ఘోరరూపాథ పఞ్చాస్యమిత్యువాచ స్మితాననా । దేవదేవ వ్రజాశు త్వం దైత్యానామధిపం ప్రతి
ఆమె భయంకరమైన రూపంతో, ఐదు ముఖాలతో, చిరునవ్వుతో ఇలా చెప్పింది: 'దేవతల అధిపతీ! నీవు వెంటనే దైత్యుల రాజు వద్దకు వెళ్ళు.'
దూతత్వం కురు కామారే బ్రూహి శుమ్భం స్మరాకులమ్ । నిశుమ్భఞ్చ మదోత్సిక్తం వచనాన్మమ శఙ్కర
'కామద్వేషికి శత్రువా! నీవు దూతగా మారి, మోహంతో ఉన్న శుంభుడికి, గర్వంతో ఉన్న నిశుంభుడికి నా మాటలు చెప్పు, శంకరా.'
ముక్త్వా త్రివిష్టపం యాత యూయం పాతాలమాశు వై । దేవాః స్వర్గే సుఖం యాన్తు తురాషాట్ స్వాసనం శభమ్
'మీరు స్వర్గాన్ని వదిలి వెంటనే పాతాళానికి వెళ్ళాలి, అక్కడ దానవులు ఉంటారు. దేవతలు స్వర్గంలో సుఖంగా ఉండాలి. తురాషాట్ తన గొప్ప సింహాసనాన్ని ఆస్వాదించాలి.'
ప్రాప్నోతు త్రిదివం స్థానం యజ్ఞభాగాంశ్చ దేవతాః । జీవితేచ్ఛా చ యుష్మాకం యది స్యాత్తు మహత్తరా
'దేవతలు తిరిగి స్వర్గంలో తమ స్థానాన్ని, యజ్ఞఫలాలను పొందాలి. మీకు ప్రాణాలపై మక్కువ ఎక్కువగా ఉంటే—'
తర్హి గచ్ఛత పాతాలం తరసా యత్ర దానవాః । అథవా బలమాస్థాయ యుద్ధేచ్ఛా మరణాయ చేత్
'అయితే మీరు త్వరగా పాతాళానికి వెళ్ళండి, అక్కడ దానవులు ఉన్నారు. లేదా, యుద్ధానికి, మరణానికి ఆసక్తి ఉంటే, మీ బలాన్ని నమ్ముకొని—'
తదాఽఽగచ్ఛన్తు తృప్యన్తు మచ్ఛివాః పిశితేన వః । వ్యాస ఉవాచ తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్యాః శూలపాణిస్త్వరాన్వితః
'అప్పుడు రండి, నా ఉగ్ర గణాలు మీ మాంసంతో తృప్తి చెందాలి.' వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఆమె మాటలు విని త్రిశూలధారి శంకరుడు తడబడకుండా—
గత్వాఽఽహ దైత్యరాజానం శుమ్భం సదసి సంస్థితమ్ । శివ ఉవాచ రాజన్ దూతోఽహమమ్బాయాస్త్రిపురాన్తకరో హరః
దైత్యుల రాజు శుంభుడు సభలో కూర్చున్నప్పుడు అతని వద్దకు వెళ్లి, శివుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాజా! నేను అంబికా దేవి దూతను, త్రిపుర సంహారకుడిని.'
త్వత్సకాశమిహాయాతో హితం కర్తుం తవాఖిలమ్ । త్యక్త్వా స్వర్గం తథా భూమిం యూయం గచ్ఛత సత్వరమ్
'నీకు మేలు చేయడానికి నేను ఇక్కడికి వచ్చాను. స్వర్గాన్ని, భూమిని వదిలి మీరు వెంటనే వెళ్ళాలి—'
పాతాలం యత్ర ప్రహ్లాదో బలిశ్చ బలినాం వరః । అథవా మరణేచ్ఛా చేత్తర్హ్యాగచ్ఛత సత్వరమ్
'ప్రహ్లాదుడు, బలి వంటి బలవంతులు ఉన్న పాతాళానికి. లేదా, మరణాన్ని కోరుకుంటే వెంటనే రండి.'
