కరే కృత్వా మహావీరాంస్తరసా సా రుషాన్వితా । ముఖే చిక్షేప దైతేయాన్పిపేష దశనైః శనైః
పెద్ద యోధులను చేతితో పట్టుకొని, కోపంతో నోట్లో వేసి, బద్ధకంగా పళ్లతో నలిపింది.
గజాన్ఘణ్టాన్వితాన్హస్తే గృహీత్వా నిదధౌ ముఖే । సారోహాన్భక్షయిత్వాజౌ సాట్టహాసం చకార హ
ఏనుగు గంటలు కట్టుకున్న వారిని చేతిలో పట్టుకొని నోట్లో వేసింది. యుద్ధరంగంలో వారిని తినేసి, పెద్దగా నవ్వింది.
తథైవ తురగానుష్ట్రాంస్తథా సారథిభిః సహ । నిక్షిప్య వక్త్త్రే దశనైశ్చర్వయత్యతిభైరవమ్
అదే విధంగా గుర్రాలు, ఒంటెలను, వాటి సారథులతో పాటు పట్టుకొని, నోట్లో వేసి, పళ్లతో భయంకరంగా నమిలింది.
హన్యమానం బలం ప్రేక్ష్య చణ్డముణ్డౌ మహాసురౌ । ఛాదయామాసతుర్దేవీం బాణాసారైరనన్తరైః
తమ సైన్యం నశించిపోతున్నదాన్ని చూసి, చండుడు, ముండుడు అనే మహారాక్షసులు, దేవిని నిరంతరం బాణాలతో కప్పేశారు.
చణ్డశ్చణ్డకరచ్ఛాయం చక్రం చక్రధరాయుధమ్ । చిక్షేప తరసా దేవీం ననాద చ ముహుర్ముహుః
చండుడు తన చేతులు ముదురుగాను, వజ్రంలా గాను చేసి, సూర్యప్రభతో మెరుస్తున్న చక్రాన్ని దేవిపై వేగంగా విసిరాడు. మళ్లీ మళ్లీ గర్జించాడు.
నదన్తం వీక్ష్య తం కాలీ రథాఙ్గఞ్చ రవిప్రభమ్ । బాణేనైకేన చిచ్ఛేద సుప్రభం తత్సుదర్శనమ్
అతడు గర్జిస్తూ, ప్రకాశవంతమైన చక్రాన్ని విసిరినదాన్ని చూసి, కాళీ ఒకే ఒక్క బాణంతో ఆ సుదర్శనాన్ని కోసేసింది.
తం జఘాన శరైస్తీక్ష్ణైశ్చణ్డం చణ్డీ శిలాశితైః । మూర్చ్ఛితోఽసౌ పపాతోర్వ్యాం దేవీబాణార్దితో భృశమ్
చండికా పదునైన రాళ్లతో చేసిన బాణాలతో చండుడిని గట్టిగా కొట్టింది. దేవి బాణాల తాకిడికి అతడు స్పృహతప్పి భూమిపై పడిపోయాడు.
పతితం భ్రాతరం వీక్ష్య ముణ్డో దుఃఖార్దితస్తదా । చకార శరవృష్టిఞ్చ కాలికోపరి కోపతః
తమ్ముడు పడిపోయినదాన్ని చూసి, ముండుడు బాధతో నిండిపోయాడు. కోపంతో కాళీపై బాణవర్షం కురిపించాడు.
చణ్డికా ముణ్డనిర్ముక్తాం శరవృష్టిం సుదారుణామ్ । ఈషికాస్త్రైర్బలాన్ముక్తైశ్చకార తిలశః క్షణాత్
చండికా ముండుడి తలల నుండి విడిచిన భయంకరమైన బాణవర్షాన్ని వదిలింది. ఆమె బలంగా మంత్రబలంతో ఈకలను ఆయుధాలుగా మార్చి, క్షణంలోనే వారిని తలకిందులుగా చేసి చిన్నచిన్న ముక్కలుగా చేసింది.
అర్ధచన్ద్రేణ బాణేన తాడయామాస తం పునః । పతితోఽసౌ మహావీర్యో మేదిన్యాం మదవర్జితః
తరువాత చండికా అరచంద్రాకార బాణంతో అతడిని మళ్లీ గట్టిగా కొట్టింది. అతని అహంకారం పోయి, ఆ మహావీరుడు భూమిపై పడిపోయాడు.
హాహాకారో మహానాసీద్దానవానాం బలే తదా । జహర్షురమరాః సర్వే గగనస్థా గతవ్యథాః
అప్పుడు దానవ సైన్యంలో పెద్దగా అరుపులు, విలాపాలు వినిపించాయి. ఆకాశంలో నిలబడి ఉన్న దేవతలు భయాన్ని మరిచి ఆనందంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నారు.
