తస్మాత్త్వాం హన్తుకామైషా ప్రాప్తా యోషిద్వరా ప్రభో । యుద్ధం మా కురు రాజేన్ద్ర విచార్యైవం ధియాధునా
కాబట్టి ప్రభూ! నిన్ను సంహరించేందుకు ఆమె ఆడదిగా వచ్చిందని తెలుసుకో. రాజేంద్ర! ఇప్పుడు ఆలోచించి యుద్ధం చేయవద్దు.
దేవీ హ్యేషా మహామాయా ప్రకృతిః పరమా మతా । కల్పాన్తకాలే రాజేన్ద్ర సర్వసంహారకారిణీ
ఈ దేవీ మహామాయ, పరమ ప్రకృతి అని భావించబడుతుంది. రాజేంద్ర! కల్పాంతంలో ఆమె సమస్తాన్ని నాశనం చేస్తుంది.
ఉత్పాదయిత్రీ లోకానాం దేవానామీశ్వరీ శుభా । త్రిగుణా తామసీ దేవీ సర్వశక్తిసమన్వితా
ఆమె లోకాల సృష్టికర్త, దేవతలకు అధిపతి, మంగళకరమైనది. త్రిగుణాలతో కూడిన తామసీ దేవీ, అన్ని శక్తులతో నిండినది.
అజయ్యా చాక్షయా నిత్యా సర్వజ్ఞా చ సదోదితా । వేదమాతా చ గాయత్రీ సన్ధ్యా సర్వసురాలయా
ఆమెను ఎవరూ ఓడించలేరు, ఆమె నిత్యమైనది, అన్నీ తెలిసినది, ఎప్పుడూ వెలుగులో ఉన్నది. వేదమాత, గాయత్రి, సంధ్య, అన్ని దేవతల నివాసస్థానమైనది.
నిర్గుణా సగుణా సిద్ధా సర్వసిద్ధిప్రదావ్యయా । ఆనన్దానన్దదా గౌరీ దేవానామభయప్రదా
ఆమెకు లక్షణాలు లేవు, ఉన్నట్టూ ఉన్నాయి; ఆమె సిద్ధురాలు, అన్నీ సిద్ధులు ఇచ్చే అమ్మ, నశించని గౌరీ. ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని ప్రసాదించే తల్లి, దేవతలకు భయాన్ని తొలగించే దయామయి.
ఏవం జ్ఞాత్వా మహారాజ వైరభావం త్యజానయా । శరణం వ్రజ రాజేన్ద్ర దేవీ త్వాం పాలయిష్యతి
ఇలా తెలుసుకుని, మహారాజా, శత్రుత్వాన్ని వదిలేయి. రాజేంద్రా, అమ్మను ఆశ్రయించు, ఆమె నిన్ను కాపాడుతుంది.
ఆజ్ఞాకరో భవైతస్యాః సఞ్జీవయ నిజం కులమ్ । హతశేషాశ్చ యే దైత్యాస్తే భవన్తు చిరాయుషః
ఆమె ఆజ్ఞకు లోబడిపో, నీ వంశాన్ని మళ్లీ నిలబెట్టు. యుద్ధంలో మిగిలిన దైత్యులు దీర్ఘాయుష్మంతులవుతారు.
వ్యాస ఉవాచ ఇతి తేషాం వచః శ్రుత్వా శుమ్భః సురబలార్దనః । ఉవాచ వచనం తథ్యం వీరవర్యగుణాన్వితమ్
వ్యాసుడు చెప్పాడు: వాళ్ల మాటలు విన్న శుంభుడు, దేవతల సైన్యాన్ని నాశనం చేసినవాడు, నిజమైన, వీరుడికి తగిన మాటలు అన్నాడు.
శుమ్భ ఉవాచ మౌనం కుర్వన్తు భో మన్దా యూయం భగ్నా రణాజిరాత్ । శీఘ్రం గచ్ఛత పాతాలం జీవితాశా బలీయసీ
శుంభుడు అన్నాడు: ఓ మూర్ఖులారా, యుద్ధంలో ఓడిపోయినవాళ్లా, మౌనంగా ఉండండి. మీ ప్రాణాల ఆశ బలంగా ఉంది కదా, త్వరగా పాతాళానికి వెళ్లిపోండి.