సంగ్రామే వో హనిష్యామి సర్వానేవాహమాశు వై । ఇత్యువాచ మహారాజ్ఞీ యుష్మత్కల్యాణహేతవే
'యుద్ధంలో నేను మిమ్మల్ని త్వరగా సంహరిస్తాను.' మహారాణి మీ మేలు కోసమే ఇలా చెప్పింది.
వ్యాస ఉవాచ ఇతి దైత్యవరాన్దేవీవాక్యం పీయూషసన్నిభమ్ । హితకృచ్ఛ్రావయిత్వా స ప్రత్యాయాతశ్చ శూలభృత్
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఇలాగే, దేవి అమృతంతో సమానమైన మధురమైన మాటలను, దైత్యుల మేలు కోసం చెప్పి, త్రిశూలధారి తిరిగి వచ్చాడు.
యయాసౌ ప్రేరితః శంభుర్దూతత్వే దానవాన్ప్రతి । శివదూతీతి విఖ్యాతా జాతా త్రిభువనేఽఖిలే
శంభుడు దానవుల వద్దకు దూతగా పంపబడిన ఆ శక్తి, మూడు లోకాలందరికి 'శివదూత'గా ప్రసిద్ధి చెందింది.
తేఽపి శ్రుత్వా వచో దేవ్యాః శఙ్కరోక్తం తుదుష్కరమ్ । యుద్ధాయ నిర్యయుః శీఘ్రం దంశితాః శస్త్రపాణయః
దేవి మాటలను, శంకరుడు చెప్పిన తట్టుకోలేని మాటలను విని, దానవులు ఆయుధాలు పట్టుకుని యుద్ధానికి త్వరగా బయలుదేరారు.
తరసా రణమాగత్య చణ్డికాం ప్రతి దానవాః । నిర్జఘ్నుశ్చ శరైస్తీక్ష్ణైః కర్ణాకృష్టైః శిలాశితైః
బలంగా యుద్ధరంగానికి వచ్చి, దానవులు చండికా దేవిని పదునైన రాళ్లతో కూడిన బాణాలతో గట్టిగా తాకారు.
కాలికా శూలపాతైస్తాన్ గదాశక్తివిదారితాన్ । కుర్వన్తీ వ్యచరత్తత్ర భక్షయన్తీ చ దానవాన్
కాళికా తన త్రిశూలంతో వారిని పొడిచి, గదా, శక్తులతో దెబ్బతీశి, అక్కడ దానవులను తిరుగుతూ తినసాగింది.
కమణ్డలుజలాక్షేపగతప్రాణాన్ మహాబలాన్ । బ్రహ్మాణీ చాకరోత్తత్ర దానవాన్సమరాఙ్గణే
బ్రహ్మాణీ తన కమండలంలో నీళ్లు చల్లి, ఆ మహాబలశాలి దానవుల ప్రాణాలను యుద్ధరంగంలో తీసేసింది.
మాహేశ్వరీ వృషారూఢా త్రిశూలేనాతిరంహసా । జఘాన దానవాన్సంఖ్యే పాతయామాస భూతలే
మాహేశ్వరీ వృషభంపై కూర్చొని, త్రిశూలంతో వేగంగా దానవులను కొట్టి, భూమిపై పడేసింది.
వైష్ణవీ చక్రపాతేన గదాపాతేన దానవాన్ । గతప్రాణాంశ్చకారాశు చోత్తమాఙ్గవివర్జితాన్
వైష్ణవీ తన చక్రాన్ని, గదాను విసిరి, దానవులను వెంటనే చంపి, వారి తలలను వేరు చేసింది.
ఐన్ద్రీ వజ్రప్రహారేణ పాతయామాస భూతలే । ఐరావతకరాఘాతపీడితాన్దైత్యపుఙ్గవాన్
ఐంద్రీ వజ్రాయుధంతో దెబ్బతీసి, ఎర్రావతం సొండతో కొట్టి, ముఖ్యమైన దైత్యులను భూమిపై పడేసింది.
వారాహీ తుణ్డఘాతేన దంష్ట్రాగ్రపాతనేన చ । జఘాన క్రోధసంయుక్తా శతశో దైత్యదానవాన్
వారాహీ కోపంతో, తన ముక్కుతో, పళ్ళతో వందలాది దైత్య దానవులను కొట్టి చంపింది.