విహాయ మూర్చ్ఛాం చణ్డస్తు సంగృహ్య మహతీం గదామ్ । తరసా తాడయామాస కాలికాం దక్షిణే భుజే
తన మూర్ఛను వదిలేసి, చండుడు గొప్ప గొడ్డలి పట్టుకుని వేగంగా కాళికను కుడి చేతిపై బలంగా కొట్టాడు.
వఞ్చయిత్వా గదాఘాతం తం బబన్ధ మహాసురమ్ । తరసా బాణపాశేన మన్త్రముక్తేన కాలికా
ఆ గొడ్డలి దెబ్బను తప్పించుకుని, కాళికా మంత్రబలంతో బాణాల పాశాన్ని వేయగా, ఆ మహాసురుడిని బలంగా కట్టేసింది.
ఉత్థితస్తు తదా ముణ్డో బద్ధం దృష్ట్వానుజం బలాత్ । ఆజగామ సుసన్నద్ధః శక్తిం కృత్వా కరే దృఢామ్
అప్పుడు ముండుడు తన తమ్ముడు బలవంతంగా బంధించబడినదాన్ని చూసి, బలంగా కవచధారి అయి, చేతిలో శక్తిని గట్టిగా పట్టుకుని లేచాడు.
ఆగచ్ఛన్తం తదా కాలీ దానవం వీక్ష్య సత్వరమ్ । బబన్ధ తరసా తం తు ద్వితీయం భ్రాతరం భృశమ్
ఆ దానవుడు వేగంగా వస్తున్నాడని చూసిన కాళిక, అతడిని కూడా గట్టిగా బంధించి, రెండవ తమ్ముడిని కూడా పట్టేసింది.
గృహీత్వా తౌ మహావీర్యౌ చణ్డముణ్డౌ శశావివ । కుర్వతీ విపులం హాసమాజగామామ్బికాం ప్రతి
ఆ ఇద్దరు మహావీరులను, అంటే చండుడు, ముండుడు, ఆమె మొసళ్లను పట్టినట్లు పట్టుకుని, పెద్దగా నవ్వుతూ అంబికా వద్దకు వెళ్లింది.
ఆగత్య తామథోవాచ గృహాణేమౌ పశూ ప్రియే । రణయజ్ఞార్థమానీతౌ దానవౌ రణదుర్జయౌ
వెళ్లి, 'ప్రియమైనవాడా, వీరిద్దరిని పశువుల్లా తీసుకో. వీరు యుద్ధయజ్ఞానికి తెచ్చిన దుర్జయ దానవులు' అని అంది.
తావానీతౌ తదా వీక్ష్య చణ్డికా తౌ వృకావివ । అమ్బికా కాలికాం ప్రాహ మాధురీసంయుతం వచః
వారిని రెండు నక్కలవలె తీసుకురావడాన్ని చూసి, చండికా మధురంగా కాళికతో ఇలా చెప్పింది.
వధం మా కురు మా ముఞ్చ చతురాసి రణప్రియే । దేవానాం కార్యసంసిద్ధిః కర్తవ్యా తరసా త్వయా
'నీవు వీరిని చంపవద్దు, విడిచిపెట్టవద్దు. యుద్ధాన్ని ఇష్టపడే తెలివైనవాడవు కదా! దేవతల పని నీవు త్వరగా పూర్తిచేయాలి.'
వ్యాస ఉవాచ ఇతి తస్యా వచః శ్రుత్వా కాలికా ప్రాహ తాం పునః । యుద్ధయజ్ఞేఽతివిఖ్యాతే ఖడ్గయూపే ప్రతిష్ఠితే
వ్యాసుడు చెప్పాడు: అలా ఆమె మాటలు విని, కాళిక మళ్లీ ఇలా అంది: 'ఈ ప్రసిద్ధ యుద్ధయజ్ఞంలో, ఖడ్గమే యజ్ఞస్తంభంగా ఉంది.'
ఆలమ్భఞ్చ కరిష్యామి యథా హింసా న జాయతే । ఇత్యుక్త్వా సా తదా దేవీ ఖడ్గేన శిరసీ తయోః
'నేను బలి ఇస్తాను, కానీ ఎవరికి హాని కలగకుండా చేస్తాను.' అని చెప్పి, ఆ దేవి తన ఖడ్గంతో వారిద్దరి తలలను నరికింది.
