని చూడు. ఇవాళ మరణం కోసం నా దగ్గరకు వచ్చారు.
దృష్ట్వా దైత్యవధం ఘోరం రక్తబీజాత్యయం తథా । జయాశాం కురుతస్త్వేతౌ మోహితౌ మమ మాయయా
దెయ్యాల ఘోరమైన సంహారం, రక్తబీజుని నాశనం చూసిన వీరిద్దరూ, ఇంకా విజయ ఆశతో, నా మాయ వల్ల మోసపోయారు.
ఆశా బలవతీ హ్యేషా న జహాతి నరం క్వచిత్ । భగ్నం హృతబలం నష్టం గతపక్షం విచేతనమ్
ఆశ ఎంత బలమైనదో, అది ఎప్పుడూ మనిషిని వదలదు. ఎంత బలహీనుడైనా, ఓడిపోయినా, సహాయులు లేకపోయినా, స్మృతి కోల్పోయినా ఆశ వదలదు.
ఆశాపాశనిబద్ధౌ ద్వౌ యుద్ధాయ సముపాగతౌ । నిహన్తవ్యౌ మయా కాలి రణే శుమ్భనిశుమ్భకౌ
ఆశ అనే బంధంతో వీరిద్దరూ యుద్ధానికి వచ్చారు. కాలీ! ఈ యుద్ధంలో శుంభుడు, నిశుంభుడు నా చేతిలో నశించాల్సినవారు.
ఆసన్నమరణావేతౌ సమ్ప్రాప్తౌ దైవమోహితౌ । పశ్యతాం సర్వదేవానాం హనిష్యామ్యహమద్య తౌ
ఇప్పుడు వీరిద్దరూ మరణానికి దగ్గరగా, విధి మాయలో పడి, ఇక్కడికి వచ్చారు. ఈ రోజు, అన్ని దేవతలు చూస్తుండగా, నేను వారిని సంహరిస్తాను.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్త్వా కాలికాం చణ్డీ కర్ణాకృష్టశరోత్కరైః । ఛాదయామాస తరసా నిశుమ్భం పురతః స్థితమ్
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: చండికా కాలికి ఇలా చెప్పి, చెవి వరకు బాణాలు లాగి, తన ముందున్న నిశుంబుడిని వేగంగా బాణాలతో కప్పేసింది.
దానవోఽపి శరాంస్తస్యాశ్చిచ్ఛేద నిశితైః శరైః । తయోః పరస్పరం యుద్ధం బభూవాతిభయానకమ్
ఆ దానవుడు కూడా తన పదునైన బాణాలతో ఆమె బాణాలను తెంచాడు. వారిద్దరి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం జరిగింది.
కేసరీ కేశజాలాని ధున్వానః సైన్యసాగరమ్ । గాహయామాస బలవాన్సరసీం వారణో యథా
సింహం తన జుట్టును ఊపుతూ, ఆ సైన్య సముద్రంలోకి దూకి, బలమైన ఏనుగు సరస్సులోకి దిగినట్టు వారిని ముంచింది.
నఖైర్దన్తప్రహారైస్తు దానవాన్పురతః స్థితాన్ । చఖాద చ విశీర్ణాఙ్గాన్ గజానివ మదోత్కటాన్
తన నఖాలు, పళ్లతో దెయ్యాలను చీల్చి, ముందున్న వారిని ముక్కలు చేసి, పిచ్చి ఏనుగు లాగా వారి శరీరాలను తినేసింది.
ఏవం విమథ్యమానే తు సైన్యే కేసరిణా తదా । అభ్యధావన్నిశుమ్భోఽథ వికృష్టవరకార్ముకః
అలా సింహం సైన్యాన్ని నాశనం చేస్తుండగా, నిశుంబుడు తన గొప్ప విల్లు లాగి, ముందుకు దూసుకొచ్చాడు.
అన్యేఽపి క్రుద్ధా దైత్యేన్ద్రా దేవీం హన్తుముపాయయుః । సన్దష్టదన్తరసనా రక్తనేత్రా హ్యనేకశః
మరిన్ని కోపంతో ఉన్న దైత్యాధిపతులు కూడా, పళ్లను గట్టిగా కరచి, కళ్లలో రక్తం నిండినట్లు తిరిగి తిరిగి దేవిని చంపేందుకు వచ్చారు.
తత్రాజగామ తరసా శుమ్భః సైన్యసమావృతః । నిహత్య కాలికాం కోపాద్గ్రహీతుం జగదమ్బికామ్
ఆ సమయంలో శుంభుడు తన సైన్యంతో వేగంగా వచ్చి, కోపంతో కాలికను చంపి, జగదంబను పట్టుకోవాలని యత్నించాడు.
తత్రాగత్య దదర్శాజావమ్బికాఞ్చ పురఃస్థితామ్ । రౌద్రరసయుతాం కాన్తాం శృఙ్గారరససంయుతామ్
అక్కడికి వచ్చి, అంబికను తన ముందర నిలబడి ఉన్నదిగా చూశాడు. ఆమె ముఖంలో ఉగ్రత కనిపించినా, అందంలో అపూర్వంగా, ప్రేమతో కూడిన కోపాన్ని కలిగి ఉంది.