నారసింహీ నఖైస్తీవ్రైర్దారితాన్దైత్యపుఙ్గవాన్ । భక్షయన్తీ చచారాజౌ ననాద చ ముహుర్ముహుః
నరసింహీ తన గోరింటి పంజాలతో దైత్యులను చీల్చి, యుద్ధరంగంలో తిరుగుతూ వారిని తినసాగింది, మళ్లీ మళ్లీ గర్జించింది.
శివదూతీ అట్టహాసైః పాతయామాస భూతలే । తాంశ్చఖాదాథ చాముణ్డా కాలికా చ త్వరాన్వితా
శివదూతి గట్టిగా నవ్వుతూ వారిని భూమికి పడేసింది; ఆ తరువాత చాముండా, కాళికా వేగంగా వారిని తినేశారు.
శిఖిసంస్థా చ కౌమారీ కర్ణాకృష్టైః శిలాశితైః । నిజఘాన రణే శత్రూన్దేవానాం చ హితాయ వై
పావురంపై కూర్చున్న కౌమారి, చెవికి రప్పించుకున్న పదునైన రాళ్లతో దేవతలకు మేలు కోసం శత్రువులను యుద్ధంలో చంపింది.
వారుణీ పాశసమ్బద్ధాన్దైత్యాన్సమరమస్తకే । పాతయామాస తత్పృష్ఠే మూర్చ్ఛితాన్గతచేతనాన్
వారుణీ తన పాశంతో దైత్యులను యుద్ధ మధ్యలో బంధించి, వెనక్కు విసిరేసి, వారిని జ్ఞానహీనులుగా చేసింది.
ఏవం మాతృగణేనాజావతివీర్యపరాక్రమమ్ । మర్దితం దానవం సైన్యం పలాయనపరం హ్యభూత్
ఇలా మాతృగణం యుద్ధంలో ఎంత శక్తి, పరాక్రమం ఉన్నా దానవ సైన్యాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేసి పారిపోయేలా చేసింది.
బుమ్బారవస్తు సుమహానభూత్తత్ర బలార్ణవే । పుష్పవృష్టిం తదా దేవాశ్చక్రుర్దేవ్యా గణోపరి
ఆ సేనల సముద్రంలో గొప్ప శబ్దం మోగింది; అప్పుడు దేవతలు దేవీ మరియు ఆమె గణాలపై పుష్పవర్షం కురిపించారు.
తచ్ఛ్రుత్వా నినదం ఘోరం జయశబ్దం చ దానవాః । రక్తబీజశ్చుకోపాశు దృష్ట్వా దైత్యాన్పలాయితాన్
ఆ భయంకరమైన గర్జన, విజయధ్వని విని, దైత్యులు పారిపోతున్నదాన్ని చూసి రక్తబీజుడు కోపంతో మండిపోయాడు.
గర్జమానాంస్తథా దేవాన్వీక్ష్య దైత్యో మహాబలః । రక్తబీజస్తు తేజస్వీ రణమభ్యాయయౌ తదా
దేవతలు గర్జిస్తూ, దైత్యులు పారిపోతున్న దృష్ట్యా, బలవంతుడైన రక్తబీజుడు తేజస్సుతో యుద్ధానికి ముందుకు వచ్చాడు.
సాయుధో రథసంవిష్టః కుర్వఞ్జ్యాశబ్దమద్భుతమ్ । ఆజగామ తదా దేవీం క్రోధరక్తేక్షణోద్యతః
అస్త్రాలు ధరించి, రథంలో కూర్చుని, విల్లుతో అద్భుతమైన శబ్దం చేస్తూ, కళ్లలో కోపంతో దేవిని ఎదుర్కొంటూ వచ్చాడు.
దేవ్యాసహ యుద్ధకరణాయ నిశుమ్భప్రయాణమ్ వ్యాస ఉవాచ వరదానమిదం తస్య దానవస్య శివార్పితమ్ । అత్యద్భుతతరం రాజఞ్ఛ్రుణు తత్ప్రబ్రవీమ్యహమ్
వ్యాసుడు చెప్పాడు: రాజా! ఆ దానవునికి శివుడు ఇచ్చిన అద్భుతమైన వరాన్ని విను, ఇప్పుడు నేను నీకు చెప్తాను.