చకర్త తరసా కాలీ పపౌ చ రుధిరం ముదా । ఏవం దైత్యౌ హతౌ దృష్ట్వా ముదితోవాచ చామ్బికా
కాళిక వేగంగా వారి తలలను నరికింది, ఆనందంగా రక్తాన్ని తాగింది. దానవులు చనిపోయిన దాన్ని చూసి, అంబికా సంతోషంగా ఇలా చెప్పింది.
కృతం కార్యం సురాణాం తే దదామ్యద్య వరం శుభమ్ । చణ్డముణ్డౌ హతౌ యస్మాత్తస్మాత్తే నామ కాలికే । చాముణ్డేతి సువిఖ్యాతం భవిష్యతి ధరాతలే
'దేవతల పని పూర్తయింది. నేడు నేను నీకు శుభమైన వరం ఇస్తాను. చండుడు, ముండుడు నీ చేతిలో చనిపోయినందున, భూమిపై నీ పేరు చాముండగా ప్రసిద్ధి చెందుతుంది, ఓ కాళికా!'
రక్తబీజద్వారా దేవీసమీపే శుమ్భనిశుమ్భసంవాదవర్ణనమ్ వ్యాస ఉవాచ హతౌ తౌ దానవౌ దృష్ట్వా హతశేషాశ్చ సైనికాః । పలాయనం తతః కృత్వా జగ్ముః సర్వే నృపం ప్రతి
రక్తబీజుని ద్వారా దేవి సమీపంలో శుంభుడు, నిశుంభుడు మాట్లాడుకున్నదాన్ని వివరించడం. వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఆ ఇద్దరు దానవులు చనిపోయినదాన్ని, మిగతా సైనికులు కూడా చనిపోయినదాన్ని చూసి, అందరూ అక్కడి నుండి పారిపోయి తమ రాజు వద్దకు వెళ్లారు.
భిన్నాఙ్గా విశిఖైః కేచిత్కేచిచ్ఛిన్నకరాస్తథా । రుధిరస్రావదేహాశ్చ రుదన్తోఽభియయుః పురే
వారిలో కొందరి అవయవాలు బాణాలతో విరిగిపోయాయి, మరికొందరి చేతులు నరికి పోయాయి. రక్తం కారుతున్న శరీరాలతో, ఏడుస్తూ వారు పట్టణంలోకి వచ్చారు.
గత్వా దైత్యపతిం సర్వే చక్రుర్బుమ్బారవం ముహుః । రక్ష రక్ష మహారాజ భక్షయత్యద్య కాలికా
ఆ దానవాధిపతి వద్దకు చేరుకుని, అందరూ పదే పదే 'రక్షించు, రక్షించు మహారాజా! ఈ రోజు కాళిక మమ్మల్ని తినేస్తోంది!' అని భయంతో అరవసాగారు.
తయా హతౌ మహావీరౌ చణ్డముణ్డౌ సురార్దనౌ । భక్షితాః సైనికాః సర్వే వయం భగ్నా భయాతురాః
ఆమె చేత చండుడు, ముండుడు అనే మహావీరులు, దేవతలకు శత్రువులు, చంపబడ్డారు. వారి సైనికులంతా ఆమెకు ఆహారమయ్యారు. మేమంతా భయంతో ఓడిపోయి పారిపోయాము.
భీతిదఞ్చ రణస్థానం కృతం కాలికయా ప్రభో । పాతితైర్గజవీరాశ్వైర్దాసేరకపదాతిభిః
ప్రభూ! యుద్ధభూమిని కాళికా భయంకరంగా మార్చింది. అక్కడ పడిపోయిన ఏనుగులు, వీరులు, గుర్రాలు, దాసులు, కాలాళ్లు ఎక్కడికక్కడ కనిపిస్తున్నాయి.
శోణితౌఘవహా కుల్యా కృతా మాంసాతికర్దమా । కేశశైవలినీ భగ్నరథచక్రవిరాజితా
రక్తపు ప్రవాహాలు మాంసంతో, మడితో కలిసిపోయి ప్రవహిస్తున్నాయి. ఆ ప్రవాహంలో జుట్టు తూర్పు మొక్కల్లా, విరిగిన రథచక్రాలు అలంకరించబడ్డాయి.
ఛిన్నబాహ్వాదిమత్స్యాఢ్యా శీర్షతుమ్బీఫలాన్వితా । భయదా కాతరాణాం వై సురాణాం మోదవర్ధినీ
ఆ ప్రవాహంలో కోసిన భుజాలు చేపల్లా, తలలు సొరకాయలవంటి పళ్లలా తేలుతున్నాయి. భయపడిన దేవతలకు అది భయాన్ని కలిగిస్తోంది, మరికొందరికి ఆనందాన్ని పెంచుతోంది.