దైవాధీనం జగత్సర్వం కా చిన్తాత్ర జయే మమ । దేవాస్తథైవ బ్రహ్మాద్యా దైవాధీనా వయం యథా
ఈ లోకం అంతా విధికి ఆధీనమే. నాకు విజయంపై ఎందుకు ఆందోళన? దేవతలు, బ్రహ్మ మొదలైనవారు కూడా మనలాగే విధికి లోబడే వారు.
బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రోఽయం యమోఽగ్నిర్వరుణస్తథా । సూర్యశ్చన్ద్రస్తథా శక్రః సర్వే దైవవశాః కిల
బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు, యముడు, అగ్ని, వరుణుడు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, ఇంద్రుడు—ఇవాళ్లంతా విధి చేతిలోనే ఉన్నారు.
కా చిన్తా తర్హి మే మన్దా యద్భావి తద్భవిష్యతి । ఉద్యమస్తాదృశో భూయాద్యాదృశీ భవితవ్యతా
అయితే, మూర్ఖులారా, నాకు ఎందుకు చింత? జరగాల్సింది జరగక తప్పదు. నా శ్రమ కూడా జరిగే దానికి తగినట్టే ఉంటుంది.
సర్వథైవ విచార్యైవ న శోచన్తి బుధాః క్వచిత్ । స్వధర్మం న త్యజన్తీహ జ్ఞానినో మరణాద్భయాత్
పరిశీలించిన తర్వాత జ్ఞానులు ఎప్పుడూ దుఃఖించరు. మరణ భయంతో ఇక్కడ ఎవ్వరూ తమ ధర్మాన్ని వదలరు.
సుఖం దుఃఖం తథైవాయుర్జీవితం మరణం నృణామ్ । కాలే భవతి సమ్ప్రాప్తే సర్వథా దైవనిర్మితమ్
సుఖం, దుఃఖం, ఆయువు, జీవితం, మరణం—ఇవి అన్నీ మనుషులకు నిర్ణీత సమయంలోనే జరుగుతాయి; ఇవన్నీ విధి చేత తయారవుతాయి.
బ్రహ్మా పతతి కాలే స్వే విష్ణుశ్చ పార్వతీపతిః । నాశం గచ్ఛన్త్యాయుషోఽన్తే సర్వే దేవాః సవాసవాః
బ్రహ్మ తన కాలంలో పడిపోతాడు, విష్ణువు, పార్వతీభర్త కూడా అలాగే. ఆయుష్కాలం చివరికి దేవతలందరూ, ఇంద్రుడితో సహా, నశిస్తారు.
తథాహమపి కాలస్య వశగః సర్వథాధునా । నాశం జయం వా గన్తాస్మి స్వధర్మపరిపాలనాత్
అలాగే, ఇప్పుడు నేనూ పూర్తిగా కాలానికి లోబడి ఉన్నాను. నాశనం అయినా, విజయమైనా, నా ధర్మాన్ని పాటిస్తాను.
ఆహూతోఽప్యనయా కామం యుద్ధాయాబలయా కిల । కథం పలాయనపరో జీవేయం శరదాం శతమ్
ఆమె నన్ను యుద్ధానికి పిలిచినా, నాకు శక్తి లేకపోయినా, పారిపోవాలని తలచి నేను వందేళ్లు ఎలా బ్రతకగలను?
కరిష్యామ్యద్య సంగ్రామం యద్భావి తద్భవత్విహ । జయో వా మరణం వాపి స్వీకరోమి యథా తథా
ఈ రోజు యుద్ధం చేస్తాను. జరగాల్సింది ఇక్కడే జరుగుతుంది. విజయం అయినా, మరణమైనా, నేను స్వీకరిస్తాను.
దైవం మిథ్యేతి విద్వాంసో వదన్త్యుద్యమవాదినః । యుక్తియుక్తం వచస్తేషాం యే జానన్త్యభిభాషితమ్
శ్రమే ముఖ్యం అని చెప్పే పండితులు విధిని అబద్ధమంటారు. వాళ్ల మాటలు యుక్తిగా ఉంటాయి, ఎందుకంటే వారు చెప్పినది తెలుసుకుని మాట్లాడతారు.
ఉద్యమేన వినా కామం న సిధ్యన్తి మనోరథాః । కాతరా ఏవ జల్పన్తి యద్భావ్యం తద్భవిష్యతి
శ్రమ లేకుండా కోరికలు నెరవేరవు. భయపడే వాళ్లే 'జరగాల్సింది జరుగుతుంది' అంటారు.