తాం వీక్ష్య విపులాపాఙ్గీం త్రైలోక్యవరసున్దరీమ్ । సురక్తనయనాం రమ్యాం క్రోధరక్తేక్షణాం తథా
ఆమెను చూచి, విశాలమైన కళ్లతో, మూడు లోకాలలో అందమైనదిగా, ఆకర్షణీయమైన రూపంతో, కోపంతో ఎర్రగా మారిన కళ్లతో ఉన్నదిగా చూశాడు.
వివాహేచ్ఛాం పరిత్యజ్య జయాశాం దూరతస్తథా । మరణే నిశ్చయం కృత్వా తస్థావాహితకార్ముకః
పెళ్లి ఆశను, విజయ ఆశను వదిలిపెట్టి, మరణాన్ని నిర్ణయించుకొని, తన విల్లు సిద్ధంగా పట్టుకొని నిలబడ్డాడు.
తం తథా దానవం దేవీ స్మితపూర్వమిదం వచః । బభాషే శృణ్వతాం తేషాం దైత్యానాం రణమస్తకే
అప్పుడు దేవి చిరునవ్వుతో ఆ దానవునికి, యుద్ధభూమిలో ఉన్న దైత్యులు వినేలా ఇలా చెప్పింది:
గచ్ఛధ్వం పామరా యూయం పాతాలం వా జలార్ణవమ్ । జీవితాశాం స్థిరాం కృత్వా త్యక్త్వాత్రైవాయుధాని చ
"ఓ దుష్టులారా, మీరంతా పాతాళానికి లేదా సముద్రంలోకి వెళ్లిపోండి. జీవించాలన్న ఆశను గట్టిగా పట్టుకోండి. ఇక్కడే ఆయుధాలు వదిలేయండి."
అథవా మచ్ఛరాఘాతహతప్రాణా రణాజిరే । ప్రాప్య స్వర్గసుఖం సర్వే క్రీడన్తు విగతజ్వరాః
"లేకపోతే, నా బాణాలతో యుద్ధంలో ప్రాణాలు కోల్పోతే, మీరు బాధల నుంచి విముక్తులై, అందరూ స్వర్గంలో సుఖంగా ఆడుకుంటారు."
కాతరత్వం చ శూరత్వం న భవత్యేవ సర్వథా । దదామ్యభయదానం వై యాన్తు సర్వే యథాసుఖమ్
"భయపడటం లేదా ధైర్యంగా ఉండటం ఎప్పుడూ మన చేతిలో ఉండదు. నేను మీకు భయములేని వరం ఇస్తున్నాను. అందరూ ఇష్టమైనట్లు వెళ్లిపోవచ్చు."
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యాకర్ణ్య వచస్తస్యా నిశుమ్భో మదగర్వితః । నిశితం ఖడ్గమాదాయ చర్మ చైవాష్టచన్ద్రకమ్
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఆమె మాటలు విని, అహంకారంతో నిండిన నిశుంభుడు, పదునైన ఖడ్గాన్ని, ఎనిమిది చంద్రులతో అలంకరించిన కవచాన్ని తీసుకున్నాడు.
ధావమానస్తు తరసాసినా సింహం మదోత్కటమ్ । జఘానాతిబలాన్మూర్ధ్ని భ్రామయఞ్జగదమ్బికామ్
వేగంగా ఖడ్గంతో పరిగెత్తి, ఉగ్రంగా ఉన్న సింహాన్ని తలపై కొట్టి, జగదంబను ఎదుర్కొంటూ తిరిగాడు.
తతో దేవీ స్వగదయా వఞ్చయిత్వాసిపాతనమ్ । తాడయామాస తం బాహోర్మూలే పరశునా తదా
అప్పుడు దేవి తన గదతో అతని ఖడ్గపు దెబ్బను తప్పించి, తన పరశువుతో అతని భుజపు మూలంలో బలంగా కొట్టింది.
ఖడ్గేన నిహతః సోఽపి బాహుమూలే మహామదః । సంస్తభ్య వేదనాం భూయో జఘాన చణ్డికాం తదా
ఖడ్గంతో భుజపు మూలంలో గాయపడినా, అతని గొప్ప అహంకారం వల్ల బాధను దాచుకొని, మళ్లీ చండికపై దాడి చేశాడు.
సాపి ఘణ్టాస్వనం ఘోరం చకార భయదం నృణామ్ । పపౌ పునః పునః పానం నిశుమ్భం హన్తుమిచ్ఛతీ
ఆమె భయంకరమైన ఘంటను మోగించి, భయపడేలా శబ్దం చేసింది. నిశుంభుడిని చంపాలని కోరుకుంటూ, మళ్లీ మళ్లీ మద్యం తాగింది.
ఏవం పరస్పరం యుద్ధం బభూవాతిభయప్రదమ్ । దేవానాం దానవానాఞ్చ పరస్పరజయైషిణామ్
అలా దేవతలు, దానవులు పరస్పరం గెలవాలని యుద్ధం చేయగా, భయంకరమైన యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
పలాదాః పక్షిణః క్రూరాః సారమేయాశ్చ జమ్బుకాః । ననృతుశ్చాతిసన్తుష్టా గృధ్రాః కఙ్కాశ్చ వాయసాః
మాంసం తినే పక్షులు, క్రూరమైన నక్కలు, అడవి కుక్కలు, గద్దలు, కాకులు, పతంగులు—all ఆనందంతో నృత్యం చేశాయి.