అదృష్టం బలవన్మూఢాః ప్రవదన్తి న పణ్డితాః । ప్రమాణం తస్య సత్త్వే కిమదృశ్యం దృశ్యతే కథమ్
అదృష్టం బలంగా ఉందని మూర్ఖులే అంటారు, పండితులు కాదు. దాని ఉనికి ఏమని నిరూపించగలం? కనబడని దాన్ని ఎలా చూడగలం?
అదృష్టం క్త్వాపి దృష్టం స్యాదేషా మూర్ఖవిభీషికా । అవలమ్బం వినైవైషా దుఃఖే చిత్తస్య ధారణా
కనబడని అదృష్టం కనబడితే, అది మూర్ఖుల భయమే. ఆధారం లేకుండా, అది మనసు దుఃఖంలోనే పట్టుబడిపోవడమే.
చక్రీసమీపే సంవిష్టా సంస్థితా పిష్టకారిణీ । ఉద్యమేన వినా పిష్టం న భవత్యేవ సర్వథా
పిసురు చేసే యంత్రం పక్కన కూర్చున్నవాడు సిద్ధంగా ఉన్నా, శ్రమ లేకుండా పిండి ఎప్పుడూ తయారు కావదు.
ఉద్యమే చ కృతే కార్యం సిద్ధిం యాత్యేవ సర్వథా । కదాచిత్తస్య న్యూనత్వే కార్యం నైవ భవేదపి
శ్రమ చేస్తే పని తప్పకుండా పూర్తవుతుంది; కానీ శ్రమలో కొద్దిపాటి లోపం ఉన్నా, పని పూర్తవకపోవచ్చు.
దేశం కాలఞ్చ విజ్ఞాయ స్వబలం శత్రుజం బలమ్ । కృతం కార్యం భవత్యేవ బృహస్పతివచో యథా
దేశం, కాలం, తన బలం, శత్రువు బలం తెలుసుకుని పని చేస్తే అది పూర్తవుతుంది — ఇది బృహస్పతి మాటలతో సమానం.
వ్యాస ఉవాచ ఇతి నిశ్చిత్య దైత్యేన్ద్రో రక్తబీజం మహాసురమ్ । ప్రేషయామాస సంగ్రామే సైన్యేన మహతాఽఽవృతమ్
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఇలా నిర్ణయించుకుని, దైత్యుల రాజు రక్తబీజ అనే మహాసురుని గొప్ప సైన్యంతో యుద్ధానికి పంపించాడు.
శుమ్భ ఉవాచ రక్తబీజ మహాబాహో గచ్ఛ త్వం సమరాఙ్గణే । కురు యుద్ధం మహాభాగ యథా తే బలమాహితమ్
శుంభుడు అన్నాడు: రక్తబీజా, బలవంతుడా, నీవు యుద్ధరంగానికి వెళ్లి, నీకు ఉన్న బలాన్ని బట్టి యుద్ధం చేయు.
రక్తబీజ ఉవాచ మహారాజ న తే కార్యా చిన్తా స్వల్పతరాపి వా । అహమేనాం హనిష్యామి కరిష్యామి వశే తవ
రక్తబీజుడు అన్నాడు: మహారాజా, నీకు ఏమాత్రం కూడా ఆందోళన అవసరం లేదు; నేను ఆమెను చంపి, నీ అధీనంలోకి తేవడాన్ని చేస్తాను.
పశ్య మే యుద్ధచాతుర్యం క్వేయం బాలా సురప్రియా । దాసీం తేఽహం కరిష్యామి జిత్వేమాం సమరే బలాత్
నా యుద్ధ నైపుణ్యాన్ని చూడు! దేవతలకు ప్రియమైన ఈ చిన్న అమ్మాయి ఎవరు? నేను ఆమెను యుద్ధంలో జయించి నీకు దాసిగా చేస్తాను.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యాభాష్య కురుశ్రేష్ఠ రక్తబీజో మహాసురః । జగామ రథమారుహ్య స్వసైన్యపరివారితః
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఇలా చెప్పి, కురు వంశ శ్రేష్ఠుడా, రక్తబీజ మహాసురుడు తన రథంపై ఎక్కి, తన సైన్యంతో కలిసి బయలుదేరాడు.